1. Ορισμός του Ινδουισμού
Ο όρος «Ινδουισμός» περιγράφει ένα πολυσύνθετο σύνολο παραδόσεων της Ινδίας που διαμορφώνουν τη θρησκευτική και κοινωνική ζωή της χώρας [1]. Δεν αποτελεί μια ενιαία θρησκεία και γι' αυτό είναι δύσκολο να περικλειστεί σε έναν μόνο ορισμό [2].
2. Ο Πολιτισμός του Ινδού
Η ιστορία του ξεκινά από τον πολιτισμό της κοιλάδας του ποταμού Ινδού (3000-1500 π.Χ.) [3]. Αρχαιολογικά ευρήματα δείχνουν τη λατρεία του θείου ως γενεσιουργού δύναμης της ζωής και παραστάσεις σε στάση γιόγκα [3].
3. Η Άφιξη των Αρίων
Περί το 1500 π.Χ. οι Άριοι εισέβαλαν στην Ινδία, δημιουργώντας έναν νέο πολιτισμό που επικάλυψε τον προγενέστερο [3]. Τα υπολείμματα του παλιού πολιτισμού συνέβαλαν στην τελική σύνθεση του Ινδουισμού [4].
4. Η Βεδική Θρησκεία
Η θρησκεία των Αρίων ήταν πολυθεϊστική και βασιζόταν στις Βέδες, ιερά βιβλία που γράφηκαν μεταξύ 1500 και 1000 π.Χ. [4]. Κέντρο της λατρείας ήταν η θυσία προς τους θεούς [4].
5. Βεδικές Θεότητες
Οι θεοί της βεδικής εποχής ταυτίζονταν με στοιχεία της φύσης, όπως ο ουρανός, ο ήλιος, η φωτιά, η καταιγίδα και η γονιμότητα [4].
6. Το Σύστημα των Καστών
Οι Άριοι ήταν χωρισμένοι σε τρεις τάξεις: ιερείς (βραχμάνους), πολεμιστές και καλλιεργητές [5]. Αργότερα προστέθηκαν οι χειρώνακτες και η τάξη των «αθίκτων» που ήταν έξω από κάθε κάστα [5].
7. Βάρνα (Χρώμα)
Το ινδικό όνομα των τάξεων είναι βάρνα, που σημαίνει χρώμα [5]. Οι κάστες ιεραρχήθηκαν με βάση το επάγγελμα και τον βαθμό «καθαρότητάς» του [5, 6].
8. Οι Ουπανισάδες
Πρόκειται για μια σειρά βιβλίων (800-500 π.Χ.) που εισήγαγαν το βασικό κοσμοείδωλο του Ινδουισμού [7]. Σε αυτές, ο κόσμος θεωρείται δευτερεύουσα πραγματικότητα και μόνο το θείο είναι αληθινό [8].
9. Μπράχμαν: Η Θεία Πραγματικότητα
Το Μπράχμαν είναι η θεία πραγματικότητα που αποτελεί το υπόστρωμα του σύμπαντος [7]. Είναι άμορφο, αλλά περικλείεται μέσα σε κάθε ον ως θείο στοιχείο [7].
10. Άτμαν: Ο Εσωτερικός Εαυτός
Το Άτμαν είναι το θείο στοιχείο που υπάρχει μέσα σε κάθε άνθρωπο [7]. Ο άνθρωπος αγνοεί ότι το βάθος του εαυτού του είναι η θεία πραγματικότητα, επειδή είναι γοητευμένος από τον κόσμο [7].
11. Σαμσάρα: Η Ανακύκληση
Σημαίνει ότι τα έμβια όντα δεν ζουν μόνο μια φορά, αλλά μετά τον θάνατο επιβιώνουν και μεταβαίνουν σε άλλη μορφή ύπαρξης [8]. Είναι ένας ατέρμων κύκλος μετενσαρκώσεων [8].
12. Κάρμα: Ο Νόμος της Πράξης
Οι πράξεις που διέπραξε ένα ον στην προηγούμενη ζωή προσδιορίζουν τη μορφή στην οποία θα μετενσαρκωθεί (ανθρώπινη, ζωική, δαιμονική ή θεϊκή) [8, 9].
13. Η Ύπαρξη ως Πόνος
Στις Ουπανισάδες, η παραμονή στη μεταβαλλόμενη ύπαρξη βιώνεται ως οδύνη [8]. Αυτό δημιούργησε το αίτημα για απελευθέρωση από τον κύκλο των γεννήσεων [10].
14. Μούκτι ή Μόξα
Είναι η απελευθέρωση από τον κύκλο της σαμσάρα [10]. Επιτυγχάνεται με τη στροφή του νου προς τα μέσα και την ταύτισή του με το Άτμαν [10].
