1.7 Το τέλος της ζωής στην Ορθόδοξη παράδοση
Προέλευση του Θανάτου
Ο θάνατος δεν είναι δημιούργημα του Θεού, αλλά τραγική συνέπεια της απομάκρυνσης του ανθρώπου από την Πηγή της Ζωής.
Κατάργηση του Θανάτου
Με την Ανάστασή Του, ο Χριστός πάτησε τον θάνατο και κατήργησε την εξουσία του πάνω στην ανθρώπινη φύση.
Άβυσσος Αναστάσεως
Απέναντι στον τρόμο του θανάτου που τυραννά τον άνθρωπο, η Εκκλησία ανοίγει μια διέξοδο ελπίδας και αιώνιας ζωής.
Σεβασμός στο Σώμα
Η ολόσωμη ταφή εκφράζει τον σεβασμό προς τον όλο άνθρωπο (σώμα και ψυχή), ο οποίος είναι προορισμένος για την ανάσταση.
Θάνατος ως Κοίμηση
Στη χριστιανική γλώσσα, ο θάνατος ονομάζεται «κοίμηση», καθώς θεωρείται ένας προσωρινός ύπνος και ένα πέρασμα στην άλλη ζωή.
Η Κάθοδος στον Άδη
Ο Χριστός κατέβηκε στον Άδη για να ελευθερώσει τους νεκρούς και να τους επαναφέρει στην κοινωνία με τον Θεό.
Προσδοκία Ανάστασης
Η πίστη στην ανάσταση των νεκρών είναι η «αυταπόδεικτη εσωτερική γνώση» ότι ο άνθρωπος κλήθηκε για την αιωνιότητα.
Το Αρχαίο Κάλλος
Παρά τα στίγματα των λαθών, ο άνθρωπος παραμένει «εικόνα της αρρήτου δόξης» του Θεού, αναζητώντας την αρχική του ωραιότητα.
Σωτηρία του Κόσμου
Ο Χριστιανισμός δεν στοχεύει στη σωτηρία «από» τον κόσμο, αλλά στη σωτηρία «του» κόσμου και την ανακαίνιση ολόκληρης της κτίσης.
Βασιλεία του Θεού
Ο θάνατος παύει να είναι σύνορο όταν βιώνεται μέσα στην προοπτική της Βασιλείας του Θεού, όπου δεν υπάρχει πόνος ούτε στεναγμός.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Αφήστε το σχόλιό σας