Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ταινίες για διδακτική αξιοποίηση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ταινίες για διδακτική αξιοποίηση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2026

Ταινίες για διδακτική αξιοποίηση


Κατάφερα και βρήκα τις περισσότερες από αυτές ολόκληρες αλλά όχι όλες με ελληνικούς υπότιτλους...
Αν έχετε βρει κάποια που δεν την έχω , παρακαλώ στείλτε μου ένα μήνυμα ή αφήστε σχόλιο να την προσθέσω!!!

1. « Αμήν» [ σκην. Κ. Γαβράς, 2002,126΄ : ο ρόλος του Βατικανού και γενικότερα του κλήρου της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας στο Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο και η στάση τους απέναντι στα εγκλήματα των Ναζί ] : Β΄& Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ

2. «Ανατολικά της Εδέμ» [ σκην. Η.Καζάν, 1954, 113΄: σχέσεις γονέων και παιδιών, λειτουργία ηθικής συνείδησης, τα κίνητρα των πράξεών μας] : Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ

3. «Επαναστάτης χωρίς αιτία» [ σκην. Ν. Ρέϊ , 1955, 106΄: Εφηβεία, μοναξιά, απογοήτευση, οργή] : Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ

4. «Γένεσις» [ σκην. Ερμάνο ΄Ολμι, 1994, 93΄: η δημιουργία του κόσμου και του ανθρώπου ] : Α΄ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ & Β΄ΛΥΚΕΙΟΥ

5. «Η Βίβλος» [ σκην. Τζόν Χιούστον, 1966, 174΄: σημαντικές στιγμές από την Π.Δ (Δημιουργία, Αβραάμ, Νώε κλπ) : Α΄ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ

6. « Η θάλασσα μέσα μου» [ σκην. Αλεχάντρο Αμενάμπαρ, 2004, 125΄: τετραπληγικός που επιθυμεί το θάνατο] : Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ(ευθανασία)

7. « Λεπτή κόκκινη γραμμή» [σκην. Τ. Μαλίκ, 1998, 164΄: οι ανθρώπινες σχέσεις μέσα στη φρίκη του πολέμου]: Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ

8. « Θα σε βρω στον παράδεισο» [ σκην. Βίνσεντ Γουόρντ, 1998, 108΄: αγάπη & ανθρώπινες σχέσεις, θάνατος και ζωή μετά..]: Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ (ενότητες 23-24)

9. « Καλά Χριστούγεννα» [ σκην. Κριστιάν Καριόν, 2006, 115΄: η ιστορία μιας αυθόρμητης ανακωχής στα χαρακώματα του δυτικού μετώπου στον Α΄Παγκόσμιο Πόλεμο με αφορμή τη γιορτή των Χριστουγέννων]:Α΄, Β΄& Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ

10. « Μπεν Χουρ» [ σκην.Ουίλιαμ Γουάϊλερ, 1959, 212΄: χρόνοι του Χριστού στην Ρωμαιοκρατούμενη Παλαιστίνη, πρώτοι χριστιανοί]: Β΄& Γ΄ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ

11. « Μωϋσής» [σκην. Ρότζερ Γιάνγκ, 1996, 176΄]: Α΄ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ

12. « Ο άνθρωπος της βροχής» [ σκην. Μπ.Λέβινσον, 1988, 128΄: ανθρώπινες σχέσεις ]: Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ

13. « Ο ιερωμένος» [ σκην. Γιουτζίν Μάρτιν, 2004, 94΄: ο ρόλος ενός κληρικού σε μια σύγχρονη αμερικανική μεγαλούπολη]: Α΄& Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ

14. «Λώρενς της Αραβίας» [σκην. Ντ. Λύν, 1962, 202΄: ανθρώπινες σχέσεις μέσα στον πόλεμο, προβλήματα συνείδησης, όψεις του Ισλάμ]: Β΄& Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ

15. « Ο κύκλος των χαμένων ποιητών» [ σκην. P.Weir, 1989, 128΄: ανθρώπινες σχέσεις μέσα από τη σχολική ζωή]: Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ

16. «Ο τελευταίος Αυτοκράτορας» [σκην. B. Bertolucci, 1987, 156΄: Κίνα, έθιμα και θρησκευτικές παραδόσεις]: Β΄ΛΥΚΕΙΟΥ

17. « Ο Χιτών» [ σκην. H. Koster, 1953, 135΄: πρώτοι διωγμοί κατά χριστιανών] : Γ΄ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ

18. « Οι δέκα εντολές» [ σκην. Σεσίλ Ντε Μίλ, 1956, 220΄ ]: Α΄ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ

19. « Οι ζωές των άλλων» [ σκην. F.Henckel von Donnersmarck, 2006,137΄ : αυθαιρεσία κρατικής εξουσίας, ανθρώπινες σχέσεις , ελευθερία και αξιοπρέπεια, προβλήματα συνείδησης]: Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ

20. « Στη φωλιά του κούκου» [σκην. Μίλος Φόρμαν, 1975,133΄: ανθρώπινες σχέσεις, μοναξιά, περιθωριοποίηση κλπ] : Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ

21. «21 γραμμάρια» [ σκην. A.G. Inarritu, 2003, 121΄: ο άνθρωπος μπροστά στο θάνατο, βιοηθική, μεταμοσχεύσεις, ευθανασία]: Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ

22. «Λούθηρος» [σκην. ΄Ερικ Τιλ, 2004, 120΄: Η ζωή και το έργο του Λούθηρου, η Ρ/Κ εκκλησία τον 16ο αι.] : Γ΄ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ & Β΄ΛΥΚΕΙΟΥ

23. « Γκάντι» [σκην. Ρ.Ατένμπορο, 1982, 188΄: η ζωή και το έργο του μεγάλου Ινδού οραματιστή και αγωνιστή της ειρήνης και κατά του ρατσισμού και του κοινωνικού αποκλεισμού]: Β΄& Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ

24. « Η έβδομη σφραγίδα» [σκην. Ι. Μπέργκμαν, 1957,100΄: ο άνθρωπος μπροστά στο θάνατο, αγωνία και υπαρξιακές αναζητήσεις]: Β΄& Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ

25. « Αντρέϊ Ρουμπλιόφ» [σκην. Α. Ταρκόφσκι. 1966. 205΄: η ζωή και το έργο του μεγάλου Ρώσου αγιογράφου μέσα από ιστορία της κοινωνίας και της εκκλησίας της εποχής του]: Α΄& Β΄ΛΥΚΕΙΟΥ

26. «Μοντέρνοι καιροί» [σκην. Τ. Τσάπλιν, 1936,87΄: η θέση του ατόμου στην νεωτερική κοινωνία της τεχνολογίας και του αυτοματισμού]: Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ

27. « 4 Μήνες, 3 Εβδομάδες, 2 Ημέρες» [σκην. Κριστιάν Μουνγκίου, 2007, 113΄: η ιστορία μιας παράνομης έκτρωσης ή η κατάληξη μιας ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης]: Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ

28. « Η γενιά του πρόζακ» [ σκην. ΄Ερικ Σκιόλμπτζεργκ, 2001,91΄: κοινωνικά αδιέξοδα, ψυχολογικά προβλήματα,ναρκωτικά]: Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ

29. « Το Θαύμα» [σκην. Σάλμα Χάγιεκ, 2004, 96΄: πίστη και απιστία, Θεός, εκκλησία, θαύμα] : Α΄, Β΄& Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ

30. «΄Ανοιξη, Καλοκαίρι, Φθινόπωρο, Χειμώνας και ΄Ανοιξη» [σκην. Κιμ Κι Ντουκ, 2003, 99΄: γέννηση, ανάπτυξη, φθορά μέσα από την εναλλαγή των εποχών και με τα μάτια δύο βουδδιστών μοναχών]: Β΄ΛΥΚΕΙΟΥ

31. « Αδελφός ΄Ηλιος, Αδελφή Σελήνη» [ σκην. Φράνκο Τζεφιρέλλι, 1972, 117΄: η ζωή του αγίου Φραγκίσκου της Ασσίζης]: Γ΄ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ & Β΄ΛΥΚΕΙΟΥ

32. «Οσάμα: για μια θέση στον ήλιο» [ σκην. Σιντίκ Μπαρμάκ, 2003. 82΄: η ζωή των γυναικών στο Αφγανιστάν των Ισλαμιστών Ταλιμπάν]: Β΄ΛΥΚΕΙΟΥ

33. «Σιμόν» [σκην. Α. Νίκολ, 2003, 113΄: σύγχρονη τεχνολογία και εικονική πραγματικότητα, μοναξιά, άγχος]: Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ

34. « Το πράσινο μίλι» [ σκην. Frank Darabont, 2000, 181΄: πίστη και θαύμα, θανατική ποινή]:Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ

