Σιατίστης Παύλος: ''ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ ΤΟΣΗ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ''

Του Σεβ. Μητροπολίτου Σιατίστης κ. Παύλου | Romfea.gr

---

Πρίν ἀπό σαράντα περίπου χρόνια παρουσιάστηκε τό πρῶτο κροῦσμα ναρκωτικῶν μέσα σέ σχολεῖο. Καί τότε ἄρχισαν οἱ γεμᾶτες ὑποκρισία συσκέψεις καί οἱ τηλεοπτικές καί ραδιοφωνικές συζητήσεις, οἱ στρογγυλές καί οἱ τετράγωνες τράπεζες, γιά νά συζητήσουν καί νά μελετήσουν τό γεγονός.

Δημοσιογράφοι, εἰδικοί καί ἀνειδίκευτοι νά συζητοῦν καί νά προσπαθοῦν τάχα νά διερευνήσουν τό «φρικτό» γεγονός.

Ἔνιωσα τότε μιά ἀηδία καί μιά ἀγανάκτηση μαζί γιά ὅλους πού, ἐνῶ ἦταν οἱ κύριοι ὑπαίτιοι τοῦ γεγονότος παρίσταναν τούς ἀθώους καί ἐνῶ ἦταν οἱ περισσότεροι «προαγωγοί», τώρα ἐπιχειροῦσαν νά κάνουν τούς θεραπευτές.

Ἔγραψα λοιπόν καί ἐγώ τότε σέ τοπική ἐφημερίδα ἕνα κείμενο μέ μιά σκληρή εἰρωνία. «Ὥστε ἀνησυχήσατε! Μιλᾶτε σοβαρά! Μά τί ἄλλο κάνετε ὅλοι ἐσεῖς, ὁ καθένας ἀπό τήν πλευρά του, ἐδῶ καί μιά δεκαετία ἀπό τό νά γκρεμίζετε ὅλα τά ἀναχώματα πού θά μποροῦσαν νά ἐμποδίσουν τήν εἰσβολή τῶν ναρκωτικῶν στά σχολεῖα; Εἰρωνευθήκατε ὅλες τίς ἀξίες! Χλευάσατε τήν πίστη καί τήν ἀρετή! Τώρα μπορεῖτε νά εἶσθε ὑπερήφανοι. Πετύχατε τόν στόχο σας. Τά ναρκωτικά μπῆκαν ἐπί τέλους στά σχολεῖα καί ἀπό ἐδῶ καί πέρα θά γίνουν κυρίαρχο στοιχεῖο στήν ζωή τους»!

Αὐτά ἔγραφα τότε καί λυπᾶμαι πού ὁ χρόνος μέ δικαίωσε.

Τήν ἴδια ὀργή ἀναμεμιγμένη μέ ἀηδία δοκίμασα αὐτές τίς ἡμέρες μέ ἀφορμή τήν αὐτοκτονία-ἔγκλημα τοῦ νεαροῦ παιδιοῦ ἀπό τήν Κρήτη, ἐκεῖ στά Γιάννενα.

Δημοσιογράφοι μέ ψεύτικο ὕφος λύπης, λοιποί σχολιαστές πού τάχα ἀποροῦσαν καί προσπαθοῦσαν νά καταλάβουν τό γεγονός.

Σέ μερικές μάλιστα ραδιοφωνικές ἐκπομπές πού ἔτυχε νά ἀκούσω ταξιδεύοντας, ἐκπομπές ἐλαφροῦ χαρακτήρα, ἕνα τάχα σοβαρό σχόλιο γιά τό θλιβερό γεγονός, γιά νά κάνουμε τάχα τό καθῆκον μας καί ἀμέσως μετά ἐπιστροφή στά χαζά καί εὐτράπελα καί στά ἐλαφρά, ἀλλάζοντας θέμα.

Μάλιστα κάποιος πρωϊνός δημοσιογράφος σκέπτεται καί διερωτάται «μήπως πρέπει νά ξαναγυρίσουμε σέ παλαιότερες ἐποχές» πού οἱ ἄνθρωποι ἦταν πιο κοντά ὁ ἕνας στόν ἄλλο;

Δέν μιλάει ὅμως γιά τό ποιές ἦταν αὐτές οἱ ἐποχές καί τί τίς διαφοροποιοῦσε ἀπό τίς σημερινές. Δέν ἐξηγεῖ ὅτι τότε λειτουργοῦσαν ὅλα αὐτά πού πολλοί ἀπό τούς συναδέλφους τους τά ἐνέπαιξαν καί τά εἰρωνεύτηκαν.

