Μια τάξη φυλετικά διαχωρισμένη

Μία ημέρα μετά τη δολοφονία του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ το 1968, η Jane Elliott πήγε να διδάξει στο δημοτικό της πόλης της στην Άιοβα, όπου κατοικούσαν μόνο λευκοί. Χώρισε τους μαθητές της σε δύο ομάδες, εκείνους με γαλάζια μάτια κι εκείνους με καφέ μάτια, και αποφάσισε να τους δώσει ένα γερό μάθημα κατά των φυλετικών διακρίσεων. Το ντοκιμαντέρ αυτό παρουσιάζει την ιστορία εκείνου του μαθήματος, τη μακροχρόνια επιρροή του στα παιδιά και τη δύναμή του που κράτησε τριάντα ολόκληρα χρόνια.

Η επικράτηση του ψέματος: γιατί γινόμαστε θύματα προπαγάνδας ακραίων και ρατσιστικών ιδεών

Ζούμε σε μια εποχή όπου η ρητορική μίσους αυξάνεται ραγδαία, κυρίως λόγω της ευκολίας αναζήτησης και μετάδοσης των πληροφοριών μέσα από το διαδίκτυο. Τι είναι όμως που κάνει ελκυστική τη ρητορική μίσους; Πως γίνεται φιλήσυχοι άνθρωποι γύρω μας να υιοθετούν ακραίες θέσεις; Σε αυτό το ερώτημα προσπάθησε να απαντήσει μια έρευνα, κάνοντας μία γλωσσολογική ανάλυση σε ομιλίες δικτατόρων και αρχηγών αυταρχικών κρατών του παρελθόντος και του παρόντος.

Οι αρχηγοί κρατών, ιδιαίτερα των πιο ανελεύθερων, συντηρητικών και αυταρχικών καθεστώτων, βασίζονται κατά κόρον στην επικοινωνία. Ο τρόπος με τον οποίο δίνουν το πολιτικό τους στίγμα αλλά και καταδεικνύουν στο κοινό τους ιδεολογικούς και φυσικούς αντιπάλους τους παίζει σημαντικό ρόλο για τη συσπείρωση του πλήθους πίσω από το αφήγημα που θέλουν να περάσουν. Στην εποχή των social media και της άμεσης διαδικτυακής επικοινωνίας, τα μηνύματα των ηγετών τείνουν να είναι σύντομα, περιεκτικά και να εστιάζουν σε λέξεις-κλειδιά. Φαίνεται όμως πως οι βασικές αρχές επικοινωνίας των σύγχρονων αυταρχικών ηγετών είναι παρόμοιες με αυτές άλλων, παρελθόντων ετών.

Σε αυτό συγκλίνουν τα αποτελέσματα μίας ενδιαφέρουσας ανάλυσης που έκανε ο καθηγητής ανθρωπολογίας και γλωσσολογίας, Marcel Danesi του Πανεπιστημίου του Τορόντο, όπως αυτή αναλύεται στο βιβλίο του “Politics, Lies and Conspiracy Theories” ^{[1] [2]} . Κάνοντας ανάλυση των διασωθέντων ομιλιών και κειμένων αυταρχικών ηγετών και δικτατόρων από τον 20ο αιώνα έως και σήμερα, ο Δρ. Danesi κατέληξε σε κάποια κοινά χαρακτηριστικά τους. Το πιο βασικό χαρακτηριστικό που εντοπίζεται σχεδόν σε όλες τις ομιλίες, είναι η απανθρωποποίηση / αποκτήνωση των εχθρικών ομάδων μέσω ανάλογων μεταφορών ^[3] . Οι αντίπαλοι δεν περιγράφονται ως ανθρώπινα όντα με τα οποία μπορεί κανείς να διαφωνεί κάθετα, αλλά ως υπάνθρωποι, ζώα, παράσιτα κτλ. Με αυτό τον τρόπο καταφέρνουν να δημιουργήσουν κύματα μίσους εναντίον πολιτικών αντιπάλων, μειονοτήτων, κοινωνικών ομάδων, θρησκευτικών ομάδων, εθνικών ομάδων ή όποιων άλλων ομάδων στοχοποιεί κάθε φορά ο εκάστοτε ηγέτης.

Όταν μία ομάδα απογυμνωθεί από την ανθρώπινη υπόστασή της, τότε είναι πολύ πιο εύκολο να δημιουργηθεί μίσος και οργή εναντίον της, με αντίστοιχη κανονικοποίηση της όποιας βίας εναντίον της. Δεν θα έκανε κανείς κακό σε μια έγκυο γυναίκα, αλλά θα μπορούσε εύκολα να δεχτεί να τη φυλακίσει χωρίς νομική βάση και δίχως πρόσβαση σε νομική υποστήριξη και ανθρώπινες συνθήκες υγιεινής, εάν η ίδια γυναίκα παρουσιαζόταν ως “παράσιτο της κοινωνίας που κάνει κακό το έθνος”, όπως π.χ. μπορεί να είναι μια γυναίκα προσφυγικής βιογραφίας.

