1.3 Ο Θεός δημιουργός του κόσμου (Σύνοψη)

Δημιουργία «εκ του μηδενός»: Ο κόσμος δημιουργήθηκε από το μηδέν, χωρίς προϋπάρχουσα ύλη, αποκλειστικά με την ελεύθερη βούληση και την «εκστατική» αγάπη του Θεού.

Η Αρχή του Χρόνου: Ο χρόνος δεν είναι άναρχος, αλλά ξεκίνησε ταυτόχρονα με τη δημιουργία του κόσμου. Πριν από αυτήν υπήρχε μόνο ο αιώνιος Θεός.

Δημιουργία διά του Λόγου: Τα πάντα έγιναν μέσω του Υιού (του Λόγου), ο οποίος είναι ο συνδημιουργός του σύμπαντος και το στήριγμα όλων των πραγμάτων.

Πίστη και Επιστήμη: Δεν συγκρούονται, καθώς η επιστήμη ερευνά το «πώς» (τη δομή της ύλης), ενώ η θρησκεία το «ποιος» και το «γιατί» (τον Δημιουργό και τον σκοπό).

Ο Κόσμος ως Κόσμημα: Η κτίση είναι «καλή λίαν», χαρακτηρίζεται από τάξη και αρμονία που αποκαλύπτουν τη σοφία και το μεγαλείο του Θεού.

Ο Άνθρωπος ως «Μικρόκοσμος»: Πλασμένος από ορατή και αόρατη φύση, ο άνθρωπος αποτελεί έναν «δεύτερο κόσμο» μέσα στον μεγάλο, συνδέοντας την ύλη με το πνεύμα.

Κατ' εικόνα και ομοίωσιν: Το «κατ' εικόνα» αναφέρεται στη λογική και το αυτεξούσιο, ενώ το «καθ' ομοίωσιν» στον τελικό σκοπό του ανθρώπου: τη θέωση.

Οντολογική Ισότητα: Η δημιουργία της γυναίκας από την πλευρά του Αδάμ δηλώνει την πλήρη ισότητα και την αμοιβαία συμπλήρωση των δύο φύλων.

«Εργάζεσθαι και φυλάσσειν»: Ο άνθρωπος τοποθετήθηκε στη γη ως οικονόμος, με την ευθύνη να προστατεύει το περιβάλλον και να το χρησιμοποιεί με σεβασμό.

Θεία Πρόνοια: Μετά τη δημιουργία, ο Θεός δεν εγκαταλείπει τον κόσμο, αλλά τον συντηρεί και τον κυβερνά με το διαρκές ενδιαφέρον και την αγάπη Του.