Ξέχασε μήπως ὅτι ὅταν κάποιες ἔρευνες ἔδειχναν ὑψηλά ποσοστά ἐμπιστοσύνης πρός τήν οἰκογένεια, τήν Ἐκκλησία ἤ τόν Στρατό τά δημοσιογραφικά σχόλια σημείωναν: «συντηρητική στροφή τῆς Νεολαίας», χωρίς βέβαια νά μᾶς ἐξηγοῦν ποιά θά ἦταν ἡ προδευτική στροφή τῆς Νεολαίας.

Ἀλλά αὐτή τήν ζοῦμε σήμερα. Ὅλοι αὐτοί πού τάχα προβληματίζονται εἶναι ἐκεῖνοι πού μέ τό παράδειγμα τους, τό λόγο τους καί τήν γραφίδα τους μετέτρεψαν τίς παλιές ὄμορφες παρέες καί φιλίες τῶν παιδιῶν καί τῶν νέων μας σέ «συμμορίες» πού σκοτώνουν.

Εὐχήθηκε μάλιστα τό συγκεκριμένο περιστατικό νά γίνει σταθμός πού θά μᾶς κάνει νά ἀλλάξουμε στάση καί νά μήν τό ξεχάσουμε μέχρι τήν ἑπόμενη φορά πού θα ξαναγίνει κάτι παρόμοιο.

Πόσες φορές δέν ἔχουμε ἀκούσει τέτοιες εὐχές; Πόσες φορές δέν ἀκούσαμε τά ἁρμόδια ὑπουργεῖα νά λαμβάνουν μέτρα γιά νά ξεχασθοῦν ὅλα αὐτά ἔπειτα ἀπό λίγο; Πόσες φορές δέν ἀκούσαμε βαρύγδουπες δηλώσεις εἰδικῶν χωρίς συνέχεια καί χωρίς ἀποτέλεσμα;

Πόσες φορές ἀκούσαμε ὅτι «τό μαχαίρι θά φθάσει μέχρι τό κόκκαλο», ἀλλά σχεδόν πάντα δέν ἀγγίξαμε κἄν τό μαχαίρι; Φτάνουν πιά τά λόγια τό παχειά καί τά μεγάλα!

Τά παιδιά μας χρειάζονται ἀλήθεια καί ἀγάπη! Ἀλλά ποιός νά τούς τήν δώσει. Ἡ Παιδεία πού δέν ἀσχολεῖται πλέον μέ τό πρόσωπο τοῦ μαθητή ἤ τῆς μαθήτριας, ἀλλά μόνο μέ τό μυαλό τους ἔχοντάς τους μεταβάλλει ἀπό πρόσωπα σέ ἠλεκτρονικούς ὑπολογιστές πού τούς φορτώνουν μόνο «δεδομένα»;

Τί εἶναι σήμερα τό Λύκειο παρά ἐκεῖνο πού φορτώνει τό μυαλό τοῦ μαθητή μόνο μέ ὕλη; Βλέπετε καί ὁ νέος ἀναπληρωτής Ὑπουργός Παιδείας θεώρησε ὅτι τό μοναδικό πρόβλημα τῆς Παιδείας εἶναι ὁ τρόπος εἰσαγωγῆς στήν τριτοβάθμια ἐκπαίδευση καί γιά νά μήν ὑστερήσει σὲ σχέση μὲ τούς προκατόχους του ἔσπευσε νά κάνει καί τήν δική του ψιλοαλλαγή.

Τό ὅτι προῒσταται μιᾶς Παιδείας πού ἀγνοεῖ τήν προσωπικότητα τοῦ Παιδιοῦ, μιᾶς Παιδείας πού ἔχει μετατραπεῖ ἀπό ὅπλον δικαιοσύνης σέ ὅπλον θανάτου, μιᾶς παιδείας πού ἔχει πάρει ὁριστικό διαζύγιο ἀπό τήν ἀγωγή, αὐτό δέν τό πῆρε εἴδηση;

Νά δώσει ἀλήθεια καί ἀγάπη ἡ Οἰκογένεια! Ποιά οἰκογένεια; αὐτή πού βαθμοθηρεῖ; Αὐτή πού καλλιεργεῖ τόν ἀνταγωνισμό τῶν παιδιῶν;

Αὐτή ἡ μάνα πού ἀπαγορεύει στήν 18χρονη κόρη νά πεῖ στή συμμαθήτρια της, πού ἀρρώστησε γιά δυό μέρες, τήν ὕλη πού ἔχασε, μήπως καί ἐξαιτίας αὐτοῦ ἡ ἄλλη ἀποτύχει στίς ἐξετάσεις καί ἐπιτύχει ἡ δική της;