Παραδείγματα ακραίων ρητορικών μίσους υπάρχουν πάρα πολλά. Πρόσφυγες που χαρακτηρίζονται ως “δηλητήριο”, αντίπαλες πολιτικές ομάδες τις οποίες ο ηγέτης καλεί να αντιμετωπιστούν ως “παράσιτα”, μέλη της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας που χαρακτηρίζονται με υποτιμητικούς χαρακτηρισμούς και πολλά άλλα.

Γιατί είναι αποτελεσματική η απανθρωποποίηση;

Θα ανέμενε κανείς ότι οι ακραίοι χαρακτηρισμοί ενδεχομένως θα έμοιαζαν εκτός πραγματικότητας και θα είχαν αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που θα ανέμενε κανείς, με την κοινωνία να αγκαλιάζει και να προστατεύει τις ομάδες που δέχονται αναίτια και παράλογη επίθεση. Κι όμως, φαίνεται πως αυτό δεν συμβαίνει. Το ερώτημα που γεννάται είναι ένα μεγάλο “γιατί”.

Ο λόγος, σύμφωνα πάντα με τον Δρ. Danesi, είναι πως πολύ απλά η δύναμη των υποτιμητικών χαρακτηρισμών, σε συνδυασμό με τη συχνή επανάληψη, είναι απλά πολύ μεγάλη. Όταν ακούμε το ίδιο μήνυμα ξανά και ξανά είναι σαν να γυρίζει ένας διακόπτης στο γνωστικό μας σύστημα. Οι εικόνες των υποτιμητικών χαρακτηρισμών δεν “φιλτράρονται” από τα ανώτερα γνωστικά κέντρα ώστε να γίνει μια λογική εκτίμηση. Αντίθετα, παρακάμπτονται αυτά τα κέντρα, με αποτέλεσμα οι υποτιμητικοί χαρακτηρισμοί να συνδέονται αυτόματα με τις ομάδες εναντίον των οποίων χρησιμοποιήθηκαν. Έτσι, σταδιακά υπάρχει μια ταύτιση μεταξύ των υποτιμητικών χαρακτηρισμών και των ομάδων αυτών. Το ανησυχητικό είναι ότι όσο πιο συχνά γίνεται αυτή η παράκαμψη, τόσο πιο δυνατή γίνεται αυτή η σύνδεση. Όσο πιο συχνά ερχόμαστε σε επαφή με την προπαγάνδα, τόσο λιγότερο καταλαβαίνουμε τον παραλογισμό, με αποτέλεσμα να τον υιοθετούμε δίχως να το καταλάβουμε.

Για να το καταλάβουμε καλύτερα, ας πάρουμε το παράδειγμα μίας θεωρίας συνωμοσίας που διασπείρεται στο διαδίκτυο. Μπορεί αρχικά να μας είναι αδιάφορη μία συνωμοσία η οποία ισχυρίζεται ότι πίσω από τα παγκόσμια δεινά βρίσκεται μια συγκεκριμένη εθνική ομάδα την οποία αποκαλεί “υπανθρώπους”, “βρωμιάρηδες” κτλ. Εάν όμως τέτοια μηνύματα περνάνε καθημερινά μπροστά μας, απευαισθητοποιούμαστε και σταδιακά δίνουμε όλο και λιγότερη σημασία στο να αναλύσουμε αυτό που διαβάζουμε. Δεν μπαίνουμε καν στη διαδικασία να το αξιολογήσουμε ώστε να το δεχθούμε ή να το απορρίψουμε. Όταν πάψουμε να αντιδράμε βλέποντας αυτά τα μηνύματα μίσους, τότε είναι που έχει επέλθει αυτή η αλλαγή στο γνωστικό μας σύστημα, και πλέον παρακάμπτονται οι ανώτερες γνωστικές διεργασίες και είμαστε όλο και πιο δεκτικοί στην προπαγάνδα των θέσεων που αρχικά μας ήταν αδιάφορες ή ακόμη και απωθητικές.

Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι ότι από τα διαθέσιμα ερευνητικά δεδομένα ξέρουμε ότι εάν κάποιος αρχίσει και πιστεύει τα ψεύδη μιας προπαγάνδας, είναι πολύ δύσκολο να αλλάξει άποψη, ακόμη και εάν του δείξουμε συγκεκριμένα λογικά στοιχεία που αποδεικνύουν το λάθος ή το αβάσιμο των προπαγανδιστικών θέσεων. Αυτό οφείλεται σε πολλούς λόγους. Αρχικά, σημαντικό ρόλο παίζει η προκατάληψη επιβεβαίωσης: τείνουμε αυτόματα να επιλέγουμε τα στοιχεία εκείνα που επιβεβαιώνουν τις ήδη υπάρχουσες θέσεις μας και να αποφεύγουμε αυτές που αντικρούονται σε αυτές. Η τάση άλλωστε να αντιστεκόμαστε σε αλλαγές στην καθημερινότητά μας (αλλαγές στη γνώση, τις πεποιθήσεις, τη συμπεριφορά μας κτλ) ενισχύει ακόμη περισσότερο την προκατάληψη επιβεβαίωσης.

Πως καταπολεμάμε την προπαγάνδα;

Δυστυχώς, η καταπολέμηση των ακραίων πεποιθήσεων για ευάλωτες ομάδες δεν είναι εύκολη υπόθεση. Απαιτεί πολλή προσπάθεια κυρίως σε επίπεδο πρόληψης, ώστε να μην επιτρέπουμε την παράκαμψη του ανώτερου φίλτρου στο γνωστικό μας σύστημα. Εφόσον έχει πετύχει η προπαγάνδα αυτών των ακραίων θέσεων, δυστυχώς δεν είναι εύκολη η αντιμετώπισή τους, παρά μόνο εάν ξεκινήσει μια αντίστροφη διαδικασία “ανθρωποποίησης” των απανθρωποποιημένων ομάδων, ερχόμενοι σε άμεση επαφή μαζί τους και βλέποντας ότι μάλλον έχουμε πολύ περισσότερα κοινά στον τρόπο ζωής, τις επιθυμίες μας, τα καθημερινά μας άγχη και τις αγωνίες μας.

Εισαγωγική Φωτογραφία El Pais, προπαγανδιστική αφίσα της ναζιστικής Γερμανίας  

 

Πηγή 

Το ταξίδι του DNA

Ο αλλόθρησκος Χριστός

O Xριστός είπε «Αγάπα τον πλησίον σου ως σεαυτόν» και όταν ερωτήθηκε «τις εστίν μου πλησίον ;», διηγήθηκε την Παραβολή του Καλού Σαμαρείτη.
Αν θέλετε να κατανοήσετε αυτή την παραβολή όπως κατανοήθηκε από τους πρώτους ακροατές της , θα πρέπει να αντικαταστήσετε την λέξη «Σαμαρείτης» με την λέξη «εθνικός εχθρός» ή «αλλόθρησκος».
Φοβάμαι ότι πολλοί Χριστιανοί των ημερών μας θα δυσανασχτούσαν με μια τέτοια αντικατάσταση, διότι θα τους εξανάγκαζε να αντιληφθούν πόσο μακριά βρίσκονται από την διδασκαλία του Ιδρυτού της θρησκείας τους.
Ένα παρόμοιο δόγμα είχε διδαχθεί αρκετά παλαιότερα από τους Βουδιστές. Σύμφωνα με αυτούς, ο Βούδας είχε διακηρύξει πως δεν μπορούσε να είναι ευτυχισμένος όσο υπάρχει έστω και ένας άνθρωπος δυστυχισμένος.
Φαίνεται όμως πως αυτές οι υψηλές ηθικές διδασκαλίες είχαν μικρή επίδραση στην ιστορία του κόσμου.
Στην Ινδία ο Βουδισμός πέθανε, στην Ευρώπη , ο Χριστιανισμός έχει αδειάσει από τα περισσότερα στοιχεία που προέρχονται από τον Χριστό.

Μπέρτραντ Ράσσελ
Christ said 'Thou shalt love thy neighbor thyself,' and when asked 'who is my neighbor?' went on to the parable of the Good Samaritan. If you wish to understand this parable as it was understood by his hearers, you should substitute 'German' or 'Japanese' for 'Samaritan', I fear many present day Christians would resent such a substitution, because it would compel them to realise how far they have departed from the teaching of the Founder of their religion. A similar doctrine had been taught much earlier by the Buddhists. According to them, the Buddha declared that he could not be happy so long as even one man remained miserable. It might seem as if these lofty ethical teachings had little effect upon the world; in India Buddhism died out, in Europe Christianity was emptied of most of the elements it derived from Christ.
(from "Unpopular Essays" by Bertrand Russell)

Πηγή/Αναδημοσίευση: http://misha.pblogs.gr/2013/01/o-allothrhskos-hristos.html

«Όταν ήρθαν να πάρουν» Μπέρτολτ Μπρεχτ

«Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους,
δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος.
Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα,
γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής.
Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους,
ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος.
Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό,
δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός.
Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα,
αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου».
Μπρεχτ 

Τι άλλο φοβάσαι

Τι άλλο φοβάσαι
Κάποτε σ' είδα στο πέρασμα του αιώνιου κόμβου,
στο καιρό του τρόμου και του αλλόκοτου φόβου,
να διπλώνεσαι, ν' ανησυχείς και να τρομάζεις
και πριν καλάρουν οι μέρες το σκασμό να βγάζεις.

