Σύγχρονες προκλήσεις της Εκκλησίας

Πηγή

 Στην σημερινή πολύπλοκη πραγματικότητα η Εκκλησία καλείται να αντιμετωπίσει μια σειρά από προκλήσεις που “ταλανίζουν” την κοινωνία και τον κάθε πολίτη της σε κάθε πτυχή της ζωής του, από την σχολική του ζωή μέχρι και την ενηλικίωση. Σωτήριος σταθμός για τον άνθρωπο αυτής της κοινωνίας είναι η Εκκλησία, η οποία σε κάθε περίπτωση αποτελεί ένα κέντρο πραγματικής γαλήνης

Αυτή η Εκκλησία καλείται πολλές φορές καλείται να αντιμετωπίσει προκλήσεις της νεωτερικής και μετανεωτερικής κοινωνίας, που ποτέ προηγουμένως να μην είχε κληθεί να αντιμετωπίσει. Υπό αυτό το πρίσμα η Εκκλησία οφείλει να θέσει καινούργιες βάσεις διαλόγου με αυτή την κοινωνία για να συνεχιστεί χωρίς κάποιο εμπόδιο το έργο της, διάδοσης του μηνύματος του Ευαγγελίου

Σύγχρονες προκλήσεις της Εκκλησίας – π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός, θεολόγο-εκπαιδευτικό και Γενικό Αρχιερατικό Επίτροπο της Ιεράς Μητροπόλεως Κέρκυρας.

Οι μαθητές πιο πολύ παιδεύονται παρά εκπαιδεύονται

  

Η συντριπτική πλειοψηφία των μαθητών νιώθει από καθόλου μέχρι ελάχιστη χαρά κατά τη διάρκεια των μαθημάτων και αυτή συνήθως προέρχεται από έναν καλό βαθμό σε ένα διαγώνισμα ή από έναν έπαινο ενός καθηγητή.

Οι μαθητές μας

παιδεύονται αλλά δεν εκπαιδεύονται

δεν νιώθουν, ούτε βιώνουν τη μάθηση

ελέγχονται αλλά δεν αυτοελέγχονται

εκτελούν οδηγίες αλλά δεν αυτενεργούν

πειθαρχούν αλλά δεν αυτοπειθαρχούν

πληροφορούνται αλλά δεν μαθαίνουν

αναπαράγουν αλλά δεν δημιουργούν

γεμίζουν το μυαλό αλλά όχι τη ψυχή

μετρώνται από όλους

και αναμετρώνται μεταξύ τους ,χωρίς λόγο

ιδρυματοποιούνται και ομογενοποιούνται

Είναι αυτό παιδεία ή παιδεμός;

Δεν χαίρονται στο μάθημα

Όσοι από εσάς είστε εκπαιδευτικοί δοκιμάστε να κάνετε την εξής έρευνα μέσα στην τάξη σας: Ρωτήστε τους μαθητές σας α) να βαθμολογήσουν τη χαρά που παίρνουν κατά τη διάρκεια του μαθήματος και β) τι τους κάνει να χαίρονται στο μάθημα.

Θα διαπιστώσετε ότι η συντριπτική πλειοψηφία των μαθητών θα απαντήσει ότι νιώθει από καθόλου μέχρι ελάχιστη χαρά κατά τη διάρκεια των μαθημάτων (πολλά από αυτά θα σας πουν ότι μόνο στα διαλείμματα χαίρονται) και ότι αυτή η ελάχιστη χαρά συνήθως προέρχεται από έναν καλό βαθμό σε ένα διαγώνισμα ή από έναν έπαινο ενός καθηγητή.

Και όταν οι σύγχρονες θεωρίες μάθησης έχουν καταλήξει ότι «μαθαίνουμε ότι μας προκαλεί συγκίνηση και ευχαρίστηση» τι άλλο μπορεί να σημαίνει αυτό πέρα από το ότι οι Έλληνες μαθητές, στο σημερινό εκπαιδευτικό σύστημα, στην πραγματικότητα μαθαίνουν ελάχιστα πράγματα; Φυσικά όταν λέμε μάθηση δεν εννοούμε την παπαγαλία και την αυτοματοποιημένη αντίδραση σε εξετάσεις, αλλά κάτι πολύ πιο ουσιαστικό και βαθύ.

 

Μετρώνται και αναμετρώνται

Ας μην κρυβόμαστε, δεν ξέρουμε τι θα απέμενε στο ελληνικό σχολείο σαν κίνητρο μάθησης αν αφαιρούσαμε την σχολική απόδοση. Βαθμοί, βραβεία, αριστεία, έπαινοι, επιτυχία στις εξετάσεις, επιβράβευση από τους γονείς και κοινωνική αναγνώριση. Τα παιδιά διαρκώς μετρώνται από γονείς και εκπαιδευτικούς (αξιολόγηση) και ταυτόχρονα αναμετρώνται μεταξύ τους για την επίτευξη της καλύτερης βαθμολογίας. Έτσι μπολιάζονται στο κυνήγι του ατομικού κέρδους. Τέτοιου είδους κίνητρα βάλλουν εναντίον της πραγματικής μάθησης και ωρίμανσης και ας νομίζουμε το αντίθετο. Το ζητούμενο είναι τα εσωτερικά κίνητρα της μάθησης: η χαρά του να μαθαίνεις, η συγκίνηση, η ανακάλυψη της γνώσης όπου το μάθημα μοιάζει με περιπέτεια και όχι με βαρετή και προκάτ διαδικασία. Ποια είναι αλήθεια η αγαπημένη ερώτηση του έλληνα γονέα κάθε μεσημέρι στο παιδί του όταν γυρίζει από το σχολείο; Είναι «πως τα πήγες σήμερα, γράψατε κανένα τεστ;» ενώ θα έπρεπε να είναι «έμαθες κάτι ενδιαφέρον σήμερα στο σχολείο;» Δυστυχώς τα ελληνόπουλα κουβαλάνε δυσθεώρητο βάρος στους μικρούς τους ώμους: το άγχος και τα όνειρα ολόκληρης της οικογένειάς τους. Και πώς να πείσεις τους γονείς να το αλλάξουν αυτό όταν το έχουν τακτοποιήσει μέσα τους ως νοιάξιμο και θυσία για το παιδί τους.

 

Φορτώνονται

Στα γυμνάσια και λύκεια της χώρας οι εκπαιδευτικοί και οι μαθητές αναλώνονται σε ένα απίστευτο κυνηγητό προσπαθώντας να τα κάνουν όλα ταυτόχρονα. Ας πάρουμε για παράδειγμα την περίοδο Οκτωβρίου-Νοεμβρίου. Πρέπει να μπουν καμία δεκαπενταριά διαγωνίσματα σε κάθε τμήμα, χώρια τα τεστ. Χώρια η προφορική εξέταση μαθητών. Χώρια η υποχρεωτική επανάληψη πριν από κάθε διαγώνισμα. Πρέπει να γίνουν πρόβες για τις σχολικές εορτές της 28^ης Οκτωβρίου και της 17^ης Νοέμβρη. Πρέπει να γίνουν πρόβες βήματος για την παρέλαση. Καταλαβαίνει κανείς τι συμβαίνει όταν οι ώρες των προβών συμπέσουν με τις ώρες των διαγωνισμάτων. Πρέπει να πάμε περιπάτους και εκπαιδευτικές εκδρομές. ‘Έχουμε και τις μέρες του σχολικού αθλητισμού και της διαφορετικότητας. Επίσης πρέπει να εκλεγούν τα πενταμελή συμβούλια των τμημάτων και το δεκαπενταμελές συμβούλιο του σχολείου. Και μέσα σε όλα αυτά πρέπει να τρέξει και η ύλη η οποία δεν βγαίνει με τίποτα. Και πρέπει φυσικά το σχολείο να ανταγωνιστεί και το φροντιστήριο. «Λίθοι, πλίνθοι και κέραμοι ατάκτως ερριμμένα». Ενώ συμβαίνουν αυτά τα απίθανα σε ποσότητα πράγματα στο ελληνικό σχολείο η ποιότητα όπως είναι φυσικό χάνεται. Επιμένουμε σε ένα άκρως εξεταστικό-κεντρικό σύστημα όταν στις πιο εκπαιδευτικά προηγμένες χώρες τα διαγωνίσματα απαγορεύονται γιατί υπονομεύουν την ομαλή ένταξη του παιδιού στην ομάδα και την κοινή προσπάθεια (Σουηδία, Φινλανδία). Είναι επιτακτική ανάγκη να αφαιρεθούν κάποιες δραστηριότητες που βασανίζουν τους μαθητές χωρίς να τους προσφέρουν κανέναν παιδαγωγικό κέρδος (ειδικά η ελάττωση της ύλης και των διαγωνισμάτων είναι απαραίτητο να γίνουν άμεσα) και να αντικατασταθούν από άλλες δραστηριότητες που τους προσφέρουν ουσία. Ας ταράξουμε καλύτερα τα παιδιά με μαθήματα που έχουν να κάνουν με τις τέχνες, με τον πολιτισμό, με τον ανθρωπισμό που προάγουν τις αξίες, που ομορφαίνουν την ψυχή και γαληνεύουν το νου και που τα βοηθούν να εκφραστούν. Είναι άραγε τυχαίο ότι στα καλλιτεχνικά και μουσικά σχολεία δεν υπάρχει σχεδόν καθόλου σχολική βία και σχολικός εκφοβισμός; 

 

Δεν μαθαίνουν, πληροφορούνται

Το εκπαιδευτικό μας σύστημα πάσχει από γνωσιοκεντρισμό. Όσο περισσότερο προσπαθούμε να στοιβάξουμε το μυαλό των μαθητών με γνώσεις τόσο μένουν οι καρδιές τους άδειες. Ο όρος «κοινωνία της πληροφορίας» που τόσο έχει χρησιμοποιηθεί τα τελευταία χρόνια αποδείχθηκε κενός περιεχομένου. Οι καθηγητές οφείλουν να βάζουν τις ειδικότητές τους σε δεύτερη μοίρα και σε πρώτη μοίρα να νιώθουν δάσκαλοι. Ο στόχος δεν πρέπει να είναι η μεταφορά γνώσης του αντικειμένου τους στα παιδιά αλλά με πρόφαση το αντικείμενο, να τα βοηθήσουν να εμπλακούν συναισθηματικά ώστε να βιώσουν τη γνώση και να την υποδεχτούν θετικά. Αυτό που αρνούμαστε να καταλάβουμε είναι ότι η μάθηση δεν είναι παθητική διαδικασία αλλά ότι είναι μια συνειδητή επιλογή των μαθητών βασισμένη στην επιθυμία τους.                              

Εδώ ισχύει η εξίσωση (Μάθηση = συναίσθημα + βίωμα). Τελικά τα παιδιά μαθαίνουν ότι εκείνα θέλουν και γι’ αυτό έχει πολύ μεγάλη σημασία να θέλουν. Το όχημα της μάθησης είναι η προσωπική σχέση του εκπαιδευτικού με τον μαθητή και του μαθητή με τους συμμαθητές του. Εκεί αξίζει να εστιάσουμε, στις προσωπικές σχέσεις

.

Δεν αυτοπειθαρχούν, πειθαρχούν από φόβο

Όλες σχεδόν οι παιδαγωγικές επιστήμες θεωρούν ότι τα όρια είναι απαραίτητα για την ωρίμανση των μαθητών. Όμως καθώς η ωρίμανση αυτή εξελίσσεται τα όρια πρέπει να αναπροσαρμόζονται. Στις πολύ μικρές ηλικίες τα όρια μπαίνουν από τους γονείς και τους δασκάλους αλλά όσο μεγαλώνουν τα παιδιά τα όρια πρέπει να έχουν την τάση να μπαίνουν από τα ίδια τα παιδιά και όχι να ορίζονται από τρίτους. Αυτό δυστυχώς δεν συμβαίνει στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα. Το αποτέλεσμα είναι τα μεγάλα παιδιά να πιέζονται από τα ασφυκτικά όρια που προορίζονται κανονικά για μικρότερα παιδιά. Έχουμε αλήθεια αναρωτηθεί ποτέ αν πολλές από τις αρνητικές συμπεριφοράς των παιδιών οφείλονται στα πολύ ασφυκτικά όρια που τους έχουμε θέσει; Είναι πολύ σημαντικό την ώρα που εμείς οι εκπαιδευτικοί απαιτούμε από τα παιδιά να μην παραβαίνουν τα όρια να σκεφτούμε μήπως εμείς πρώτοι έχουμε παραβιάσει τα όρια των παιδιών.

