Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σύμβολα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σύμβολα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 31 Οκτωβρίου 2025

Η εικονογραφία του Ναού


Η εικόνα στην ορθόδοξη παράδοση 

 Η προσκύνηση των εικόνων κατέχει εξέχουσα και σημαντική θέση στην παράδοση της ορθόδοξης Εκκλησίας. Για την ορθόδοξη θεολογία, οι εικόνες αποτελούν λατρευτικό μέσο, με στόχο την ενίσχυση της βιωματικής σχέσης και επαφής του πιστού με τη λειτουργική ζωή της Εκκλησίας. Συνεπώς, με τις ιερές εικόνες δεν επιδιώκουμε μια απλή απεικόνιση, μια διακόσμηση ή ακόμη μια εικονογράφηση προσώπων και γεγονότων της Αγίας Γραφής. Ο σημαντικός ρόλος της εικόνας φαίνεται έντονα στο πέρασμα της ιστορίας, με τον αγώνα της Εκκλησίας εναντίον της ειδωλολατρίας και των αιρέσεων και, ιδιαιτέρως, με τον μεγάλο αριθμό μαρτύρων και ομολογητών κατά τη διάρκεια της εικονομαχικής περιόδου (8ος-9ος αι.). Η διαφορά δε, της εικόνας από το είδωλο είναι ότι στην εικόνα, το εικονιζόμενο πρόσωπο είναι υπαρκτό, σε αντίθεση με το είδωλο ή το ξόανο, που το πρωτότυπο είναι φανταστικό και ανύπαρκτο.

Τα σύμβολα των κατακομβών 

 Οι πρώτοι Χριστιανοί έθαβαν τους νεκρούς τους στα δημόσια νεκροταφεία. Από τα μέσα του 2ου μ.Χ. αι. ξεκίνησε η χρήση υπόγειων τόπων ταφής των νεκρών, που ονομάζονταν κατακόμβες. Οι τοίχοι των κατακομβών συχνά ήταν διακοσμημένοι με σύμβολα ή παραστάσεις. Τα θέματά τους ήταν συμβολικά ή/και δάνεια από την εθνική και χριστιανική παράδοση. Αυτή η  ζωγραφική αποτελεί την πρώιμη μνημειακή ζωγραφική του Χριστιανισμού. Μερικά από τα θέματα με τα οποία κοσμούνταν οι κατακόμβες ήταν η ελιά (δηλώνει την ειρήνη), το αμπέλι [δηλώνει τον Χριστό, «εγώ ειμί η άμπελος» (Ιω.15, 1), αλλά και το Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας], το πτηνό φοίνικας (δηλώνει τη νίκη κατά του θανάτου) και το ελάφι (δηλώνει τον πόθο της ψυχής μας προς τον Χριστό). Έχουμε, επίσης, αντικείμενα, όπως τον φάρο (δηλώνει τη σωτηρία από το ναυάγιο της ζωής), το πλοίο (δηλώνει την Εκκλησία) και την άγκυρα (αποτελεί σύμβολο ελπίδας)· αλλά και εξωβιβλικά σύμβολα, όπως η Δεομένη Μορφή σε στάση προσευχής, ο ΙΧΘΥΣ, σύμβολο της ακροστιχίδας «Ιησούς Χριστός Θεού Υιός Σωτήρ», η Κιβωτός του Νώε (συμβολίζει την Εκκλησία), η θυσία του Αβραάμ (συμβολίζει την σταύρωση του Χριστού), ο Μωυσής και η καιόμενη βάτος (συμβολίζουν την Παναγία), οι Τρεις Παίδες στην κάμινο (συμβολίζουν την Ανάσταση) κ.ά. 

