π. Χρήστου Ζαχαράκη: Ο Θεός δεν έδωσε τις εντολές στον άνθρωπο για να διδάξει μια ηθική....

Κυριακή ΙΕ´Ματθαίου



π. Χρήστου Ζαχαράκη



Ὁ Θεὸς δὲν ἔδωσε τὶς ἐντολὲς στὸν ἄνθρωπο γιὰ νὰ διδάξει μιὰ ἠθική μὲ τὴν ὁποία θὰ ξανακέρδιζε τὸ χαμένο παράδεισο, ἀλλὰ τοῦ ἄνοιγε παράθυρα στὸ σκοτάδι τοῦ θανάτου. Μονάχα ποὺ ὁ ἄνθρωπος ἀντὶ νὰ ψάξει, - μὲ τὸ φῶς ποὺ ἔμπαινε -, νὰ βρεῖ τὴν πόρτα καὶ νὰ ἐλευθερωθεῖ, τὶς ἐντολὲς τὶς ἔκαμε νόμο γιὰ νὰ φυλάει τὰ παράθυρα… Κι ἦρθε ὁ Χριστός κι ἔσπασε τὴν πόρτα, μὰ ὁ ἄνθρωπος ψάχνει ἀκόμα τὴν ἐντολή τὴ μεγάλη, πνίγοντας μέσα στὶς προφάσεις του καὶ τὴν ἐλπίδα! Ἔμεινε δέσμιος τῶν ἐντολῶν…
Ἔμεινε δέσμιος τῶν ἐντολῶν ἐπειδὴ δὲν ἀγαπάει! Ἡ ἐλευθερία εἶναι ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ:«ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐν ὅλῃ τῇ καρδίᾳ σου καὶ ἐν ὅλῃ τῇ ψυχῇ σου καὶ ἐν ὅλῃ τῇ διανοίᾳ σου». Μόνο ἄν ἀγαπήσει τὸ Θεό ὁλοκληρωτικά, μπαίνει στὴ ζωὴ τοῦ Θεοῦ. Μόνο ἄν ἀγαπήσει τὸ Θεὸ ὁλοκληρωτικά μπορεῖ νὰ ἀνα-τρέψει τὴ ζωή του, νὰ ἐλευθερωθεῖ ἀπὸ τὰ δεσμά ποὺ τὸν θέλουν δέσμιο καὶ δοῦλο τοῦ κόσμου. Ἡ ἐλευθερία ξεκινᾶ ἀπὸ τὴν καρδιά, ξεσηκώνει τὴν ψυχή καὶ κυριεύει τὸ νοῦ, δὲν ὑπάρχει δεύτερη σκέψη, ὁ Θεός εἶναι παντοῦ καὶ πάντα παρών! Ἡ ἀγάπη ἁπλώνεται, διαχέεται παντοῦ, ὅπως καὶ ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ· τὸ μοναδικό της ὅριο ἡ θυσία. «Ἐν τούτῳ ἐγνώκαμεν τὴν ἀγάπην, ὅτι ἐκεῖνος ὑπὲρ ἡμῶν τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἔθηκε», ἀπ’ αὐτὸ γνωρίσαμε τὴν ἀγάπη, ἀπὸ τὸ ὅτι Ἐκεῖνος πρόσφερε τὴ ζωή του γιὰ χάρη μας, λέγει ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος, γι᾽αὐτὸ «καὶ ἡμεῖς ὀφείλομεν ὑπὲρ τῶν ἀδελφῶν τὰς ψυχὰς τιθέναι». Ὁ Χριστὸς ἄνοιξε ὁ ἴδιος τὸ δρόμο τῆς ἀγάπης καὶ ἐντέλλεται καὶ γιὰ μᾶς: «ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν». Ἡ ἀγάπη πρὸς τὸν πλησίον χαρακτηρίζεται ἀπὸ τὸν Κύριο «ὁμοία» μὲ τὴν ἀγάπη πρὸς τὸν Θεό. Ἡ ἀγάπη πρὸς τὸ συνάνθρωπο εἶναι θεμελιωμένη στὴν ἀγάπη πρὸς τὸν Θεό. Ἡ ἐντολή τοῦ Χριστοῦ εἶναι σαφής, δὲν ἀφήνει τὸ παραμικρό περιθώριο παρανόησης. Δὲν ὑπάρχουν περιθώρια γιὰ καμμιὰ φυλετική, γιὰ καμμιὰ ἐθνική, γιὰ καμμιὰ κοινωνική, γιὰ καμμιά θρησκευτική διάκριση. Διαφορετικά, δὲν εἶναι ἀγάπη! Εἶναι μονάχα ἡ χειρίστου εἴδους ἐκμετάλλευση…
«Ἐν ταύταις ταῖς δυσὶν ἐντολαῖς ὅλος ὁ νόμος καὶ οἱ προφῆται κρέμανται». Ὁλο τὸ σωτήριο γεγονός, ὅλη ἡ θεία οἰκονομία, σ᾽ ὁλόκληρη τὴν ἱστορική παρουσία της, πρὶν καὶ πέρα ἀπ᾽ αὐτήν, ἔχει αἰτία καὶ ἀρχή, μὰ καὶ τελικό προορισμό, τὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, ποὺ εἶναι ἡ κατεξοχήν Βασιλεία του. Οἱ ἐντολές, ποὺ εἶναι οἱ ὁδοδεῖκτες, αὐτοκαταργοῦνται ὅταν φτάσεις στὸν προορισμό σου, ἀλλιῶς δὲν ἔχεις φτάσει ποτέ…