Οι περισσότεροι έλληνες εκπαιδευτικοί έχουν την τάση να επιβάλλουν την απόλυτη πειθαρχία και ησυχία στην τάξη τους. Οι τάξεις «νεκροταφεία» είναι αποτέλεσμα του φόβου που νιώθουν οι μαθητές για την παραβίαση των ορίων που έχει θέσει ο εκπαιδευτικός ο οποίος με τη σειρά του τρέμει όσο τίποτα άλλο το μη χάσει τον έλεγχο της τάξης του. Δηλαδή ο εκπαιδευτικός φοβάται τα παιδιά και τα παιδιά τον εκπαιδευτικό .Εδώ ισχύει το «Φοβάται ο Γιάννης το θεριό και το θεριό τον Γιάννη». Το πρόβλημα είναι ότι οι μαθητές δεν έχουν μάθει την αυτοπειθαρχία αλλά την επιβαλλόμενη πειθαρχία. Και η επιβαλλόμενη πειθαρχία σίγουρα δεν είναι η ιδανική συνθήκη για το απαραίτητο «παιδαγωγικό πλησίασμα» και αναπτύσσει στα παιδιά αντιδραστικές τάσεις απέναντι στις σχολικές νόρμες.

 

Δεν αυτοελέγχονται και δεν αυτενεργούν

Οι έλληνες μαθητές παρουσιάζουν, στην πλειοψηφία, τους έλλειμμα αυτοελέγχου. Ας αναφέρουμε παραδείγματα καταστάσεων που απαιτούν αυτοέλεγχο: 1) είναι κακοί ακροατές και θεατές. Δεν μπορούν να επιβληθούν εύκολα στον εαυτό τους για να παρακολουθήσουν π.χ μια ομιλία ή μια θεατρική παράσταση. 2) Τους είναι πολύ δύσκολο να διαχειριστούν την ίδια τους την χαρά. Η χαρά τους μεταφράζεται αμέσως σε μια μη δημιουργική υπερένταση και μια κατάσταση εκτός ελέγχου. 3) Εκεί που δυσκολεύονται περισσότερο είναι στη διαχείριση της ελευθερίας τους. Τότε αρχικά σαστίζουν, βραχυκυκλώνουν και τελικά φτάνουν στο σημείο να ζητήσουν από τον εκπαιδευτικό να τους πει τι να κάνουν, στην ουσία προσκαλώντας τον να τους απαλλάξει από την βασανιστική ελευθερία που τους είχε παραχωρήσει. Τα παιδιά έχουν μάθει να λειτουργούν μέσα στο πλαίσιο της τάξης τους και να ακολουθούν τις εντολές. Όταν καλούνται εκείνα να αυτενεργήσουν και να αναλάβουν την ευθύνη του εαυτού τους ,αποσυντονίζονται και νιώθουν «ψάρια έξω από τα νερά τους». Ένα είδος ιδρυματισμού δηλαδή.

 

Ομογενοποιούνται

Το σχολείο θα όφειλε να ανιχνεύει και να αναδεικνύει τη μοναδικότητα του κάθε παιδιού. Τις ιδιαίτερες κλίσεις του, τα ταλέντα του, τα ενδιαφέροντα και τις ικανότητές του. Όμως στη χώρα μας συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο. Σκοπός είναι η ομογενοποίηση και η εξάλειψη οποιασδήποτε μορφής διαφορετικότητας. Το σχολείο λειτουργεί σαν μια μηχανή του κιμά που όλα τα μετατρέπει σε ένα εύπλαστο και ομογενές υλικό. Αν ρωτήσουμε τους ίδιους τους μαθητές ποιος είναι ο σκοπός που πάνε σχολείο σχεδόν όλοι θα μας απαντήσουν το ίδιο: «για να γίνω καλός μαθητής και καλός και χρήσιμος άνθρωπος στην κοινωνία». Κανένας τους δεν θα μας πει «για να ανακαλύψω ποιος είμαι και να βελτιώσω αυτό που είμαι». Οφείλουμε όμως να γνωρίζουμε ότι ένα σχολείο που δεν επιδιώκει την ανθρώπινη ποικιλομορφία μετατρέπεται μοιραία σε εξουσιαστικό και γραφειοκρατικό μηχανισμό.

  

Δημήτρης Τσιριγώτης. Φυσικός

Πηγή:http://ekpaideytikos.gr

Σχολική φοβία

Όταν η άρνηση για το σχολείο προχωρά πέρα από την απλή απροθυμία, σκεφτείτε μήπως η σχολική φοβία έχει «τρυπώσει» στην τσάντα του παιδιού σας. Μην ανησυχείτε, υπάρχει λύση! 

Είναι Δευτέρα πρωί. «Ώρα για σχολείο», φωνάζετε όσο πιο χαρωπά μπορείτε. Αντί, όμως, το παιδί σας να σηκωθεί μαχμουρλίδικα και να αρχίσει να ετοιμάζεται, το βλέπετε να κουκουλώνεται ακόμα περισσότερο και να βογκάει. Πονάει το κεφάλι του, η κοιλιά του, νιώθει ζαλάδα, τάση για εμετό ή κάτι παρόμοιο. Είναι άρρωστο ή προσποιείται για να γλιτώσει το σχολείο; Η πρώτη σας αντίδραση, φυσικά, είναι να ανησυχήσετε (ή να τρομάξετε, ανάλογα με την… ηθοποιία). Κοιτάτε τα συμπτώματα και συμβουλεύεστε τον παιδίατρο.

Τι γίνεται, όμως, όταν ο γιατρός σάς διαβεβαιώνει ότι το παιδί είναι υγιέστατο, αλλά τα συμπτώματα επιμένουν; Κι όχι μόνο αυτό, αλλά ως δια μαγείας εξαφανίζονται μόλις το παιδί μείνει στο σπίτι. Όχι, το παιδί σας δεν υποφέρει από κάποια σοβαρή σωματική ασθένεια, αλλά πάσχει από σχολική φοβία, την πιο γνωστή και πονηρή αιτία απουσιών, αφού παρουσιάζει συμπτώματα που δύσκολα επαληθεύονται.

ΑΡΝΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

Πρώτα απ’ όλα, ας ξεκαθαρίσουμε κάτι. Η σχολική φοβία δεν έχει να κάνει ούτε με τη φυσιολογικότατη άρνηση που μπορεί να παρουσιάσουν τα παιδιά τις πρώτες μέρες της σχολικής χρονιάς, ούτε με την ακόμα πιο φυσιολογική επιθυμία για μια μέρα κοπάνας.

«Με τον όρο σχολική φοβία εννοούμε τον έντονο και συχνά αδικαιολόγητο φόβο που εκφράζεται με τη δυσκολία και την επίμονη άρνηση του παιδιού να πάει στο σχολείο», λέει η Κατερίνα Στρουμπούλη, ψυχολόγος με ειδίκευση στην αποκατάσταση μαθησιακών δυσκολιών και τη συμβουλευτική γονέων. «Διαφέρει από το άγχος του αποχωρισμού, το οποίο εμφανίζεται από τον έβδομο μήνα έως το δεύτερο περίπου έτος της ζωής του παιδιού και σχετίζεται με την ανησυχία ότι θα χάσει την προστασία και την ασφάλεια που του παρέχουν τα πολύ οικεία σε αυτό πρόσωπα και, κυρίως, η μητέρα. Η σχολική φοβία δεν πρέπει να συγχέεται με τη συνειδητή άρνηση του παιδιού για το σχολείο». Είναι κάτι βαθύτερο, η εκδήλωση ενός σοβαρού προβλήματος, μιας διαταραχής με επίμονη ανησυχία του παιδιού να εγκαταλείψει το σπίτι του. Σύμφωνα με έρευνες, μάλιστα, εμφανίζεται συχνότερα σε παιδιά Δημοτικού και σε μεγαλύτερο ποσοστό στα κορίτσια απ’ ό,τι στα αγόρια.

Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ

Τα συμπτώματα της σχολικής φοβίας εμφανίζονται, συνήθως, το πρωί, την ώρα που το παιδί πρέπει να πάει σχολείο κι επιδεινώνονται τη στιγμή της αναχώρησης ή την ώρα που φτάνει στη σχολική αυλή. Σε αντίθεση με τις κρίσεις της… καθημερινότητας, ελάχιστα συμπτώματα εμφανίζονται τα Σαββατοκύριακα ή στις διακοπές, ενώ εμφανίζονται συχνότερα την Κυριακή το βράδυ και τη Δευτέρα το πρωί.

Το σχολειοφοβικό παιδί βασανίζεται από την ιδέα ότι πρέπει να απομακρυνθεί από το σπίτι του. Για να δικαιολογήσει την απροθυμία του αυτή επικαλείται διάφορες δικαιολογίες, αρκετά λογικοφανείς, που δεν πρέπει, όμως, να πείσουν τους γονείς. Ένα παιδί που υποφέρει από σχολική φοβία είναι, συνήθως, ντροπαλό, ιδιαίτερα ευαίσθητο και συνεσταλμένο, με δυσκολία προσαρμογής και αποδοχής μεταβατικών καταστάσεων και αλλαγών. Ωστόσο, αυτό δεν είναι πάντα ο κανόνας. Ακόμα και εξωστρεφή και ανεξάρτητα παιδιά μπορεί να εμφανίσουν σχολική φοβία, όπως και εκείνα που είναι γενικά αγχώδη.

ΠΟΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΙΤΙΕΣ;

«Οι αιτίες που προκαλούν σχολική φοβία είναι αρκετές», τονίζει η κ. Στρουμπούλη. «Τα περισσότερα παιδιά που αρνούνται να πάνε σχολείο κατακλύζονται από έντονο άγχος σχετικά με το πώς θα προσαρμοστούν σ’ ένα χώρο έξω από το σπίτι τους. Πώς θα τους αντιμετωπίσουν οι συμμαθητές τους; Ο δάσκαλος θα είναι αυστηρός μαζί τους; Θα τα καταφέρουν με τα μαθήματα; Μια άλλη πολύ σημαντική αιτία είναι το μόνιμο άγχος του αποχωρισμού. Η προσκόλληση, κυρίως, στο πρόσωπο της μητέρας και η δημιουργία ισχυρού συναισθηματικού δεσμού μαζί της έχει ως αποτέλεσμα την πρόκληση έντονου άγχους, όταν το παιδί καλείται να απομακρυνθεί απ’ την προστατευτική αγκαλιά της και να εμπλακεί σε νέες δραστηριότητες έξω από την οικογένεια. Άλλες αιτίες είναι, επίσης, η δυσλειτουργική δομή της οικογένειας και η έλλειψη επικοινωνίας μεταξύ των μελών της, η υπερπροστατευτικότητα της μητέρας και η ταυτόχρονη παθητικότητα του πατέρα, καθώς και η σύνδεση, από την πλευρά του παιδιού, του σχολείου με κάποια δυσάρεστη εμπειρία που ενεργοποίησε το φόβο του».

Τι θα κάνετε όταν αντιληφθείτε ότι υπάρχει κάποιο πρόβλημα; Μην πανικοβληθείτε. Μην αντιδράσετε, δηλαδή, σπασμωδικά, με φωνές, μαλώματα ή τιμωρίες. Το μόνο που θα καταφέρετε είναι να επιδεινώσετε το πρόβλημα. Η καλύτερη λύση είναι να απευθυνθείτε άμεσα σε ειδικό. Είναι ο κατάλληλος άνθρωπος για να σας ενημερώσει αρχικά για το πρόβλημα που αντιμετωπίζετε, να αναλύσει τα συμπτώματα και να εντοπίσει την πηγή του, ώστε να βοηθήσει στην επίλυσή του. Μην ξεχνάτε ότι το παιδί πρέπει να συνεχίσει το σχολείο. Η δική σας στάση είναι αυτή που θα παίξει κύριο ρόλο, ώστε η παρέμβαση να είναι γρήγορη και αποτελεσματική.

ΠΩΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΤΑΙ;

«Η σχολική φοβία αποτελεί ένα σύνδρομο πολύπλοκο και πολυπαραγοντικό», λέει η κ. Στρουμπούλη. «Κάθε περίπτωση είναι διαφορετική και απαιτείται ανάλυση των παραγόντων που σχετίζονται με τη φοβία και την έχουν προκαλέσει. Η αναζήτηση βοήθειας από ειδικούς (ψυχολόγο, παιδοψυχίατρο, κοινωνική λειτουργό) και η συνεργασία με το οικογενειακό και το σχολικό περιβάλλον κρίνεται απαραίτητη. Τόσο οι γονείς, όσο και οι δάσκαλοι, πρέπει να παρατηρήσουν προσεκτικά το παιδί και να καταγράψουν τη συμπεριφορά του και τα αίτια που την προκαλούν. Στη συνέχεια, ο ειδικός θα εστιάσει την προσοχή του στη μείωση του άγχους και των φοβικών συμπτωμάτων που το βασανίζουν, θα το ενισχύσει θετικά και θα προετοιμάσει τη σταδιακή επάνοδό του στο σχολείο.

Χρειάζεται κατανόηση, υπομονή και επιμονή απ’ όλους όσοι συναναστρέφονται με το παιδί, ώστε η προσπάθεια να έχει αποτέλεσμα και η προσαρμογή του στο σχολείο να γίνει ομαλά». Κανόνες για να προλάβετε το πρόβλημα πριν εμφανιστεί δεν υπάρχουν. Δείξτε ενδιαφέρον στην όποια ανησυχία του παιδιού και προσπαθήστε να του παρουσιάσετε το σχολείο με τα φωτεινότερα χρώματα. Άλλωστε, θα περάσει πολλά χρόνια εκεί.

ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΦΟΒΙΑΣ

Η σχολική φοβία εκδηλώνεται με: 

• συστηματική άρνηση του παιδιού να πάει στο σχολείο
• απροσδιόριστα παράπονα του παιδιού σχετικά με το σχολείο, τους συμμαθητές και το δάσκαλό του,
• νευρικότητα, ευερεθιστότητα και έντονο θυμό ή κλάμα την ώρα που ετοιμάζεται για το σχολείο,
• ψυχοσωματικές διαταραχές, όπως πονοκέφαλοι, εμετός, κοιλιακοί πόνοι κ.ά.,
• δυσκολία του παιδιού να αποκοιμηθεί το βράδυ ή διαταραγμένος ύπνος κατά τη διάρκεια της νύχτας,
• δυσκολίες στο φαγητό.

ΠΗΓΗ: KIDS.IN.GR

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ TA: ΠΑΙΔΙΚΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ: ΣΧΟΛΙΚΗ ΦΟΒΙΑ http://akrasakis.blogspot.com/2015/10/blog-post_13.html#ixzz3qpfVYtTg

Τ. Κουράκης: Καταργούνται εξετάσεις σε Α' και Β΄Λυκείου, τράπεζα θεμάτων

Τέλος σε διαγραφή αιώνιων φοιτητών-διευρύνονται τα επιστημονικά πεδία σε Γ' Λυκείου

 Άμεσες και σαρωτικές αλλαγές αναμένονται στην εκπαίδευση από την εφετινή χρονιά. Δεν θα δώσουν οι μαθητές της Α' και της Β' Λυκείου το καλοκαίρι εξετάσεις με το σύστημα της «Τράπεζας θεμάτων» η οποία καταργείται, ενώ σταματούν και οι εξετάσεις που θα προσμετρούν σε ποσοστό για την είσοδο στο πανεπιστήμιο στις δυο αυτές τάξεις.

Αυτά είπε πριν το απόγευμα της Τρίτης, σε συνέντευξη του στον ραδιοφωνικό σταθμό «Στο κόκκινο», ο αναπληρωτή υπουργός Παιδείας κ. Τάσος Κουράκης.

Ο κ. Κουράκης δήλωσε ότι οι δεσμεύσεις που πήρε ο ΣΥΡΙΖΑ προεκλογικά θα τηρηθούν όλες, ενώ οι πόρτες του υπουργείου του θα είναι ανοικτές σε όλους. «Επειδή έχουμε εκλεγεί, δεν σημαίνει ότι μπορούμε να τα κάνουμε και όλα σωστά, χρειάζεται συλλογική δράση» δήλωσε χαρακτηριστικά.

Και έδωσε τις εξής «ειδήσεις» :

- Καταργείται από εφέτος η «Τράπεζα θεμάτων».

- Καταργούνται από εφέτος οι πανελλαδικού τύπου εξετάσεις στην Α' και την Β΄ Λυκείου.

-Στην Γ' Λυκείου θα διευρυνθούν τα επιστημονικά πεδία, έτσι ώστε να δοθούν περισσότερες ευκαιρίες για σπουδές στους υποψηφίους σε τμήματα που είναι κοντά στην περιοχή κατοικίας τους.

- Επιστρέφουν οι «αιώνιοι» φοιτητές και καταργείται ο νόμος που ορίζει την διαγραφή τους. Όσοι ενδιαφέρονται θα συνεχίσουν κανονικά τις σπουδές τους, χωρίς περιορισμό χρόνου.

- Οι μετεγγραφές σε κάθε περίπτωση θα διευκολύνονται έτσι ώστε να μπορούν να σπουδάσουν πιο εύκολα οι νέοι και οι νέες

- Οι διοικητικοί υπάλληλοι των πανεπιστημίων που απομακρύνθηκαν με το μέτρο της διαθεσιμότητας, επιστρέφουν στις θέσεις τους.

- Επαναπροσλαμβάνονται αλλά από την επόμενη σχολική χρονιά όλοι οι καθηγητές της μέσης εκπαίδευσης και ειδικά των Επαγγελματικών Λυκείων, που καταργήθηκαν οι ειδικότητες τους

- Επιστρέφουν στις θέσεις τους οι σχολικοί φύλακες που απολύθηκαν.

- Θα γίνει αναμόρφωση των αναλυτικών προγραμμάτων και θα γραφτούν νέα βιβλία στα σχολεία.

- Θα καταργηθεί το ένα σύγγραμμα στα πανεπιστήμια και οι φοιτητές θα έχουν πρόσβαση με αξιόπιστο τρόπο στις «ηλεκτρονικές βιβλιοθήκες».

Πηγή

Γονείς μην διαβάζετε τα παιδιά σας

Ένα από τα βασικότερα προβλήματα που ταλανίζουν τον πολύπαθο χώρο της εκπαίδευσης είναι και η στάση των γονέων όσον αφορά τη προετοιμασία των παιδιών (διάβασμα) για το σχολείο.

Το φαινόμενο αυτό όσο περνάνε τα χρόνια τείνει να γίνει πιο έντονο. Ο γονέας λοιπόν είναι η πρώτη μορφή παραπαιδείας στην οποία συνηθίζει ένα παιδί και φυσικά ένας από τους βασικότερους λόγους που αργότερα, όταν ο γονέας αδυνατεί πλέον να στηρίξει μαθησιακά το παιδί, έρχεται σαν φυσικό επακόλουθο το φροντιστήριο ή το ιδιαίτερο μάθημα.

Οι γονείς πρέπει να καταλάβουν ότι αυτό που κάνουν έχει πολλές αρνητικές επιπτώσεις. Καταρχάς έχουμε ακύρωση του εκπαιδευτικού έργου του δασκάλου ή του καθηγητή.

Τα παιδιά αντί να σκέφτονται «πρέπει να προσέξω στο μάθημα γιατί εδώ είναι το μόνο μέρος για να μάθω» επαναπαύονταν στην ιδέα ότι στο σπίτι τα περιμένει το μεσημέρι η μαμά ή ο μπαμπάς για να τους τα πούνε καλύτερα.

Έτσι τελικά φτάνουμε σε αυτό τον εκφυλισμό της εκπαιδευτικής διαδικασίας που επικρατεί σήμερα όπου τα παιδιά διδάσκονται στο σπίτι και εξετάζονται στο σχολείο. Από την άλλη μεριά δημιουργείται στον εκπαιδευτικό μια εικονική πραγματικότητα της τάξης όπου όλοι σχεδόν οι μαθητές “τραβάνε” ενώ στην πραγματικότητα υπάρχει ένα σύστημα “βαριάς βιομηχανίας” από πίσω από γονείς που αφιερώνουν ατελείωτες ώρες για να έχουν τα παιδιά τους σε αυτό το επίπεδο.

Έτσι ο εκπαιδευτικός ξεγελιέται από την γενική εικόνα της τάξης του και ανεβάζει κι άλλο τον πήχη.

Έτσι δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος όπου οι αδυναμίες του κάθε μαθητή δεν φτάνουν ποτέ στον εκπαιδευτικό αλλά μπαλώνονται όπως-όπως από τον γονέα. Επίσης πολλοί γονείς μπαίνουν και στον πειρασμό να διαβάσουν τα παιδιά και στο παρακάτω μάθημα χαλώντας ένα από τα βασικότερα κίνητρα μάθησης : το στοιχείο της έκπληξης για το καινούργιο. Μετά μάλιστα αναρωτιούνται γιατί το παιδί τους βαριέται κατά την παράδοση.

Οι γονείς αυτοί έχουν εντάξει στην καθημερινότητά τους το διάβασμα του παιδιού τους, αφού διαβάσουν πρώτα οι ίδιοι χρησιμοποιώντας και τα σχολικά βοηθήματα που κυκλοφορούν(τα οποία, όχι τυχαία, απευθύνονται σε αυτούς παρά στα ίδια τα παιδιά).

Φυσικό επακόλουθο, υποκαθιστώντας τον εκπαιδευτικό του σχολείου, είναι να συγκρίνονται με αυτόν και να καταφεύγουν συνήθως σε επικριτικά σχόλια για την επάρκεια του και μάλιστα μπροστά στο παιδί τους, “πυροβολώντας” το παιδαγωγικό πρότυπο από κοντινή απόσταση.

Σε ακραίες μάλιστα περιπτώσεις απαιτούν από τον εκπαιδευτικό αυτόν να προσαρμοστεί “στον δικό τους τρόπο” και στη δική τους νοοτροπία για το διδασκαλία του μαθήματος. Και φυσικά ένας γονέας που έχει καταναλώσει τόσο χρόνο, κόπο και συναίσθημα σε μια τέτοια επένδυση περιμένει και την ανάλογη ανταμοιβή, οπότε γίνεται ιδιαίτερα σκληρός όταν αυτή για κάποιους λόγους δεν αποδίδει.

Τότε αφού μοιράσει ευθύνες ( στον εκπαιδευτικό και στο παιδί του) καταλήγει να ανεβάσει στροφές στην εκπαίδευση του παιδιού οδηγώντας το, πολλές φορές, στην εξάντληση και στην απέχθεια για μάθηση.

Η μητέρα ή ο πατέρας παίζοντας το ρόλο του εκπαιδευτικού καταργεί, έστω και προσωρινά, τον ουσιαστικό του ρόλο, του γονιού. Έτσι γίνεται άσκοπη κατανάλωση χρόνου και ενέργειας που θα μπορούσαν να αφιερωθούν στην ανάπτυξη της σχέσης γονέας –παιδί.

Υπάρχουν πολλοί γονείς όπου ολόκληρη η σχέση τους με το παιδί εξαντλείται στην κατ’ οίκον εκπαίδευσή του .Οπότε η σχέση αυτή δεν καλλιεργείται σωστά και δεν ωριμάζει. Ο απογαλακτισμός του παιδιού εμποδίζεται με αυτόν τον τρόπο.