 Η εκκλησιαστική παράδοση αναφέρει ότι η πρώτη εικόνα, με την έννοια της αναπαράστασης, έγινε από τον ίδιο τον Χριστό και μάλιστα αχειροποίητη. Αυτή η πρώτη αχειροποίητη εικόνα του Χριστού είναι το Άγιο Μανδήλιο που δόθηκε ως δώρο στον Aύγαρο, βασιλιά της Έδεσσας στην Μεσοποταμία. Η παράδοση αναφέρει τον Ευαγγελιστή Λουκά ως τον πρώτο αγιογράφο τριών εικόνων (από κερί, μαστίχα και χρώμα), της Υπεραγίας Θεοτόκου. Από αυτές τις τρεις άγιες εικόνες, η μία βρίσκεται στην Πελοπόννησο, στην Ιερά Μονή του Μεγάλου Σπηλαίου, η δεύτερη στη Ρωσία και η τρίτη στην Κύπρο, στην Ιερά Μονή Κύκκου. 

 Η τέχνη της αγιογραφίας H αγιογραφία είναι η τέχνη της απεικόνισης ιερών προσώπων ή θρησκευτικών σκηνών. Οι αγιογραφίες αντλούν τα θέματά τους από τη ζωή της Εκκλησίας και κυρίως από τα συναξάρια των αγίων. Στόχος της ορθόδοξης αγιογραφίας δεν είναι η φωτογραφική αποτύπωση των προσώπων, αλλά, κυρίως, η πνευματική σημειολογία. Μέσα από την εικόνα, ο πιστός δημιουργεί μια  ιδιαίτερη «σχέση» και επαφή με το τον Θεό και τους αγίους Του. Γι΄αυτό και παρατηρούμε πως υπάρχουν διαφορετικές απεικονίσεις για τον ίδιο τον άγιο ή τον Χριστό, αν και υπάρχουν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά για κάθε εικονιζόμενο πρόσωπο και τόπο. Στην αγιογραφία, τα πρόσωπα φανερώνουν μια μυστική πραγματικότητα, γι’ αυτό και η εικόνα μοιάζει με το πρωτότυπο, αλλά και διαφέρει από αυτό. Η εικόνα δημιουργεί μια αίσθηση ζωντανής παρουσίας και φέρνει τον πιστό σε προσωπική σχέση και επαφή με την υπόσταση του εικονιζόμενου. Μια ιερή εικόνα δεν θεωρείται ως ένα απλό έργο τέχνης ή ένας θρησκευτικός πίνακας, αλλά είναι ένα μέσο, με το οποίο ο άνθρωπος μπορεί να βοηθηθεί στον πνευματικό του αγώνα. Συνεπώς, όταν προσκυνούμε μια εικόνα, η τιμή δεν απευθύνεται στο υλικό της, αλλά σύμφωνα με τον Μ. Βασίλειο «επί το πρωτότυπον διαβαίνει».

Πηγή: Γεώργιος Φίλιας, Δημήτριος Χοϊλούς, Κωνσταντίνος Πρέντος,Λειτουργική Ζωή της Εκκλησίας Β´ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ, σελ: 159- 161 

Κυριακή 12 Οκτωβρίου 2025

Συμβολικές απεικονίσεις με θρησκευτικό περιεχόμενο (συλλογή εικόνων)


Συλλογή δεκαπέντε εικόνων με θέμα τα χριστιανικά σύμβολα και τις συμβολικές παραστάσεις των κατακομβών. Στόχοι του μαθησιακού αντικειμένου είναι η εξάσκηση των μαθητών στην παρατήρηση εποπτικού υλικού και κυρίως η εξοικείωσή τους με την πρώιμη χριστιανική τέχνη και τους συμβολισμούς της. Απώτερος στόχος είναι να προβούν οι μαθητές σε δημιουργικές συγκρίσεις μεταξύ των εικόνων. Πιο συγκεκριμένα, μέσω των εικόνων προβάλλονται τοιχογραφίες, οροφογραφίες, αγάλματα, σαρκοφάγοι, ανάγλυφα, καθώς και εγχάρακτα σύμβολα, που χρονολογούνται από τον 1ο έως και τον 5ο μ.Χ. αιώνα. Στη συλλογή περιλαμβάνεται, επίσης, και ένα χριστόγραμμα της σύγχρονης εποχής. Να σημειωθεί, επίσης, ότι για κάθε εικόνα δίνονται σύντομες πληροφορίες με μορφή επεξήγησης, καθώς και σχετικός υπερσύνδεσμος.

