3.7 Το ασύμβατο του χριστιανικού ήθους με τον φανατισμό (Σύνοψη)

Φανατισμός και Μισαλλοδοξία: Ο φανατισμός είναι η προσπάθεια βίαιης επιβολής ιδεών και η μη ανοχή της αντίθετης άποψης.

Νοσηρό Βίωμα: Η Εκκλησία θεωρεί τον φανατισμό ως παρέκκλιση και νοσηρή έκφραση της θρησκευτικότητας.

Πολιτική Εκμετάλλευση: Πολλές φορές θρησκευτικές ιδέες χρησιμοποιούνται δόλια για την εξυπηρέτηση εθνικιστικών ή πολιτικών σκοπών.

Όχι στον Ιερό Πόλεμο: Η Ορθόδοξη Εκκλησία απέρριψε ιστορικά την έννοια του «ιερού πολέμου» και της βίας στη διάδοση της πίστης.

Φονταμενταλισμός: Είναι ένα ακραίο ρεύμα που εχθρεύεται την επιστήμη και επιδιώκει την επιστροφή σε μια άκαμπτη παράδοση.

Ανεξιθρησκία: Η ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης είναι απαραβίαστο δικαίωμα και θεσμική έκφραση του σεβασμού στον άνθρωπο.

Πνευματικό Λάδι: Ο δούλος του Κυρίου οφείλει να είναι ήπιος και ανεκτικός, παιδαγωγώντας τους άλλους με πραότητα.

Φόβος του Διαφορετικού: Ο φανατισμός συχνά πηγάζει από την άρνησή μας να δούμε τον εαυτό μας κριτικά μέσα από τα μάτια του άλλου.

Οικουμενικό Πνεύμα: Η αυθεντική Ορθοδοξία παραμένει ανοιχτή σε όλους, ανεξαρτήτως φυλής ή θρησκείας, εφαρμόζοντας την αγάπη προς τους εχθρούς.