Και αν ο γονέας βάζει σαν προτεραιότητα την πραγματική και ολοκληρωμένη καλλιέργεια του παιδιού του θα μπορούσε να συζητήσει μαζί του, να παίξει και απλά να περάσει καλά μαζί του. Να κάνουν κάτι μαζί και να το μοιραστούν ξεφεύγοντας από το στερεότυπο του εκπαιδευτή – εκπαιδευόμενου. Το αξιοπερίεργο της υπόθεσης είναι το εξής: Πως γίνεται και όλοι σχεδόν οι γονείς να φτάνουν σε τέτοιο γνωστικό επίπεδο που να μπορούν να διαβάσουν τα παιδιά τους και μάλιστα και σε μαθήματα που είναι πολύ απαιτητικά όπως τα μαθηματικά, η φυσική και τα αρχαία;

Εδώ φαίνεται ξεκάθαρα η γύμνια του εκπαιδευτικού μας συστήματος. Όταν κυριαρχούν η αποστήθιση και οι φροντιστηριακού τύπου αυτοματισμοί τότε δεν είναι καθόλου δύσκολο ακόμα και για έναν ανειδίκευτο γονέα αφού παπαγαλίσει το μάθημα και με τη χρήση ενός σχολικού βοηθήματος να ζητήσει και από το παιδί του να τον μιμηθεί. Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι αν είχαμε διαφορετικά αναλυτικά προγράμματα όπου η μάθηση θα στηριζότανε στην κριτική σκέψη τότε ο γονέας δεν θα μπορούσε εύκολα να υποκαταστήσει τον εκπαιδευτικό.

Είναι, λοιπόν, άκρως επιτακτικό στα αναλυτικά προγράμματα να υπάρχει συμμετοχή κυρίως των μάχιμων εκπαιδευτικών “που μπαίνουν σε τάξη” και που γνωρίζουν καλύτερα τα εκπαιδευτικά θέματα και όχι μόνο των γραφειοκρατών που απέχουν από την παιδαγωγική πραγματικότητα.

Έχοντας μιλήσει με πολλά παιδιά που τα διαβάζουν οι γονείς τους (συνήθως η μητέρα) καταλήγουμε στα εξής συμπεράσματα:

1) Τα παιδιά το θεωρούν αναγκαίο κακό. Νιώθουν ότι χωρίς το διάβασμα των γονέων δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στα μαθήματα του σχολείου

2) Δυσκολεύονται όλο και περισσότερο να διαβάσουν μόνα τους

3) Νιώθουν πολύ μεγάλη πίεση από το γονέα την ώρα που τα διαβάζει και μάλιστα διακατέχονται από πολύ αρνητικά συναισθήματα για κείνον την ώρα αυτή

4) Δεν έχουν αναπτύξει αρκετά τη κριτική σκέψη και έχουν συνηθίσει να μαθαίνουν με τη χρήση της αποστήθισης και της μίμησης

5) Έχουν βραχυπρόθεσμη μνήμη στα όσα μαθαίνουν από τους γονείς τους

6) Παραπονιούνται ότι οι γονείς “θέλουν και το και” για να είναι ευχαριστημένοι

7) Βαριούνται το μάθημα στην τάξη και δεν έχουν και σε ιδιαίτερη εκτίμηση τους εκπαιδευτικούς του σχολείου τους

8) Τρέμουν στην ιδέα μιας πιθανής σχολικής αποτυχίας τους κυρίως λόγω της απόρριψης που θα βίωναν από τους γονείς τους

9) Δεν το βλέπουν ως ένδειξη φροντίδας των γονέων απέναντι τους

10) Το βασικό κίνητρό τους για να είναι καλοί μαθητές είναι “για να μη φωνάζουν οι γονείς τους”.

Αυτό που δεν συνειδητοποιούν οι γονείς είναι ότι δημιουργούν μια εξάρτηση στο παιδί τους και ουσιαστικά το μαθαίνουν να περπατάει υποβασταζόμενο από εκείνους. Έτσι αυτό έχει αρνητικές συνέπειες στο να μάθει να στηρίζεται στις δικές του δυνάμεις. Στα παιδιά αυτά υπάρχει συνήθως ένα έλλειμμα αυτοπεποίθησης και αυτενέργειας και νιώθουν ότι καταρρέουν στη παραμικρή σχολική ή μη αποτυχία.

Η σωστή διαχείριση μιας ενδεχόμενης μελλοντικής αποτυχίας μαθαίνεται στο σχολείο κανονικά. Προϋποθέτει όμως ότι στο παιδί έχει επιτραπεί να αποτύχει μερικές φορές. Οι γονείς που δεν επιτρέπουν κάτι τέτοιο στο παιδί τους και καταρρέουν οι ίδιοι όταν συμβαίνει ας γνωρίζουν ότι παίζουν με τη φωτιά. Είναι πολύ επικίνδυνη για τη ψυχική ισορροπία του παιδιού τους η στάση τους αυτή. Καμουφλάροντας συνεχώς τις αδυναμίες των παιδιών τους ,εκείνα ουσιαστικά δεν τις ξεπερνούν ποτέ.

Οι γονείς οφείλουν να βάλουν σε δεύτερη μοίρα την κοινωνική καταξίωση και σε πρώτη την ψυχική ισορροπία και ευτυχία του παιδιού τους. Τέλος οφείλουν να δείξουν μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στα παιδιά τους και στους εκπαιδευτικούς. Ίσως τότε να εκπλαγούν από την βελτίωση των επιδόσεων και των δύο.

Δημήτρης Τσιριγώτης, Φυσικός

Πηγή: alfavita.gr

Μια μέρα σε ένα σχολείο της Φινλανδίας

"Συχνά ακούγεται πως το Φιλανδικό εκπαιδευτικό σύστημα είναι από τα καλύτερα του κόσμου. Τι είναι όμως αυτό που το κάνει ξεχωριστό; Πόσο διαφέρει από το δικό μας; Τι μαθήματα διδάσκονται; Δίνει ευκαιρίες στους εκπαιδευτικούς να καινοτομήσουν; Τι μέσα έχουν στη διάθεση

τους; Ποιος ο ρόλος των μαθητών; 

Με τα ερωτήματα αυτά ίσως να έχετε έρθει αντιμέτωποι πολλές φορές. Είχα την ευκαιρία να επισκεφτώ τη Φινλανδία στα πλαίσια του προγράμματος ενδουπηρεσιακής κατάρτισης Comenius. 

Ήταν μια όμορφη εμπειρία, που μου έδωσε την ευκαιρία να δω από κοντά τον τρόπο λειτουργίας των σχολείων εκεί. Αυτή την εμπειρία θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας με το βίντεο που ακολουθεί. Το σχολείο που θα δείτε είναι το Juvanpuiston Koulu στην περιοχή Espoo, σε απόσταση αναπνοής από το Ελσίνκι. Είναι ένα δημόσιο και συνηθισμένο σχολείο."

                        

Πηγή/Αναδημοσίευση:http://paizoumemazi.blogspot.gr

Η χαμένη χαρά τού να μαθαίνεις

Η γονεϊκή εμμονή με τις ακαδημαϊκές επιδόσεις έχει αποστραγγίσει τα σημερινά παιδιά από τον ενθουσιασμό για την κατάκτηση της γνώσης

Γράφει η 

Παπαδημητρίου Λένα  

στο Βήμα

Μέσα στη γλυκιά απραξία των καλοκαιρινών διακοπών διαπίστωσα πόσο διαβρωτικό έχει γίνει το στρες για τους μαθητές όλων των βαθμίδων. Τα νέα (από τους παραθερίζοντες στο ίδιο με εμένα κομμάτι της Εύβοιας) ήταν καταιγιστικά. Μια ασθμαίνουσα μητέρα που έκανε εξοντωτικές τηλεφωνικές συνεντεύξεις σε υποψήφιες που θα αναλάμβαναν την κατ' οίκον υποστήριξη του 8χρονου γιου της τη νέα σχολική χρονιά. Μια 15χρονη (άριστη μαθήτρια) που έβαλε τα κλάματα μόλις άκουσε το εφετινό πρόγραμμα του φροντιστηρίου. Δύο νεαροί γονείς που διαπληκτίζονταν (αγγλιστί) παρά θίν' αλός για τις επιδόσεις της 9χρονης κόρης τους στα αγγλικά. Ενας 20χρονος που εγκατέλειψε με συμπτώματα υπερκόπωσης και κατάθλιψης (σύμφωνα τουλάχιστον με τη μαρτυρία του πατρός του) τις σπουδές του στο Λονδίνο.


Κάτι φαίνεται να πηγαίνει πολύ στραβά. Τα σημερινά παιδιά είναι τόσο επιβαρημένα με σχολικές υποχρεώσεις, οργανωμένες δραστηριότητες και βέβαια γονεϊκές προσδοκίες, που εμφανίζουν ήδη από τις πρώτες τάξεις του δημοτικού συμπτώματα burnout μεγαλοστελέχους πολυεθνικής. Εχουν σχεδόν σταματήσει να παίζουν, έχουν σταματήσει να έχουν χρόνο για κάτι που δεν είναι «δομημένο» και «χρήσιμο» για το επαγγελματικό μέλλον τους.

Σύμφωνα με αμερικανική έρευνα για τον ελεύθερο χρόνο των παιδιών ηλικίας 6 έως 8 ετών, εν έτει 1997 τα παιδιά περνούσαν (σε σχέση με το 1981) 18% περισσότερο χρόνο στο σχολείο, 145% περισσότερο χρόνο διαβάζοντας για το σχολείο και 168% περισσότερο χρόνο κάνοντας ψώνια με τους γονείς τους! Αποτέλεσμα; Ο καθαρός χρόνος τους για παιχνίδι (συμπεριλαμβανομένου και του παιχνιδιού μπροστά σε μια οθόνη) περιορίζονταν (πάντα το 1997) σε μόλις 11 ώρες την εβδομάδα.

Τα παιδιά σήμερα μαθαίνουν με μοναδικό στόχο την επαγγελματική αποκατάσταση. Οπως μου έλεγε χαρακτηριστικά τις προάλλες ένας θορυβημένος μπαμπάς δύο εφήβων: «Eχεις ακούσει σήμερα κανένα παιδί να ονειρεύεται να γίνει κάτι; Να σου λέει "όταν θα μεγαλώσω θέλω να γίνω ωκεανολόγος ή κοινωνικός λειτουργός;"». Η παιδική ηλικία θυμίζει πλέον ένα εναγώνιο κυνήγι εκπαιδευτικών στόχων (με συνεχείς αξιολογήσεις, εξετάσεις κ.ο.κ.). Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι όλο και περισσότερα παιδιά ανά τον πλανήτη πάσχουν από το «άγχος των εξετάσεων» (test anxiety). Είναι τέτοια η εσωτερική πίεση να πετύχεις, που παραλύει το χέρι σου όταν πας να γράψεις. Σε περυσινό εκτενές άρθρο του με τίτλο «It's Only a Test» το αμερικανικό «Time» εξέταζε την εν λόγω πανδημία «που μπορεί να έχει μακροπρόθεσμες συνέπειες στη ζωή του ατόμου. Κάποιος, π.χ., που αγχώνεται υπερβολικά με ένα διαγώνισμα μαθηματικών, μπορεί να αποφεύγει συγκεκριμένα μαθήματα επιλογής και να στερεί εαυτόν από πολλά υποσχόμενες επαγγελματικές επιλογές».

Οι ίδιοι οι γονείς, βέβαια, συμβάλλουν τα μάλα στο να παραγκωνιστεί το πάθος για μάθηση (και να υποδαυλιστεί η ψύχωση με το τέλειο βιογραφικό). Η μαμά πίνει φρέντο με τις φίλες της και μιλάει για το άριστα της κόρης της στη Γλώσσα της Γ΄ Δημοτικού ή για το open class του μπαλέτου, ο πατέρας ζει και αναπνέει για την ημέρα που ο γιος θα πάρει το Zertifikat B2 στα γερμανικά. Οι ειδικοί έχουν φθάσει πλέον στο σημείο να ζητούν από τους γονείς να απομακρύνουν την καυτή ανάσα τους από τον (μονίμως σκυμμένο) σβέρκο των παιδιών, να σταματήσουν αυτή την ευνουχιστική υπερεμπλοκή στην ακαδημαϊκή ζωή τους, να πάψουν επιτέλους να τα «βοηθούν» (συχνά με ουρλιαχτά και απειλές) στο διάβασμα. Δεν είναι τυχαίο ότι η πρώτη αυτού του είδους έρευνα (για την επίδραση δηλαδή της γονεϊκής ανάμειξης στις ακαδημαϊκές επιδόσεις των παιδιών) που είδε μέσα στο 2014 το φως της δημοσιότητας αιφνιδίασε τους ίδιους τους ενορχηστρωτές της. Ο Κιθ Ρόμπινσον, καθηγητής Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Τέξας και ο Εϊντζελ Χάρις, της αυτής ειδικότητος στο Πανεπιστήμιο Ντιούκ, διαπίστωσαν εμβρόντητοι (αφού πρώτα μελέτησαν 63 εκφάνσεις της γονεϊκής συμμετοχής, όπως π.χ. στενό τσεκάρισμα του καθημερινού homework, επικοινωνία με δασκάλους, μαραθώνιες συζητήσεις περί επαγγελματικού προσανατολισμού) πως όταν οι γονείς ανακατεύονται υπερβολικά οι επιδόσεις καταβαραθρώνονται.