35. « Κράμερ εναντίον Κράμερ» [σκην. Ρόμπερτ Μπέντον, 1979, 100΄: Οικογενειακές σχέσεις, σύζυγοι, παιδιά]: Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ

36. « Μουσικό κουτί» [ σκην. Κ. Γαβράς, 2003, 99΄: Πόλεμος, έγκλημα, συνείδηση, μετάνοια, συγχώρηση]: Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ

37. « Η γέφυρα του ποταμού Κβάϊ» [ σκην. Ντ.Λύν, 1957, 155΄: Πόλεμος, ανθρώπινα δικαιώματα]:Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ

38. « Η λίστα του Σίντλερ» [σκην. Σ. Σπίλμπεργκ, 1993, 187΄: πόλεμος, ανθρώπινα δικαιώματα, συνείδηση, μετάνοια, συγχώρηση]: Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ

39. «Ο Μισισσιπής καίγεται» [σκην. ΄Αλαν Πάρκερ, 1991, 127΄: ανθρώπινα δικαιώματα, ελευθερία, ρατσισμός, φανατισμός]: Β΄& Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ

40. « Ο δρόμος της επανάστασης» [σκην. Σαμ Μέντες, 2008,119΄: αδιέξοδα και συγκρούσεις στη σχέση ενός ζευγαριού, προβλήματα γάμου, μοναξιά, περιθωριοποίηση] : Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ

41. « Κβό Βάντις» [σκην. Μ. Λιρόϊ, 1951, 161΄: διωγμοί Νέρωνα]: Γ΄ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ

42. « Το βασίλειο των Ουρανών» [σκην. Ρίντλεϊ Σκοτ, 2005, 139΄: Σταυροφορίες, Μοναχικά Τάγματα, φανατισμός]: Γ΄ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ & Β΄ΛΥΚΕΙΟΥ

43. « Ο άνθρωπος ελέφαντας» [σκην. Ντ. Λίντς, 1980, 118΄: ανθρώπινο σώμα, μοναξιά, περιθωριοποίηση]:Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ

44. « Το όνομα του Ρόδου» [ σκην. Ζ.Ζ. Ανό, 1986, 130΄: μοναχική ζωή στη μεσαιωνική δύση]:Β΄ΛΥΚΕΙΟΥ

45. « Η Αποστολή» [ σκην. Ρόλαντ Τζοφέ, 1986, 117΄: η δράση ιεραποστόλων της Ρ/Κής εκκλησίας στη Λατινική Αμερική]: Β΄ΛΥΚΕΙΟΥ

46. «Κραυγές στη σιωπή» [σκην Ρόλαντ Τζοφέ, 1984, 136΄: πόλεμος, θάνατος, ανθρώπινα δικαιώματα, ανθρώπινες σχέσεις, ελευθερία]: Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ

47. « Ο θάνατος του εμποράκου» [ σκην. V.Schlendorf, 1985, 130΄: οικογένεια, σχέσεις συζύγων, γονείς και παιδιά, άγχος, μοναξιά, απογοήτευση]: Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ

48. «Σκιές» [σκην. Τζον Κασσαβέτης, 1959, 79΄: οικογενειακές σχέσεις, φυλετικές διαφορές]: Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ

49. « Απιστία» [ σκην. Λιβ Ούλμαν,2000,150΄: συζυγικές σχέσεις, έρωτας , αγάπη, απιστία, διαζύγιο]:Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ

50. « Ο Τζόνι πήρε τ’ όπλο του» [σκην. Ντάλτον Τράμπο,1971, 115΄: η φρίκη του πολέμου μέσα από την ιστορία ενός στρατιώτη που ακρωτηριάζεται από νάρκη]: Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ

51. «Σάκο και Βαντσέτι» [ σκην. G. Montaldo , 1971, 119΄:Ιταλοί μετανάστες στην Αμερική κατηγορούνται για φόνο και καταδικάζονται σε θάνατο, ρατσισμός, φανατισμός, ανθρώπινα δικαιώματα]: Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ

52. «Σολάρις» [σκην. Α. Ταρκόφσκι, 1972, 165΄: επιστημονική φαντασία και διερεύνηση των ανθρωπίνων σχέσεων]: Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ

53. «Ζωή μετά θάνατον» [σκην. A. Schwartzstein, 1995, 90΄: ζωή, ασθένεια, θάνατος]: Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ

54. « Goodbye Bafana» [ σκην. Μπίλ ΄Ογκουστ, 2007, 117΄: ρατσισμός, ανθρώπινα δικαιώματα, βία της εξουσίας, αγώνας για την ελευθερία]: Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ

55. « Θα ζήσω» [ σκην. Τιμ Ρόμπινς, 1995, 112΄: θανατική ποινή, ζωή και θάνατος, ψυχολογικά προβλήματα θανατοποινίτη, ανθρώπινες σχέσεις]: Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ

56. « Και οι χελώνες μπορούν να πετάξουν» [ σκην. B. Ghobadi, 2004, 92΄: Αφγανιστάν, πόλεμος και παιδιά, αναπηρία, πόνος, αδιέξοδα] : Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ

57. « Μάθημα ζωής» [ σκην. Lloyd Kramer, 2004, 133΄: Αυτοθυσία, ζωή μετά θάνατον, αμαρτία, κάθαρση]:Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ

58. « Ζωή χωρίς εμένα» [σκην. Ιζαμπέλ Κοϊξέ, 2003, 106΄: ο άνθρωπος μπροστά στην ασθένεια και τον θάνατο]: Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ

59. « Η μπλέ ταινία» [ σκην. Κ. Κισλόφσκι, 1993, 94΄: ο θάνατος και το νόημα της ζωής, ύμνος στη δύναμη της αγάπης]: Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ

60. «Το σύνδρομο της Κίνας» [ σκην. James Bridges, 1979, 122΄: σύγχρονη τεχνολογία, πυρηνική ένέργεια, οικολογία, ο ρόλος των ΜΜΕ]: Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ

61. « Το κύμα» [ σκην. Ντένις Γκάνσελ, 2008, 101΄: σχόλιο πάνω στην ελευθερία του ανθρώπου, στη γέννηση του φασισμού και στη βούληση του ανθρώπου για διάκριση και δύναμη] : Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ

62. « Ντέρσου Ουζαλά» [σκην. Ακίρα Κουροσάβα, 1975, 141΄: η σχέση του ανθρώπου με τη φύση, η ικανότητά του να «διαβάζει» τα μηνύματά της και να καλλιεργεί οικολογική συνείδηση]: Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ

63. «Η πόλη του Θεού» [σκην. F.Meiselles & K. Lund, 2002, 130΄: αλλοτρίωση, περιθωριοποίηση, ναρκωτικά εγκληματικότητα στις φτωχογειτονιές του Ρίο ντε Τζανέϊρο] : Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ

64. «΄Εριν Μπρόκοβιτς» [σκην. Steven Sodegbergh, 2000, 130΄: ο αγώνας του ανθρώπου για την προστασία του περιβάλλοντος στη σύγχρονη αμοραλιστική κοινωνία]: Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ

65. « Η επόμενη μέρα» [ σκην.Ν.Μέγιερ, 1983, 126΄: οι επιπτώσεις στον πλανήτη και στην ανθρώπινη κοινωνία από μια τυχαία ή προσχεδιασμένη χρήση πυρηνικών όπλων]: Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ

66. « ΄Ονειρα» [σκην. Ακίρα Κουροσάβα, 1990, 119΄: σπονδυλωτή ταινία με θέμα ονειρικές καταστάσεις-βιώματα του σκηνοθέτη, που έχουν σχέση με τη ζωή του ανθρώπου στο φυσικό περιβάλλον, την πυρηνική απειλή και το θάνατο]: Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ

67. « Birdy» [σκην. ΄Αλαν Πάρκερ, 1984, 120΄: ο πόλεμος του Βιετνάμ και οι θύτες που έγιναν θύματά του, αντιμιλιταριστικός και αντιπολεμικός προβληματισμός]: Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ

68. «Περσέπολις» [ σκην . Marjane Satrapi, 2007, 95΄: καταγραφή εμπειριών(με κινούμενα σχέδια) της σκηνοθέτιδος από την παιδική και εφηβική της ηλικία στο θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν και ταυτόχρονα ένα ιδιαίτερο σχόλιο για τον ατομοκεντρισμό της δυτικής κοινωνίας, όπου ο ξένος θεωρείται παρείσακτος]:Β΄(Ισλάμ Β΄) & Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ

69. « Το νησί» (Ostrov) [σκην.Pavel Lounguine, 2006, 112΄:η πίστη ως ιδανικό μακριά από δόγματα μέσα από τη ζωή ενός χαρισματικού γέροντα μοναχού σ’ ένα μικρό ορθόδοξο μοναστήρι του Ρωσικού βορρά]:Β΄& Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ

Κυριακή 21 Φεβρουαρίου 2016

Τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στην Οθόνη

Αυτές οι ταινίες έχουν επιλεγεί με τρόπο ώστε να αντανακλούν την ποικιλία των πιθανών προσεγγίσεων σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων -μερικά μπορεί ακόμη και να σας εκπλήξουν. Οι τίτλοι δίνονται στην γλώσσα προέλευσης, μαζί με μετάφραση στα ελληνικά όπου υπάρχει.
Επίσης περιλαμβάνονται λεπτομέρειες για την ημερομηνία κυκλοφορίας, το σκηνοθέτη και τη χώρα προέλευσης των ταινιών.
Οικονομική Παραβίαση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων
Τα χαμίνια της Ισταμπούλ (Yusul ile Kenan)
Ομέρ Καβούρ, 1979, Τουρκία
Η ιστορία των παιδιών του δρόμου στην Ισταμπούλ, που συχνά πέφτουν θύματα κακομεταχείρισης, αλλά προσπαθούν να συνεχίσουν τη δύσκολη ζωή τους δίνοντας κουράγιο το ένα στο άλλο, σε μια πόλη που δεν έχει θέση γι' αυτό.
Οι Bιρτουόζοι (Brassed Οff)
Mαρκ Χέρμαν, 1997, M.Βρετανία
Πώς η μπάντα πνευστών που δημιουργεί μια ομάδα ανθρακωρύχων, δίνει νόημα στη ζωή τους που κατατρύχεται από την ανεργία και την οικονομική ανέχεια.
Η Ευτυχισμένη Ζωή των Αγγέλων (La Vie Revee des Anges)
Ερίκ Ζονκά, 1998, Γαλλία
Δύο σύγχρονα νεαρά κορίτσια στη Γαλλία, στο μεταίχμιο της κοινωνικής ενσωμάτωσης και της φτώχειας, ζουν σε ένα όνειρο γιατί η πραγματικότητα δεν τους επιτρέπει να ζήσουν αληθινά.
Η Υπόσχεση (La Promese)
Ζαν Πιερ και Λυκ Νταρντέν, 1996, Βέλγιο
Ο μικρός Ιγκόρ μεγαλώνει δίπλα στον πατέρα του ο οποίος εκμεταλλεύεται παράνομους μετανάστες, νοικιάζοντάς τους στέγη και προσφέροντάς τους δουλειά με άθλιους όρους. ΄Όταν ένας από αυτούς πεθαίνει από λάθος του πατέρα του, ο Ιγκόρ αρχίζει να καταλαβαίνει την πραγματικότητα που τον περιβάλλει και η σχέση τους θα δοκιμαστεί.
Τ' όνομά μου είναι Τζο (My name is Joe)
Κεν Λόουτς, 1998, Μ.Βρετανία
Δύο τριαντάρηδες αντιήρωες, ένας άνεργος πρώην αλκοολικός και μια κοινωνική λειτουργός ερωτεύονται με φόντο την πιο σκληρή γειτονιά της Γλασκόβης.
Ανθρώπινο Δυναμικό (Resources Humaines)
Λοράν Καντέ, 1999, Γαλλία
Ο Φρανκ γίνεται υπεύθυνος ανθρώπινου δυναμικού στο εργοστάσιο που δουλεύει ο πατέρας του. Όταν οι προτάσεις του για βελτίωση της παραγωγικότητας δίνουν αφορμή για απόλυση αρκετών από τους εργαζομένους, η σχέση με την οικογένειά του και την τοπική κοινωνία θα διαταραχθούν αμετάκλητα.
Τα Ανθρώπινα Δικαιώματα είναι και γυναικεία δικαιώματα
Ladybird, Ladybird
Κεν Λόουτς, 1994, M.Βρεττανία
Μια γυναίκα βλέπει τα παιδιά της να απομακρύνονται ένα-ένα από κοντά της, από τις κοινωνικές υπηρεσίες που κρίνουν ότι δεν μπορεί να τα αναθρέψει κανονικά. Είναι σχεδόν αβάστακτη η σκηνή όπου τα δικαιώματα της μητέρας αφαιρούνται τελείως από την ηρωίδα, ιδίως το δικαίωμα να αγαπάει τα παιδιά της.
Hazal
Αλή Ογκζεντόρκ, 1980, Τουρκία
Το πορτραίτο της ζωής μιας γυναίκας της Ανατολίας
Θα χιονίσει τα Χριστούγεννα; (Y aura-t-il de la neige a Noel?)
Σαντρίν Βεϊσέ, 1996, Γαλλία
Παρότι ο σύζυγός της καταρρακώνει την αξιοπρέπειά της κάθε μέρα, η ηρωίδα καταφέρνει να συνεχίσει μόνον για χάρη των παιδιών της και με την ελπίδα ότι θα χιονίσει τα Χριστούγεννα.
Ο Κύκλος (Dayereh)
Tζαφάρ Παναχί, 2000, Ιράν
Μια συγκλονιστική ταινία για την κατάσταση των γυναικών του Ιράν και το φαύλο κύκλο καταπίεσης στον οποίο βρίσκονται και από όπου αδυνατούν να ξεφύγουν.
Μυστικά και Ψέματα (Secrets and Lies)
Μάϊκ Λι, 1996, Μεγάλη Βρετανία
Μετά το θάνατο των εύπορων θετών γονιών της, μια νεαρή μαύρη οφθαλμίατρος ανακαλύπτει τελικά τη φυσική της μητέρα, μια λαϊκή γυναίκα, εργάτρια και λευκή. Πράγματα που έπρεπε να είχαν ειπωθεί χρόνια πριν, βλέπουν τώρα το φως και φέρνουν τη λύτρωση.
Διαζύγιο αλά Ιρανικά (Divorce Iranian Style)
Κιμ Λονζινόττο και Ζίμπα Μιρ-Χοσεϊνί, 1998, Μ. Βρετανία
Η συγκινητική καταγραφή όσων διαδραματίζονται στη ζωή τριών Ιρανών γυναικών που προσπαθούν να πάρουν διαζύγιο. Μέσα από συνεντεύξεις με πολλά απρόοπτα και ζωντανά αποσπάσματα δικών οικογενειακού δικαίου, παρουσιάζεται μια διαφορετική εικόνα του Ιράν πέρα από τα στερεότυπα των ομήρων και των κοινωνικών και θρησκευτικών περιορισμών.
Πως να είσαι ελεύθερος όταν το παρελθόν δηλητηριάζει το παρόν
Trahir
Ράντου Μιχαϊλιάνου, 1995, Ρουμανία

