Οι εικόνες διδάσκουν το ορθόδοξο δόγμα

Πηγή

Την Α’ Κυριακή των Νηστειών, την λεγομένη Κυριακή της Ορθοδοξίας, η Εκκλησίας μας θυμάται και τιμά την αναστήλωση των Ιερών Εικόνων από την Αυτοκράτειρα Θεοδώρα και τον υιό της Μιχαήλ Γ’. Με την Σύνοδο του 843 μ.Χ., έλαβε τέλος η κακόδοξη και αιματηρή περίοδος της εικονομαχίας. Με αφορμή το γεγονός αυτό η Εκκλησία τιμά τους Πατριάρχες, τους Προφήτες, τους Αποστόλους, τους Μάρτυρες, τους Θεοφόρους Πατέρες, τους Αββάδες και τις Αμμάδες, όλους όσους απαρτίζουν το διαχρονικό και καθόλα αγιαστικό στερέωμα της Μίας Αγίας και Καθολικής Εκκλησίας. Χάρη στους κόπους και στο αίμα τους υπάρχουμε, ζούμε και είμαστε. Για αυτό και αναφωνούμε αναφανδόν:

«Οἱ προφῆται ὡς εἶδον, οἱ ἀπόστολοι ὡς ἐδίδαξαν, ἡ ἐκκλησία ὡς παρέλαβεν, οἱ διδάσκαλοι ὡς ἐδογμάτισαν, ἡ οἰκουμένη ὡς συμπε­φρό­νηκεν[6], ἡ χάρις ὡς ἔλαμψεν, ἡ ἀλήθεια ὡς ἀποδέδεικται, τὸ ψεῦδος ὡς ἀπελήλαται, ἡ σοφία ὡς ἐπαρρησιάσατο, ὁ Χριστὸς ὡς ἐβράβευσεν· οὕτω φρονοῦμεν, οὕτω λαλοῦμεν, οὕτω κηρύσσομεν, Χριστὸν τὸν ἀληθινὸν Θεὸν ἡμῶν καὶ τοὺς αὐτοῦ ἁγίους ἐν λόγοις τιμῶντες, ἐν συγγραφαῖς, ἐν νοή­μασιν, ἐν θυσίαις, ἐν ναοῖς, ἐν εἰκονίσμασι, τὸν μὲν ὡς Θεὸν καὶ δεσπότην προσκυνοῦντες καὶ σέβοντες, τοὺς δὲ διὰ τὸν κοινὸν δεσπότην ὡς αὐτοῦ γνησίους θεράποντας τιμῶντες καὶ τὴν κατὰ σχέσιν προσκύνησιν ἀπονέ­μον­τες.»

Με τον Ιερομόναχο Λουκά Ξενοφωντινό

Το βίντεο πλαισιώνει το Δοξαστικό των Αίνων της Κυριακής της Ορθοδοξίας (Α’ Κυριακής Νηστειών)
«Μωσῆς τῷ καιρῷ τῆς ἐγκρατείας…» σε μέλος του αείμνηστου άρχοντα Πρωτοψάλτη της Μ.τ.Χ.Ε. Θρασύβουλου Στανίτσα, ήχος πλ. β’.
Ψάλλει ο Ψαλτικός Χορός «Ενήχημα» με χοράρχη τον (τότε λαϊκό) π. Σωτήριο Κουτσούρη.
Ζωνταντή ηχογράφηση από το Ιερό Αρχιεπισκοπικό Παρεκκλήσιο Αγίου Ανδρέου, Πλάκα. Κυριακή της Ορθοδοξίας 5/3/2023

 

 

12. Εικονομαχία: Η τιμητική προσκύνηση των εικόνων υπό διωγμό

11. Η απεικόνιση του Θεού στη βιβλική παράδοση και στους τρεις πρώτους αιώνες της Εκκλησίας

