Ισλάμ

 Η προσευχή εκφράζει μια προσωπική σχέση με το Άγιο που καταργεί τα όρια ιδιωτικού/δημόσιου 

Στάση: Το «σουτζούντ» (γονυκλησία) βιώνεται ως απόλυτη ταπεινότητα μπροστά στον Αλλάχ 

Ισλάμ: Σημαίνει την εκούσια υποταγή στο θείο θέλημα ως πηγή ασφάλειας και σκοπού 

Κοράνιο: Νοηματοδοτείται ως ο «αισθητός λόγος» του Θεού, το μοναδικό σημείο παρουσίας Του στον κόσμο

5 Στύλοι: Ομολογία, Προσευχή, Ελεημοσύνη (Ζακάτ), Νηστεία (Ραμαζάν), Προσκύνημα 

Κισμέτ: Η ανάλυση της αντίφασης μεταξύ της προδιαγεγραμμένης βούλησης του Αλλάχ και της ηθικής ευθύνης του ανθρώπου 

Κοινότητες: Οι Σουνίτες βασίζονται στην ομοφωνία, οι Σηίτες στη μυστική διαδοχή των Ιμάμηδων .
Συνύπαρξη: Η εφαρμογή του διαλόγου ως μέσο υπέρβασης της προκατάληψης και της μισαλλοδοξίας 

Η Λατρεία στον Κόσμο: Η θρησκευτική πράξη στο Ισλάμ δεν περιορίζεται στον ναό. Σύγχρονοι πιστοί εντάσσουν την προσευχή στην καθημερινή τους δράση, εξισορροπώντας τις υλικές και πνευματικές ανάγκες της ύπαρξης.

Η Υποταγή και ο Λόγος: Το νόημα της ζωής πηγάζει από την υποταγή (Ισλάμ) στον Αλλάχ. Το Κοράνιο δεν είναι ένα απλό βιβλίο, αλλά η ζωντανή παρουσία του θείου λόγου ανάμεσα στους ανθρώπους.

Διάλογος και Συμβίωση: Στην πράξη, η πρόκληση είναι η ειρηνική συνύπαρξη σε έναν πλουραλιστικό κόσμο. Η υπέρβαση της ισλαμοφοβίας απαιτεί τη μετάβαση από τη μισαλλοδοξία στον νηφάλιο διαθρησκειακό διάλογο.