15. Γιόγκα: Η Ζεύξη
Γιόγκα σημαίνει «ένωση» [11]. Είναι οι τεχνικές που χρησιμοποιούνται για την ένωση του ανθρώπου με το θείο στοιχείο που ενυπάρχει μέσα του [12].
16. Διαλογισμός στη Γιόγκα
Συνίσταται στην αποπροσκόλληση του νου από τις σκέψεις [13]. Ο νους συγκεντρώνεται στο κέντρο του εαυτού του μέχρι να αντικατοπτρίσει το Άτμαν σαν καθρέφτης [13].
17. Ντάρμα: Η Ιερή Τάξη
Είναι το σύνολο των κανόνων κοινωνικής και θρησκευτικής ορθοπραξίας [14]. Η τήρηση του ντάρμα εξασφαλίζει μια καλή μετενσάρκωση στο μέλλον [14].
18. Τα Τέσσερα Στάδια Ζωής
Οι βραχμάνοι αναγνώρισαν τέσσερα στάδια: του μαθητή, του οικογενειάρχη, του ασκητή και του περιπλανώμενου ερημίτη [15].
19. Σιβαϊσμός
Μία από τις κύριες παραδόσεις όπου ο Σίβα θεωρείται η αληθινή μορφή του Μπράχμαν [16]. Ο Σίβα εκφράζει χαρακτηριστικά όπως η δημιουργία και η καταστροφή [16].
20. Βισνουισμός
Παράδοση που θεωρεί τον Βίσνου ως υπέρτατο ον [16]. Ο Βίσνου είναι αγαθός θεός και στη λατρεία του απαγορεύονται οι αιματηρές θυσίες [17].
21. Αβατάρα: Οι Εμφανίσεις
Ο θεός Βίσνου εμφανίζεται στον κόσμο με διάφορες μορφές (αβατάρα) για να βοηθήσει τη σωτηρία των ανθρώπων [18]. Οι πιο δημοφιλείς είναι ο Κρίσνα και ο Ράμα [18].
22. Τριμούρτι
Είναι η εικαστική απόδοση των τριών εκφράσεων του θείου: Μπράχμα (δημιουργός), Βίσνου (συντηρητής) και Σίβα (καταστροφέας) [19].
23. Μπάκτι: Η Αγαπητική Αφοσίωση
Είναι η χρήση του αισθήματος της αγάπης ως μέσο ένωσης με το θείο [20]. Η Μπάκτι Γιόγκα καθιερώθηκε ως το κατεξοχήν μέσο σωτηρίας [21].
24. Πούτζα: Η Τιμή του Αγάλματος
Είναι η κυριότερη θρησκευτική πράξη, όπου το άγαλμα (μούρτι) λατρεύεται με πράξεις που θυμίζουν περιποίηση φιλοξενούμενου (λούσιμο, ντύσιμο, προσφορά τροφής) [19, 22].
25. Ο Ιερός Γάγγης
Θεότητα-ποταμός που θεωρείται ότι συμβάλλει στην απόσβεση του κακού κάρμα μέσω της πλύσης στα νερά του [23]. Είναι εξαιρετικά δημοφιλής τόπος προσκυνήματος [24].
26. Μαχάτμα Γκάντι
Πνευματικός και πολιτικός ηγέτης που εφάρμοσε ινδουιστικές πρακτικές (νηστεία, μη βία/ahimsa) για την απελευθέρωση της Ινδίας και την προστασία των αθίκτων [24, 25].
27. Η έννοια του «Απολύτου»
Παρά την πληθώρα θεοτήτων, ο Ινδουιστής τοποθετεί την προσωπική του θεότητα στη θέση του απολύτου και υποτάσσει τις άλλες σε αυτήν ως μορφές της [23].
28. Βεδάντα
Η παράδοση που θεωρεί το Μπράχμαν ως απρόσωπο. Αποτελεί αξιόλογο ρεύμα που επιδιώκει την ανάδειξη του Ινδουισμού ως φιλοσοφικής θρησκείας [16, 26].
29. Σακτισμός
Παράδοση που λατρεύει τη Ντέβι (Θεά) ως υπέρτατο ον [17]. Η Θεά έχει αγαθές όψεις (γονιμότητα) αλλά και άγριες (Κάλι - θάνατος, πόλεμος) [17].
30. Το Ντάρμα των Καστών
Η κοινωνική διαστρωμάτωση θεωρείται μέρος της θείας τάξης (ντάρμα) [17]. Η καθαρότητα εξαρτάται από το κληρονομικό επάγγελμα της κάστας [6].
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Αφήστε το σχόλιό σας