Φως στη «γέννηση» των Φαραώ

Ο πρώτος ηγεμόνας της Αιγύπτου ανήλθε στην εξουσία πριν από 5 χιλιάδες έτη

Σύμφωνα με τα νέα ευρήματα, ο πρώτος ηγεμόνας της χώρας, ο βασιλιάς Αχά, ανήλθε στην εξουσία μεταξύ του 3111 και του 3045 π.Χ., εγκαινιάζοντας την πρώτη δυναστεία

Λονδίνο 

Βρετανοί επιστήμονες κατάφεραν για πρώτη φορά να προσδιορίσουν με μεγαλύτερη ακρίβεια τη χρονολόγηση της δημιουργίας του αιγυπτιακού πολιτισμού και της βασιλείας των πρώτων Φαραώ. Η βασική διαπίστωση είναι ότι χρειάστηκαν πολύ λιγότερα χρόνια από ό,τι πίστευαν ως τώρα οι αρχαιολόγοι και οι ιστορικοί, για να μεταμορφωθεί η αρχαία Αίγυπτος από μια έκταση ανόμοιων αγροτών σε ένα οργανωμένο κράτος με συγκεκριμένα σύνορα και θεσμούς. Η ομάδα των ειδικών κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο πρώτος ηγεμόνας της χώρας, ο βασιλιάς Αχά, ανήλθε στην εξουσία μεταξύ του 3111 και του 3045 π.Χ., εγκαινιάζοντας την πρώτη δυναστεία.
Η χρονολόγηση
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον φυσικό Μάικλ Ντι του Εργαστηρίου Ερευνών Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στην επιθεώρηση «Proceedings of the Royal Society A», χρησιμοποίησαν εξελιγμένες μεθόδους χρονολόγησης τριχών, οστών και φυτών μέσω ραδιενεργού άνθρακα, καθώς και στατιστικά μοντέλα ηλεκτρονικών υπολογιστών. Κατέληξαν, έτσι, στο συμπέρασμα ότι ο πρώτος ηγεμόνας της χώρας, ο βασιλιάς Αχά, ανήλθε στην εξουσία μεταξύ του 3111 και του 3045 π.Χ., εγκαινιάζοντας την πρώτη δυναστεία.
Μέχρι σήμερα, η χρονολόγηση των απαρχών του αιγυπτιακού πολιτισμού βασιζόταν σε χονδρικές εκτιμήσεις (κυρίως μέσα από την εξέλιξη στο στιλ των κεραμικών που έχουν ανακαλυφθεί), καθώς δεν υπάρχουν γραπτά αρχεία από την πρώιμη περίοδο. Ενώ έχουν βρεθεί πολλοί βασιλικοί τάφοι, έχει αποδειχτεί ιδιαίτερα δύσκολο να προσδιοριστούν συγκεκριμένες περίοδοι βασιλείας για τους διαδοχικούς Φαραώ.
Οι προηγούμενες έρευνες οδηγούσαν στην εκτίμηση ότι η προ-δυναστική περίοδος, όταν οι πρώτες ομάδες αγροτών εγκαταστάθηκαν γύρω από τον ποταμό Νείλο, άρχισε το 4000 π.Χ. Όμως η νέα ανάλυση δείχνει ότι αυτό συνέβη αρκετά αργότερα, μεταξύ του 3600 και 3700 π.Χ. και μέσα σε λίγες εκατοντάδες χρόνια (300 έως 400 λιγότερα από τις ως τώρα εκτιμήσεις), δηλαδή έως το 3100 π.Χ., η επικράτεια της Αιγύπτου είχε πλέον ενοποιηθεί ως κράτος υπό την ηγεμονία του πρώτου Φαραώ.
Οι δυναστείες
Ο πρώτος βασιλιάς Αχά ανέβηκε στον βασιλικό θρόνο αμέσως μετά από μια άλλη ηγετική προσωπικότητα, τον Νάρμερ, που είχε κατορθώσει να ολοκληρώσει το δύσκολο έργο ενοποίησης της χώρας. Μετά τον Αχά, ο οποίος πέθανε μεταξύ του 3073 και του 3036 π.Χ., ακολούθησαν επτά βασιλείς και βασίλισσες, που απαρτίζουν την πρώτη δυναστεία της Αιγύπτου. Καθένας από τους πρώτους Φαραώ εκτιμάται ότι κυβέρνησε για περίπου 30 ως 40 χρόνια.
Όπως δήλωσε ο Ντι, «η διαμόρφωση της Αιγύπτου ήταν μοναδική στον αρχαίο κόσμο. Αποτελούσε μια εδαφική επικράτεια, ένα κράτος, το οποίο, από τη στιγμή που σχηματίστηκε, διέθετε καθορισμένα σύνορα, όπως συμβαίνει και στα σημερινά κράτη. Η Αίγυπτος ήταν ένα κράτος που αναδύθηκε γρήγορα και σε αυτό το διάστημα γνώρισε τεράστια κοινωνική αλλαγή».
Αντίθετα, προσέθεσε, σε άλλα μέρη, όπως η Μεσοποταμία, προϋπήρξαν αρκετές χιλιάδες χρόνια γεωργίας μέχρι να προκύψει κάτι που έμοιαζε με κράτος. Έτσι, η αρχαία Αίγυπτος μπορεί να θεωρηθεί το πρώτο κράτος στον κόσμο με καθορισμένα σύνορα, οργανωμένη θρησκεία, κεντρική διοίκηση και εντατική γεωργία, θέτοντας ένα πρότυπο για άλλες χώρες που ακολούθησαν.