Η σκιά της Σεκιουριτάτε κρέμεται βαριά πάνω από τη Ρουμανία. Μετά την πτώση του καθεστώτος Τσαουσέσκου όλοι ανακαλύπτουν ότι κάποιος τους έχει προδώσει - ακόμη και οι πιο στενοί τους φίλοι.
Ψεύτης ΄Ηλιος (Soleil Τrompeur)
Νικίτα Μιχάλκοφ, 1994, Ρωσία
Το όνειρο μιας κοινωνίας ισότητας ήταν επικίνδυνο, οδηγώντας πολλούς που το πίστεψαν, στο θάνατο. ΄Ενα φιλμ από έναν «μαιτρ» της σκηνοθεσίας, του οποίου ο πατέρας ήταν από τους αρχηγέτες του Κόκκινου Στρατού.
Lamerica
Τζόρτζιο Αμέλιο, 1993, Ιταλία
Πλοία γεμάτα με Αλβανούς που ρισκάρουν τη ζωή τους, προσπαθούν να φθάσουν στην Ιταλία. ΄Οταν το φιλμ κυκλοφόρησε, προκάλεσε σκάνδαλο. Επτά χρόνια αργότερα, το όνειρο του «Lamerica» είναι ακόμη μια πραγματικότητα για τους ανθρώπους που είναι έτοιμοι να ρισκάρουν ο,τιδήποτε.
Mαύρη γάτα, ΄Ασπρη γάτα (Black cat, White cat)
Eμίρ Κουστουρίτσα, 1998, Γιουγκοσλαβία
Αν ο κόσμος δείχνει να έχει χάσει τη λογική του, τότε ο μόνος τρόπος να επιβιώσεις είναι να τον κοιτάζεις με έναν `τρελό' τρόπο, δεν είναι έτσι;
Παραβιάσεις των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων
Berlin in Berlin
Σονάν Τσετίν, 1994, Γερμανία
Μεγαλειώδης μεταφορά γύρω από την παραβίαση των δικαιωμάτων των μεταναστών στη Δυτική Ευρώπη. Ένας νέος Γερμανός βρίσκεται αποκλεισμένος στο σπίτι μιας τουρκικής οικογένειας στο Βερολίνο.
Το πεπρωμένο (Al Massir)
Γιουσέφ Τσαχίν, 1997, Αίγυπτος
Ένας ύμνος στην ανεκτικότητα, ένα μήνυμα ειρήνης ενάντια στο φανατισμό. Ένα ταξίδι στη σύντομη περίοδο της Ευρωπαϊκής ιστορίας όταν το Βασίλειο της Ανδαλουσίας στη Γρενάδα αποτελούσε πρότυπο ανθρωπισμού, ενώ την ίδια στιγμή η υπόλοιπη Ευρώπη «καίγονταν» στις φλόγες της Ιεράς Εξέτασης.
Το Mίσος (La Haine)
Ματιέ Κασοβίτς, 1994, Γαλλία
Σε ένα υποβαθμισμένο προάστιο του Παρισιού που κατοικείται από άνεργους και περιθωριακούς μετανάστες, οι νεαροί της περιοχής συγκρούονται όλη τη νύχτα με τις δυνάμεις καταστολής. Η ρατσιστική θηριωδία της αστυνομίας έχει οδηγήσει σε εξέγερση τους κατοίκους. Μέσα από τα μάτια τριών φίλων παρακολουθούμε την ένταση η οποία μπορεί να οδηγήσει σε έκρηξη ανά πάσα στιγμή.
Το δικαίωμα εκείνων που είναι διαφορετικοί
Η Σιωπή (Le Silence)
Μοshen Makhmalhaf, 1996, Ιράν
Τα ανθρώπινα δικαιώματα ανήκουν και σε εκείνους με φυσικές ιδιαιτερότητες. ΄Ένα συγκλονιστικό φιλμ για ένα κωφό παιδί που αναπαριστά την Πέμπτη Συμφωνία του Μπετόβεν για τους μικροπωλητές στη λαϊκή αγορά.
Tragedie burlesque
Γκόραν Μάρκοβιτς, 1999, Γιουγκοσλαβία
Ο Διευθυντής μιας ψυχιατρικής κλινικής στο Βελιγράδι φθάνει στο απροχώρητο, μη έχοντας πόρους για να περιθάλψει τους ασθενείς του. Αποφασίζει να τους αφήσει ελεύθερους να βγουν στο δρόμο και να διαδηλώσουν. Όταν το πιο «τρελό» είναι μάλλον το πιο «κανονικό».
Shine, ο Σολίστας
Scott Hicks , 1996, Aυστραλία
Η αληθινή ιστορία του πιανίστα Ντέϊβιντ Χέλφγκοτ, ενός υπερταλαντουχου ατόμου, που μεγάλωσε μέσα σε ένα μουσικόφιλο αλλά αυταρχικό οικογενειακό περιβάλλον, έζησε για μια δεκαετία σε ψυχιατρείο και στη συνέχεια ξεκίνησε μια δεύτερη καριέρα παίζοντας με μοναδικό τρόπο κομμάτια σε ένα μπαρ.
Αναζητώντας νέες κοινότητες
Καλή Πατρίδα Σύντροφε
Λευτέρης Ξανθόπουλος, 1993, Ουγγαρία/Ελλάδα
Kάποιοι μετανάστες Έλληνες κομμουνιστές που είχαν καταφύγει στην Ουγγαρία στο τέλος του εμφυλίου πολέμου, απελαύνονται κατά την πτώση του Σοβιετικού μπλοκ. Προσπαθούν να διατηρήσουν την κοινότητά τους όσο πιο καλά μπορούν.
Dans ce pay-la
Λύντια Μποντρόβα, 1998, Ρωσία
Ένα χωριό στη Σιβηρία προσπαθεί να επιβιώσει ανάμεσα σε μικρά σχέδια για το μέλλον και μεγάλες καταστροφές, ανάμεσα στο μπουκάλι της βότκα και στα τελευταία κομμάτια του καταρρέοντος κομμουνισμού.
Drole de Felix
Ολιβιέ Ντουκαστέλ και Ζακ Μαρτινώ, 1999, Γαλλία
Ο Φελίξ, ένας ομοφυλόφιλος νέος, προσπαθεί να βρει τον πατέρα του. Στο ταξίδι του από το Βορρά στο Νότο της Γαλλίας, γνωρίζει διαφορετικούς ανθρώπους που γίνονται η νέα του οικογένεια.
Απ'το Χιόνι
Σωτήρης Γκορίτσας, 1993, Ελλάδα
Η κολασμένη κάθοδος τριών προσφύγων από την Αλβανία «από το χιόνι» ως το «βυθό» της Ομονοίας. Εκεί θα βρεθούν αντιμέτωποι με την πείνα, την φθορά του ονείρου. ΄Οταν ο Θωμάς θα βρει έναν άκαιρο και παράλογο θάνατο στο γιαπί μιας πολυκατοικίας, ο αφηγητής θα αποφασίσει να επιστρέψει στο χιόνι, εκεί όπου τουλάχιστον τα όνειρα διατηρούνται.
Το Τελευταίο Καταφύγιο (The Last Resort)
Πολ Παβλικόφσκι, 2000, Μ.Βρετανία
Μια γυναίκα από τη Ρωσία έρχεται στη Μ. Βρεττανία για να συναντήσει το μνηστήρα της. Μπορεί να μπει στη χώρα μόνον εάν δηλώσει την ιδιότητα του πρόσφυγα. Θα πρέπει να μείνει σε ένα κέντρο προσφύγων για ενάμισι χρόνο όπου το μόνο που έχει είναι κουπόνια για φαγητό και άθλιες συνθήκες διαμονής.
Τα δικαιώματα του παιδιού
Τα Παιδιά του Παραδείσου (Bacheha - Ye Aseman)
Μαζίντ Μαζίντι, 1997, Ιράν.
Ο Αλί και η Ζόρα είναι δυο αδέλφια που ζουν σε μια φτωχογειτονιά του Ιράν. ΄Ενα τεράστιο πρόβλημα δημιουργείται όταν ο Αλί χάνει το μοναδικό ζευγάρι παπούτσια της αδελφής του. Μόνη λύση είναι να τα ξαναβρούν. Τα δύο παιδιά ξεκινούν μια περιπλάνηση στους δρόμους της πόλης. Μέσα από τα παιδικά τους μάτια το Ιράν ξετυλίγεται μπροστά μας...
Τα Βλέμματα των Φαναριών
Κωστής Ζώης, 1997, Ελλάδα.
Τα παιδιά των φαναριών. Ψάχνουν με το βλέμμα τους ανάμεσα από τα τζάμια και τα ανοιχτά παράθυρα για την προσοχή μας. Αποφεύγουμε το βλέμμα τους, αρνούμαστε ευγενικά, αρνούμαστε σχεδόν θυμωμένα και βάζουμε σε κίνηση τους καθαριστήρες. Είναι όμως παιδιά, που τα απόκοψαν νωρίς από το περιβάλλον τους...
Salaam Bombay
Mίρα Ναϊρ, 1998, Ινδία
Οι ιστορίες των παιδιών του δρόμου στη Βομβάη και οι προσπάθειές τους να επιβιώσουν σ' ένα σκληρό περιβάλλον. Ευκαιριακή εργασία, επαιτεία και το μόνιμο άγχος της αστυνομίας.
Το Σχολείο
Μαριάννα Οικονόμου, 2001, Ελλάδα.
Ένα σχολείο της Αθήνας, το διαπολιτισμικό δημοτικό του Βοτανικού με πολλούς τουρκόφωνους μαθητές, γεφυρώνει δύο διαφορετικούς κόσμους. Καταγράφεται η προσπάθεια των δασκάλων να στήσουν ένα «κανονικό» σχολείο παρά τις αντιξοότητες από πολιτικές και κοινωνικές προκαταλήψεις.
Για περισσότερες επιλογές ταινιών, η Unicef διαθέτει δανειστική βιντεοθήκη με ταινίες που αναφέρονται στα προβλήματα των παιδιών. Τηλ: 7784184, φαξ: 7783829, 7702203, www.unicef.gr, Ξενίας 1, 11527 Αθήνα.