Ισως στην Ελλάδα της κρίσης να μην είμαστε ακόμη έτοιμοι για μια επανάσταση à la japonaise, όπως ήταν το 2002 η περίφημη «yutori kyōiku» (εκπαίδευση χωρίς πιέσεις). Τουλάχιστον ας χαλαρώσουμε λίγο αυτό το απάνθρωπο σφίξιμο στα παιδιά. Για να μην πάρουν στα σοβαρά αυτό που έλεγε ο Μαρκ Τουέιν χαριτολογώντας: «Δεν επέτρεψα ποτέ στα σχολικά μου χρόνια να ανακατευτούν με την εκπαίδευσή μου».

*Δημοσιεύθηκε στο BHmagazino την Κυριακή 7 Σεπτεμβρίου 2014

Όταν ο δρόμος για το σχολείο είναι μια μεγάλη περιπέτεια.

Μαθητές με τσάντες και σακίδια στους ώμους. 

Παιδιά που αγωνίζονται να φτάσουν στο σχολείο κάτω από αντίξοες και επικίνδυνες συνθήκες. Πρέπει να περάσουν παγωμένα ποτάμια, να διασχίσουν ζούγκλες, να αναρριχηθούν στα βράχια, να ισορροπήσουν σε ετοιμόρροπες γέφυρες, να τραβήξουν κουπί, ακόμα και να κολυμπήσουν. Θα κάνουν τα πάντα για να μάθουν γράμματα. 

Για να «ταΐσουν» το όνειρό τους για μια καλύτερη ζωή.

 Στην Κίνα, την Ινδία, την Ινδονησία, στην Κολομβία, τις Φιλιππίνες, την Σρι Λάνκα. Τα περισσότερα παιδιά σχηματίζουν μικρές ομάδες και με όπλο την αλληλεγγύη θα φτάσουν στην αίθουσα διδασκαλίας. Κάποιες φορές έχουν στο πλευρό τους κάποιους ενήλικους που τους δείχνουν το δρόμο και τα βοηθούν να περάσουν τα εμπόδια. Αυτά τα παιδιά έμαθαν από νωρίς την ζωή… 

Riau Indonesia... 

Myanmar... 

Pili China... 

Pangururan Indonesia... 

Kerala India... 

India... 

Gulu China... 

Delhi India... 

Lebak Indonesia... 

Sri Lanka... 

Sichuan Province, China... 

Rio Negro River -Colombia... 

Sumatra, Indonesia... 

Zanskar-Indian Himalayas... 

Zhang Jiawan Village, Southern China...  

Πηγή Φωτογραφιών neolaia.gr... 

Διαβάστε όλο το άρθρο: www.mixanitouxronou.gr/otan-o-dromos-gia-scholio-ine-mia-megali-peripetia-apisteftes-fotografies-pedia-apo-olo-ton-kosmo/

«Κοινωνικό σχολείο» με 8 δράσεις από 11 Σεπτεμβρίου

Από τις 11 Σεπτεμβρίου το «κοινωνικό σχολείο» τίθεται σε εφαρμογή, ανακοίνωσε σήμερα ουπουργός Παιδείας Α. Λοβέρδος, μετά από ευρεία σύσκεψη στο υπουργείο με τους εξής οκτώ άξονες δράσεις:

1. Η καταπολέμηση του χουλιγκανισμού στα σχολεία.
2.Η καταπολέμηση της παχυσαρκίας στα παιδιά και τους νέους διά μέσου της άθλησης και της διατροφής.
3.Η καταπολέμηση του εθισμού στο αλκοόλ και τα ναρκωτικά, του ρατσισμού.
4.Η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση.
5. Η πρόληψη για τις μολυσματικές ασθένειες.
6.Η ανάπτυξη του προγράμματος ΕΥΖΗΝ στο σύνολο του μαθητικού πληθυσμού .
7.Η λειτουργία του προγράμματος Kids Athletics του ΣΕΓΑΣ σε όλα τα σχολεία της χώρας.
8.Η εισαγωγή των εννοιών του Ολυμπισμού και των Εικαστικών στην εκπαίδευση.

Στην σύσκεψη συμμετείχαν ο υπουργός Παιδείας Ανδρέας Λοβέρδος, ο υπουργός Υγείας Μάκης Βορίδης, ο υφυπουργός Παιδείας Κώστας Κουκοδήμος, ο υφυπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού Γιάννης Ανδριανός, η υφυπουργός Υγείας Κατερίνα Παπακώστα, η Πρόεδρος του Δ.Σ. του ΚΕ.ΕΛ.Π.ΝΟ Τζένη Κρεμαστινού, ο Πρόεδρος του Ινστιτούτου Ψυχικής & Σεξουαλικής Υγείας Θάνος Ασκητής, ο Πρύτανης του Χαροκοπείου Πανεπιστημίου, Δημοσθένης Αναγνωστόπουλος και ο Πρόεδρος του Σ.Ε.Γ.Α.Σ, κ. Κώστας Παναγόπουλος.
Ο κ. Λοβέρδος κατά την σύσκεψη τόνισε: «Μέχρι τις 10 Σεπτεμβρίου θα πρέπει να έχουμε τελειώσει τα πιο πολλά από όσα χρειαζόμαστε για τις δράσεις που συνοδεύουν αυτό που με δύο λέξεις αποκαλούμε «κοινωνικό σχολείο». Από τις 11 Σεπτεμβρίου το «κοινωνικό σχολείο» τίθεται σε εφαρμογή».
Ο κ. Βορίδης σημείωσε: «Οι απόψεις μας συμπίπτουν. Το ΚΕ.ΕΛ.Π.ΝΟ. θα είναι το βασικό εργαλείο μας σε αυτές τις δράσεις. Θα κάνουμε ότι μπορούμε και θα το κάνουμε γρήγορα».

πηγή: http://www.esos.gr/arthra/defterovathmia-ekpaidefsi/eidisis-defterovathmia-ekpaidefsi/koinvniko-sxoleio-me-8-draseis-apo-11-septembrioy

Αναδημοσίευση:http://religionslehrer.blogspot.gr/2014/07/8-11.html

Πιστοποίηση Μαθητών της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης στις ΤΠΕ

Τι είναι η πιστοποίηση μαθητών σε ικανότητες ΤΠΕ

Πρόκειται για μια οργανωμένη εξεταστική διαδικασία μέσω υπολογιστή κατά την οποία διαπιστώνεται αν ο μαθητής έχει αποκτήσει ικανότητες αξιοποίησης Τεχνολογιών Πληροφορίας και Επικοινωνιών (ΤΠΕ) στην καθημερινή του ζωή. Το πλαίσιο απόκτησης και χρήσης των ικανοτήτων ΤΠΕ είναι ιδιαίτερα ευρύ αφού αφορά στο σύνολο των ευκαιριών ή δυνατοτήτων που έχει ο μαθητής να έρθει σε επαφή και να χρησιμοποιήσει τις ΤΠΕ, όχι μόνο εντός της τυπικής εκπαίδευσης αλλά και εκτός αυτής, στο ευρύτερο περιβάλλον.
Η πιστοποίηση σε ικανότητες ΤΠΕ απευθύνεται σε μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου. Στην τρέχουσα φάση του έργου η πιστοποίηση απευθύνεται σε μαθητές που τελειώνουν την Γ΄ Γυμνασίου.
Το έργο για την «Πιστοποίηση Μαθητών της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης στις ΤΠΕ» υλοποιείται στο πλαίσιο του Ε.Π. Εκπαίδευση και Δια Βίου Μάθηση, με στόχο τη δημιουργία ολοκληρωμένων συστημάτων πιστοποίησης σε ικανότητες ΤΠΕ που απευθύνονται σε μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου.
Πληροφορίες προς όλους τους ενδιαφερόμενους και υποστηρικτικό υλικό προετοιμασίας διατίθενται από το ΙΤΥΕ-ΔΙΟΦΑΝΤΟΣ στο portal του έργου http://com2cert.cti.gr/

Πηγή: e-paideia.org

Αναδημοσίευση:http://happykidom.blogspot.gr/2014/07/blog-post_23.html

Ρύθμιση μαθητικών θεμάτων: Έναρξη διδακτικού έτους 2014-15- Εορτή Τριών Ιεραρχών

Δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης η υπουργική απόφαση που ορίζει:

1.Για το σχολικό έτος 2014−2015 οι εκπαιδευτικές δραστηριότητες για τα Νηπιαγωγεία, καθώς και η διδασκαλία των μαθημάτων για τα Δημοτικά, Γυμνάσια, Γενικά και Επαγγελματικά Λύκεια, δημόσια και ιδιωτικά, ημερήσια και εσπερινά, αρχίζει στις 11 Σεπτεμβρίου 2014.

2. Για το σχολικό έτος 2014−2015 η θρησκευτική εορτή των Τριών Ιεραρχών την 30η Ιανουαρίου 2015, δεν αποτελεί ημέρα αργίας για τα Γυμνάσια, Γενικά και Επαγγελματικά Λύκεια, δημόσια και ιδιωτικά, ημερήσια και εσπερινά, αλλά ορίζεται, για όλες τις σχολικές μονάδες Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης ως ημέρα εορτής, κατά την οποία γίνεται εκκλησιασμός και δραστηριότητες σχετικά με την προσφορά των Τριών Ιεραρχών στα γράμματα.

ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΟΙΞΕΤΕ ΤΟ ΦΕΚ ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ
Πηγή: ESOS

Αναδημοσίευση:religionslehrer.blogspot.gr

Τα τρία σενάρια για την Τράπεζα θεμάτων Εξετάσεων –Εξετάζεται και η αναβολή για φέτος