Σάββατο 11 Οκτωβρίου 2025

Το βιβλίο των χριστιανικών συμβόλων σε παραστάσεις στις κατακόμβες


Ψηφιακό βιβλίο - παρουσίαση με θέμα τα χριστιανικά σύμβολα και τις συμβολικές παραστάσεις των κατακομβών. Στόχοι του μαθησιακού αντικειμένου είναι η εξάσκηση των μαθητών στην παρατήρηση εποπτικού υλικού και κυρίως η εξοικείωσή τους με την πρώιμη χριστιανική τέχνη και τους συμβολισμούς της. Απώτερος στόχος είναι να προβούν οι μαθητές σε δημιουργικές συγκρίσεις μεταξύ των εικόνων. Πιο συγκεκριμένα, μέσω των εικόνων προβάλλονται τοιχογραφίες, οροφογραφίες, σαρκοφάγοι, ανάγλυφα, καθώς και εγχάρακτα σύμβολα, που χρονολογούνται από τον 1ο έως και τον 5ο μ.Χ. αιώνα. Να σημειωθεί, επίσης, ότι για κάθε εικόνα δίνονται σύντομες πληροφορίες με μορφή επεξήγησης.

Τετάρτη 18 Ιουνίου 2014

Γιατί ανάβουμε κεριά στην Εκκλησία;


Το κερί συμβολίζει το Φως του Χριστού, τη φλόγα της πίστεως. Πίσω από το άναμμα του κεριού κρύβεται βαθύτατος συμβολισμός. Ο Συμεών Θεσσαλονίκης μας λέγει ότι το κερί που ανάβουμε έχει έξι συμβολισμούς:

1. Συμβολίζει την καθαρότητα της ψυχής μας, γιατί είναι κατασκευασμένο από καθαρό κερί μέλισσας.

2. Επίσης την πλαστικότητα της ψυχής μας, μια και εύκολα πάνω του μπορούμε να χαράξουμε ο,τιδήποτε.

3. Ακόμη την Θεία Χάρη, επειδή το κερί προέρχεται από τα άνθη που ευωδιάζουν.

4. Επιπλέον συμβολίζει την θέωση, στην οποία πρέπει να φθάσουμε, επειδή το κερί ανακατεύεται με τη φωτιά και της δίνει τροφή.

5. Και το φώς του Χριστού επίσης δείχνει, καθώς καίει και φωτίζει στο σκοτάδι.

6. Και τέλος συμβολίζει την αγάπη και την ειρήνη που πρέπει να χαρακτηρίζουν κάθε χριστιανό, επειδή το κερί καίγεται όταν φωτίζει, αλλά και παρηγορεί τον άνθρωπο με το φώς του μέσα στο σκοτάδι.

Ανάβοντας κερί πρέπει να θυμόμαστε ότι πρέπει να ζούμε μέσα στο φώς που πήραμε με την βάπτισή μας.

Γι αυτό τη βάπτιση την ονομάζουμε και Φώτισμα. Γι αυτό και στη διάρκεια της βαπτίσεως κρατάμε αναμμένες λαμπάδες. Το φώς αυτό είναι το πύρ της Πεντηκοστής, το φώς του Αγίου Πνεύματος. Και το φώς αυτό ανανεώνεται μέσα μας στην ψυχή μας, κάθε φορά που συμμετέχουμε στη Θεία Λειτουργία και κάθε φορά που κοινωνούμε και προσευχόμαστε. Γι αυτό στο τέλος κάθε Θείας Λειτουργίας ψάλλουμε : «Είδομεν το φώς το αληθινόν, ελάβομεν Πνεύμα επουράνιον, εύρομεν πίστιν αληθή αδιαίρετον Τριάδα προσκυνούντες».

Το φως του Ναού όμως, πρέπει να πούμε, σώζει καλύτερα τους συμβολισμούς του και βοηθεί και την ψυχή να κατανυχθεί όταν είναι φυσικό, όπως στα περισσότερα από τα μοναστήρια μας, δηλαδή αποτελούμενο από κεριά και κανδήλια που καίνε και όχι τεχνητό που προέρχεται δηλαδή από ηλεκτρικό ρεύμα.

