Το νόημα της αργίας (της Κυριακής για τους Χριστιανούς και του Σαββάτου για τους Ιουδαίους)
Η χρονολογικά πρώτη χριστιανική εορτή είναι αναμφίβολα η Κυριακή, το εβδομαδιαίο Πάσχα της
Εκκλησίας. Στον Ιουδαϊσμό το Σάββατο ήταν η θεοσύστατη ημέρα της καταπαύσεως. Η πιστή τή-
ρησή του αποτελούσε την επιβεβαίωση της πιστότητας στο νόμο του Θεού [...]. Το μεγαλύτερο
τόλμημα της πρώτης εκκλησίας ήταν η μετάθεση της ημέρας του Κυρίου από την εβδόμη στην
πρώτη ημέρα της εβδομάδος. [...] Το Σάββατο γίνεται προφητικός τύπος της ταφής του Κυρίου,
που οδηγεί στην εκ νεκρών ανάσταση κατά την πρώτη ημέρα της εβδομάδος [...], την ημέρα της
δημιουργίας του φωτός και της νέας εν Χριστώ δημιουργίας. Πρώτη, αλλά και όγδοη, τύπος της
εβδομάδος του μέλλοντος και της αιωνιότητος. [...] Στο εξής και μέχρι σήμερα η αναστάσιμη σύ-
ναξη της Κυριακής και η κατ’ αυτήν ευχαριστία αποτέλεσε το κέντρο της ζωής της οικουμενικής
Εκκλησίας, το εβδομαδιαίο Πάσχα της.
Φουντούλης, Ι. (1993). Λειτουργική Α΄. Εισαγωγή στη Θεία Λατρεία. Θεσσαλονίκη, σ. 119-120.
Η αργία του Σαββάτου (Παλαιά Διαθήκη)
1. Ο θεσμός του σαββάτου. – Το όνομα του σαββάτου σημαίνει μια αργία που πραγματοποιείται
για θρησκευτικό σκοπό. Η εφαρμογή του εμφανίζεται ήδη στα αρχαιότερα κείμενα του Νόμου (Εξ
20,8· 23, 12· 34,21). [...]
2. Η εφαρμογή του σαββάτου. – Ο Νόμος αντιλαμβάνεται την ανάπαυση του σαββάτου με πολύ
αυστηρό τρόπο: απαγορεύει ν’ ανάβουν φωτιά (Εξ 35,3), να μαζεύουν ξύλα (Αρ 15,32...), να παρα-
σκευάζουν τροφή (Εξ 16,23...). [...] λήμμα: Σάββατον. Στο Λεξικό Βιβλικής Θεολογίας (1980). Αθήνα: Άρτος Ζωής.
Παρασκευή, ημέρα προσευχής για τους μουσουλμάνους
Η κοινή προσευχή της Παρασκευής είναι καθήκον που καθορίζεται από το Κοράνιο. Η Παρασκευή
είναι η ημέρα της επίσημης λατρείας για το Ισλάμ, αντί της Κυριακής για τους Χριστιανούς και του
Σαββάτου για τους Εβραίους. Ωστόσο δεν είναι ημέρα αργίας. Ο πιστός μετά την προσευχή στο
τέμενος μπορεί να πάει στη δουλειά του.
Ζιάκας, Γρ. (2003). Ισλάμ. Θρησκεία και Πολιτεία. σ. 78.