Ἡ οἰκογένεια πού διαμαρτύρεται στόν καθηγητή γιατί τό παιδί ἔχει 18 καί ὄχι 19 στό μάθημα, ἀλλά δέν ἐνδιαφέρεται γιά τόν χαρακτήρα καί τήν χαλασμένη προσωπικότητα τοῦ παιδιοῦ της;

Ἡ οἰκογένεια πού βλέπει τό παιδί της σάν ἕνα ὡραῖο ζωάκι καί δέν διερωτήθηκε ἄν αὐτό τό παιδί ἔχει καί ψυχή τήν ὁποία πρέπει νά φροντίσει;

Ἡ οἰκογένεια πού πολλές φορές ἔχει στερήσει τό χαμόγελο ἀπό τό παιδί μέσα στό ἴδιο της τό σπίτι; Μήπως πολλές φορές καί οἱ θῦτες δέν εἶναι θύματα πού γεννοῦν καινούρια θύματα μέ τή σειρά τους;

Νά δώσει ἀλήθεια καί ἀγάπη ἡ κοινωνία! Ποιά κοινωνία; Αὐτή πού ἐξαρτώμενη ἀπό μιά διεφθαρμένη ἐξουσία σαρκάζει τήν ἀρετή, πού ἐμπαίζει τή δικαιοσύνη, πού εἰρωνεύεται τό ἦθος, πού πολεμᾶ τήν ἀξιοκρατία, πού διδάσκει τήν κομπίνα, πού διδάσκει καί προβάλλει τήν βία;

Τά παιδιά μας εἰκόνες μας εἶναι, σέ μᾶς τούς μεγάλους μαθήτευσαν, ἐμεῖς τὰ σαρκάζουμε ἄν δέν ἔχουν γίνει τόσο «προδευτικὰ» ὥστε ἀκόμη καί νά ἐκδίδονται.

Ἐμεῖς τούς ἀφαιρέσαμε τό μέτρο τῆς ἀξίας τους γιά νά τά ἐμπορευόμαστε πιο φτηνά στίς περίεργες «ἀγορές μας».

Φτάνει λοιπόν ὅλη αὐτή ἡ ὑποκρισία! Ἄν σέ κάτι ταρακουνηθήκαμε ἄς φροντίσουμε τά ἄλλα ὑποψήφια θύματα. Ἄς ξαναβάλουμε στό κέντρο τῆς Οἰκογένειας, τῆς Παιδείας, τῆς Κοινωνίας, ὅλα αὐτά πού πετάξαμε σάν ἄχρηστα, ὅλα αὐτά πού στερήσαμε ἀπό τά παιδιά μας καί ἄς σταματήσουμε νά ψευτοκλαῖμε πάνω ἀπό τούς νωπούς τάφους τους.

Μιά ἄλλη Παιδεία, μιά ἄλλη Οἰκογένεια, μιά ἄλλη Κοινωνία χρειάζονται τά παιδιά μας ἄν δέν θέλουμε νά ἔχουμε καί ἄλλα θύματα καί ἄς μήν ξεχνᾶμε ὅτι χρειάζεται νά καταλάβουμε πρωτίστως τήν ὀντολογία καί ὄχι μόνο τήν ψυχολογία τῶν παιδιῶν μας.

"Το Μυστικό της Νίκης"

«Το Μυστικό της Νίκης» - «Καλά και κακά μυστικά»
«Καλό και κακό άγγιγμα»

Η Νίκη έχει ένα μυστικό: ένα άτομο από το οικείο περιβάλλον της θέλει να τη βλάψει. Εκείνη όμως, ξέρει να προστατεύει τον εαυτό της γιατί γνωρίζει τον κανόνα του εσώρουχου και τελικά, εκμυστηρεύεται την περιπέτειά της στην καλή της νεράιδα!

«Το Μυστικό της Νίκης» είναι μια ιστορία κινουμένων σχεδίων (3D animation video), με ελληνικούς χαρακτήρες, που δημιουργήθηκε στο πλαίσιο της καμπάνιας «ΕΝΑ στα ΠΕΝΤΕ» του Συμβουλίου της Ευρώπης για την πρόληψη της παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης.