Τα κ ε ρ ι ά όπως και το λ ά δ ι είναι μία προσφορά προς τον Θεό από αυτά τα υλικά αγαθά που ο ίδιος μάς δίνει (τα Σά εκ των Σών) και συμβολίζουν τα μέν κεριά το εύπλαστο και μαλακό της ψυχής αλλά και την ενωτική δύναμη του αγίου Πνεύματος διότι τα κεριά κατασκευάζονται, έτσι τουλάχιστον θα έπρεπε, από το αγνό κερί που φτιάχνει η μέλισσα, η οποία για να παρασκευάσει το κερί μαζεύει τη γύρη από διάφορα λουλούδια. Για το λόγο αυτό το κερί μάς θυμίζει και την εργατικότητα της μέλισσας αλλά και το γεγονός ότι μαζεύει ό,τι καλό και απορρίπτει ό,τι ρυπαρό. Θυμίζει επίσης το κερί τον τρόπο με τον οποίο το Πύρ, η Θεότητα δηλαδή, ενώνεται με την εύπλαστη ψυχή και τη μαλακώνει αλλά και τη φωτίζει και την ίδια και όλους όσοι έρχονται σε κοινωνία μαζί της.

Το κερί, καθώς καίγεται, φωτίζει το περιβάλλον του. Έτσι και ο συνειδητός χριστιανός, όταν θυσιάζεται για την αγάπη του Θεού, φωτίζει τους συνανθρώπους του και τους δείχνει τον δρόμο της σωτηρίας.

Όταν ο πιστός εισέρχεται στον ναό, πρέπει να ανάβει στο μανουάλι ένα κερί για τους ζώντες κι ένα κερί για τους τεθνεώτες συγγενείς και γνωστούς του. Εάν όμως κάποιοι από τους ζώντες έχουν ιδιαίτερα προβλήματα, τότε καλό είναι να ανάβουμε κερί για τον καθένα ξεχωριστά. Το άναμμα του κεριού πρέπει πάντοτε να συνοδεύεται με λόγια προσευχής. Για τους ζώντες θα ζητάμε το έλεος και την προστασία του Θεού, ενώ για τους τεθνεώτες τη θεία ευσπλαχνία και αιώνια σωτηρία τους.

Το αγνό κερί που παράγεται από παρθένες μέλισσες συμβολίζει την ανθρώπινη φύση του Χριστού η οποία προήλθε από την πάναγνη και παρθένο Μαριάμ. Το τρικέρι του επισκόπου συμβολίζει την Αγία Τριάδα, ενώ το δικέρι τις δύο φύσεις του Χριστού. Τα κεριά ή οι λαμπάδες που ανάβουμε στη Βάπτιση συμβολίζουν το πνευματικό φως που λαμβάνει ο νεοφώτιστος. Τα κεριά της κηδείας, του τάφου και των μνημοσύνων συμβολίζουν το φως του Χριστού, στο οποίο ευχόμεθα να εισέλθει ο αποθανών. Ο Πολυέλαιος συμβολίζει την θριαμβεύουσα Εκκλησία των Ουρανών. Τα κεριά ή τα κανδήλια του συμβολίζουν τους αγίους. Στις μεγάλες γιορτές στις Ιερές Μονές σείουν τον Πολυέλαιο, για να φανερώσουν ότι και οι άγιοι στα επουράνια συνεορτάζουν και συγχορεύουν με την επίγεια Εκκλησία του Χριστού.

Πηγή:http://www.inagiounikolaoutouneou.gr/apps/gr/spag/3_1317406522.html

Παρασκευή 27 Δεκεμβρίου 2013

Γιατί φοράμε βέρες;

Από το ιστολόγιο της Ξανθής
Όλα δείχνουν, πως το έθιμο της βέρας ξεκίνησε από την Αρχαία Αίγυπτο, πριν από 4.800 χρόνια. Τότε χρησιμοποιούσαν καλάμια και αγριόχορτα, που φύτρωναν στις όχθες του Νείλου.