Εξετάζεται προσωρινά μόνο για φέτος το Γαλλικό Μοντέλο

ΡΕΠΟΡΤΑΖ:likio.gr

Τρεις οδηγίες έδωσε ο υπουργός Παιδείας  Κ. Αρβανιτόπουλος στο Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής, σχετικά με την εφαρμογή του νέου θεσμού της Τράπεζας θεμάτων , που για πρώτη φορά, εάν δεν αναβληθεί , θα τον εγκαινιάσουν οι μαθητές που φοιτούν στην Α Λυκείου.
Ειδικότερα, σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του likio.gr, ο υπουργός Παιδείας ζήτησε από το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής να εξετάσει τρία σενάρια:
1ο ΣΕΝΑΡΙΟ: Να εφαρμοστεί προσωρινά μόνο για φέτος το Γαλλικό Μοντέλο, σύμφωνα με το οποίο, όλοι οι εκπαιδευτικοί στέλνουν θέματα σε μια Επιτροπή , η οποία αναλαμβάνει το έργο να τα ταοποθετεί στην Τράπεζα Θεμάτων . Στους εκπαιδευτικούς που θα στέλνουν θέματα θα τους χορηγείται σχετική βεβαίωση συμμετοχής.
2ο ΣΕΝΑΡΙΟ: Να συγκροτηθεί Επιτροπή η οποία θα δουλέψει για την κατάρτιση της Τράπεζας Θεμάτων
3ο ΣΕΝΑΡΙΟ: Να αναβληθεί για φέτος ο νέος  θεσμόες, εφόσον ένα από τα δύο παραπάνω σενάρια είναι αδύνατο χρονικά να τεθεί σε εφαρμογή.
Εντολή του υπουργού Παιδείας είναι και στα δύο πρώτα σενάρια στη Τράπεζα τα θέματα να είναι διαβαθμισμένης δυσκολίας.
ΣΕ ΚΟΙΝΗ ΘΕΑ ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ
Η Τράπεζα Θεμάτων:
Α.Θα καλύπτει όλη τη διδακτέα ύλη
Β. Τα θέματα θα «ανέβουν» σε ηλεκτρονική πλατφόρμα  και θα είναι σε κοινή θέα.
Γ.  Θα γίνεται συνεχή ανανέωση με την πρόσθεση και άλλων θεμάτων.
ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΗ Η ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ
Προϋπόθεση για την εφαρμογή του νέου θεσμού κατάρτισης Τράπεζας Θεμάτων είναι η χρηματοδότηση οποία θα προέλθει από το ΕΣΠΑ. Το ΙΕΠ αφού πρώτα καταλήξει κατόπιν έγκρισης από τον υπουργό Παιδείας σε ένα από τα παραπάνω σενάρια θα εκδώσει και το σχετικό Τεχνικό Δελτίο για τη χρηματοδότηση.
ΟΙ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ
  Οι γραπτές προαγωγικές εξετάσεις στην Α΄ τάξη του Ημερήσιου Γενικού Λυκείου και Α΄ και Β΄ Εσπερινού Λυκείου διεξάγονται ενδοσχολικά και περιλαμβάνουν
όλα τα διδασκόμενα μαθήματα εκτός των μαθημάτων της Ερευνητικής Εργασίας και της Φυσικής Αγωγής, με κοινά θέματα για όλα τα τμήματα του ίδιου σχολείου,
που ορίζονται ως εξής: α) κατά ποσοστό 50%, με κλήρωση, από τράπεζα θεμάτων διαβαθμισμένης δυσκολίας και β) κατά ποσοστό 50%, από τον διδάσκοντα ή τους
διδάσκοντες. Τα γραπτά διορθώνονται από τον οικείο διδάσκοντα.
Ο Μ.Ο. της προφορικής βαθμολογίας των τετραμήνων και της γραπτής εξάγεται κατά τις ισχύουσες διατάξεις.
Γενικό βαθμό προαγωγής από την Α΄ Τάξη Ημερησίου και Α΄ και Β΄ Τάξη Εσπερινού Γενικού Λυκείου αποτελεί το πηλίκον της διαιρέσεως δια του συνόλου των διδασκομένων μαθημάτων του αθροίσματος του μέσου όρου προφορικής ή και γραπτής, εφόσον αυτά εξετάζονται γραπτώς, επίδοσης του μαθητή σε κάθε μάθημα.
Απαραίτητη προϋπόθεση για την προαγωγή του μαθητή αποτελεί:
 α) η επίτευξη γενικού βαθμού ίσου ή ανώτερου του δέκα (10) και
 β) Μ.Ο. προφορικής και γραπτής βαθμολογίας κατά διακριτό γνωστικό αντικείμενο των μαθημάτων: Ελληνικής γλώσσας, Μαθηματικών τουλάχιστον δέκα (10) και τουλάχιστον οκτώ (8) σε καθένα από τα υπόλοιπα μαθήματα. Όταν μαθητής δεν πληροί  τις προϋποθέσεις α΄ και β΄ του προηγούμενου εδαφίου επαναλαμβάνει τη φοίτηση, ενώ όταν δεν πληροί την προϋπόθεση β΄ του προηγούμενου εδαφίου, κατά διακριτό ή διακριτά γνωστικά αντικείμενα μαθημάτων ή στα υπόλοιπα μαθήματα, παραπέμπεται σε επανεξέταση  σε αυτό ή σε αυτά και προάγεται ή επαναλαμβάνει τη φοίτηση κατά τα οριζόμενα ως άνω.

Πρόσκληση ενδιαφέροντος για τη θέση του προέδρου του Οργανισμού Εξετάσεων
Ο υπουργός Παιδείας K. Aρβανιτόπουλος , σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 16 παρ. 3 εδ. α του Ν. 4186/2013 (Φ.Ε.Κ. Α’ 193),  προκειμένου να πληρωθεί η θέση του Προέδρου της ανεξάρτητης διοικητικής αρχής με την επωνυμία Εθνικός Οργανισμός Εξετάσεων (Ε.Ο.Ε.)  προσκαλεί  για υποβολή υποψηφιοτήτων επιστήμονες με υψηλού επιπέδου επιστημονικό έργο και αποδεδειγμένη εμπειρία σε θέματα εξετάσεων και εν γένει του εκπαιδευτικού έργου της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, οι οποίοι ενδιαφέρονται για την πλήρωση της θέσης του Προέδρου του Ε.Ο.Ε..
Ο Εθνικός Οργανισμός Εξετάσεων, με   διεθνή ονομασία «National Exams Organization», αποτελεί επιτελικό επιστημονικό φορέα αρμόδιο για ζητήματα που αφορούν στις γραπτές προαγωγικές και απολυτήριες εξετάσεις στο Γενικό και στο Επαγγελματικό Λύκειο, στις εξετάσεις εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και στη δημιουργία και λειτουργία της Τράπεζας Θεμάτων Εξετάσεων Διαβαθμισμένης Δυσκολίας, σε συνεργασία με το Ι.Ε.Π..
          Ο Πρόεδρος του Ε.Ο.Ε. ασκεί τις αρμοδιότητες που προβλέπονται στις διατάξεις του άρθρου 16 παρ. 5 του Ν. 4186/2013 (Φ.Ε.Κ. Α’ 193) και η θητεία του είναι τετραετής. Για την καταλληλότητα του τελικώς προτεινόμενου προσώπου για την πλήρωση της ανωτέρω θέσης διατυπώνεται γνώμη από την αρμόδια, σύμφωνα με τον Κανονισμό της Βουλής, επιτροπή. Στο πλαίσιο της άσκησης των αρμοδιοτήτων του, το πρόσωπο που θα επιλεγεί, θα κληθεί να συμβάλλει αποφασιστικά, σε συνεργασία με τα λοιπά μέλη του Συμβουλίου του Ε.Ο.Ε, στην εύρυθμη και αποδοτική λειτουργία του φορέα και στην επιτυχή διεκπεραίωση της αποστολής του, που συνίσταται στη διασφάλιση της υψηλής ποιότητας και διαφάνειας των  Εξετάσεων των μαθητών του Γενικού και του Επαγγελματικού Λυκείου, απολαμβάνοντας κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του προσωπικής και λειτουργικής ανεξαρτησίας.
        Η θέση του Προέδρου του Ε.Ο.Ε. είναι πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης και προϋποθέτει τη μη ύπαρξη κωλύματος διορισμού δημοσίου υπαλλήλου, σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 1 του άρθρου 8 του Κώδικα Κατάστασης Δημοσίων Πολιτικών Διοικητικών Υπαλλήλων και Υπαλλήλων Ν.Π.Δ.Δ..
        Η αίτηση εκδήλωσης ενδιαφέροντος μαζί με βιογραφικό σημείωμα πρέπει να κατατεθούν ή να αποσταλούν μέχρι την 20η Ιανουαρίου 2014,
α. με συστημένη αποστολή στη διεύθυνση: Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων, Διεύθυνση Οργάνωσης και Διεξαγωγής Εξετάσεων, Τμήμα Β΄, Ανδρέα Παπανδρέου 37, 15180 Μαρούσι, ή
β. ηλεκτρονικά στη διεύθυνση  dode@minedu.gov.gr
Η ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ
Αποστολή του Οργανισμού είναι η διασφάλιση υψηλής ποιότητας και διαφάνειας των Εξετάσεων των Μαθητών του Γενικού και του Επαγγελματικού Λυκείου.
Στο πλαίσιο της αποστολής του, ο Οργανισμός είναι αρμόδιος ιδίως για:
α) τον προσδιορισμό της εξεταστέας ύλης με θεματικό προσδιορισμό,
β) τη διατύπωση πρότασης για τη συγκρότηση των περιφερειακών επιτροπών και της κεντρικής επιτροπής, για τη διεξαγωγή των Εξετάσεων, γ) τη διατύπωση πρότασης για τον ορισμό βαθμολογητών, για τη βαθμολόγηση των γραπτών στις εξετάσεις για την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, που αξιολογούνται και επιμορφώνονται διαρκώς,
δ) τη διοργάνωση των εξετάσεων σε περιφερειακό και κεντρικό επίπεδο και τον ορισμό κάθε σχετικού θέματος, όπως είναι οι επιτηρήσεις, η διάρκεια, η διαδικασία βαθμολόγησης και αναβαθμολόγησης,
ε) τη συνεργασία με τις υπηρεσιακές υποστηρικτικές αρμόδιες Διευθύνσεις και υπηρεσίες του Υπουργείου
Παιδείας και Θρησκευμάτων για τη διοργάνωση των Εξετάσεων,
στ) τη γνωμοδότηση ή εισήγηση, ύστερα από ερώτημα του Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων ή αυτεπαγγέλτως, σχετικά με θέματα που άπτονται των ανωτέρω αρμοδιοτήτων και της αποστολής του,
ζ) την αξιολόγηση των διαδικασιών των εξετάσεων ετησίως και τη σύνταξη και υποβολή θεσμικών προτάσεων βελτίωσης της ποιότητας των διαδικασιών των Εξετάσεων,
η) τη δημιουργία και τη λειτουργία της Τράπεζας Θεμάτων Εξετάσεων Διαβαθμισμένης Δυσκολίας,
θ) τη συνεργασία ή και τη συμμετοχή ως μέλος σε διεθνή δίκτυα, φορείς ή οργανισμούς που αναπτύσσουν
δραστηριότητες συναφείς με την αποστολή του,
 ι) την παροχή σύμφωνης γνώμης προς τον Υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων για τον ορισμό ετησίως των μελών της Κεντρικής Επιτροπής Εξετάσεων που έχει ως αρμοδιότητα τον καθορισμό των θεμάτων των πανελλαδικών εξετάσεων εισαγωγής στην Τριτοβάθμια εκπαίδευση. Η Κεντρική Επιτροπή Εξετάσεων αποτελείται εκτός από τον Πρόεδρο της Αρχής, τον εκάστοτε Γενικό Διευθυντή Σπουδών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, τον εκάστοτε Διευθυντή της Διεύθυνσης Εξετάσεων, που συμμετέχουν αυτοδίκαια, και έναν Καθηγητή Πανεπιστημίου της χώρας ή της αλλοδαπής ανά Ομάδα Προσανατολισμού Επιστημών, έναν Σχολικό Σύμβουλο ανά Ειδικότητα Εκπαιδευτικού Κλάδου και Κατηγορίας, τέσσερις εκπαιδευτικούς δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης ανά Ειδικότητα Εκπαιδευτικού Κλάδου και Κατηγορίας διδασκόντων των εξεταζόμενων μαθημάτων. Η απόφαση ορισμού των μελών της Κεντρικής Επιτροπής Εξετάσεων είναι μη δημοσιευτέα.
3. Το ανώτατο διοικητικό όργανο του Οργανισμού είναι το Συμβούλιο. Τα μέλη του Συμβουλίου απολαμβάνουν κατά την άσκηση των καθηκόντων τους προσωπικής και λειτουργικής ανεξαρτησίας. Το Συμβούλιο της Αρχής αποτελείται από τα ακόλουθα μέλη:
α) Τον Πρόεδρο, ο οποίος είναι επιστήμονας με υψηλού επιπέδου επιστημονικό έργο και αποδεδειγμένη εμπειρία, σε θέματα εξετάσεων και εν γένει του εκπαιδευτικού έργου της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.
Ο Πρόεδρος ορίζεται από τον Υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων, ύστερα από δημόσια προκήρυξη της
θέσης και γνώμη της αρμόδιας κατά τον Κανονισμό της Βουλής επιτροπής.
β) Τον Πρόεδρο του Ι.Ε.Π..
γ) Τέσσερις εκπαιδευτικούς της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης με βαθμό τουλάχιστον Β΄ οι οποίοι είναι
κάτοχοι διδακτορικού διπλώματος ή μεταπτυχιακού διπλώματος σε αντικείμενο συναφές με την αποστολή
και τις δραστηριότητες της Αρχής.
δ) Έναν Καθηγητή Πανεπιστημίου της χώρας ή της αλλοδαπής ανά Ομάδα Προσανατολισμού Επιστημών.
ε) Έναν Σχολικό Σύμβουλο ανά Κλάδο κατ’ αντιστοιχία με τα πανελληνίως εξεταζόμενα μαθήματα.
στ) Τον εκάστοτε Γενικό Διευθυντή Σπουδών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.
ζ) Τον εκάστοτε Διευθυντή της Διεύθυνσης Εξετάσεων.