Πηγή: Το Βήμα, 4/09/2013
Αναδημοσίευση: http://albanaki.blogspot.gr/2013/09/blog-post_2318.html

Ο Ιωσήφ και ο Φαραώ

Όμως τι απέγινε ο Ιωσήφ; Ο Θεός δεν τον εγκατέλειψε, γιατί ήταν αγαθό και συνετό και τίμιο παιδί. Όταν οι έμποροι που τον είχαν αγοράσει έφθασαν στην Αίγυπτο, τον πούλησαν στον Πετεφρή, που ήταν αρχηγός της σωματοφυλακής του Φαραώ. Ο κύριός του τον εκτίμησε πολύ, γιατί ήταν έξυπνος, πολύ ικανός και τίμιος στη δουλειά του και τον έκανε επιστάτη. Με τη βοήθεια του Θεού ο Ιωσήφ τα πήγαινε πολύ καλά και το σπίτι του Πετεφρή ήταν ευλογημένο εξαιτίας του Ιωσήφ. Η γυναίκα του Πετεφρή όμως συκοφάντησε τον Ιωσήφ στον άντρα της. Εκείνος την πίστεψε κι έριξε στη φυλακή τον Ιωσήφ. Ο Ιωσήφ δεν απελπίστηκε. Πίστευε ακλόνητα πως ο Θεός δεν θα τον εγκαταλείψει.
Πράγματι στη φυλακή ο αρχιδεσμοφύλακας εκτίμησε την ικανότητα και την τιμιότητά του και του ανέθεσε να φροντίζει τους υπόλοιπους κρατούμενους.
Στη φυλακή τότε βρίσκονταν κι άλλοι δυο σπουδαίοι φυλακισμένοι, ο αρχιαρτοποιός κι ο αρχιοινοχόος του Φαραώ. Τους είχαν κατηγορήσει ότι θέλησαν να σκοτώσουν τον Φαραώ. Περίμεναν λοιπόν την απόφασή του για την ενοχή ή την αθωότητά τους. Ένα πρωί και οι δυο σηκώθηκαν αναστατωμένοι. Είχαν δει και οι δυο από ένα όνειρο και γύρευαν κάποιον να τους το ερμηνεύσει. Διηγήθηκαν τα όνειρά τους στον Ιωσήφ. «Είδα», είπε ο αρχιοινοχόος, «τρία δυνατά κλήματα που ψήλωσαν πολύ, έβγαλαν φύλλα και σταφύλια. Κι εγώ έκοψα κάμποσα ώριμα τσαμπιά, έστυψα τις ρώγες, γέμισα το χρυσό ποτήρι του Φαραώ και του πρόσφερα να πιει». Ο Ιωσήφ χαρούμενος του είπε πως το όνειρό του σήμαινε πως σε τρεις ημέρες θα τον ελευθέρωναν και θα ξανάπαιρνε τη θέση του στην υπηρεσία του Φαραώ.
«Εγώ», είπε ο αρχιαρτοποιός, «είδα πως είχα πάνω στο κεφάλι μου τρία πανέρια, το ένα πάνω στο άλλο, γεμάτα ψωμιά και γλυκά που προορίζονταν για τον Φαραώ, αλλά τα τσιμπολογούσαν και τα έτρωγαν πουλιά». Ο Ιωσήφ λυπημένος του είπε πως το όνειρό του δεν ήταν καλό και πως σε τρεις ημέρες θα τον εκτελούσαν.
Όπως ακριβώς ερμήνευσε τα όνειρα ο Ιωσήφ – με τη φώτιση του Θεού – έτσι ακριβώς έγιναν τα πράγματα. Ο αρχιοινοχόος ξαναγύρισε στο παλάτι κι ο αρχιαρτοποιός εκτελέστηκε.