περισσότερα εδώ: govastileto

Posted by hamomilaki Anthemis at 19:48

Διδάσκοντας την απάθεια μπροστά στην αθλιότητα. Μια πρόταση διδασκαλίας

Από το βιβλίο Μαθηματικών της Στ’ Δημοτικού



Γιατί το θέμα δεν είναι να αναρωτηθείς γ ι α τ ί υπάρχουν δεκάχρονα παιδιά που εργάζονται, αντί να πηγαίνουν σχολείο, να παίζουν και να χαίρονται την παιδική τους ηλικία, αλλά να α π ο δ ε χ τ ε ί ς την αθλιότητα ως δεδομένη, νόμιμη, φυσική, ίσως και σχεδόν μεταφυσική. Πώς αλλιώς θα ακολουθήσεις και εσύ τον δρόμο της απαθούς εξαθλίωσης αν δεν εκπαιδευτείς από μικρός να καταπίνεις αμάσητη όποια δηλητηριώδη τροφή σου σερβίρουν; Και μάλιστα το ίδιο το κράτος; Μέσα από τις σελίδες ενός εγχειριδίου μιας κατά τα φαινόμενα “ουδέτερης” ιδεολογικά επιστήμης όπως τα Μαθηματικά;
Κοίτα τι ωραία που βάζεις τους μαθητές σου να διακρίνουν την “αξία του ψηφίου 2″ παραγνωρίζοντας κάθε ανθρώπινη αξία! Με πόση σπουδή και πνεύμα θα πρέπει “να συζητήσουν στην τάξη τη σημασία των αριθμών στην εξαγωγή συμπερασμάτων”! Και με πόση μαεστρία θα αποδείξεις την παιδαγωγική σου επάρκεια αν αγνοήσεις απορίες του είδους “τι είναι, κυρία, το Socrates/Comenius;”!

Ε, λοιπόν, όχι!

Την πρώτη φορά που κλήθηκα να διδάξω αυτό το κεφάλαιο εξήγησα στους μαθητές μου ότι δεν θα ασχοληθούμε με αυτή την άσκηση ακριβώς επειδή έχω ενστάσεις ως προς τη φύση των δεδομένων της, αλλά μπορούμε να διαβάσουμε τα στοιχεία που μας δίνει και να αντλήσουμε πληροφορίες, όπως το γεγονός ότι υπάρχουν συνομήλικά τους παιδιά που εργάζονται και αυτά τα παιδιά δεν βρίσκονται σε κάποιο “μακρινό” εξωτικό τόπο αλλά στην Ελλάδα. Τι έκπληξη! Αναζητήσαμε τους λόγους που κινούν παιδιά να εργάζονται αντί να πηγαίνουν στο σχολείο, όπως τα ίδια, και, ουσιαστικά, μείναμε εκεί.

Λάθος μου!

Η συγκεκριμένη άσκηση μας δίνει μια πρώτης τάξης ευκαιρία να αντιστρέψουμε τους όρους μιας “διδασκαλίας της απάθειας και της αποδοχής της αθλιότητας” σε διδασκαλία “αμφισβήτησης – συνειδητοποίησης της πραγματικότητας και άρνησης της αθλιότητας”.
Ξεκινώντας από την παρατήρηση των δεδομένων (μην ξεχάσουμε και την “επιστημονική μέθοδο” που ακολουθούμε στη Φυσική και την οποία μας καλεί το υπουργείο να τηρούμε με ευλάβεια). Συνεχίζουμε με την επεξεργασία των δεδομένων μας. Πόσα παιδιά εργάζονται; Σε ποιος τομείς; Αυξήθηκαν ή μειώθηκαν από το 1996; Με ποιους όρους εργάζονται; Σειρά έχει η εμβάθυνση- επέκταση. Γνωρίζουμε παιδιά που να εργάζονται; Τι θα τα ρωτούσαμε; Γράφουμε μια φανταστική ή παίρνουμε μια πραγματική συνέντευξη από εργαζόμενο παιδί. Γνωρίζουμε εταιρείες που απασχολούν και εκμεταλλεύονται παιδιά; Αναζητούμε πληροφορίες στο διαδίκτυο. Στο σημείο αυτό μπορούμε να βοηθήσουμε τους μαθητές μας παρέχοντάς τους στοιχεία όπως “Η παιδική εκμετάλλευση στην Ελλάδα”, “Παιδική Εργασία, Παραβιάζοντας τα παιδικά χρόνια“, “Σκλάβοι φτηνότεροι από ένα μπουκάλι κρασί” ή με φωτογραφίες όπως τις παρακάτω (Σημ.1: Οι αναφορές είναι ενδεικτικές. Μπορούμε να βρούμε χιλιάδες αναφορές στο διαδίκτυο Σημ2. Κρατάμε τις πηγές για να δουλέψουμε μαζί τους όταν φτάσουμε στα Ποσοστά)