Διακριση της εννοιας της αιτιοτητας - Εικονομαχια

Διαδραστική δραστηριότητα κατανόησης της έννοιας της αιτιότητας, με τη διάκριση επιμέρους όψεων, όπως αυτές αποτυπώνονται σε αιτίες, γεγονότα και συνέπειες της Εικονομαχίας. Στόχος της δραστηριότητας είναι η εξοικείωση των μαθητών με όψεις της εννοιολογικής ιστορικής μάθησης. Το μαθησιακό αντικείμενο δίνει τη δυνατότητα στους μαθητές να μελετήσουν επιμέρους φράσεις που αναφέρονται σε διαφορετικές εκφάνσεις της αιτιότητας, όπως αυτές προβάλλονται στις αιτίες, τα γεγονότα και τις συνέπειες του ιστορικού φαινομένου.

Η διαδραστική δραστηριότητα κατανόησης της έννοιας της αιτιότητας, με τη διάκριση επιμέρους όψεων, όπως αυτές αποτυπώνονται σε αιτίες, γεγονότα και συνέπειες της Εικονομαχίας, αποτελεί αυτόνομο μαθησιακό αντικείμενο. Η διδακτική αξιοποίησή του στοχεύει στην ανάδειξη όψεων της εννοιολογικής ιστορικής μάθησης και μπορεί να γίνει συνδυαστικά και με άλλες διδακτικές και μαθησιακές ενέργειες. Οι μαθητές έχουν τη δυνατότητα να μελετήσουν φράσεις ιστοριογραφικών κειμένων που αναφέρονται στο φαινόμενο Εικονομαχίας, να διακρίνουν και να επιλέξουν τις επιμέρους εκφάνσεις της έννοιας της αιτιότητας, καθώς επίσης να ελέγξουν και να αιτιολογήσουν τις επιλογές τους. Η διαδικασία ανατροφοδότησης, με την παροχή πρόσθετου ιστορικού υλικού, επιτρέπει την εκ νέου διαμόρφωση των αρχικών απαντήσεων με τις αλλαγές που κρίνονται απαραίτητες, με την ενεργό εμπλοκή τόσο των μαθητών όσο και του εκπαιδευτικού.

Διακρίνω αιτίες, γεγονότα και συνέπειες της Εικονομαχίας

Διαδραστική δραστηριότητα κατανόησης της έννοιας της αιτιότητας, με τη διάκριση επιμέρους όψεων, όπως αυτές αποτυπώνονται σε αιτίες, γεγονότα και συνέπειες της Εικονομαχίας. Στόχος της δραστηριότητας είναι η εξοικείωση με όψεις της εννοιολογικής ιστορικής μάθησης. Το μαθησιακό αντικείμενο δίνει τη δυνατότητα στους μαθητές να μελετήσουν επιμέρους φράσεις που αναφέρονται σε διαφορετικές εκφάνσεις της αιτιότητας, όπως αυτές προβάλλονται στις αιτίες, τα γεγονότα και τις συνέπειες του ιστορικού φαινομένου.

Η διαδραστική δραστηριότητα κατανόησης της έννοιας της αιτιότητας, με τη διάκριση επιμέρους όψεων, όπως αυτές αποτυπώνονται σε αιτίες, γεγονότα και συνέπειες της Εικονομαχίας, αποτελεί αυτόνομο μαθησιακό αντικείμενο. Η διδακτική αξιοποίησή του στοχεύει στην ανάδειξη όψεων της εννοιολογικής ιστορικής μάθησης και μπορεί να γίνει συνδυαστικά και με άλλες διδακτικές και μαθησιακές ενέργειες. Οι μαθητές έχουν τη δυνατότητα να μελετήσουν φράσεις ιστοριογραφικών κειμένων που αναφέρονται στο φαινόμενο Εικονομαχίας, να διακρίνουν και να επιλέξουν τις επιμέρους εκφάνσεις της έννοιας της αιτιότητας, καθώς επίσης να ελέγξουν και να αιτιολογήσουν τις επιλογές τους. Η διαδικασία ανατροφοδότησης, με την παροχή πρόσθετου ιστορικού υλικού, επιτρέπει την εκ νέου διαμόρφωση των αρχικών απαντήσεων με τις αλλαγές που κρίνονται απαραίτητες, με την ενεργό εμπλοκή τόσο των μαθητών όσο και του εκπαιδευτικού.