Ο κύκλος, που δεν έχει ούτε αρχή ούτε τέλος, ήταν το σύμβολο της αιωνιότητας από την εποχή των Αρχαίων Αιγυπτίων.


Τα υλικά των πρώτων δαχτυλιδιών δεν ήταν πολύ ανθεκτικά. Σύντομα αντικαταστάθηκαν από δέρμα και οστά. Όσο πιο ακριβό ήταν το υλικό, τόσο μεγαλύτερη η αγάπη που έδειχνε ο δωρητής στον παραλήπτη. Από τότε, το δαχτυλίδι έδειχνε πόσο «βαθιές τσέπες» είχε, αυτός που το πρόσφερε.

Το δαχτυλίδι της ιδιοκτησίας

Το έθιμο υιοθέτησαν και οι Ρωμαίοι, αλλά με τον δικό τους τρόπο. Στους γάμους των Ρωμαίων, το δαχτυλίδι δε συμβόλιζε την αγάπη του συζύγου προς τη γυναίκα του, αλλά ότι εκείνη ήταν πλέον ιδιοκτησία του. Οι ρωμαϊκές βέρες ήταν φτιαγμένες από σίδερο και τις αποκαλούσαν «Annulus Pronubus».

Στην Πομπηία έχουν βρεθεί τέτοια δαχτυλίδια, που έχουν και επιγραφές. Οι πιο συνηθισμένες ήταν οι: «Ama me», δηλάδή αγάπα με, «Amo te», σε αγαπώ ή «Bona vitam», δηλαδή καλή ζωή.

Στη χριστιανική παράδοση, οι βέρες εμφανίζονται γύρω στα 860 μ.Χ, αλλά δεν είχαν καμία σχέση με το απλό, χρυσό δαχτυλίδι που ξέρουμε σήμερα. Ήταν διακοσμημένα με ανάγλυφα περιστέρια, πιασμένα χέρια, λύρες και διάφορα άλλα σύμβολα της αιώνιας αγάπης και αφοσίωσης.

Η εκκλησία αποκάλεσε αυτά τα δαχτυλίδια «παγανιστικά» και ζήτησε να απλοποιηθούν. Μέχρι τον 13ο αιώνα, οι βέρες είχαν μορφή παρόμοια με τη σημερινή. Η εκκλησία θεωρούσε ότι η νέα λιτότητα της βέρας αναδείκνυε τον πνευματικό δεσμό του ανδρόγυνου, καλύτερα από τα φανταχτερά, παγανιστικά σύμβολα.

Βέρα στο δεξί

Οι Ρωμαίοι τις φορούσαν στο τέταρτο δάχτυλο του αριστερού χεριού, επειδή πίστευαν ότι από εκεί περνάει φλέβα, που πάει κατευθείαν στην καρδιά. Είχαν, μάλιστα, δώσει στη φλέβα αυτή το όνομα «Vena Amoris», δηλαδή φλέβα της αγάπης.

Με την έλευση του χριστιανισμού, επικράτησε το δεξί χέρι. Το τέταρτο δάχτυλο παρέμεινε. Τα τρία πρώτα δάχτυλα ήταν αφιερωμένα στην Αγία Τριάδα, και το τέταρτο στον σύζυγο.
Πηγή

Παρασκευή 13 Δεκεμβρίου 2013

Σταυρός , το δικό μας Holywood (=Ιερό ξύλο)

images-2«… Ὁ Ἐσταυρωμένος κάποια στιγμή τελείωσε καί πολύ προσεκτικά καρφώθηκε στό Σταυρό.
Δέν ἦταν μεγάλος ὁ Σταυρός οὔτε μικρός. Ἕνας μέτριος, στητός στή βάσι του, ἀλλά χαριτωμένος βυζαντινός.
“Ποιό παρεκκλήσι νά στολίση”, σκέφθηκε, “καί ποιά Ἁγία Τράπεζα…”.