Κι αφού επεξεργαστήκαμε και νέα στοιχεία σχετικά με την παιδική εργασία, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στον κόσμο, μπορούμε στα πλαίσια της διαθεματικότητας της ύλης να αναρωτηθούμε (το έχουν κάνει σίγουρα νωρίτερα τα παιδιά) γιατί στον κόσμο ολόκληρο κάποια παιδιά αναγκάζονται να εργαστούν αφενός και υπό συνθήκες σκλαβιάς αφετέρου. Συνδέουμε έτσι (συστημική θεωρία) την παιδική εργασία με την φτώχεια και την εκμετάλλευση. Από κει και πέρα, ανοίγεται πεδίο γνώσης λαμπρόν στη διδασκαλία μας! Διαβάζουμε λογοτεχνικά κείμενα – ποίηση που στηλιτεύουν την φτώχεια και την εκμετάλλευση, παράγουμε δικά μας κείμενα (δοκίμια, ποιήματα), ζωγραφίζουμε, φτιάχνουμε αφίσα ενάντια στην παιδική εργασία, τη φτώχεια και την εκμετάλλευση, οξύνουμε την δημιουργικότητά μας παράγοντας μικρά συνθήματα, τραγουδάμε.

Ω! Ευχαριστούμε μου μας βάλατε μια τέτοια άσκηση στα Μαθηματικά! Να το ξανακάνετε!

Υ.Γ.

Άφησα επίτηδες εκτός του πλάνου διδασκαλίας τη γενίκευση και την εφαρμογή. Θεωρώ ότι η γενίκευση μιας τέτοιας γνώσης γίνεται σχεδόν αυτόματα σε κάθε άνθρωπο και η εφαρμογή της τρόπος σκέψης και δράσης που σε ακολουθεί σε ολόκληρη τη ζωή σου. Δεν θα τολμήσω ποτέ να δώσω έτοιμο “κανόνα” σε κανένα παιδί σε κανένα μάθημα για κανένα λόγο. Τα παιδιά είναι ελεύθερα να γενικεύσουν με όποιο τρόπο είναι πρόθυμα και ικανά κάθε δεδομένη στιγμή. Όσο για το τι θα κάνουν τη γνώση που απέκτησαν επαφίεται στα ίδια και σε κανέναν άλλον. Αλλιώς σε τίποτα δεν θα διαφέρω από τον εχθρό μου που με τόσο κόπο αντιπάλεψα με τούτη δω τη διδασκαλία.



Πηγή: pnevmantilogias.wordpress.com
Αναδημοσίευση:http://www.syllogosperiklis.gr

Παιδική κακοποίηση: ψυχιατρικά ζητήματα και προεκτάσεις

"Όταν ένα παιδί κακοποιείται: Ψυχιατρικά ζητήματα και προεκτάσεις". Ομιλία της παιδοψυχιάτρου Μαρίας Γιαννακοπούλου, στην επιστημονική ημερίδα με θέμα «Αντιμετώπιση κακοποιημένων και ψυχικά διαταραγμένων παιδιών», Παρασκευή 30/5//2014, Αίθουσα Τελετών ‘‘Οδυσσέας Ελύτης’’, Πρυτανεία Πανεπιστημίου Πατρών (Διοργάνωση: «ΔΡΑΣΗ Π.Τ.Δ.Ε.» υπό την αιγίδα του Πανεπιστημίου Πατρών)

        
Πηγή/Αναδημοσίευση:pemptousia.gr

Γυναίκες θύματα (αν)ανδρων...

Αυτές οι γυναίκες ζητάνε δικαιοσύνη και μια αξιοπρεπή ζωή [Θανάσης Χαραμής] 

Κάθε φορά που η Sonali Mukherjee έβγαινε από το σπίτι της, υπήρχε πάντα εκείνη η παρέα των αγοριών που την περίμενε για να την παρενοχλήσει και να τη βρίσει χυδαία. Κάθε μέρα συνέβαινε το ίδιο, ώσπου η τότε ατρόμητη Sonali, τους απείλησε πως θα πάει στην Αστυνομία. Ένα βράδυ και ενώ η ίδια κοιμόταν στο σπίτι της, οι νεαροί εισέβαλαν και της έριξαν οξύ. Το πρόσωπο της έλιωσε κυριολεκτικά. 