Πέρασαν δυο χρόνια κι ο Ιωσήφ παρέμενε στη φυλακή. Ένα βράδυ ο Φαραώ ξύπνησε πολύ αναστατωμένος. Είχε δει δυο πολύ παράξενα όνειρα και ζητούσε από τους μάγους του και τους συμβούλους του να του τα ερμηνεύσουν. Κανένας όμως δεν μπορούσε. Τότε ο αρχιοινοχόος θυμήθηκε τον Ιωσήφ, που του είχε τόσο πετυχημένα ερμηνεύσει το δικό του όνειρο. Είπε στον Φαραώ να τον συμβουλευθεί. Αμέσως έφεραν τον Ιωσήφ από τη φυλακή μπροστά στον μεγάλο βασιλιά. Ταπεινά, αλλά και με σιγουριά που προερχόταν από την πίστη του στον Θεό, ο Ιωσήφ άκουσε τον Φαραώ να του διηγείται τα όνειρά του: «Είδα πως βρισκόμουν στις όχθες του Νείλου. Από το ποτάμι βγήκαν επτά καλοθρεμμένες, παχιές κι όμορφες αγελάδες. Σε λίγο βγήκαν άλλες επτά, αδύνατες κι άσχημες. Κι αυτές οι αδύνατες έφαγαν τις πρώτες, τις παχιές… Κι όταν ξανακοιμήθηκα είδα κι άλλο όνειρο. Βρισκόμουν σ’ ένα χωράφι. Ξάφνου φύτρωσαν επτά καρπερά και δυνατά στάχυα κι ύστερα φύτρωσαν άλλα επτά κακορίζικα κι αδύνατα που όμως έπνιξαν τα δυνατά. Νομίζω πως αυτά τα όνειρα θέλουν για κάτι να με προειδοποιήσουν. Μήπως μπορείς να τα εξηγήσεις;»
«Βασιλιά μου», είπε ταπεινά αλλά με σιγουριά που του έδινε η φώτιση του Θεού ο Ιωσήφ, «και τα δυο όνειρα που είδες σημαίνουν το ίδιο πράγμα. Θα έρθουν για την Αίγυπτο επτά πλούσια χρόνια με πολλούς καρπούς και γεννήματα. Μετά όμως θα ακολουθήσουν άλλα επτά χρόνια δύσκολα, που η γη δε θα δίνει καρπούς. Βρες, βασιλιά, έναν ικανό άνθρωπο και δώσ’ του εξουσία σ’ όλην την Αίγυπτο να συγκεντρώσει στα επτά χρόνια της ευφορίας τα γεννήματα που θα περισσέψουν σε μεγάλες αποθήκες, για να βρίσκονται για τα δύσκολα χρόνια της δυστυχίας. Έτσι ο λαός σου δεν θα πεινάσει».
Ο Φαραώ εντυπωσιάστηκε από την απάντηση αλλά και τη βεβαιότητα του Ιωσήφ. Εκτίμησε τα χαρίσματά του και σκέφτηκε πως αυτός θα ήταν ο πιο κατάλληλος για να αναλάβει το δύσκολο έργο που έπρεπε να γίνει. Τον ελευθέρωσε, λοιπόν, και τον όρισε αντιβασιλέα, δηλαδή μετά από αυτόν πρώτο άρχοντα της Αιγύπτου. Τον παρουσίασε αμέσως σ’ όλον τον αιγυπτιακό λαό και του έδωσε απόλυτη εξουσία.
Κάνε κλικ εδώ, για ν΄ ακούσεις τη διήγηση

 

Πηγή/Αναδημοσίευση:http://www.pemptousia.gr