Φωτό: Αρχείο eurokinissi

Ἂν δὲν ὑπάρχει ἔρωτας δὲν ὑπάρχει ἐκπαίδευση

Από το http://enfo.gr

"Για να υπάρξει πραγματική εκπαίδευση με την αυστηρή έννοια του όρου υπάρχει μια βασική προϋπόθεση: είναι ότι αυτή η εκπαιδευτική διαδικασία γίνεται αντικείμενο επένδυσης και πάθους και από τους εκπαιδευτές και από τους εκπαιδευόμενους και, για να το πω καθαρά, ότι αν δεν υπάρχει έρωτας μες στην εκπαίδευση δεν υπάρχει εκπαίδευση! Εάν κάποιος κάτι μαθαίνει μέσα στο σχολείο είναι διότι, διαδοχικά, έναν καθηγητή σε κάποια τάξη - και στο πανεπιστήμιο ακόμη - τον ερωτεύεται και τον ερωτεύεται διότι βλέπει ότι αυτός ο ίδιος ο καθηγητής είναι ερωτευμένος με αυτό που διδάσκει. Λοιπόν, για να τα πω επίσης καθαρά και για να γίνω πλήρως απεχθής σ’ αυτούς που με ακούνε, σήμερα οι εκπαιδευτικοί ασχολούνται με τις επαγγελματικές τους διεκδικήσεις, οι οικογένειες ασχολούνται με το να πάρει το παιδί ένα ‘χαρτί’ και τα παιδιά ασχολούνται με οτιδήποτε άλλο εκτός από την επένδυση των πραγμάτων που μαθαίνουν. Λοιπόν, δεν είναι δυνατόν να υπάρξει εκπαίδευση."

Ο Κορνήλιος Καστοριάδης (Κωνσταντινούπολη, 11 Μαρτίου 1922 – Παρίσι, 26 Δεκεμβρίου 1997) ήταν Έλληνας φιλόσοφος, οικονομολόγος και ψυχαναλυτής. Από τους μεγαλύτερους στοχαστές του 20ου αιώνα, συνένωσε στο έργο του την πολιτική, τη φιλοσοφία και την ψυχανάλυση. Αποκλήθηκε «φιλόσοφος της αυτονομίας», υπήρξε συγγραφέας του σημαντικού βιβλίου «Η φαντασιακή θέσμιση της κοινωνίας» και συνιδρυτής του περιοδικού «Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα».

                                                                    

Δέκα χάρτες που κανένα σχολείο δε θα διδάξει...

Oι χάρτες μπορούν να γίνουν ένα εξαιρετικά ισχυρό εργαλείο για την κατανόηση του κόσμου. Χάρτες που αποτυπώνουν οικονομικά, θρησκευτικά, συναισθηματικά, γλωσσικά στοιχεία που κανένα σχολείο πρόκειται ποτέ να διδάξει παρουσιάζονται στον ιστότοπο digg.com.

Είναι όλοι εξαιρετικά ενδιαφέροντες. Διαλέξαμε δέκα που αποκωδικοποιούνται εύκολα.

Η καλύτερη και η χειρότερη χώρα για να γεννηθεί κανείς

EUROPEAN SCHOOL RADIO- Πρώτο μαθητικό ραδιόφωνο Πρόσκληση Συμμετοχής 2013-2014

Το European School Radio, το πρώτο μαθητικό διαδικτυακό ραδιόφωνο, που ακούγεται απόαπό το Πανελλήνιο Σχολικό Δίκτυο, Υπηρεσίες video - εκπαιδευτικά κανάλια,http://vod.sch.gr, η καινοτόμα δράση που αγκαλιάστηκε από 200 σχολεία όλης της Ελλάδας,έκανε αισθητή την παρουσία του στα εκπαιδευτικά δρώμενα με πάνω από 1500 ηχογραφημένες εκπομπές, ζωντανές μεταδόσεις από συνέδρια και φεστιβάλ, συμμετοχή σε καμπάνιες κοινωνικής ευθύνης, αφιερώματα σε ειδικά γεγονότα και προγράμματα για την αξιοποίηση του ραδιοφώνου στην εκπαιδευτική πράξη.
Εντάσσεται σε μια ευρύτερη εκπαιδευτική φιλοσοφία η οποία θέλει το μαθητή να βλέπει το σχολείο ως χώρο δημιουργίας και έκφρασης. Προβάλλει τις ιδέες, τις δημιουργίες, τις ανησυχίες της σχολικής κοινότητας και τις επικοινωνεί με το σήμερα.
Στο μαθητικό ραδιόφωνο ακούγονται μουσικές επιλογές 24 ώρες και 7 ημέρες και περιλαμβάνει παραγωγές των μαθητών σε θεματολογία της επιλογής τους (πολιτιστικά, περιβαλλοντικά, τρόπος ζωής, μαθητική δημιουργία, αθλητικά, τεχνολογία, μουσική, κ.ά.), ενταγμένες σε θεματικές ζώνες.
Την ευθύνη για την ποιότητα και το περιεχόμενο των εκπομπών έχει συντονιστική ομάδα του ραδιοφώνου και υπακούει σε καταστατικές διατάξεις οι οποίες συνάδουν με τη φιλοσοφία του Μαθητικού Ραδιοφώνου. Η λειτουργία του European School Radio στηρίζεται στην εθελοντική εργασία των ραδιοφωνικών ομάδων των συμμετεχόντων σχολείων .
Ελάτε στην παρέα μας κι εσείς!
Καλούμε όποιο σχολείο επιθυμεί να συμμετέχει μαζί μας εκπέμποντας στο European School Radio, το Πρώτο Μαθητικό Ραδιόφωνο να επισκεφτεί το ιστολόγιο και να δηλώσει συμμετοχή!
Τα σχολεία όλης της χώρας μπορούν, ύστερα από την αίτηση συμμετοχής, να ακολουθήσουν τιςοδηγίες που υπάρχουν στο διαδικτυακό τόπο, ώστε να γίνουν πλήρη μέλη του European School Radio
Πώς θα συμμετέχετε μαζί μας;
Μπορείτε να συμμετέχετε με τις δικές σας ραδιοφωνικές εκπομπές (θα μεταδίδονται περιοδικά εντός της σχολικής χρονιάς) που παράγονται στα πλαίσια των προγραμμάτων σχολικών δραστηριοτήτων, ερευνητικών εργασιών, βιωματικών δράσεων ή δράσεων ευέλικτης ζώνης, καθώς και από ραδιοφωνικές εκπομπές που παράγονται στα πλαίσια ευρωπαϊκών προγραμμάτων eTwinning ή Comenius.

Αντί κλεισίματος
Το European School Radio φιλοδοξεί για μία ακόμη φορά να αποτελέσει δίαυλο επικοινωνίας μεταξύ των μελών της σχολικής κοινότητας τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό (ειδική ζώνη ξενόγλωσσων εκπομπών) και να προβάλλει τη δημιουργικότητα και το δυναμικό της.
Φιλοδοξεί να αναδείξει την κρυμμένη πλευρά του σχολείου και να ασκήσει τα μέλη του στη συμμετοχική διαδικασία.
Ακούστε κι εσείς Μαθητικό Διαδικτυακό Ραδιόφωνο.
Συμμετέχετε κι εσείς στο Μαθητικό Διαδικτυακό Ραδιόφωνο.

Συντονιστείτε στην διαδικτυακή “συχνότητα” του European School Radio
http://esradio.mysch.gr

Επικοινωνήστε μαζί μας στην ηλεκτρονική διεύθυνση esradio@sch.gr

50 μαθήματα ζωής που δεν διδάσκονται τα παιδιά στα σχολεία

Οι τίτλοι των κεφαλαίων από το βιβλίο του Charles J. Sykes, “50 μαθήματα ζωής που δεν διδάσκονται τα παιδιά στα σχολεία”.
- - - - - - - - - -
1.- Η ζωή δεν είναι δίκαιη. Πάρτε το απόφαση.

2.- Ο αληθινός κόσμος δεν νοιάζεται τόσο πολύ όσο το σχολείο σας για την αυτοεκτίμησή σας. Περιμένει από εσάς να αποδείξετε την αξία σας πρώτα και μετά να νιώσετε καλά με τον εαυτό σας.

3.- Συγγνώμη αλλά δεν πρόκειται να κερδίσετε εξήντα χιλιάδες ευρώ το χρόνο αμέσως μόλις αποφοιτήσετε από το λύκειο. Και δεν σας περιμένει μία θέση αντιπροέδρου ή το αμάξι της εταιρείας. Μπορεί ακόμη και να χρειαστεί να φορέσετε μία στολή που δεν θα έχει καμία επώνυμη υπογραφή.

4.- “Δεν δικαιούστε εκ των προτέρων…”

5.- Άσχετα με το τι λέει ο μπαμπάς σας, δεν είστε πριγκίπισσα…

6.- Όχι, δεν μπορείτε να γίνετε όλα όσα ονειρεύεστε…

7.- Αν πιστεύετε ότι ο δάσκαλός σας είναι ζόρικος, περιμένετε μέχρι να αποκτήσετε έναν εργοδότη. Δεν θα διαθέτει μεγάλη υπομονή κι έτσι θα τείνει να είναι λίγο πιο ευέξαπτος. Όταν θα τα θαλασσώσετε, δεν πρόκειται να σας ρωτήσει πώς νιώθετε γι’ αυτό.

8.- Ο αφαλός σας δεν παρουσιάζει και τόσο μεγάλο ενδιαφέρον. Μην περνάτε ολόκληρη τη ζωή σας ομφαλοσκοπώντας.

9.- Το σχολείο σας μπορεί να έχει ξεμπερδέψει με νικητές και χαμένους. Η ζωή όμως όχι.

10.- Στην πραγματικότητα η ζωή μοιάζει με ένα παιχνίδι “μήλα” πολύ περισσότερο από όσο νομίζει ο δάσκαλος της γυμναστικής.

11.- Μετά από την αποφοίτησή σας, δεν θα έχετε να ανταγωνιστείτε με αντιπάλους που ανατράφηκαν σαν τα μαμμόθρεφτα της παιδικής χαράς.

12.- Η ταπείνωση είναι μέρος της ζωής. Πάρτε το απόφαση.

13.- Δεν πρόκειται να πάτε στο NBA, γι’ αυτό μη στήνεστε στο παράθυρο και μην παίρνετε πόζα.

14.- Το να κυκλοφορείτε ημίγυμνη δεν σας δίνει καμία δύναμη.

15.- Η εργασία σε φαστφουντάδικο, με χαμηλό μισθό, δεν είναι προσβλητική για την αξιοπρέπειά σας. Οι παππούδες σας είχαν μια διαφορετική λέξη για την εργασία αυτού του είδους. Την ονόμαζαν “ευκαιρία”.

16.- Οι γονείς σας και ο μικρός σας αδερφός δεν σας ρεζιλεύουν όσο νομίζετε. Αυτό που πραγματικά σας κάνει ρεζίλι είναι η αχαριστία, η αγένεια και η κατήφεια.

17.- Οι γονείς σας δεν ήταν και πριν γεννηθείτε τόσο βαρετοί όσο είναι τώρα. Έγιναν έτσι πασχίζοντας να πληρώσουν τους λογαριασμούς σας, να σας πηγαίνουν από το ένα μέρος στο άλλο, να αποταμιεύουν για τις σπουδές σας, να καθαρίζουν το δωμάτιό σας και να σας ακούν προσεκτικά όταν τους αναλύετε πόσο πολύ ιδεαλιστές είστε.