Ἀμερική! Σέ κάποια σημαντική ἀκαδημαϊκή πόλι!
30 Ἰανουαρίου 19….! Ἑορτή τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν… Κάποια ἐπισκέπτρια στήν πόλι καί στήν Ἐκκλησία … τό ἔκανε τάμα, νά φέρη γιά τό ὀρθόδοξο παρεκκλῆσι τόν Ἐσταυρωμένο ἀπ᾽ τήν Ἑλλάδα, ἀπ᾽ τό ἐργαστήρι τοῦ οἰκογενειακοῦ φίλου μέ τόν καταπληκτικό ἁγιογράφο. Ἔτσι ἔγινε.
—Ἄραγε εἶναι εὔκολο ἕνα ταξείδι Ἑλλάδα-Ἀμερική μέσα σέ ἀεροπλάνα καί σέ ἀεροδρόμια μ᾽ ἕναν Ἐσταυρωμένο στήν ἀγκάλη;
Καθόλου. Ἀπορίες, ἐρωτήσεις, μειδιάματα εἰρωνικά, κοροϊδευτικά λόγια, γέλια ἀπ᾽ τούς ἐλεγκτές διαβατηρίων καί τίς ἀεροσυνοδούς… καί τό ἀποκορύφωμα…!:

Σάββατο 23 Νοεμβρίου 2013

Προς κατάργηση τα θρησκευτικά σύμβολα στις δημόσιες υπηρεσίες του Κεμπέκ



Κατατέθηκε στη Βουλή του Κεμπέκ ο πολυσυζητημένος νόμος περί κατάργησης των θρησκευτικών συμβόλων σε πολίτες που εργάζονται σε δημόσιες υπηρεσίες. «Είναι μια όμορφη ημέρα για το Κεμπέκ» δήλωσε με νόημα η πρωθυπουργός της πολιτείας, Πολίν Μαρουά, σε συνέντευξη Τύπου.
Ο αρχιτέκτονας του νομοσχεδίου, ο υπουργός Μπερνάντ Ντρενβίλ, δήλωσε ότι το υπό συζήτηση νομοσχέδιο εξασφαλίζει την ισότητα ανάμεσα στις γυναίκες και τους άνδρες καθώς και τη θρησκευτική ουδετερότητα της κυβέρνησης.
Το προτεινόμενο νομοσχέδιο θα επιβάλει στους δημόσιους υπαλλήλους να αφαιρέσουν τις μαντήλες, τα καπέλα, τα τουρμπάνια και τους εμφανείς σταυρούς κατά την ώρα της υπηρεσίας. «Κατά την άσκηση των καθηκόντων τους υπάλληλοι δημόσιων υπηρεσιών δεν θα πρέπει να φορούν αξεσουάρ όπως μαντήλες, καπέλα, κοσμήματα και άλλα ρούχα ή εξαρτήματα που υποδηλώνουν τη θρησκευτική τους ταυτότητα» αναφέρει χαρακτηριστικά το νομοσχέδιο.

Παράλληλα, ο νόμος επιβάλλει στους υπαλλήλους δημόσιων οργανισμών να έχουν

Παρουσιάστρια από την Νορβηγία, απολύθηκε φορούσε …σταυρό...


Δημοφιλής παρουσιάστρια από την Νορβηγία, απολύθηκε επειδή βγήκε στον αέρα φορώντας ένα…σταυρό, κάτι που η μουσουλμανική κοινότητα της χώρας θεώρησε σκανδαλώδες.

Η εμφάνιση της Siv Kristin Sællmann στο κανάλι NRK με ένα χρυσό μενταγιόν το οποίο ήταν διακοσμημένο με μαύρα πετράδια σε σχήμα σταυρού, φέρεται να προκάλεσε την οργή μελών της μουσουλμανικής κοινότητας που διοργάνωσαν διαμαρτυρίες, υποστηρίζοντας ότι η αλυσίδα με τον σταυρό,

Τρίτη 29 Οκτωβρίου 2013

Rasta μαλλιά:το θρησκευτικό σύμβολο που έγινε ...μόδα!