Να μια απ' τα ίδια -- ίδιοι δρόμοι -- ίδιοι κύκλοι•
γαβγίζουν οι άνθρωποι -- σκιάζονται οι σκύλοι,
θρηνούν μανάδες, και πού να ξαποστάσεις
όταν στη μνήμη σου μακραίνουν οι αποστάσεις.

Έτσι σκηνοθετούν το σήμερα άκριτοι κοσμοκράτορες,
βαρέθηκα τα έγκυρα - είναι όλοι προβοκάτορες
που πιάνονται απ' τον φόβο σου και φτιάχνουν ιστορίες
κι ενάντια στους άπιστους στήνουν σταυροφορίες
από χορτασμένους με το ίδιο ήθος και παράστημα
που θα εξοντώνουν όσα τους μοιάζουν άσχημα.
Έτσι κι εγώ αφού σκιάζεσαι ξανά σε φτύνω.

Ψάχνω, λοιπόν, ό,τι φοβάσαι για να γίνω...

Γίνομαι τάφος αντάρτη στο Ιράκ και μοιρολόι στη Παλαιστίνη,
τυφλός στη Βοσνία - Ερζεγοβίνη•
πεινασμένος ιθαγενής στο Μεξικό,
χίλιες επεξηγήσεις για το φόβο σου στο λεξικό,
μοναχός στο Θιβέτ -- κι aboriginal στην Αυστραλία,
τζαμί καμένο από φασίστες στην Ιταλία•
εθελοντής γιατρός απ' την Αβάνα
και παιδί στην Τεχεράνη απ' ανύπαντρη μάνα•
νεκρός κι άταφος δάσκαλος στη Σομαλία,
κυνηγημένος τούρκος συγγραφέας στη Γαλλία,
εργάτης στα πετρέλαια στη Βενεζουέλα
και στο Μπέλφαστ μια ματωμένη φανέλα•
βραζιλιάνος με 8 σφαίρες στο κεφάλι στο Λονδίνο

- τι άλλο φοβάσαι, πες μου, και θα γίνω.

Εγώ που κάνω όνειρα κι έχω πολλά ωραία να χάσω
κάνω και την αρχή -- δε γουστάρω να ησυχάσω.

Τι άλλο φοβάσαι, πες μου, και θα γίνω
κι ας έχω τόσα πολλά κι ωραία να χάσω.
Κι ούτε στιγμή μη ρωτάς τι θα απογίνω,
μου φτάνει που δε γουστάρω να ησυχάσω
(που είμαι εδώ και θέλω τη βολή σου να χαλάσω -- πες μου, τι άλλο φοβάσαι)

Θα γίνω χρήστης που παλεύει για τη σωτηρία,
διψασμένος πρόσφυγας από τη Νιγηρία,
σαρίκι τυλιγμένο σε περήφανο κεφάλι
και μασάτι από αφρικάνικο ατσάλι.
Σφαγμένο θηλυκό απ' τους γονείς του στην Κίνα
κι ορφανό σε φαβέλα που πεθαίνει απ' την πείνα.

Τι άλλο φοβάσαι πες μου και θα γίνω...
Αλγερινός που ξημερώνεται σε γαλλικά λιμάνια
και μάτια που κοιτούν από πασαμοντάνια•
τούρκος αναλφάβητος που ζει στο Γκάζι
και μορφωμένος Αλβανός που σε τρομάζει•
στο τοίχος της ντροπής stencil απ' τον Banksy
κι ο εφιάλτης σου πριν να χαράξει.

Πες μου, τι άλλο φοβάσαι και θα γίνω...

Βάλτε τους ρατσιστές .... στη θέση τους!!!!