Πέμπτη 17 Σεπτεμβρίου 2015

'' To Δώρο Του Θεού. '' The Gift Of God. (Video + English Subtitles)

Η παρουσίαση αυτής της ταινίας '' Το Δώρο του Θεού '' ήταν μια επινόηση των συνεργατών του Ιερού Ναού Αγίου Δημητρίου Αγρινίου, ώστε να υπάρξει, για την Ορθόδοξη Εκκλησία, ένα σύγχρονο εφόδιο κατήχησης και ιεραποστολής.
Το έργο στηρίχθηκε σε κείμενα του π. Κωνσταντίνου που αρχικά συνόδευαν φωτεινές διαφάνειες. Βλέποντας ότι η εικόνα βοηθούσε περισσότερο από βιβλία και κηρύγματα, με μια ομάδα πνευματικών του παιδιών και φίλων ετοίμασε και παραδίδει στην Εκκλησία '' Το Δώρο του Θεού '' Πρωταρχικός σκοπός είναι, να προσεγγίσουν καλύτερα οι πιστοί το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας και να βιώσουν την αποκάλυψη του μόνου αληθινού Θεού μέσα στην Θεία Λειτουργία.
Η παρουσίαση αυτή με εικόνα περιγραφή και ήχο δίνει τη δυνατότητα να γνωρίσουμε την Θεολογία της Ορθοδόξου Λατρείας, να διακρίνουμε όσα δεν βλέπουμε την Κυριακή κατά την παρουσία μας στον Ναό, να βιώσουμε την αποκάλυψη του Θεού και να πορευθούμε προς την προσωπική μας Μεταμόρφωση.
Αυτή η ταινία απευθύνεται σε όλους όσους επιθυμούν να γνωρίσουν τον Λειτουργικό μας πλούτο, σε όσους ασχολούνται με την νεότητα και σ΄αυτούς που προσπαθούν να προετοιμάζονται καλύτερα για την Θεία Ευχαριστία.
Περιλαμβάνει και Αγγλικούς υπότιτλους, ώστε να αποτελεί ένα πολύτιμο εφόδιο κατήχησης και ιεραποστολής για όσους ακόμη δεν γνώρισαν καλά την Ορθόδοξο Εκκλησία και την λατρεία της.