http://pchristoszacharakis.blogspot.gr/

Αναδημοσίευση: http://e-theologia.blogspot.gr/2013/02/blog-post_6.html

Οι Δέκα Εντολές

18. « Οι δέκα εντολές» [ σκην. Σεσίλ Ντε Μίλ, 1956, 220΄ ]: Α΄ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ
Οι υπόλοιπες προτάσεις για ταινίες που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε στη διδασκαλία των θρησκευτικών  εδώ

Η ταινία είναι ....κινούμενα σχέδια και όχι η προτεινόμενη αλλά ... είναι μικρά τα πρωτάκια μας...οπότε θα την δουν ευχάριστα!!!
Η ταινία είναι από εδώ και θα την βρείτε προς το τέλος της σελίδας

Βρήκα και την προτεινόμενη!!!
Δείτε τη στο ιστολόγιο Η ΜΟΝΗ ΟΔΟΣ

Γιατί υπάρχουν οι εντολές ;

 Μητρ.Μεσογαίας Νικολάου

Οι εντολές υπάρχουν για δύο λόγους: Πρώτον, για να μας ταπεινώνουν και, δεύτερον, για να μας δείχνουν την πορεία μας.

Πόσο αγώνα έχει μία εντολή! Πόση προσπάθεια! Είναι πιο εύκολο να διαβάσουμε ένα κομμάτι από τη Φιλοκαλία ή τα Ασκητικά του Αββά Ισαάκ, να νομίσουμε ότι το καταλάβαμε και να αισθανθούμε ότι φτάσαμε σε μια δήθεν «πνευματική κατάσταση», από το να προσπαθήσουμε να μην πούμε ένα ψέμα από αυτά που αποκαλούμε συμβατικά ψέματα, ή από το να δεχθούμε το παιδί μας όπως είναι, ή να ανεχθούμε τους γονείς μας, ή αμοιβαία ο ένας τον άλλο. Βλέπουμε λοιπόν ,ότι όταν προσπαθούμε να τηρήσουμε τις εντολές δυσκολευόμαστε πολύ. Κι έτσι, ταπεινωνόμαστε ενώπιόν τους.

 

Πηγή:  http://agiabarbarapatras.blogspot.gr

Ζωγραφίζοντας τους Νόμους των Ισραηλιτών

Ένα πιο διασκεδαστικό παιχνίδι για τις 10 εντολές!!!!!