Σήμερα, 10 χρόνια μετά, η Sonali με τα σημάδια να είναι ακόμη ορατά στο πρόσωπό της, μάχεται να σταματήσει αυτός ο παραλογισμός των επιθέσεων και ζητάει δικαίωση για τα θύματα. Η νομοθεσία μπορεί να έγινε πιο αυστηρή και πλέον όσοι προμηθεύονται οξύ, καταγράφονται βάση του νομικού πλαισίου που τέθηκε σε ισχύ τον Φεβρουάριο αλλά η Ινδία δεν δείχνει να υπακούει.

 Ο Οργανισμός NGO Stop Acid Attacks στον οποίο συμμετέχουν δεκάδες γυναίκες-θύματα πιέζει την κυβέρνηση να λάβει πολύ πιο αυστηρά μέτρα και τις δικαστικές αρχές να σκληρύνουν τις ποινές. Σε πολλές περιπτώσεις οι δράστες μένουν στη φυλακή για οχτώ χρόνια αλλά υπάρχουν και περιστατικά που μέσα σε τρεις μήνες ήταν ελεύθεροι.

 Η Sonali λέει πως αισθάνεται προδομένη. Οι άντρες που την καταδίκασαν να περάσει μια ζωή στις σκιές, είναι έξω, παντρεύτηκαν, κυκλοφορούν με μοδάτα ρούχα και συμπεριφέρονται σαν να μην συνέβη ποτέ τίποτα. Αυτή έχει υποστεί δέκα χειρουργεία, έμεινε τυφλή από το ένα μάτι και ήθελε επί σειρά ετών

Διδάξτε τους γιούς σας να σέβονται τις γυναίκες

Από το ιστολόγιο του Γιάννη

Η βία δεν αφορά ποτέ σε μεμονωμένες περιπτώσεις ανθρώπων και συμπεριφορών, αλλά ολόκληρα κοινωνικά σώματα.

Ακόμη και όταν αυτή ασκείται πίσω από κλειστές πόρτες, αυτό συνιστά σύμπτωμα μιας συνολικότερης κοινωνικής παθογένειας που ξεπερνά τα στενά όρια του οίκου. Η καταπολέμησή της είναι υπόθεση συλλογική και μας αφορά όλους.


Αυτό είναι το μήνυμα πίσω από τις ανά τον κόσμο διαφημιστικές εκστρατείες με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Εξάλειψης της Βίας κατά των Γυναικών αυτή τη Δευτέρα 25 Νοεμβρίου 2013.


Από αυτές ξεχωρίζει η παρακάτω που κάνει το γύρο του διαδικτύου και η οποία θα πρέπει να αποτελέσει οδηγό των νέων γονέων, ωθώντας τους να σκεφτούν πάνω στην ανατροφή των παιδιών τους και τις μελλοντικές συνέπειές της:


«ΔΙΔΑΞΤΕ ΤΟΥΣ ΓΙΟΥΣ ΣΑΣ ΝΑ ΣΕΒΟΝΤΑΙ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ»

Πώς μπορούμε να προλάβουμε τη σεξουαλική κακοποίηση των παιδιών;

Θα πρέπει τόσο οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί να είναι ενήμεροι ώστε να προστατεύουν τα παιδιά, όσο και τα ίδια τα παιδιά να γνωρίζουν το σώμα τους και τη λειτουργία του και τους πιθανούς κινδύνους που τα απειλούν για να προφυλάσσονται.

Τι πρέπει να γνωρίζουν οι γονείς; 

* Το παιδί πάνω από τα τρία χρόνια του πρέπει να γνωρίζει τα μέρη του σώματός του, το όνομά τους και τη λειτουργία τους. Μιλάμε γι' αυτά με την πρώτη κατάλληλη ευκαιρία και ανάλογα με την ηλικία.
* Το παιδί πρέπει να γνωρίζει να λέει «όχι» σε οποιονδήποτε προσπαθεί να το αγγίξει ενώ το ίδιο δεν θέλει. Το σώμα του παιδιού του ανήκει και πρέπει να απαιτεί σεβασμό από τους άλλους σε αυτό.
* Το παιδί πρέπει να σέβεται τους ενήλικες αλλά να μην συγκατατίθεται σε ό,τι του ζητούν, αν αυτό το ενοχλεί και το τρομάζει ή δεν το έχει διδαχθεί από τους ίδιους τους γονείς του.
* Δεν αφήνουμε το παιδί μόνο του, ή με κάποιον που δεν γνωρίζουμε καλά
για πολλές ώρες και χωρίς διακριτική παρακολούθηση. Αν το παιδί είναι δυσαρεστημένο με αυτόν που το προσέχει, να

Το ξύλο βγήκε από τον Παράδεισο. Βγάλτε το κι εσείς ....από τη ζωή σας!!!!