Ένα παραμύθι για τον Ρατσισμό

      

Στερεότυπα

Είναι αλήθεια ότι στα πλαίσια των ομάδων οι πάντες σχηματίζουν θετικά στερεότυπα για τους δικούς τους (εσω ομάδα) και προκαταλήψεις για τους τρίτους (την εξω ομάδα). Προκαταλήψεις διαμορφώνουμε όλοι από τα πρώτα στάδια της ανατροφής μας εφόσον δεν μπορούμε να σχηματίσουμε ταυτότητα χωρίς τη διάκριση «εμείς-αυτοί». Αυτό συμβαίνει ανέκαθεν. Εκείνο όμως που δεν είναι αναπόφευκτο είναι η δια παντός εμμονή και καθήλωση κάποιου στις κληρονομημένες από το κοινωνικό του περιβάλλον προκαταλήψεις. Ρατσιστής, ακριβώς, είναι εκείνος που δεν δέχεται ποτέ να υποβάλει σε κριτική συζήτηση τις προκαταλήψεις του. Ο ρατσιστής δεν είναι απλώς δύσπιστος στο ένα ή το άλλο επιχείρημα. Απορρίπτει την ίδια τη χρήση του λόγου. Αυτό συμβαίνει γιατί δίπλα στις υπαρκτές διαφορές προσαρτά ο ίδιος ορισμένες φαντασιακές διαφορές, έτσι ώστε οι πρώτες να αποτελούν άλλοθι για τις δεύτερες. Ουσιαστικά, ο ρατσισμός δεν αποτελεί μια στάση που προέρχεται από μια πραγματική διαφορά με τους άλλους. Απεναντίας, ο ρατσισμός δημιουργεί μια αιτία προκειμένου να εκδηλωθεί.

Ας σκεφθούμε:

Λέξεις, φράσεις, στερεότυπες εκφράσεις, εικόνες, ήχοι, παράγραφοι, προτάσεις, διάλογοι,

κινήσεις: Φορείς λεκτικών ή μη λεκτικών μηνυμάτων . Φορείς ιδεολογίας, κοινωνικών,

φιλοσοφικών, θρησκευτικών πεποιθήσεων, θεμέλια, εφαλτήρια, εκκολαπτήρια προσωπικών-

ατομικών και κοινωνικών συμπεριφορών και ταυτόχρονα με την επανατροφοδότηση παράγωγά

τους.

 

Ο ρόλος της Παιδείας:

Έχοντας συναίσθηση οι φορείς της ,της τρομακτικής δύναμης της επικοινωνίας καλούνται να την καταστήσουν φάτνη γέννησης ειρηνικής συνύπαρξης, αλληλεγγύης και συνεργασίας ανθρώπων, λαών και κοινωνιών κι

έχουν την ευθύνη πρόληψης και εξάλειψης εκκολαπτόμενων συμπεριφορών, αρχών και στάσεων μίσους στο παγκοσμιοποιημένο, πλέον, «αυγό του φιδιού»

Άποψη πρώτη

"Ο ρατσισμός προσπαθεί να αποδείξει ότι οι πρόσφυγες είναι δειλοί, παράσιτα, ανίκανοι να ζήσουν τη ζωή τους και επομένως εγκατέλειψαν τις χώρες τους και ήρθαν εδώ για να καταναλώσουν τους πόρους μας χωρίς κόπο. Και εξαιτίας όλων αυτών αυξάνουν την ανεργία, προκαλούν προβλήματα στο σύστημα κοινωνικής ασφάλειας και γενικότερα προκαλούν διάφορες κοινωνικές αναστατώσεις, γίνονται κακό παράδειγμα για την κοινωνία, στελεχώνουν τις μαφιόζικες ομάδες, τη διακίνηση ναρκωτικών και λαθρομεταναστών".

Το μοιραίο κρυφτό του ρατσισμού

- Μεσημέρι στο Παγκράτι. Ο Γιωργάκης παίζει με την Αννούλα και η μητέρα τους δουλεύει στο σπίτι. Τα παιδιά παρασυρμένα από το παιχνίδι χάνονται και η μάνα τρελαμένη ζητάει βοήθεια από την αστυνομία. Ξεσηκώνεται αμέσως όλη η γειτονιά. Ψάχνουν παντού, φωνάζουν δημοσιογράφους για να κάνουν τις περιγραφές των παιδιών. Ο επικεφαλής των ερευνών εισαγγελέας είναι δίπλα στη μάνα και της δίνει κουράγιο. Χτενίζουν όλη την περιοχή. Μια μέρα αργότερα βρίσκουν τα παιδιά ταλαιπωρημένα και φοβισμένα σε απόσταση δύο χιλιομέτρων από το σπίτι τους. Είχαν παγιδευτεί σε ένα αφύλαχτο φρεάτιο και δεν μπορούσαν να βγούνε...

- Μεσημέρι στην Ορεστιάδα. Ο Αχμέτ παίζει με τον Αιχάν. Τα παιδιά παρασυρμένα από το παιχνίδι χάνονται και η τσιγγάνα μάνα τρελαμένη ζητάει βοήθεια. Ανακρίνεται και «ομολογεί», δεν μιλάει καλά ελληνικά, είναι τρομοκρατημένη, φοβάται μήπως φταίει ο πατέρας. Ο πατέρας φυλακίζεται ενώ αρνείται τα πάντα. Η αστυνομία βρίσκει και συνεργούς. Κινητοποιούνται όλοι μέσα από τα γραφεία τους και τα τηλέφωνά τους. Ψάχνουν στα σύνορα. Η γειτονιά βλέπει τηλεόραση ανατριχιασμένη. Ωσπου τα παιδιά πεθαίνουν από θερμοπληξία 100 μέτρα από το αστυνομικό τμήμα Ορεστιάδας και 40 μέτρα από την κεντρική πλατεία.