Εικονομαχία (συλλογή εικόνων)

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

Συλλογή δεκαπέντε εικόνων με θέμα την περίοδο της Εικονομαχίας και την οριστική αναστήλωση των εικόνων. Στόχοι του μαθησιακού αντικειμένου είναι η εξάσκηση των μαθητών στην παρατήρηση εποπτικού υλικού και κυρίως η εξοικείωσή τους τόσο με τα ιστορικά γεγονότα της περιόδου όσο και με τα πρόσωπα που πρωταγωνίστησαν σε αυτά. Πιο συγκεκριμένα, οι εικόνες της συλλογής παρουσιάζουν την καταστροφή εικόνων από εικονομάχους, παραδείγματα εικονοκλαστικής διακόσμησης εκκλησιών, μορφές αυτοκρατόρων, αυτοκρατειρών και Πατέρων της Εκκλησίας που διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο κατά την Εικονομαχία, καθώς και σκηνές από τη Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδο και την αναστήλωση των εικόνων. Για κάθε εικόνα, μάλιστα, δίνονται σύντομες πληροφορίες, με σκοπό τον εμπλουτισμό των γνώσεων των μαθητών, καθώς και σχετικός υπερσύνδεσμος.

Εικονομάχοι εναντίον εικονολατρών! Ένα παιχνίδι ρόλων

Δραστηριότητα

Αν ζούσατε στο βυζάντιο την εποχή της εικονομαχίας ποια πλευρά θα υποστηρίζατε; Αναπτύξτε την άποψη σας με τα κατάλληλα επιχειρήματα σε έναν πραγματικό διάλογο με έναν συμμαθητή/τρια σας που θα παρουσιάσετε στην ολομέλεια της τάξης:

Πλήθος πιστών προσκυνούν, φιλούν κι αγγίζουν την εικόνα τής «Αχειροποιήτου», για να θεραπευτούν

Αφού διαβάσετε προσεκτικά τα δύο κειμενα –μαρτυρίες για την εικονομαχία στη σελ. 34 του βιβλίου σας καθώς και τις πληροφορίες του βιβλίου σας, εντοπίστε ποια ήταν τα κυριότερα επιχειρήματα των εικονομάχων και των εικονολατρών και φτιάξτε το δικό σας λόγο.

Επιχειρήματα των εικονομάχων Ι

Οι εικόνες αναπληρώνουν τα είδωλα και άρα αυτοί που τις προσκυνούν είναι ειδωλολάτρες [...]. Όμως δεν πρέπει να προσκυνούμε κατασκευάσματα των ανθρώπινων χεριών και κάθε είδους ομοίωμα [...]. Πληροφόρησέ με ποιος μας κληροδότησε αυτή την παράδοση, δηλαδή να σεβόμαστε και να προσκυνούμε κατασκευάσματα χεριών, ενώ ο Θεός απαγορεύει την προσκύνηση, και εγώ θα συμφωνήσω ότι αυτό είναι νόμος του Θεού.

Από επιστολή του Λέοντος Γ' στον πάπα Γρηγόριο Β', Travaux et memoires 3 (1968) 279.