                    

«Η λίμνη» - ισχυρό βίντεο έχει ως στόχο να σπάσει τη σιωπή για τη σεξουαλική κακοποίηση

Ένα κορίτσι γονατίζει ήσυχα σε ένα δάσος, προσπαθώντας να συγκρατήσει τα δάκρυά της. Το χέρι ενός ανθρώπου πέφτει πάνω στον ώμο της. "Μην το πεις στη μητέρα σου», λέει ...

Τα παιδιά που αντιμετωπίζουν τη σεξουαλική κακοποίηση μέσα στην οικογένειά τους, ενθαρρύνονται να «σπάσουν τη σιωπή» και να μιλήσουν γι 'αυτό με ένα ισχυρό νέο σύντομο βίντεο από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης (PACE) που ξεκίνησε σήμερα, μια εβδομάδα πριν από την Ημέρα Παιδιού των Ηνωμένων Εθνών ' (20 Νοεμβρίου).

Δείτε το βίντεο στα ελληνικά

Το βίντεο απεικονίζει γραφικά - σε ένα φαινομενικά ευτυχισμένο οικογενειακό πικνίκ -τη ψυχολογική πίεση που ασκείται στα παιδιά-θύματα από

1.200.000 παιδιά πωλούνται κάθε χρόνο! Ακούει κανείς;

Περίπου 1,2 εκατομμύρια παιδιά πωλούνται κάθε χρόνο. Τα περισσότερα από αυτά καταλήγουν σκλάβοι στην αγορά του σεξ. Παρακολουθήστε το “1,2 Million Children”,που είναι ένα μικρό, βραβευμένο animation το οποίο δημιουργήθηκε με την συνεργασία φοιτητών από το ΤΕΙ Αθηνών και θέμα του έχει το παράνομο εμπόριο παιδιών. Παρουσιάζει το trafficking μέσα από τη ματιά ενός παιδιού από την Αφρική που κυνηγά το όνειρο του για την ελευθερία αλλά καταλήγει να γίνει μέρος αυτής της θλιβερής στατιστικής.

Η αναγνώριση αυτής της άθλιας πραγματικότητας είναι γροθιά στο στομάχι… Ποιος τολμά να μιλήσει για πολιτισμό, πρόοδο και ανάπτυξη, για εξανθρωπισμό σε τελική ανάλυση,  στον σύγχρονο κόσμο μας, κόσμο ζωώδους εκμετάλλευσης και άκρατης ανηθικότητας;

      
 Σενάριο, Σκηνοθεσία, Animation, Γραφιστικά: Έφη Παππά
Παραγωγοί: Έφη Παππά, Στέλιος Πολυχρονάκης
Μουσική: Μαριέττα Φαφούτη
Μήξη Ήχου: Στέλιος Κουπετόρης
Σχολή: Τ.Ε.Ι. Αθηνών, Εφαρμοσμένες Τέχνες και Γραφιστικά

Πηγή

Ενίσχυση της νομοθεσίας για κακοποίηση ανηλίκων διέταξε ο πάπας Φραγκίσκος

Στην ενίσχυση του ποινικού κώδικα του Βατικανού κατά της κακοποίησης ανηλίκων προχώρησε ο πάπας Φραγκίσκος, σύμφωνα με ανακοίνωση της Αγίας Έδρας.

Το παπικό διάταγμα προβλέπει έναν «ευρύτερο ορισμό της κατηγορίας των εγκλημάτων κατά ανηλίκων», και περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, την εκπόρνευση παιδιών, την παιδική πορνογραφία και τη σεξουαλική βία κατά ανηλίκων.

Παράλληλα, οι αλλαγές αυξάνουν την ποινική ευθύνη για εργαζόμενους που απασχολούνται στους κόλπους του Βατικανού, μία πιθανώς δραματική αλλαγή που εντάσσεται στο πλαίσιο των προσπαθειών για καταπολέμηση της διαφθοράς στην έδρα της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.

Τέλος, οι νέοι νόμοι αποσκοπούν στην εναρμόνιση της νομοθεσίας του Βατικανού με τη διεθνή νομοθεσία και διεθνείς συμβάσεις.

Πηγή: http://www.skai.gr/news

Ο κύκλος της κακοποίησης

Η εικόνα που ακολουθεί είναι μία από τις πιο φορτισμένες συγκινησιακά εικόνες που είδαμε τελευταία . Γι αυτό αποφασίσαμε να μην την κοινοποιήσουμε απλά στο facebook αλλά να την μοιραστούμε με περισσότερους φίλους μέσα από μια ανάρτηση. 

