Άσμα Ασμάτων

Δυο λόγια εν είδη προλόγου να γίνει κατανοητό το πνεύμα του ποιήματος Άσμα Ασμάτων του βασιλιά Σολομώντα που εμφανίζεται ως νυμφίος σ’ αυτό κι η Σουλαμίτιδα ως νύμφη. Αρχοντοπούλα κόρη του Ναδάβ και Βασίλισσα του Σαβά σύμφωνα με τα «Αγιόγραφα» της Εβραϊκής Βίβλου και τα «Ποιητικά-διδακτικά» βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης. Το Σαβά ήταν ένα βασίλειο στην περιοχή της σημερινής Υεμένης, όπου βασίλεψε για ένα πλήθος χρόνια με αρχή το 950 π.χ. Η βασίλισσα των Σαβαίων που ήταν μελαμψή στο χρώμα όπως ομολογεί η ίδια στο Άσμα Ασμάτων, αλλά και όμορφη πολύ τόσο που οι Έλληνες την ονόμασαν Μαύρη Αθηνά, οι Άραβες Μπιλκίς κι οι Αιθίοπες Μακέντα – Μεγαλειοτάτη. Οτες ο βασιλιάς Σολομώντας έκτισε τον περίφημο Ναό στην Ιερουσαλήμ, η φήμη του ακούστηκε παντού με θαυμασμό και στο βασίλειο του Σαβά γόνεψε στη βασιλική ψυχή της Σουλαμίτιδας άκρατο πόθο τον Σολομώντα να γνωρίσει… Έφτασε στην Ιερουσαλήμ με μεγάλη συνοδεία και πλούσια δώρα για να τον συναντήσει, καμήλες φορτωμένες με πολύ χρυσάφι και πολύτιμες πέτρες, μα πάνω απ’ όλα τη θηλυκή τη χάρη, τη γητεία - γοητεία… Όπως φαίνεται εξ αρχής στο Άσμα Ασμάτων* στον ερωτικό διάλογο της νύμφης και νυμφίου… Ας με φιλήσει φίλημα απ’ το δικό σου στόμα Τα χάδια σου γλυκύτερα κι απ’ το κρασί ακόμα Τα χάδια σου γλυκύτερα κι απ’ το κρασί ακόμα… Μελοποίηση - Ποιητική Απόδοση ©Νικόλας Αλεξανδρινός

Άσμα Ασμάτων

[Το Ἆσμα Ἀσμάτων (ο τίτλος ισοδυναμεί με υπερθετικό [="ωραιότατο άσμα"]) είναι ένα λυρικό τραγούδι με διαλογική μορφή και ερωτικό περιεχόμενο. Σύμφωνα με την παράδοση, δημιουργός του είναι ο Σολομώντας (10ος π.Χ. αι.) αλλά τα πραγματολογικά στοιχεία του κειμένου, η γλώσσα και το ύφος του παραπέμπουν σε μεταγενέστερη εποχή και σύμφωνα με τους μελετητές το έργο παραδόθηκε προφορικά (πιθανώς απαγγελλόταν σε γαμήλιες τελετές), έως ότου κατεγράφη και απέκτησε την τελική του μορφή κατά πάσα πιθανότητα μεταξύ 450-400π.Χ. Αν και το περιεχόμενο του Άσματος είναι αναμφισβήτητα ερωτικό, ενσωματώθηκε στον εβραϊκό και στον χριστιανικό κανόνα, επειδή ερμηνεύτηκε αλληγορικά: οι Εβραίοι είδαν στο Άσμα μια παράσταση της σχέσης του Γιαχβέ, δηλαδή του Θεού, προς τον περιούσιο λαό του Ισραήλ, ενώ οι χριστιανοί τη σχέση του Χριστού προς την Εκκλησία.] Απόσπασμα από το Άσμα ασμάτων στη μετάφραση των Ο΄ έχει μελοποιηθεί από τον Μ. Χατζιδάκι (Ο Μεγάλος Ερωτικός, 1972).