Τρίτη 21 Απριλίου 2015

Επιλογή ταινιών με εκπαιδευτικό περιεχόμενο

Σττη συνέχεια της ενασχόλησης μου με τον κινηματογράφο στη διδασκαλία παρατίθεται μία ενδεικτική λίστα με ταινίες με θέμα την εκπαίδευση γενικότερα.
  1. Ο κύκλος των αυτοκρατόρων, μια ταινία για έναν καθηγητή Ιστορίας που προσπαθεί να διδάξει όσο καλύτερα μπορεί τους μαθητές του διδάσκοντάς τους παράλληλα και αξίες και στάσεις. Ώσπου η άφιξη ενός νέου μαθητή θα του ανατρέψει τον γνωστό του κόσμο έως τώρα.
  2. Freedom Writers, μια αληθινή ιστορία για μια καθηγήτρια στην Αμερική η οποία προσλαμβάνεται σε ένα σχολείο και έχει να αντιμετωπίσει ένα χωρισμένο-μειονοτικό-επιθετικό μαθητικό πληθυσμό από διαφορετικές φυλές και εθνικότητες με πολλά προβλήματα βίας, ανεργίας κλπ. Προσπαθεί πολύ να τα καταφέρει ώσπου της έρχεται η ιδέα να βάλει τους μαθητές της να γράψουν ένα ημερολόγιο.
  3. Τα παιδιά της χορωδίας, γαλλική ταινία που μας ξετυλίγει την ιστορία σε ένα οικοτροφείο αρρένων με πρωταγωνιστές τον νέο επιστάτη του σχολείου, τους μαθητές (ο καθένας με τα ταλέντα του) και τον Διευθυντή. Η φράση “action-reaction” τα λέει όλα για την παιδαγωγική του Διευθυντή.
  4. Ανάμεσα σε τοίχους, (2008) γαλλική ταινία με κεντρικό θέμα ένα δημόσιο σχολείο στο Παρίσι και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι εκπαιδευτικοί. Βρισκόμαστε σε μια τάξη μαθητών γύρω στα 13 με 15, στη Γαλλία, και καθηγητής είναι ο Φρανσουά, ο οποίος καλείται να αντιμετωπίσει διάφορες νοοτροπίες, κουλτούρες, χούγια από παιδιά που προέρχονται από διαφορετικές χώρες, θρησκείες, ηλικίες και έχουν διαφορετικές συνήθειες. Αυτό που διαχωρίζει το Φρανσουά από τους υπόλοιπους καθηγητές είναι η ειλικρίνειά του. Τους τη λέει, αλλά ταυτόχρονα τους σέβεται, τους κάνει πλάκα και ταυτόχρονα προσπαθεί να τους καταλάβει.
  5. Ο κύκλος των χαμένων ποιητών, κλασσική ταινία με τον Ρόμπιν Γουίλιαμς σαν καθηγητή να διδάσκει ποίηση σε ένα κολλέγιο αρρένων. “Captain, oh my captain”. “Oh captain, my captain!”. Μια ομάδα εφήβων, με οδηγό την ποίηση τολμούν να αναζητήσουν τον προσωπικό τους βηματισμό, με τον οποίο θα διασχίσουν τη ζωή και θα παραμείνουν όρθιοι. Προστάτης τους μέχρι την ελευθερία, ένας καθηγητής () που εκτός από τις γνώσεις των σχολικών εγχειριδίων, αναλαμβάνει αυτοβούλως να τους εκπαιδεύσει πως να στέκονται στο ύψος όλων εκείνων, που δεν μετριούνται με μηδενικά και προεξαργυρωμένες βραβεύσεις, αλλά με όνειρα και πίστη.
  6. Ο ξεχωριστός κύριος Χάντινγκ, ένας ξεχωριστός μαθητής, οι κολλητοί του και δύο καθηγητές, ένας μαθηματικός και ένας ψυχολόγος να τον διεκδικούν ο καθένας για τους δικούς του λόγους.
  7. Το χαμόγελο της Μόνα Λίζα Με την Τζούλια Ρόμπερτς. Η Κάθριν Γουάτσον είναι μία καθηγήτρια που αφήνει το αγόρι της και τη ζωή της στο Λος Άντζελες για να διδάξει στο Γουέλσλι, ένα συντηρητικό, ιδιωτικό κολέγιο θηλέων στη Μασαχουσέτη των Ηνωμένων Πολιτειών το 1953. Η Γουάτσον ενθαρρύνει τις σπουδάστριες να γίνουν καριερίστες. Θέλει οι μαθήτριές της να γίνουν ηγέτες του κόσμου και όχι απλές νοικοκυρές. Χρησιμοποιεί μοντέρνα τέχνη για να δείξει ότι δε χρειάζεται να ακολουθήσουν το γυναικείο στερεότυπο. Πιστεύει ότι οι γυναίκες μπορούν να κάνουν πολλά περισσότερα πράγματα από το να είναι μόνο σύζυγος και μητέρα. Η δουλειά της όμως έρχεται σε αντίθεση με τις μεθόδους του κολεγίου και οι συντηρητικές γυναίκες που διευθύνουν το σχολείο της προτείνουν να μείνει μόνο στις διδακτικές της αρμοδιότητες και να μην προσπαθεί να εκφράσει τις φιλελεύθερες απόψεις της στις μαθήτριες. Την απειλούν ότι μπορεί να χάσει τη δουλειά της.
  8. Επικίνδυνα μυαλά, με την Μισέλ Πφάιφερ, μια πρώην πεζοναύτης που πραγματοποιεί το όνειρό της να διδάξει σε γυμνάσιο. Διορίζεται σε σχολείο του Λος Άντζελες και ξεπερνά τους τύπους του εκπαιδευτικού συστήματος, για να πλησιάσει τους μαθητές της, την πλειοψηφία των οποίων αποτελούν παιδιά με προβλήματα, από τις κατώτερες κοινωνικά τάξεις. Η ταινία αυτή παρουσιάζει ένα σχολείο με προβληματικούς μαθητές.. Σας προτείνουμε να δείτε την ταινία, γιατί μας δείχνει πως αλλάζουν τα παιδιά στην εφηβεία όταν βρεθούν καθηγητές που τολμούν να τους μιλήσουν σε γλώσσα που καταλαβαίνουν. Είναι μια ταινία με πολύ αγωνία και χιούμορ.
  9. Νιώσε το ρυθμό, με τον Αντόνιο Μπαντέρας. Ο Pierre Dulaine είναι χορευτής και ιδιοκτήτης μια σχολής χορών πίστας στη Νέα Υόρκη, όπου φοιτούν πλουσιόπαιδα. Ένα βράδυ, γίνεται τυχαία μάρτυρας ενός περιστατικού βανδαλισμού από κάποιους μαθητές κι αποφασίζει να γίνει εθελοντής δάσκαλος χορού στο λύκειό τους με σκοπό να τους βοηθήσει με τον τρόπο του. Η δύσπιστη διευθύντρια του σχολείου του αναθέτει μια ομάδα τιμωρημένων μαθητών με προβλήματα συμπεριφοράς. Αυτοί αρχικά τον αντιμετωπίζουν με χλευασμό, αλλά τελικά καταφέρνει να τους κινήσει το ενδιαφέρον, προτρέποντάς τους να λάβουν μέρος σ’ έναν διαγωνισμό χορού.
  10. Η ζούγκλα του μαυροπίνακα (1955), του Ρίτσαρντ Μπρουκς το φαινόμενο του «στιγματισμού» και κοροϊδίας μαθητών από συμμαθητές τους είναι συχνό στα σχολεία, σύμφωνα με έρευνες. Στην ταινία είναι ο μοναδικός που φοράει γυαλιά μέσα στην τάξη. Οι συμμαθητές του τον έχουν «στιγματίσει» γι΄ αυτήν την απλή εξωτερική διαφορά του σε σύγκριση με τους υπολοίπους. Τον κοροϊδεύουν και τον εξευτελίζουν φωνάζοντάς τον «γυαλάκια». Άλλοι τον αποκαλούν «τζαμαρία». Κάποιοι μάλιστα τον έχουν αποκλείσει από την παρέα.
  11. Το κύμα (2008), του Dennis Gansel. Οταν συνειδητοποιεί, ότι οι παραδοσιακές μέθοδοι διδασκαλίας της Ιστορίας, προκαλούν αφόρητη ανία στους μαθητές του, ένας νεαρός καθηγητής, προτείνει την εφαρμογή ενός ιδιότυπου πειράματος, που προβλέπει συγκρότηση μιας ελίτ με μυστικούς κώδικες, σκληρή πειθαρχία και υψηλούς στόχους. Οι μαθητές θα οδηγήσουν το πείραμα σε απόλυτη επιτυχία και, χωρίς να το καταλάβουν, θα αρχίσουν να υποκύπτουν στη διακριτική γοητεία του φασισμού. Η ταινία αποδεικνύει την καταστροφική δύναμη της επιβαλλόμενης πειθαρχίας.
  12. Τα 400 χτυπήματα (1959), του Φρανσουά Τρυφώ. Μια ταινία ύμνος στη εφηβεία, τα πάθη και την αθωότητα της που την συνοδεύουν, που στρέφεται ενάντια σε κάθε εξουσιαστικό μηχανισμό, χωρίς να καταλήγει στον εύκολο διδακτισμό και δίχως να κλείνεται σε κάποιο ιδεολογικό σχήμα.
  13. Στον κύριο μας με αγάπη (1967), με τον Σίντνευ Πουατιέ. Μη μπορώντας να βρει δουλειά ως μηχανικός, ο Mark Thackeray αποφασίζει να εργαστεί προσωρινά ως καθηγητής σε μια τάξη στο East End του Λονδίνου.Έχοντας να αντιμετωπίσει τη δύστροπη συμπεριφορά των μαθητών του, θα προσπαθήσει να τους μάθει να σέβονται τους συνανθρώπους τους αλλά κυρίως τον εαυτό τους. Γρήγορα θα καταλάβει ότι οι μαθητές του χρειάζονται ένα διαφορετικό είδος εκπαίδευσης από αυτό ενός εγχειριδίου. Ότι χρειάζονται να επικοινωνήσουν μαζί του και μεταξύ τους σαν ενήλικοι. Να μιλούν για θέματα που έχουν απορίες. Να μην χρησιμοποιούνται από τον καθηγητή στα πλαίσια μιας εκπαιδευτικής διαδικασίας που αναπαράγει σχέσεις εξουσίας, για να μπορέσουν τα άγρια νιάτα, τα αλητάκια και τα “παλιοθήλυκα” να εξελιχθούν σε ώριμους ενηλίκους που μπορούν και σκέφτονται.
  14. Μαντανάγιο (1967), του Ακίρα Κοροσάβα. Ένας υπέργηρος δάσκαλος ζει πανευτυχής με τη γυναίκα του σε μια «καλύβα» ελάχιστων τετραγωνικών μέτρων. Η καλύβα είναι περιτριγυρισμένη από μικρό κήπο και το νεράκι ενός ποταμού ρέει ήσυχα στο τοπίο. Οι μαθητές του δεν τον έχουν ξεχάσει, αλλά τον επισκέπτονται συχνά γεμάτοι δώρα, όμως εκείνος είναι ευχαριστημένος με τα ελάχιστα! Κάθε χρόνο, οι μαθητές διοργανώνουν μια μικρή γιορτή για τα γενέθλια του σοφού δάσκαλου.
  15. Τα παιδιά της χορωδίας (2004), του Κριστό Μπαρατιέ. Βρισκόμαστε στη Γαλλική επαρχία, και συγκεκριμένα, στο Fond de l’ Etang, σχολείο για τα ατίθασα και ορφανά αγόρια. Στα μέσα του 20ου αιώνα, διευθυντής είναι ο αυστηρός κύριος Ρασίν, μότο του οποίου είναι το “Δράση – Αντίδραση”, ότι, δηλαδή, κάθε αταξία θα ακολουθεί μια σκληρή τιμωρία. Φυσικά, η απειλή δεν έχει κανένα απολύτως αποτέλεσμα στους μικρούς μαθητές. Γι’ αυτό, θα καταφθάσουν ενισχύσεις. Η άφιξη του δασκάλου και μουσικού Ματιέ, το 1949, θα ανατρέψει τα πάντα στο σχολείο. Ο ευγενικός δάσκαλος βλέπει σε κάθε παιδί ένα σύνολο άπειρων δυνατοτήτων, σε αντίθεση με το διευθυντή του σχολείου.
  16. Εάν (1968), του Λίντσευ Άντερσον. Σε ένα δημόσιο σχολείο στη Βρετανία, που ζουν εσωτερικοί οι μαθητές του, ο τρόπος εκπαίδευσης και επικοινωνίας με τα παιδιά είναι καθ’ όλα βάρβαρος και ακατανόητος: οι ιεραρχίες του, ο τρόπος διδασκαλίας του, και η εν γένει στάση του, έχουν να κάνουν περισσότερο με στρατό παρά με σχολείο. Βλέπουμε το λεπτομερές μωσαϊκό του παραλογισμού ενός συστήματος εκπαίδευσης, την αλόγιστη βία που χρησιμοποιεί, την αντίδραση των πιο ανήσυχων πνευμάτων του και την, εντέλει, αιματηρή εξέγερση τους. Η τελευταία σκηνή, από τις πλέον χαρακτηριστικές του κινηματογράφου,
  17. Ούτε ένας λιγότερος (1999), του Ζανγκ Γιμού. Σ’ ένα χωριό ξεχασμένο από τον θεό, ο δάσκαλος θα πρέπει να φύγει για ένα μήνα και στο πόδι του αφήνει μια 13χρονη απόφοιτο… δημοτικού. Μα της εξηγεί καλά: “Θα πληρωθείς μόνο όταν γυρίσω κι έχεις καταφέρει να κρατήσεις όλους μου τους μαθητές. Δε θέλω ούτε έναν λιγότερο». Η μικρή μπαίνει στην τάξη και γράφει το μάθημα στον πίνακα. Λέει στους μαθητές να το αντιγράψουν, αλλά βλέποντας ότι ο καθένας κάνει ό,τι θέλει βγαίνει από την αίθουσα και κάθεται μπροστά στην πόρτα για να μη φύγει κανείς. Όμως, όπως ακούγεται και μέσα στο φιλμ “τη σήμερον ημέρα είναι πιο δύσκολο να κρατάς τα παιδιά στο σχολείο από το να τα διδάσκεις”. Και αρχίζουν οι διαρροές.
  18. Μάθε παιδί μου γράμματα (1981), του Θόδωρου Μαραγκού. Θέμα της ταινίας, η μόρφωση των νέων στην Ελλάδα μέσα από την ιστορία μιας μικρής ορεινής πόλης που μαραζώνει τις τελευταίες δεκαετίες μετά τον πόλεμο λόγω της εσωτερικής μετανάστευσης. Η υπόθεση εκτυλίσσεται σε ένα χωριό της ορεινής Αρκαδίας λίγο μετά τη μεταπολίτευση. Τα αποκαλυπτήρια ενός μνημείου πεσόντων κατά την Κατοχή αναστατώνουν την τοπική κοινωνία, καθώς παραλείπεται το όνομα του Χρίστου Καναβού, ενός κομμουνιστή αντιστασιακού που σκοτώθηκε στην περιοχή. Ο Μαραγκός δημιουργεί μια ταινία που επιφανειακά φαίνεται να διακωμωδεί τα κακώς κείμενα της εκπαίδευσης στην Ελλάδα. Ωστόσο, στο βαθύτερο πυρήνα της και ειδικά προς το τέλος της βλέπουμε πως η ταινία αξιοποιεί την κακή κατάσταση του εκπαιδευτικού συστήματος στην Ελλάδα για να μας μιλήσει για ένα θέμα ταμπού στην εποχή της: τη σύγχρονη ελληνική ιστορία.
Αναδημοσίευση από:http://blogs.sch.gr/isiglavas/archives/697 

Τετάρτη 11 Δεκεμβρίου 2013

Τα Χριστούγεννα που νίκησαν τον πόλεμο

  Από το : Θεολόγος.gr
Μια φορά κι έναν καιρό, τα Χριστούγεννα οι άνθρωποι δεν έδιναν ο ένας στον άλλο δώρα, αλλά σφαίρες στην καρδιά. Πολλοί δεν έμεναν μέσα στη ζεστασιά των σπιτιών τους, δίπλα ίσως από ένα τζάκι, αλλά ήταν κλεισμένοι μέσα στα χαρακώματα και έπιναν κονιάκ για να μην πεθάνουν. Σίγουρα όχι μόνο μια φορά κι έναν καιρό, τα Χριστούγεννα δεν έφερναν στον κόσμο την ειρήνη, γιατί αυτός ήταν βυθισμένος μέσα στον πόλεμο. Όμως η φύση του ανθρώπου αποζητά πάντα την ελευθερία, την αγάπη και την ειρήνη, έστω και κατά βάθος.