Η εικόνα απεικονίζει έναν κύκλο που ξεκινά από το πώς ένα κακοποιημένο παιδί μεγαλώνει και γίνεται ο ίδιος ένας ενήλικας με καταχρηστική συμπεριφορά. Το σχόλιο στην εικόνα γράφει το εξής:

"το 70% των κακοποιημένων παιδιών μετατρέπεται σε καταχρηστικούς ενήλικες" .

.

Τα παιδιά λειτουργούν σαν τα σφουγγάρια. Απορροφούν τα πάντα. Έχουν ελάχιστη γνώση για το τι είναι σωστό ή λάθος, μαθαίνουν , ανακαλύπτουν τον κόσμο μέσα από τους γονείς τους. Ένα παιδί μαθαίνει πώς να ασχοληθεί , πως να αντιμετωπίσει και να χειριστεί τις περισσότερες καταστάσεις παρατηρώντας πώς αντιμετωπίζουν παρόμοιες καταστάσεις οι γονείς του .

Ως εκ τούτου, εάν ένας γονέας κακοποιήσει ένα παιδί, το παιδί πιθανότατα θα υιοθετήσει αυτόν τον τρόπο αντιμετώπισης των προβλημάτων όταν θ αντιμετωπίσει μια παρόμοια κατάσταση.

Ίδιο το μήνυμα και στην παρακάτω εικόνα που βρήκαμε εκ των υστέρων, αλλάζει μόνο το φύλο.

___

Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Συγκλονιστική διαφήμιση που μπορούν να δουν....μόνο τα παιδιά!!!!!

Η ισπανική οργάνωση για την προστασία των παιδιών, ANAR, κοινοποίησε ένα βίντεο – διαφήμιση που στοχεύει στην ευαισθητοποίηση εναντίον της κακοποίησης ανηλίκων.
Με έναν πρωτότυπο τρόπο, καλεί τα κακοποιημένα παιδιά να επικοινωνήσουν με τους ανθρώπους της και να καταγγείλουν περιστατικά βίας.

Βλέποντας τη διαφήμιση, ένας ενήλικας αντικρίζει ένα λυπημένο παιδί και το μήνυμα «μερικές φορές, η κακοποίηση παιδιών είμαι εμφανής μόνο στο παιδί που υποφέρει».
Σε διαφορετική γωνία λήψης, από χαμηλότερο ύψος, εκείνο δηλαδή ενός 10χρονου παιδιού, εμφανίζεται η φιγούρα ενός παιδιού με έναν μώλωπα στο πρόσωπο και αίμα να τρέχει από τα χείλη του και το μήνυμα «αν κάποιος σε πονέσει, τηλεφώνησέ μας και θα σε βοηθήσουμε».
Όπως εξηγεί και το παραπάνω βίντεο, ένα στρώμα πάνω από το υλικό της διαφήμισης επιτρέπει σε όσους έχουν ύψος 1,75 (όσο ο μέσος ενήλικας) να βλέπουν μία διαφορετική εικόνα από όσους έχουν ύψος 1,35 (όσο το μέσο παιδί), καθώς το σημείο στο οποίο εμφανίζονται οι μώλωπες είναι εκτός της οπτικής εμβέλειας των μεγάλων.
Η οργάνωση ANAR στην Ισπανία διαχειρίζεται τον κοινό Ευρωπαϊκό τηλεφωνικό αριθμό 116 111 ο οποίος χρησιμεύει για τη βοήθεια παιδιών και εφήβων που βρίσκονται σε κίνδυνο.
Το site της ANAR είναι αυτό.
Πηγή: Gizmodo-news247
Αναδημοσίευση: http://greekteachers.gr

FUNDACIÓN ANAR. ONLY FOR CHILDREN από CDemo83

Πρόσεχε τα λόγια σου.....πονάνε!!!!!

 A teacher was teaching her class about bullying and gave them the following exercise to perform

 
A teacher was teaching her class about bullying and gave them the following exercise to perform . She had the children take a piece of paper and told them to crumple it up stomp on it and really mess it up but be careful not to rip it . Then she had them unfold the paper smooth it out and look at how scarred and dirty is was. She then told them to tell it they're sorry. Now even thought they said they were sorry and tried to fix the paper she pointed out all the scars they left behind. And that those scars will never go away no matter how hard they may say they're sorry but the scars are there forever. The looks on the faces of the children in the classroom told her the message hit home.

Πηγή