18.- Η αληθινή ζωή δεν χωρίζεται σε φοιτητικά εξάμηνα. Και δεν θα έχετε όλη την περίοδο των καλοκαιρινών διακοπών στη διάθεσή σας.

19.- Δεν φταίνε οι γονείς σας. Αν τα θαλασσώσατε, η ευθύνη είναι όλη δική σας.

20.- Το κάπνισμα δεν σας κάνει να δείχνετε άνετοι… Σας κάνει περισσότερο να μοιάζετε αποβλακωμένοι.

21.- Σας πρόσβαλαν; Και λοιπόν; Όχι, αλήθεια, και λοιπόν;

22.- Δεν ανήκετε στα θύματα. Γι’ αυτό πάψτε να κλαψουρίζετε.

23.- Κάποια μέρα θα πρέπει να ωριμάσετε και τελικά να φύγετε από το σπίτι των γονιών σας.

24.- Η κοπέλα του Μπάτμαν έχει δίκιο: “Δεν έχει σημασία με τι ικανότητες είσαι προικισμένος, αν αυτές δεν βγουν ποτέ στην επιφάνεια”.

25.- Ο αριθμός π δεν ενδιαφέρεται για το τι πιστεύετε.

26.- Η πυξίδα της ηθικής δεν προσαρμόζεται στις επιθυμίες σας.

27.- Τα γεννητικά σας όργανα δεν φτιάχτηκαν για να αναλάβουν τη λειτουργία της σκέψης και της λήψης αποφάσεων στη θέση του μυαλού σας.

28.- Κάποιος μπορεί να παρακολουθεί…

29.- Μάθετε να τα βγάζετε πέρα με την υποκρισία.

30.- Μηδέν ανοχή = Μηδέν κοινή λογική.

31.- Οι γυμνοί άνθρωποι δείχνουν διαφορετικοί στην αληθινή ζωή.

32.- Η τηλεόραση δεν είναι η πραγματική ζωή.

33.- Να είστε ευγενικοί με τους σπασίκλες. Μπορεί να καταλήξετε να δουλεύετε γι’ αυτούς. Όλοι θα μπορούσαμε.

34.- Οι νικητές έχουν μια φιλοσοφία ζωής. Το ίδιο και οι χαμένοι.

35.- Αν η κοιλιά σας μοιάζει με φουσκωμένο μπαλόνι, δεν είναι επειδή ο McDonald σας ανάγκασε να φάτε όλα εκείνα τα χάμπουργκερ. Αν καπνίζετε, δεν φταίει ο Joe Camel.

36.- Δεν είστε αθάνατος.

37.- Το ότι είστε “συνδεδεμένοι” στο internet, δεν σημαίνει και πως δεν έχετε άγνοια.

38.- Όταν έρχεστε σε επαφή με τους ανθρώπους, να τους κοιτάτε στα μάτια…

39.- Οι ήρωες των ασπρόμαυρων ταινιών δεν ήταν ασπρόμαυροι στην πραγματική ζωή. Και όχι, ο κόσμος δεν άρχισε όταν γεννηθήκατε.

40.- Αγνοήστε την πανάκριβη καμπάνια του συστήματος που στοχεύει στο να κάνει το μυαλό σας… πουρέ και μάθετε να σκέφτεστε καθαρά και λογικά.

41.- Δεν είστε ούτε ο πρώτος ούτε ο μόνος που περνά όλα αυτά που τώρα περνάτε.

42.- Αλλάξτε τα λάδια.

43.- Μην επιτρέπετε στον εαυτό σας να θλίβεται από την επιτυχία των άλλων.

44.- Οι συνάδερφοί σας δεν είναι απαραιτήτως και φίλοι σας, και οι φίλοι σας δεν είναι η οικογένειά σας.

45.- Οι μεγάλοι ξεχνούν πόσο τρομακτικό είναι να βρίσκεται κάποιος στην ηλικία σας. Θυμηθείτε απλώς: είναι κι αυτό κάτι που θα περάσει.

46.- Μην ξεχνάτε το ινδικό χοιρίδιο στο υπόγειο.

47.- Δεν είστε τέλειος κι ούτε έχετε την υποχρέωση να είστε.

48.- Αφηγηθείτε στον εαυτό σας την ιστορία της ζωής σας. Δώστε στη ζωή σας το νόημα που εσείς θέλετε.

49.- Μην ξεχνάτε να λέτε “ευχαριστώ”.

50.- Απολαύστε το όσο ακόμη μπορείτε.

eaglestefanos.blogspot.gr

http://antikleidi.com/2013/09/21/50-life-lessons/

Εγκύκλιος σχολικών δραστηριοτήτων 2013-2014

Δημοσιεύτηκε η εγκύκλιος για τα προγράμματα Αγωγής Σταδιοδρομίας, Αγωγής Υγείας, Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης , Πολιτιστικών Θεμάτων, Comenius. Μπορείτε να την κατεβάσετε από ΕΔΩ. 

Απλώς έχετε υπόψη σας ότι τα σχέδια των προγραμμάτων θα πρέπει να έχουν υποβληθεί στις κατά τόπους διευθύνσεις μέχρι τις 29/11/2013.

Πηγή

Μία τάξη φυλετικά διαχωρισμένη

Μία ημέρα μετά τη δολοφονία του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ το 1968, η Jane Elliott πήγε να διδάξει στο δημοτικό της πόλης της στην Άιοβα, όπου κατοικούσαν μόνο λευκοί. Χώρισε τους μαθητές της σε δύο ομάδες, εκείνους με γαλάζια μάτια κι εκείνους με καφέ μάτια, και αποφάσισε να τους δώσει ένα γερό μάθημα κατά των φυλετικών διακρίσεων

Όσα πραγματικά πρέπει να ξέρω, τα έμαθα στο Νηπιαγωγείο

“... Όσα πραγματικά πρέπει να ξέρω για το πώς να ζω, τι να κάνω και πώς να είμαι, τα έμαθα στο Νηπιαγωγείο. Η σοφία δε βρισκόταν στην κορυφή του σχολικού βουνού, αλλά εκεί, στα βουναλάκια από άμμο, στο νηπιαγωγείο.

• Αυτά είναι τα πράγματα που έμαθα:
• Να μοιράζεσαι τα πάντα.
• Να παίζεις τίμια.
• Να μη χτυπάς τους άλλους.
• Να βάζεις τα πράγματα πάλι εκεί που τα βρήκες.
• Να καθαρίζεις τις τσαπατσουλιές σου.
• Να μην παίρνεις τα πράγματα που δεν είναι δικά σου.
• Να λες συγγνώμη, όταν πληγώνεις κάποιον.
• Να πλένεις τα χέρια σου πριν από το φαγητό.
• Να κοκκινίζεις.
• Ζεστά κουλουράκια και κρύο γάλα κάνουν καλό.
• Να ζεις μια ισορροπημένη ζωή, να μαθαίνεις λίγο, να σκέπτεσαι λίγο, να σχεδιάζεις, να ζωγραφίζεις, να τραγουδάς, να χορεύεις, να παίζεις και να εργάζεσαι κάθε μέρα από λίγο.
• Να παίρνεις έναν υπνάκο το απόγευμα.
• Όταν βγαίνεις έξω στον κόσμο, να προσέχεις την κίνηση, να κρατιέσαι από το χέρι και να μένεις μαζί με τους άλλους.
• Να αντιλαμβάνεσαι τα θαύματα. Να θυμάσαι το μικρό σπόρο μέσα στο δοχείο από φελιζόλ. Οι ρίζες πάνε προς τα κάτω και το φυτό προς τα πάνω. Κανείς πραγματικά δεν ξέρει πώς και γιατί, αλλά όλοι μας μοιάζουμε σ’ αυτό.
• Τα χρυσόψαρα, τα χάμστερς, τα άσπρα ποντίκια, ακόμη κι ο μικρός σπόρος μέσα στο πλαστικό δοχείο, όλα πεθαίνουν. Το ίδιο κι εμείς.
• Να θυμάσαι τελικά τα βιβλία και την πρώτη λέξη που έμαθες την πιο μεγάλη απ’ όλες: τη λέξη ΚΟΙΤΑ.

Όλα όσα πρέπει να ξέρετε βρίσκονται κάπου εδώ μέσα. Ο χρυσός κανόνας, η αγάπη και οι βασικές αρχές υγιεινής, η οικολογία, η πολιτική, η ισότητα και η υγιεινή ζωή.

Πάρτε μια απ’ αυτές τις συμβουλές, εκφράστε την με επιτηδευμένη ορολογία ενηλίκων και εφαρμόστε τη στην οικογενειακή σας ζωή, στην εργασία σας, στην κυβέρνησή σας, στον κόσμο σας και θα παραμείνει αληθινή, ξεκάθαρη, σταθερή.

Σκεφτείτε πόσο καλύτερος θα ήταν ο κόσμος, αν όλοι εμείς οι άνθρωποι τρώγαμε γάλα με κουλουράκια γύρω στις τρεις το απόγευμα και μετά ξαπλώναμε κάτω από τις κουβέρτες για έναν υπνάκο.

Ή, αν όλες οι κυβερνήσεις είχαν ως βασική αρχή να βάζουν πάντα τα πράγματα εκεί που τα βρήκαν και να καθαρίζουν τις τσαπατσουλιές τους.

Είναι ακόμη αλήθεια, ανεξάρτητα από την ηλικία σας, πως όταν βγαίνετε έξω στον κόσμο είναι καλύτερα να κρατιέστε από το χέρι και να μένετε μαζί με τους άλλους...

...Τελικά πρέπει να σας πω πως έχω άδεια παραμυθά. Ενας φίλος μου μου την έβγαλε και την κρέμασε στον τοίχο, πάνω από το γραφείο μου. Αυτή η άδεια μού επιτρέπει να χρησιμοποιώ τη φαντασία μου, για να ξαναβάζω σε σειρά τις εμπειρίες μου και να προωθώ το μύθο, όσο αυτός εξυπηρετεί κάποια όψη της αλήθειας. Ακόμη περιέχει το "πιστεύω" ενός παραμυθά:

* Πιστεύω ότι η φαντασία είναι πιο δυνατή από τη γνώση.

* Οτι ο μύθος είναι πιο δραστικός από την ιστορία.

* Οτι τα όνειρα είναι πιο ισχυρά από τα γεγονότα.

* Οτι η ελπίδα πάντα θριαμβεύει έναντι της εμπειρίας.

* Οτι το γέλιο είναι η μόνη θεραπεία της θλίψης.

* Και πιστεύω ότι η αγάπη είναι πιο δυνατή από το θάνατο.

Προσπάθησα πολύ να μη γράψω κάτι που θα γινόταν η αιτία να μου αφαιρέσουν την άδεια..."

Info:

Ο εκπληκτικός Robert Fulghum γεννήθηκε το 1937, και μεγάλωσε στο Waco του Texas. Στα νιάτα του εργάστηκε ως εκσκαφέας τάφρων (!!!), παιδί για εφημερίδες, καουμπόης σε ράντζο (βοσκός), μπάρμαν και τραγουδιστής κάντρυ. Μετά από το κολλέγιο και μια σύντομη καριέρα στην IBM, επέστρεψε στα θρανία για να ολοκληρώσει το μεταπτυχιακό του στη θεολογία. Για 22 χρόνια υπηρέτησε ως πάστορας σε μια ενορία στο Βορειοδυτικό Ειρηνικό. Κατά την ίδια περίοδο δίδαξε σχέδιο, ζωγραφική και φιλοσοφία στο Lakeside School στο Seattle. Ο Fulghum είναι επίσης καταξιωμένος ζωγράφος και γλύπτης. Τραγουδά και παίζει κιθάρα και τσέλο και υπήρξε ιδρυτικό μέλος του «The Rock Bottom Remainders» -μιας rock and roll μπάντας που αποτελείται από μουσικούς – συγγραφείς. Εχει τέσσερα παιδιά και εννέα εγγόνια. Μοιράζει τη ζωή του μεταξύ του Seattle της Washington, και της Κρήτης.

Το απόσπασμα είναι από το βιβλίο του με τίτλο: «Όσα πραγματικά θα έπρεπε να ξέρω τα έμαθα στο Νηπιαγωγείο»

Εκδόσεις: ΛΥΧΝΟΣ

www.e-fungus.gr