Επιχειρήματα των εικονομάχων

 ΙΙ Απόψεις Λέοντος Ε' για την εικονολατρία

Γιατί οι Χριστιανοί παθαίνουν ήττες από τους εθνικούς; Επειδή λατρεύονται οι εικόνες [...]! Γι' αυτό σκοπεύω να τις καταστρέψω. [...] Οι αυτοκράτορες που δέχτηκαν και λάτρεψαν τις εικόνες πέθαναν στην εξορία ή στη μάχη. Αυτοί όμως που δεν τις λάτρεψαν πέθαναν στο κρεβάτι τους και τάφηκαν με τιμές στους αυτοκρατορικούς τάφους κοντά στο ναό των Αγ. Αποστόλων. Εγώ επιθυμώ να μιμηθώ τη δεύτερη κατηγορία και να τις καταστρέψω, για να μακροημερεύσω και εγώ και ο γιος νου και η δυναστεία μας να βασιλεύσει ως την 4η και 5η γενιά. Scriptor incertus de Leone Bardae filio,
έκδ. I. Bekker, Bonn 1842, 349.


Επιχειρήματα των εικονολατρών

Εφόσον προσκυνώ και σέβομαι το σταυρό και τη λόγχη, τον κάλαμο και τον σπόγγο, με τα οποία οι θεοκτόνοι Ιουδαίοι προσέβαλαν και σκότωσαν τον Κύριό μου, γιατί όλα αυτά στάθηκαν όργανα του έργου της σωτηρίας των ανθρώπων, πώς να μην προσκυνήσω και τις εικόνες που κατασκευάζουν οι πιστοί με αγαθή προαίρεση και με σκοπό τη δοξολογία και την ανάμνηση των παθημάτων του Χριστού; Και εφόσον προσκυνώ την εικόνα του σταυρού που κατασκευάζεται από οποιοδήποτε υλικό, πώς να μην προσκυνήσω την εικόνα του Χριστού που κατέστησε σωτήριο τον σταυρό; Ότι δεν προσκυνώ την ύλη είναι φανερό, διότι, αν καταστραφεί το εκτύπωμα ενός σταυρού που είναι κατασκευασμένος από ξύλο, παραδίδω το ξύλο στη φωτιά. Το ίδιο συμβαίνει και με το ξύλο των εικονισμάτων, όταν αυτά καταστραφούν.

Ιωάννης Δαμασκηνός, Περί εικόνων, Λόγος δεύτερος, κεφ. 19, Migne, Patrologia Graeca, τ. 94, στήλη 1305.

 

Πηγή:http://history-gymelliniko.blogspot.gr/2014/11/blog-post_18.html

19. Εικονομαχία: μια τραγωδία που συγκλόνισε την Εκκλησία

Η εισαγωγική παρουσίαση του μαθήματος

 Συλλογή εικόνων:Εικονομαχία

Εικονομαχία. Μια τραγωδία που συγκλόνισε την Εκκλησία (Φύλλο Εργασίας - Γιάννης Σαββίδης)

Πηγή:http://www.schools.ac.cy/eyliko/mesi/themata/thriskeftika/ekpaideftiko_yliko/gymnasio/c_gymnasiou/fylla_ergasias/c-gymnasiou-19.pdf

Eικονομαχία

Eικονομαχία

View more presentations or Upload your own.

Πηγή:  

http://www.slideboom.com/presentations

"Χρονολόγιο : Εικονομαχία"

Οι μαθητές μπορούν να σύρουν έναν δείκτη σε μια μπάρα χρόνου και να βλέπουν περιόδους και γεγονότα που αφορούν στην εικονομαχία.

Πηγή: http://photodentro.edu.gr/jspui/handle/8521/1243

Η Α Κυριακή των Νηστειών -Η Κυριακή της Ορθοδοξίας

Η πρώτη Κυριακή της Σαρακοστής, η Α΄ Κυριακή των Νηστειών, ονομάζεται και Κυριακή της Ορθοδοξίας. Η Εκκλησία όρισε αυτή την Κυριακή να θυμόμαστε το γεγονός της αναστήλωσης των ιερών εικόνων. Να πώς έχει με λίγο λόγια η ιστορία αυτού του γεγονότος.