Μια φορά κι έναν καιρό, 96 χρόνια πριν η Ευρώπη ολόκληρη σειόταν από τις ιαχές του πολέμου. Όλα είχαν σταματήσει μπροστά στην επέλαση των Γερμανών, εκτός από ένα: ο χρόνος. Ο χρόνος που κυλούσε αμείλικτα και έφερνε κάθε χρόνο στις 25 Δεκεμβρίου, την ημέρα που όλοι περισσότερο από κάθε άλλη φορά, θέλουν να είναι σε ένα σπίτι με ζεστασιά, καλό φαγητό και πάνω απ' όλα μαζί με την αγαπημένη τους οικογένεια.Μια τέτοια μέρα είχε έρθει και τον Δεκέμβριο του 1914, στα χαρακώματα του Δυτικού Μετώπου στα σύνορα Γαλλιας και Βελγίου.

Λίγες μέρες πριν, 101 Βρετανίδες είχαν γράψει μια επιστολή «Στις γυναίκες της Αυστρίας και της Γερμανίας» ζητώντας να σταματήσει ο πόλεμος έστω γι' αυτές τις μέρες των Χριστουγέννων. Ο πάπας Βενέδικτος ο 15ος είχε εκκλιπαρίσει τις κυβερνήσεις των χωρών που βρίσκονταν σε πόλεμο, «τα όπλα να σιγήσουν τουλάχιστον τη νύχτα που ψέλνουν οι αγγέλοι». Η έκκληση του απορρίφθηκε πάραυτα.

Οι άντρες όμως των χαρακωμάτων στην περιοχή Υπέρ των γαλλοβελγικών συνόρων ήξεραν ότι απέναντί τους έχουν τον εχθρό και πρέπει να πολεμήσουν. Έτσι τουλάχιστον είχαν μάθει να κάνουν. Όταν όμως στις 24 Δεκεμβρίου, λίγο πριν η μέρα αλλάξει και ακουστούν «οι ύμνοι των αγγέλων», στην πεδιάδα επικρατούσε η απόλυτη σιωπή, οι πολεμιστές ήθελαν μόνο την ειρήνη. Από τη μια πλευρά οι Γερμανοί στρατιώτες και από την άλλη οι Βρετανοί και λίγο παραπέρα οι Γάλλοι προσεύχονταν να γίνει ένα θαύμα.

Την αρχή την έκαναν οι Γερμανοί. Δειλά στην αρχή και δυνατά στη συνέχεια άρχισαν να τραγουδούν κάλαντα και να στολίζουν τα χαρακώματά τους με κεράκια. Παίρνοντας θάρρος και οι Βρετανοί άρχισαν να τραγουδούν δικά τους χριστουγεννιάτικα τραγούδια και σε λίγο οι δυο πλευρές αντάλλαζαν φωναχτά χριστουγεννιάτικες ευχές! Σύντομα, οι πιο θαραλλέοι άρχισαν να βγαίνουν στην ουδέτερη ζώνη και να χαιρετούν από κοντά αυτούς που ίσως να σκότωναν την άλλη μέρα. Άρχισαν μάλιστα να ανταλλάσουν δώρα όπως ποτό και καπνό ή ακόμα πιο προσωπικά όπως κουμπιά και καπέλα! Το πρώτο βήμα προς την ειρήνη είχε γίνει. Όλες οι πλευρές μάζεψαν τους νεκρούς τους και τους αποχαιρέτησαν με ύμνους. Τελικά το βράδυ αυτό τα όπλα πράγματι σίγησαν για να ακουστούν ύμνοι, τραγούδια και η Ειρήνη. Ο Άγγλος Μπρους Μπάιρνσφάδερ που βρισκόταν εκεί εκείνο το βράδυ ανέφερε σε γράμμα του λίγο αργότερα: «Δε θα ήθελα να χάσω αυτά τα μοναδικά και παράξενα Χριστούγεννα για τίποτα στον κόσμο. Εντόπισα έναν Γερμανό αξιωματικό και του είπα ότι θα έπρεπε να μου χαρίσει κάποια από τα φανταχτερά του κουμπιά. Έφερα σύρμα και τα έβγαλα και εγώ σε αντάλλαγμα του χάρισα δυο δικά μου κουμπιά. Το τελευταίο πράγμα που είδα ήταν ένας οπλίτης μας που παλιά ήταν ερασιτέχνης κομμωτής να κουρεύει έναν Γερμανό στρατιώτη που είχε πολύ μακριά μαλλιά».

Τα νέα δε μαθεύτηκαν έξω από το μέτωπο παρά μια εβδομάδα μετά. Τότε ανακάλυψαν ότι αυτό το χαράκωμα δεν ήταν η μόνη περιοχή που τα αντίπαλα στρατόπεδα είχαν συναδελφωθεί έστω για ένα βράδυ. Κάπου μάλιστα αυτή η «παύση» του πολέμου είχε κρατήσει ως και την Πρωτοχρονιά. Οι New York Times ήταν οι πρώτοι που μίλησαν γι' αυτή την άτυπη ανακωχή σε δημοσίευμά τους στις 31 Δεκεμβρίου 1914. Γρήγορα οι βρετανικές εφημερίδες άρχισαν να γράφουν για την «μεγαλύτερη έκπληξη αυτού του γεμάτου εκπλήξεις πολέμου». Σύντομα, φωτογραφίες φτάνουν από το μέτωπο και οι εφημερίδες δημοσιεύουν τις εικόνες Γερμανών και Βρετανών στρατιωτών να τραγουδούν μαζί ανάμεσα στις γραμμές καθώς και γράμματα που έφταναν από το μέτωπο στις οικογένειες των στρατιωτών. Οι New York Times μιλούν θετικά για την φανερή έλλειψη πραγματικής έχθρας ανάμεσα στις δύο πλευρές, ενώ η Mirror, πιο ρεαλιστική, λυπάται γιατί η τραγωδία και ο παραλογισμός θα ξεκινήσουν και πάλι.

Αξίζει να τονιστεί επίσης πως Βρετανοί και Γερμανοί στρατιώτες παίξανε στα χαρακώματα αντίπαλοι σε ποδοσφαιρικό αγώνα γεγονός που κορύφωσε το νόημα της ανακωχής. Ήταν από τους πρώτους ποδοσφαιρικούς αγώνες μεταξύ Γερμανών και Άγγλων που γίνανε στην ποδοσφαιρική ιστορία
Αναδημοσίευση από Niva




« Καλά Χριστούγεννα» [ σκην. Κριστιάν Καριόν, 2006, 115΄: η ιστορία μιας αυθόρμητης ανακωχής στα χαρακώματα του δυτικού μετώπου στον Α΄Παγκόσμιο Πόλεμο με αφορμή τη γιορτή των Χριστουγέννων]

Η ταινία ολόκληρη με ελληνικούς υπότιτλους στο ιστολόγιο : Η ΜΟΝΗ ΟΔΟΣ

Παρασκευή 6 Δεκεμβρίου 2013

Επαναστάτης χωρίς αιτία

3. «Επαναστάτης χωρίς αιτία» [ σκην. Ν. Ρέϊ , 1955, 106΄: Εφηβεία, μοναξιά, απογοήτευση, οργή] : Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ
https://docs.google.com/file/d/0B3X1ACsxF6o-Q0I4T2o4UnF5X00/edit

Δείτε όλες τις προτάσεις για ταινίες που μπορούν να αξιοποιηθούν διδακτικά εδώ
Δείτε ολόκληρη την ταινία με ελληνικούς υπότιτλους εδώ

Παρασκευή 29 Νοεμβρίου 2013

Λεπτή κόκκινη γραμμή

7. « Λεπτή κόκκινη γραμμή» [σκην. Τ. Μαλίκ, 1998, 164΄: οι ανθρώπινες σχέσεις μέσα στη φρίκη του πολέμου]: Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ
Οι υπόλοιπες προτάσεις για ταινίες εδώ

Δείτε ολόκληρη την ταινία με ελληνικούς υπότιτλους εδώ

Φυσικά, ακόμη μια ταινία αναδημοσιευμένη από το ιστολόγιο Η ΜΟΝΗ ΟΔΟΣ το οποίο και ευχαριστούμε πολύ για τις αναρτήσεις!!!!