Αστυνομία, τηλεοπτικές εκπομπές ανεύρεσης επιζώντων, εισαγγελείς, δημοσιογράφοι βολεύτηκαν με το σενάριο ότι τα παιδιά πουλήθηκαν από τους ρομά γονείς τους. Από κοντά και τα μέσα ενημέρωσης: «Τσιγγάνα μάνα πουλάει τα παιδιά της», «ο πατέρας πούλησε τα παιδιά με τον κουνιάδο», «κυκλώματα τσιγγάνων εκμεταλλεύονται μικρά παιδιά». Ολα αυτά μαζί με τις υστερικές φωνές αγανακτισμένων πολιτών. Των πολιτών εκείνων που σωπαίνουν όταν δίπλα τους κάποιος γονιός χτυπάει το παιδί του ή το κακοποιεί πάνω σε ένα μεθύσι ή ακόμα και το βιάζει. Η συλλογική αυτή σιωπή μπροστά στην «ιερή οικογένεια» δεν ισχύει όμως για τα παιδιά μεταναστών ή ρομά. Εκεί ξεφωνίζονται όλα. Ακόμα και μετά το θάνατο των παιδιών οι ηθικοί αυτουργοί του συλλογικού εγκλήματος επιμένουν στα κυκλώματα διακίνησης παιδιών και στα αστυνομικά θρίλερ για να μην υποχρεωθούν να ομολογήσουν ότι άλλο ένα ρατσιστικό έγκλημα διαπράχτηκε κάτω από τα μάτια μας. Αντί να κάνουν όλοι το προφανές, να τρέξουν, να ψάξουν τα δυο παιδιά που έπαιζαν, αντί να θυμηθούν την περίπτωση του Αλέξ, άρχισαν να ερευνούν τα σύνορα και να ενοχοποιούν τους γονείς. Οι αστυνομία απέσπασε ομολογία της μάνας, οι εισαγγελείς προφυλάκισαν τον πατέρα, οι οργανώσεις ψάχνανε τα διεθνή κυκλώματα, οι δημοσιογράφοι ζητούσαν αυστηρότερους νόμους και οι πολίτες έβλεπαν τηλεόραση αγανακτισμένοι με τη συμπεριφορά των τσιγγάνων γονιών.
Μέχρι που τα νεκρά παιδιά άρχισαν να μυρίζουν. Μια μυρωδιά που απλώθηκε σε όλη την Ελλάδα του ρατσισμού και της αδιαφορίας.
Πηγή : (Ελευθεροτυπία, 21/6/2008)

Αναδημοσίευση: http://edu09.pbworks.com

Οσοι διδάσκουν την αγάπη

Όσοι προσπαθούν να μιλήσουν στους ανθρώπους για αγάπη ,αλλά την ίδια στιγμή τους φανατίζουν να πολεμούν όσους πιστεύουν κάτι διαφορετικό, για αγάπη τίποτε δεν ξέρουν.
Όταν κάποιος σας μιλάει για αγάπη, αλλά την ίδια στιγμή σας φανατίζει , να πολεμάτε οτιδήποτε διαφορετικό, τι είναι αγάπη δεν γνωρίζει.
Επειδή γνωρίζει ότι είναι λίγος, φτιάχνει φανατικούς για να υπερασπίζονται αυτά που λέει.
Η αγάπη δεν φοβάται τον αντίλογο.
Η αγάπη δεν έχει όρια, χρώμα και πιστεύω.
Δεν είναι προνόμιο κάποιου λαού μονάχα.
Είναι ενέργεια που καλύπτει όλον τον πλανήτη.
Ανήκει σε όλους τους ανθρώπους της Γής.
Και σε όλους πρέπει να την δίνουμε.
Αυτό μας δίδαξε ο Χριστός.
Και αυτό πρέπει να διδάσκουμε .
Δεν φταίνε οι μαθητές….. φταίνε οι δάσκαλοι που διδάσκουν χωρίς να γνωρίζουν την αγάπη.

John Fenix

Δείτε την συγκλονιστική νέα καμπάνια κατά του ρατσισμού, που θα σας κάνει να νιώσετε άβολα!

Δείτε την συγκλονιστική νέα καμπάνια κατά του ρατσισμού, που θα σας κάνει να νιώσετε άβολα!