Στα τέλη του 7^ου και τις αρχές του 8^ου αι. μ.Χ. στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία εμφανίσθηκαν κάποιες θεωρίες μεταξύ πνευματικών ανθρώπων, σύμφωνα με τις οποίες, η προσκύνηση των εικόνων που υπήρχαν στα σπίτια και τους ναούς ήταν ειδωλολατρική πράξη. Με τη βοήθεια του αυτοκράτορα, ο οποίος συμφώνησε με τη θεωρία αυτή, εκδόθηκαν διαταγές που απαγόρευαν την ύπαρξη και την προσκύνηση των εικόνων. Αυτοί που συμφώνησαν μ΄ αυτήν την πράξη ήταν οι Εικονομάχοι.

Όμως, υπήρχαν και φωνές άλλων πνευματικών ανθρώπων που έλεγαν ότι η ύπαρξη των εικόνων ήταν απόλυτα φυσική μέσα στην Εκκλησία, επειδή αυτές είναι το βοηθητικό μέσο της λατρείας του Θεού και της τιμής των Αγίων. Αυτοί ονομάστηκαν Εικονόφιλοι.

Η διαμάχη μεταξύ Εικονόφιλων και Εικονομάχων κράτησε με διακοπές περίπου 120 χρόνια. Στο μέσο αυτής της περιόδου, το 787, η Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδος  διατύπωσε τη διδασκαλία που έχει και σήμερα η Εκκλησία και διακηρύσσει την τιμητική προσκύνηση των εικόνων. Παρά την απόφαση της Συνόδου όμως, η Εικονομαχία συνεχίσθηκε μέχρι το 842, οπότε και έληξε οριστικά με την αναστήλωση των εικόνων.

Όταν λοιπόν προσευχόμαστε μπροστά σε μία εικόνα, δεν προσευχόμαστε μπροστά σε ένα κομμάτι ζωγραφισμένο ξύλο αλλά ο νους μας και η καρδιά μας στρέφονται προς τον Χριστό, την Παναγία ή τους Αγίους που εικονίζονται. Η ίδια η εικόνα μας βοηθάει στην επικοινωνία μας αυτή κι όταν την ασπαζόμαστε δεν φιλάμε ένα κομμάτι ύλης αλλά προσφέρουμε την προσκύνησή μας στο πρόσωπο που εικονίζεται. Εϊναι καλή η συνήθεια που έχουν πολλές χριστιανικές οικογένειες να έχουν στο σπίτι τους ένα εικονοστάσι με πολλές εικόνες και κυρίως των αγίων που προστατεύουν την οικογένεια. Και καθένα παιδί ας φροντίσει να έχει στο δωμάτιό του την εικόνα του Αγίου του οποίου έχει το όνομα.

Την Κυριακή αυτή στους ορθόδοξους ναούς γίνεται περιφορά των εικόνων και ακούγεται το παρακάτω απολυτίκιο.

Αναδημοσίευση:http://www.pemptousia.gr

Η Εικονομαχία (βίντεο)

Η Εικονομαχία

19.Εικονομαχία

View more presentations or Upload your own.

Η Εικονομαχία

 Εικονομαχία, η τραγωδία που συγκλόνισε την Εκκλησία.
Ποιοί ήταν οι πρωτεργάτες;
Ποιές οι αιτίες;
Υπήρξαν αφορμές;
Πώς τελικά έληξε οριστικά το ζήτημα;

19.εικονομαχία

View more presentations from Eleni Athanasiou.