Έχουμε συνδέσει τα dreadlocks με τους Rastafari και την Τζαμάικα, όμως η ιστορία τους ξεκινά πολύ παλιότερα. Από την αρχαία Αίγυπτο, τους πρώτους Ινδουϊστές αλλά και στην αρχαία Ελλάδα, το "μπέρδεμα" των μαλλιών με φυσικό ή τεχνητό τρόπο ήταν αρκετά συνηθισμένο. Το συγκεκριμένο hairstyle πήρε το όνομά του όμως κατά την δεκαετία του '50 στην Τζαμάικα: στην διάλεκτο των Rastafari σημαίνει "θεοφοβούμενος".

Τα dreadlocks εμφανίστηκαν σε όλες τις περιόδους της ιστορίας και σχεδόν σε κάθε γωνιά του πλανήτη και συχνά συνδεόταν με την κατά τόπους θρησκεία. Ο θεός Shiva των Ινδουιστών και οι ακόλουθοι του, εμφανίζονται πάντα με αυτό το hairstyle. Οι ιερείς των Αζτέκων επίσης. Όπως επίσης εμφανίζεται και σε διάφορες αιρέσεις του Ισλάμ, κυρίως στο Πακιστάν.


Στην σύγχρονη εποχή και ειδικότερα στον δυτικό πολιτισμό, τα dreadlocks άρχισαν να κερδίζουν οπαδούς κατά τη δεκαετία του '70, μαζί με το μουσικό κίνημα της ρέγκε. Σήμερα υπάρχουν ειδικές σειρές προϊόντων για dreadlocks, αλλά και κομμωτήρια που εξειδικεύονται σε αυτό το style.
Υπάρχουν δύο τρόποι να αποκτήσετε dreadlocks: ο "φυσικός" και ο τεχνητός, που γίνεται σε κομμωτήριο. Αν θέλετε να αποκτήσετε dreadlocks με τον "φυσικό" τρόπο (λέγεται επίσης και Neglect ή "της υπομονής"), απλά θα πρέπει να σταματήσετε να χρησιμοποιείτε conditioner, να βουρτσίζετε και να χτενίζετε τα μαλλιά σας για ένα πάρα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα! Η διαδικασία διαρκεί αρκετά και στην περίπτωση του κομμωτηρίου, όμως διασφαλίζετε ότι τα μαλλιά σας θα παραμείνουν υγιή και οι τζίβες, όταν πλέον ολοκληρωθεί το style σας, θα είναι πιο καλοφτιαγμένες και ομοιόμορφες.

Πολλοί διάσημοι έχουν επιλέξει να κάνουν τα μαλλιά τους ράστα κατά καιρούς αφού αποτελεί έναν από τους πιο εργονομικούς και απλούς τρόπους να μακρύνει κανείς το μαλλί του και να μην ξαναασχοληθεί μαζί του για δύο μήνες.



Ο Bob Marley είναι ίσως ο βασικότερος εκπρόσωπος του ράστα μαλλιού.Το εντυπωσιακό όμως είναι ότι οι πλεξούδες του ήταν διαφορετικές σε κάθε φωτογράφιση που έκανε για τα άλμπουμ του.Ξεκίνησε έχοντας μικρές κοντές πλεξούδες και με το πέρασμα του χρόνου έγιναν μακριές και τελικά το σήμα κατατεθέν του.
Μεταξύ άλλων το έχουν τολμήσει οι:Beyonce, Nicki Minaj, Willow Smith, Lenny Kravitz, Shakira, Brad Pitt για τις ανάγκες φωτογράφισης, Johnny Depp για τα γυρίσματα της ταινίας «Πειρατές της Καραιβικής», Snoo Dogg και πολλοί άλλοι.

Δευτέρα 5 Αυγούστου 2013

Σταυροί ανά τον Κόσμο

Τα θρησκευτικά σύμβολα του κόσμου

Δείτε παρακάτω έναν οπτικό οδηγό για τα θρησκευτικά σύμβολα του κόσμου Κάντε κλικ στην εικόνα ή τον σύνδεσμο για πληροφορίες σχετικά με την ιστορία, με την έννοια και τη χρήση του συμβόλου.
 
  Christian Fish SymbolFish
 IHS
 INRI
 AumOm
 TaoTao



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...