Τρίτη 26 Νοεμβρίου 2013

Το βασίλειο των Ουρανών

42. « Το βασίλειο των Ουρανών» [σκην. Ρίντλεϊ Σκοτ, 2005, 139΄: Σταυροφορίες, Μοναχικά Τάγματα, φανατισμός]: Γ΄ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ & Β΄ΛΥΚΕΙΟΥ

Οι υπόλοιπες προτάσεις για ταινίες  εδώ

Δείτε ολόκληρη την ταινία με ελληνικούς υπότιτλους εδώ

Ευχαριστώ θερμά τον Β.Κ. διαχειριστή των ιστολογίων
imoniodosmovies και Η ΜΟΝΗ ΟΔΟΣ που μου έστειλε τον σύνδεσμο και για αυτη την ταινία!
Εϊναι από αυτές που δεν είχα καταφέρει να εντοπίσω!!!!

Η Αποστολή

45. « Η Αποστολή» [ σκην. Ρόλαντ Τζοφέ, 1986, 117΄: η δράση ιεραποστόλων της Ρ/Κής εκκλησίας στη Λατινική Αμερική]: Β΄ΛΥΚΕΙΟΥ

Οι υπόλοιπες προτάσεις για ταινίες εδώ

Δείτε ολόκληρη την ταινία με ελληνικούς υπότιτλους εδώ


Ευχαριστώ θερμά τον Β.Κ. διαχειριστή των ιστολογίων
imoniodosmovies και Η ΜΟΝΗ ΟΔΟΣ που μου έστειλε τον σύνδεσμο για την συγκεκριμένη ταινία!
Εϊναι από αυτές που δεν είχα καταφέρει να εντοπίσω!!!!

Κυριακή 24 Νοεμβρίου 2013

Αντρέϊ Ρουμπλιόφ

25. « Αντρέϊ Ρουμπλιόφ» [σκην. Α. Ταρκόφσκι. 1966. 205΄: η ζωή και το έργο του μεγάλου Ρώσου αγιογράφου μέσα από ιστορία της κοινωνίας και της εκκλησίας της εποχής του]: Α΄& Β΄ΛΥΚΕΙΟΥ

Οι υπόλοιπες προτάσεις εδώ

Δείτε ολόκληρη την ταινία με ελληνικούς υπότιτλους στο ιστολόγιο Η ΜΟΝΗ ΟΔΟΣ

Αδελφός ΄Ηλιος, Αδελφή Σελήνη

31. « Αδελφός ΄Ηλιος, Αδελφή Σελήνη» [ σκην. Φράνκο Τζεφιρέλλι, 1972, 117΄: η ζωή του αγίου Φραγκίσκου της Ασσίζης]: Γ΄ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ & Β΄ΛΥΚΕΙΟΥ

Όλες οι υπόλοιπες προτάσεις: http://alliotikathriskeytika.blogspot.com/2013/11/blog-post_646.html#ixzz2lb26OeWG

Ολόκληρη η ταινία με ελληνικούς υπότιτλους στο ιστολόγιο Η ΜΟΝΗ ΟΔΟΣ

Θα ζήσω

55. « Θα ζήσω» [ σκην. Τιμ Ρόμπινς, 1995, 112΄: θανατική ποινή, ζωή και θάνατος, ψυχολογικά προβλήματα θανατοποινίτη, ανθρώπινες σχέσεις]: Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ

Όλες οι προτάσεις για ταινίες εδώ

Ολόκληρη η ταινία με ελληνικούς υπότιτλους στο ιστολόγιο : Η ΜΟΝΗ ΟΔΟΣ

Καλά Χριστούγεννα

9. « Καλά Χριστούγεννα» [ σκην. Κριστιάν Καριόν, 2006, 115΄: η ιστορία μιας αυθόρμητης ανακωχής στα χαρακώματα του δυτικού μετώπου στον Α΄Παγκόσμιο Πόλεμο με αφορμή τη γιορτή των Χριστουγέννων]:Α΄, Β΄& Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ

Περισσότερες προτάσεις για ταινίες εδώ
Η ταινία ολόκληρη με ελληνικούς υπότιτλους στο  ιστολόγιο : Η ΜΟΝΗ ΟΔΟΣ

Quo Vadis

41. « Κβό Βάντις» [σκην. Μ. Λιρόϊ, 1951, 161΄: διωγμοί Νέρωνα]: Γ΄ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ
Δείτε τις υπόλοιπες προτάσεις εδώ
Ολόκληρη η ταινία με ελληνικούς υπότιτλους στο ιστολόγιο: Η ΜΟΝΗ ΟΔΟΣ

Λώρενς της Αραβίας

14. «Λώρενς της Αραβίας» [σκην. Ντ. Λύν, 1962, 202΄: ανθρώπινες σχέσεις μέσα στον πόλεμο, προβλήματα συνείδησης, όψεις του Ισλάμ]: Β΄& Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ

Οι υπόλοιπες προτάσεις για ταινίες ανά τάξη και θέμα εδώ

Την ταινία θα την δείτε με ελληνικούς υπότιτλους στο ιστολόγιο : Η ΜΟΝΗ ΟΔΟΣ

Το κύμα

61. « Το κύμα» [ σκην. Ντένις Γκάνσελ, 2008, 101΄: σχόλιο πάνω στην ελευθερία του ανθρώπου, στη γέννηση του φασισμού και στη βούληση του ανθρώπου για διάκριση και δύναμη] : Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ
Οι υπόλοιπες προτάσεις για ταινίες εδώ

Το βρήκα σε αυτην την εκδοχή:


Και από το ιστολόγιο: Η ΜΟΝΗ ΟΔΟΣ

Οι ζωές των άλλων

19. « Οι ζωές των άλλων» [ σκην. F.Henckel von Donnersmarck, 2006,137΄ : αυθαιρεσία κρατικής εξουσίας, ανθρώπινες σχέσεις , ελευθερία και αξιοπρέπεια, προβλήματα συνείδησης]: Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ
Οι υπόλοιπες προτάσεις για ταινίες ανά θέμα εδώ

Η ταινία με ελληνικούς υπότιτλους στο ιστολόγιο  Η ΜΟΝΗ ΟΔΟΣ

Ο Johnny πήρε το όπλο του

50. « Ο Τζόνι πήρε τ’ όπλο του» [σκην. Ντάλτον Τράμπο,1971, 115΄: η φρίκη του πολέμου μέσα από την ιστορία ενός στρατιώτη που ακρωτηριάζεται από νάρκη]: Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ

Περισσότερες ταινίες για διδακτική αξιοποίηση:http://alliotikathriskeytika.blogspot.com/2013/11/blog-post_646.html#ixzz2la6HJtTh                     
tvxs.gr | Ο Johnny πήρε το όπλο του από tvxorissinora

Ο θάνατος του εμποράκου

47. « Ο θάνατος του εμποράκου» [ σκην. V.Schlendorf, 1985, 130΄: οικογένεια, σχέσεις συζύγων, γονείς και παιδιά, άγχος, μοναξιά, απογοήτευση]: Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ

Περισσότερες προτάσεις ταινιών για διδακτική αξιοποίηση :http://alliotikathriskeytika.blogspot.com/2013/11/blog-post_646.html#ixzz2la52GatV
                      
tvxs.gr | Ο θάνατος του εμποράκου από tvxorissinora

Η λίστα του Σίντλερ

38. « Η λίστα του Σίντλερ» [σκην. Σ. Σπίλμπεργκ, 1993, 187΄: πόλεμος, ανθρώπινα δικαιώματα, συνείδηση, μετάνοια, συγχώρηση]: Γ΄ΛΥΚΕΙΟΥ

Οι υπόλοιπες προτάσεις για ταινίες :http://alliotikathriskeytika.blogspot.com/2013/11/blog-post_646.html#ixzz2la1INe4F

Δείτε την ταινία στο ιστολόγιο : Η ΜΟΝΗ ΟΔΟΣ
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...