Φανταστείτε να ήσασταν σε ένα κατάμεστο λεωφορείο, και οι άνθρωποι να προτιμούσαν να είναι όρθιοι παρά να καθίσουν δίπλα σας.

Φανταστείτε για μια στιγμή κάθε φορά που πηγαίνετε για ψώνια,οι ταμίες να σας κοιτούν όπως ένα γεράκι, μέχρι να πληρώσετε αυτό που αγοράσατε. Φανταστείτε ότι σε μια συνέντευξη για εργασία,οι εργοδότες δεν σας δίνουν μια ευκαιρία ακόμη και αν τα προσόντα σας είναι αυτά που ζητούν σε έναν υπάλληλο.

Αυτό είναι μια πραγματικότητα, που πολλοί απο εμάς εκεί έξω με τον έναν ή τον άλλο τρόπο ερχόμαστε αντιμέτωποι κάθε μέρα. Είτε σαν «θήτες» ή σαν «θήματα». Η νέα εκστρατεία της
Βeyond Blue έχει σαν σκοπό την έκθεση των ρατσιστών έτσι όπως είναι, για αυτό που είναι!Φανατικοί και προκατειλημμένοι. Η εκστρατεία έχει τίτλο «Σταματήστε, Σκεφτείτε, Σεβαστείτε» και σκοπός της είναι να μας κάνει να νιώσουμε άβολα.

Τα απίστευτα αποτελέσματα που έφερε στο φως της δημοσιότητας έρευνα της εταιρίας, αποκαλύπτει πως ένας στους πέντε ανθρώπους δεν θα καθόταν κοντά σε έναν ξένο και θα απομακρυνόταν. Σχεδόν το 10 τοις εκατό των ερωτηθέντων παραδέχθηκε, επίσης, ότι ποτέ δεν θα προσλάμβανε έναν ξένο ακόμη και αν τα προσόντα του τον κάλυπτε. Και η ίδια έρευνα αποκάλυψε πως οι ξένοι έχουν διπλάσιες πιθανότητες αυτοκτονίας καθώς βιώνουν την ψυχολογική δυσφορία.

Παρακολουθείστε το παρακάτω βίντεο και σίγουρα θα ταυτιστείτε. Κάποιοι από εσάς θα το έχετε κάνει και κάποιοι άλλοι θα το έχετε βιώσει. Νιώστε το συναίσθημα που θα σας περάσει και κάντε την αλλαγή!

ΠΗΓΗ: www.diaforetiko.gr , fumara.gr
Αναδημοσίευση:http://www.newsitamea.gr

ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΗ: ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΛΕΥΚΟΥΣ - WHITE ONLY

ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΗ: ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΛΕΥΚΟΥΣ - WHITE ONLY: Το δικό του αγώνα κατά της φυλετικής ανισότητας έδωσε το 1956 ο φωτογράφος Γκόρντον Παρκς, απαθανατίζοντας στιγμές που αμαύρωσαν την α...

Το "Παράξενο Φρούτο"

Ένα καταπληκτικό animation με τον τίτλο «Strange Fruit», έρχεται να δώσει απάντηση στον αν ο ρατσισμός είναι επιδημία κι αν είναι πώς μπορούμε να σταματήσουμε την εξάπλωσή του και να πολεμήσουμε το κακό στη ρίζα του.

Το τρυφερό και συγκινητικό animation παρουσιάζει την ειρηνική καθημερινότητα ενός πατέρα και του γιου του που διακόπτεται από ένα άγνωστο αγόρι, διαφορετικού χρώματος από τους ίδιους.
Το βίντεο που σκηνοθέτησαν οι Shimi Asresay και Hili Noy έχει κερδίσει αμέτρητα βραβεία, μεταξύ των οποίων τη μαθητική διάκριση, στο 9ο Αnimfest της Αθήνας.
Πρόκειται για μία αλληγορία που πραγματεύεται τα φαινόμενα του ρατσισμού ως επίκτητη πολιτιστική επιδημία και το ζήτημα της προσωπικής συνείδησης του καθενός από εμάς, σε σχέση με την εκπαίδευση που λαμβάνουμε από την οικογένεια και το περιβάλλον μας.
Μπορούμε πραγματικά να επιμείνουμε στο προσωπικό μας σύστημα πεποιθήσεων, όταν αυτό που πρέπει να πιστέψουμε, υπαγορεύεται σε εμάς;
Η ταινία παρουσιάζει το πόσο εύκολα μπορούμε να αποκτήσουμε το φόβο και το μίσος για τους «ξένους» καθώς και το πόσο εύκολα μπορεί τελικά να γίνουμε οι ίδιοι «ξένοι»

Δείτε το εδώ

 

Αναδημοσίευση:http://www.kar.org.gr

Όσο δεν αντιδράς, η βία θα φτάσει και σε εσένα

Ηχηρό μήνυμα ενάντια στη ρατσιστική βία στέλνει η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, με ένα νέο διαφημιστικό σποτ που κόβει την ανάσα. Μάθετε περισσότερα στο http://www.1againstracism.gr

Jafar.....Ένα αντιρατσιστικό βίντεο....που σπάει κόκαλα!!!

