3.4 Ο Διάλογος ως άσκηση αγάπης
Διάλογος και Ελευθερία
Το Άγιο Πνεύμα είναι το Πνεύμα της ελευθερίας που ενώνει τους πιστούς χωρίς να καταργεί την προσωπικότητά τους.
Άρση των Αφορισμών
Η ιστορική συνάντηση Αθηναγόρα και Παύλου ΣΤ' (1965) άνοιξε τον δρόμο για την ειλικρινή αδελφοσύνη μεταξύ των Εκκλησιών.
Η Τέχνη της Ακρόασης
Ο αληθινός μάρτυρας της πίστης οφείλει να αφουγκράζεται τους άλλους πριν αρχίσει να κηρύττει.
Όχι στον Συγκρητισμό
Ο διάλογος απαιτεί ουσιαστική γνώση της δικής μας πίστης· δεν σημαίνει αποχρωματισμό των πεποιθήσεών μας.
Συμφιλίωση
Ο διάλογος στοχεύει στην υπέρβαση της δυσπιστίας και της απόστασης που γεννά η υπερηφάνεια.
Κοινή Μαρτυρία
Ο διαχριστιανικός διάλογος επιτρέπει στις Εκκλησίες να δώσουν μια κοινή μαρτυρία πίστης απέναντι στα σύγχρονα προβλήματα.
Υπέρβαση Φόβου
Η αγάπη διώχνει τον φόβο για τον «άλλο» και μας επιτρέπει να δούμε τις δικές του υπαρξιακές κρίσεις.
Ενότητα στη Διαφορετικότητα
Η Εκκλησία επιδιώκει την ενότητα μέσα στη νόμιμη διαφορετικότητα, αποφεύγοντας τον δογματικό φανατισμό.
Διάλογος και Ειρήνη
Η εγκατάλειψη του διαλόγου οδηγεί αναπόφευκτα στην άνοδο του φανατισμού και της βίας.
Κενωτική Μαρτυρία
Η ορθόδοξη μαρτυρία πρέπει να είναι γενναιόδωρη και ταπεινή, σύμφωνα με το πνεύμα των σύγχρονων αγίων.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Αφήστε το σχόλιό σας