Η Εικονομαχία: μια τραγωδία που συγκλόνισε την Εκκλησία

Ας δούμε τι λέει για τις εικόνες ο πρώτος υπερασπιστής τους, ο Ιωάννης Δαμασκηνός

"Στα παλιά τα χρόνια ο Θεός, ο ασώματος και απερίγραπτος, δεν αναπαριστανόταν καθόλου. Τώρα όμως που εμφανίστηκε με σάρκα ο Θεός και έζησε ανάμεσα στους ανθρώπους, ζωγραφίζω την εικόνα του Θεού που μπορεί να γίνει ορατή (τον Ιησού). Δε λατρεύω την ύλη (από μόνη της), αλλά το Δημιουργό της ύλης. Αυτόν που για χάρη μου έγινε ύλη και καταδέχτηκε να κατοικήσει στην ύλη, που μέσω της ύλης κατεργάστηκε τη σωτηρία μου. Δε θα πάψω να σέβομαι την ύλη (την αγιασμένη με τη σάρκωση του Κυρίου) που έγινε αιτία της σωτηρίας μου"

(Ι. Δαμασκηνού, Προς τους διαβάλλοντας τας αγίας εικόνας 1, 16 PG 94, 1245A).

Για ποιον λόγο οι άνθρωποι της εποχής της Παλαιάς Διαθήκης ΔΕΝ εικόνιζαν τον Θεό; Μα γιατί ο Θεός δεν είχε γίνει άνθρωπος!Δεν είχε πάρει ανθρώπινη μορφή, οπότε δεν μπορούσαν να εικονίσουν τον αόρατο και ασώματο Θεό.

Γιατί τώρα μπορούμε να εικονίζουμε το Θεό;Γιατί ο Θεός έγινε άνθρωπος, σαρκώθηκε, πήρε σάρκα και οστά κι ετσι μπορούμε να τον "περιγράψουμε". Η σάρκωση του Χριστού μας επιτρέπει να τον απεικονίζουμε.

Όπως αναφέρει και το σχολικό βιβλίο στη σελίδα 74
 "Η σάρκωση του Κυρίου μας επιτρέπει να Τον απεικονίσουμε, χωρίς όμως να λατρεύουμε ή να τιμούμε το υλικό της απεικόνισης αυτής ή ακόμη και τη συγκεκριμένη απεικόνιση. Ο νους του πιστού οδηγείται στο πρωτότυπο (τον Θεό) και Αυτόν μόνο λατρεύει. Η ενανθρώπηση του Θεού μας επιτρέπει την απεικόνισή Του. Εξάλλου, η άρνηση της απεικόνισης του Χριστού αποτελεί και άρνηση της ενανθρώπησης του Θεού στο πρόσωπο του Ιησού και, κατά συνέπεια, υποτίμηση του ανθρώπου και της ύλης. Αντίθετα, η ενανθρώπηση του Θεού οδηγεί την ανθρώπινη φύση στη θέωση και καθαγιάζει την ύλη. Γι' αυτό και η τιμή στα πρόσωπα των αγίων είναι και τιμή στη ανθρώπινη φύση."

Οι εικόνες λοιπόν του Χριστού που υπάρχουν στις Εκκλησίες μαρτυρούν πως ο Χριστός, ο Θεός, έγινε άνθρωπος για να σώσει τους ανθρώπους

Και η ύλη;Ποια η θέση της Εκκλησιάς απέναντι στην ύλη;Ας δούμε τι λέει και γι αυτο ο Ιωάννης ο Δαμασκηνός:

" Σέβομαι, λοιπόν, την ύλη και τη θεωρώ σαν κάτι ιερό˙ και την προσκυνώ, επειδή μέσω αυτής συντελέστηκε η σωτηρία μου˙ και τη σέβομαι όχι ως Θεό, αλλά ως κτίσμα γεμάτο θεία ενέργεια και χάρη. Πράγματι, δεν είναι ύλη το ξύλο του σταυρού το τόσο χαριτωμένο και μακαριστό; Πράγματι, δεν είναι ύλη το σεπτό και άγιο όρος, ο τόπος του Γολγοθά; Πράγματι, δεν είναι ύλη η πέτρα που δώρισε τη ζωή, ο άγιος τάφος, η πηγή της ανάστασης μας; Πράγματι, δεν είναι ύλη η μελάνη και τα δέρματα των Ευαγγελίων; Πράγματι, δεν είναι ύλη η ζωογόνα τράπεζα που μας χορηγεί τον άρτο της ζωής; Πράγματι, δεν είναι ύλη το χρυσάφι και το ασήμι, από τα οποία κατασκευάζονται σταυροί και άγιες εικόνες και ποτήρια; Πράγματι, δεν είναι ύλη πάνω από όλα το σώμα του Κυρίου μου και το αίμα Του; Λοιπόν, ή πρέπει να παύσεις να σέβεσαι και να προσκυνάς όλα αυτά ή να παραδεχτείς την εκκλησιαστική παράδοση και την προσκύνηση των εικόνων του Θεού και των φίλων του που… δέχονται ως δώρο πάνω τους το θείο πνεύμα."

"Οι εικόνες στην Ορθόδοξη Εκκλησία, εκτός από τη θεολογική, έχουν και παιδαγωγική σημασία. Είναι τα παραστατικά και ζωντανά μέσα με τα οποία ο πιστός θυμάται και ενατενίζει τη ζωή και την προσωπικότητα των αγίων της Εκκλησίας και, προπάντων, του ίδιου του Χριστού. Είτε βρίσκονται στους ναούς είτε στα σπίτια των χριστιανών αποτελούν αναπόσπαστο στοιχείο της λατρευτικής παράδοσης και βοηθούν τους πιστούς να ανάγονται ευκολότερα προς το Θεό και τα πρόσωπα που τιμά η Εκκλησία" (Απο το σχολικό βιβλίο)

Αυτός που πιστεύει στον Θεό , τον αγαπάει και θέλει να τον έχει κοντά του, να του μιλάει, να τον φιλάει ακόμα για να δείξει την αγάπη του.Πώς; Με τον ίδιο τρόπο που όντας ερωτευμένος έχεις στο πορτοφόλι σου την εικόνα της καλής σου. Με τον ίδιο τρόπο που ζώντας μακριά από τον αγαπημένο σου, το βράδυ πριν πέσεις για ύπνο φιλάς την φωτογραφία του για να τον νιώσεις κοντά σου...

Επιμέλεια: Αθανασίου Ελένη

Α Κυριακή των Νηστειών - Κυριακή της Ορθοδοξίας

Μια νέα Οικουμενική Σύνοδος χρειάστηκε να συγκληθεί, όταν παρουσιάστηκε μια διένεξη σχετικά με την απεικόνιση του Χριστού, η εικονομαχία .(κάνε κλικ στην "εικονομαχία")
Οι εικονομάχοι, που θεωρούσαν ειδωλολατρική κάθε μορφή τέχνης που αναπαριστάνει το Θεό, απαιτούσαν την καταστροφή των εικόνων. Οι εικονολάτρες ή εικονόφιλοι, αντίθετα, υπερασπίζονταν την παρουσία των εικόνων στους ναούς με υπερβολικές πολλές φορές εκδηλώσεις λατρείας.
Μετά από δυο ολόκληρους αιώνες συγκρούσεων για τις εικόνες το θέμα λήγει οριστικά το 843 . Στη Σύνοδο του 843, στην Κωνσταντινούπολη, καθιερώθηκε η Κυριακή της Ορθοδοξίας ως επίσημη εορτή για την αναστήλωση των εικόνων. Από τότε, την πρώτη Κυριακή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής στο τέλος της Θείας Λειτουργίας διαβάζεται η απόφαση της Ζ' Οικουμενικής Συνόδου («Συνοδικό»). Προσκυνούνται και περιφέρονται οι εικόνες στο ναό, δοξάζεται ο Τριαδικός Θεός και εκφράζεται η ενότητα των ορθόδοξων χριστιανών.