Οι Δέκα Εντολές είναι εξίσου σημαντικές σήμερα όπως ήταν στο παρελθόν, επειδή μας παρέχουν καθολικό και διαχρονικό πρότυπο  του σωστού και του λάθους. Αλλά πώς μπορείτε να το μεταφέρετε αυτό  σε όλη την σημασία για τα παιδιά με μικρές απώλειες προσοχής και με  άφθονη  ενέργεια; Σήμερα, έχουμε ένα διασκεδαστικό οδηγό με τις  10 εντολές που  ονομάζεται "Road to Station Perfection".
 Ένα κομμάτι του πίνακα αφισών  γίνεται ο μακρύς δρόμος που οδηγεί στο σταθμό της τελειότητας. Οι Δέκα Εντολές είναι οι οδοδείκτες στο ταξίδι
. Δημιουργώντας το δρόμο για την τελειότητα όχι μόνο θα βοηθήσει τους μαθητές να απομνημονεύσουν τις εντολές, αλλά να σκεφτούν  τη ζωή σαν ένα ταξίδι κάτω από ένα δύσκολο αλλά ελπιδοφόρο δρόμο!




Υλικά

•  Φύλλα ζωγραφικής, 1 αντίγραφο για κάθε παιδί 
Εσείς πρέπει να εκτυπώσετε τις Δέκα εντολές καθώς και οδικά σήματα
• Λευκό χαρτί, 11 × 14 τμήμα για κάθε παιδί
• Λεπτές ράβδοι ή οδοντογλυφίδες
• Stick κόλλα
• Marker στυλό, πολλά χρώματα
• Ψαλίδι
• Πλαστελίνη
• Κοφτερό μαχαίρι ή ξυράφι

 Το αποτέλεσμα:


 
Πηγή:http://www.christianitycove.com/10-commandments-craft/2185/

Πως να διδάξετε τις 10 εντολές με ένα παιχνίδι!!!!

Σίγουρα τα παιδιά θα το λατρέψουν κι εσείς θα το χαρείτε μαζί τους!!!!
Περπατήστε βήμα-βήμα στις 10 εντολές!!!!!!
Θα χρειαστείτε αντίγραφα των 10 εντολών
Χρωμματιστά χαρτιά
Μαρκαδόρους και.............. ορεξη για παιχνίδι!!!!!!!!!!

Λεπτομέρειες θα βρείτε εδω.
Αν δυσκολεύεστε με τα αγγλικά η μετάφραση google είναι μια καλή λύση.
Καλή διασκέδαση!!!!!!!!

Πηγή:www.christianitycove.com/this-game-helps-teach-the-ten-commandments-to-kids-0727/1318/

Δεν αγαπώ τον Θεό

Δεν αγαπώ τον Θεό. Αν αγαπούσα πραγματικά τον Θεό θα είχα συνεχώς την σκέψη μου εστραμμένη προς αυτόν και θα ήμουν ευτυχισμένος.

Κάθε σκέψη για τον Θεό θα μου έδινε χαρά και αγαλλίαση. Αντιθέτως, όμως, πολύ συχνότερα και πολύ ευκολότερα σκέφτομαι διάφορα γήινα πράγματα, ενώ η απασχόληση της σκέψεως μου με τον Θεό καταντά εργασία επίπονη και ξερή.

Εάν αγαπούσα τον Θεό, η συνομιλία μου με αυτόν, δια της προσευχής, θα ήτο η τροφή και η τρυφή μου και θα με οδηγούσε σε αδιάσπαστη επικοινωνία με Αυτόν. Όμως, όλως αντίθετα, όχι μόνο δεν ευρίσκω ευχαρίστηση εις την προσευχή μου, αλλά χρειάζεται κάθε φορά να καταβάλλω προσπάθεια για να προσευχηθώ.

Αγωνίζομαι κατά της απροθυμίας, νικιέμαι από την αμαρτωλότητα μου και είμαι πάντα πρόθυμος να καταπατώ με κάθε ανόητη σκέψη και πράγμα, ακόμη και κατά την ώρα της προσευχής, γεγονότα, που, όπως είναι φυσικό, μικραίνουν την προσευχή και απομακρύνουν την σκέψη από αυτήν.

Ο καιρός μου περνά αχρησιμοποίητος ή μάλλον χρησιμοποιείται σε μάταιες απασχολήσεις, όταν δε απασχολούμαι με τον Θεό, όταν θέτω τον εαυτό μου κάτω από την παρουσία του, τότε κάθε ώρα μου φαίνεται πώς είναι ένας ολόκληρος χρόνος.