Αναδημοσίευση:http://samakos9.blogspot.gr/2013/12/jafar.html

Η έγχρωμη μοδίστρα.

Από το ιστολόγιο του Γιάννη

Σαν σήμερα πριν 58 χρόνια η Ρόζα Παρκς αρνήθηκε να δώσει την θέση της στο λεωφορείο, σήμερα ένας Πρόεδρος κάθεται

Η Ρόζα Παρκς (Rosa Louise McCauley Parks, 4 Φεβρουαρίου 1913-24 Οκτωβρίου 2005) ήταν μια έγχρωμη μοδίστρα, που έμελλε να μείνει στην ιστορία όταν, στις 1 Δεκεμβρίου 1955, στο Μοντγκόμερυ της Αλαμπάμα, αρνήθηκε να δώσει τη θέση της στο λεωφορείο σε έναν λευκό, αντιστεκόμενη στην τότε πολιτική φυλετικού διαχωρισμού των ΗΠΑ που απαιτούσε από τους έγχρωμους πολίτες να κάθονται στο πίσω μέρος του λεωφορείου και να παραχωρούν τη θέση τους στους λευκούς.

Η πράξη αυτή πολιτικής ανυπακοής γέννησε ένα κίνημα κατά του φυλετικού διαχωρισμού στην πόλη αυτή, που άμεσα εκφράστηκε με μποϊκοτάζ των λεωφορείων από τους έγχρωμους επί 381 ημέρες, και βοήθησε έναν από τους διοργανωτές του κινήματος αυτού,

Το παιχνίδι του ρατσισμού & της ξενοφοβίας

Από την Αγγελική Καραματσούκη

Δημιουργός: Αγγελική!

Πρόκειται για το γνωστό σε όλους επιτραπέζιο παιχνίδι "φιδάκι", το οποίο έχει μετατραπεί σε ηλεκτρονική μορφή με τη χρήση του PowerPoint.

Κάθε τετράγωνο του ταμπλό του παιχνιδιού προτρέπει τους μαθητές σε διαφορετικές δραστηριότητες (παντομίμα, απάντηση ερώτησης, συμπλήρωση κενών, role-play κ.α.), στοχεύοντας στο να γίνει αντιληπτό το πόσο υπάρχουν διακρίσεις μέσα στην καθημερινή μας ζωή.

Το παιχνίδι στοχεύει να κεντρίσει το ενδιαφέρον και να ευαισθητοποιήσει τους μαθητές πάνω σε θέματα όπως ανθρώπινα δικαιώματα, ρατσισμός, μετανάστευση και ξενοφοβία, ενθαρρύνοντάς τους να ανακαλύψουν

Όταν μαθητές Λυκείου στέλνουν το δικό τους μήνυμα κατά του ρατσισμού

Ηχηρό μήνυμα κατά του ρατσισμού, σε μία περίοδο που οι ακραίες φωνές κατά των μεταναστών δεν παύουν να προκαλούν, έστειλαν μαθητές την τρίτης Λυκείου          

Αναδημοσίευση:http://www.megatv.com

Σχέδιο δράσης για την πρόληψη ή/και την καταπολέμηση του ρατσισμού και των διακρίσεων (Πρότυπος Συμβουλευτικός Οδηγός για τους Εκπαιδευτικούς)

Σχέδιο δράσης για την πρόληψη ή/και την καταπολέμηση του ρατσισμού και των διακρίσεων

Εκπαιδευτικό υλικό για τον ρατσισμό και τη διαφορετικότητα

Ταινίες, βίντεο, οπτικοαουστικό υλικό, σχέδια μαθημάτων, κείμενα, απόψεις, οδηγοί για τον εκπαιδευτικό,θεατρικές δραστηριότητες, λογοτεχνία κ.ά.

Το παρακάτω υλικό προτείνεται από εκπαιδευτικούς για την προσέγγιση θεμάτων διακρίσεων, ανθρωπίνων δικαιωμάτων, διαπολιτισμικής εκπαίδευσης, ρατσισμού, φασισμού, σχολικής βίας, σεβασμού της διαφορετικότητας κά.

Το υλικό πρέπει πάντα να ελέγχεται και να χρησιμοποιείται όπως νομίζει καλύτερα ο χρήστης.