Όταν ένας άνθρωπος αγαπά κάποιο πρόσωπο, το σκέφτεται όλη την ημέρα χωρίς διακοπή, διατηρεί συνεχώς την εικόνα του μέσα εις την καρδιά του, φροντίζει γι' αυτό και σε καμιά περίπτωση το αγαπημένο του πρόσωπο δεν φεύγει από την σκέψη του. Εγώ, όμως ολόκληρη την ημέρα είναι ζήτημα αν ξεχωρίζω έστω και μιαν ώρα για να βυθισθώ σε εντρύφηση και θεία μελέτη, για να ζωογονήσω την καρδιά μου με την αγάπη μου προς Αυτόν, ενώ με ευκολία και ευχαρίστηση εξοδεύω τις είκοσι τρείς ώρες του ημερονυκτίου σαν μια θερμή προσφορά και θυσία εις τα είδωλα των διαφόρων παθών.
Ολοένα συζητώ για τιποτένια πράγματα και γεγονότα, τα οποία μολύνουν το πνεύμα κι αυτό μου δίνει ευχαρίστηση.

Στις σκέψεις μου για τον Θεό, είμαι ξηρός, απρόθυμος και αμελής. Κι όταν ακόμη χωρίς να το θέλω, συμβαίνει ώστε άλλοι να με παρακινήσουν σε πνευματική συζήτηση, κοιτάζω να μετατρέψω το θέμα σε κάτι άλλο, πιο ευχάριστο εις τις επιθυμίες μου. Είμαι τρομερά περίεργος για κάθε μοντέρνο, για τα πολιτικά και για χίλια δύο άλλα ζητήματα. Πολύ συχνά ζητώ την ικανοποίηση εις την αγάπη προς τις κοσμικές γνώσεις, εις την επιστήμη, εις την τέχνη και θέλω όλο και περισσότερα αγαθά να αποκτήσω.

Η μελέτη του Νόμου του Θεού, η γνώση Αυτού και της θρησκείας, δεν μου κάνουν πολύ εντύπωση, ούτε ικανοποιούν την πνευματική πείνα της ψυχής μου. Όλα αυτά τα παραδέχομαι ότι είναι όχι μόνο ανούσια απασχόλησης για ένα χριστιανό, αλλ' επί πλέον και ανωφελής.
Εάν η αγάπη προς τον Θεό είναι η τήρηση των εντολών του, όπως ο Χριστός είπε «εί αγαπάτε με τας εντολάς τας εμάς τηρήσατε», εγώ όχι μόνο δεν τηρώ τις εντολές του, αλλ' ούτε καμιά προσπάθεια καταβάλλω να κατορθώσω την τήρηση τους.

Έτσι είναι απόλυτη αλήθεια, την οποία εύκολα συμπεραίνει κανείς, ότι δεν αγαπώ τον Θεό. Επάνω σ' αυτό ο Μέγας Βασίλειος λέει: « Η απόδειξη ότι ο άνθρωπος δεν αγαπά τον Θεό και τον Χριστό, έγκειται εις το γεγονός ότι δεν τηρεί τας εντολάς του».

Μέγας Βασίλειος

Αναδημοσίευση:http://1myblog.pblogs.gr/2011/09/den-agapw-ton-theo.html

Γιατί ο Θεός γράφει τους νόμους Του πάνω στις καρδιές μας;

Ρώτησε μια φορά ένας άνθρωπος κάποιον ασκητή:

«Γιατί ο Θεός γράφει τους νόμους Του πάνω στις καρδιές μας;
Γιατί όχι μέσα στις καρδιές μας, εκεί που πραγματικά Τον έχουμε ανάγκη;»

Ο ασκητής απάντησε:

«Ποτέ ο Θεός δεν αναγκάζει τους ανθρώπους να Τον έχουν στην καρδιά τους.

Γράφει τα λόγια Του πάνω στην καρδιά, ώστε όταν αυτή ραγίσει, τότε Εκείνος πέφτει μέσα!»

Αναδημοσίευση: http://nzals.blogspot.gr/2012/08/blog-post_31.html