Χριστουγεννιάτικα παραμύθια και διηγήματα

Ιστοσελίδα στην οποία συγκεντρώνονται χαρακτηριστικά κείμενα με θέμα τα Χριστούγεννα. Ανθολογούνται παραμύθια των αδελφών Γκριμμ και του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, διηγήματα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, καθώς και μια χριστουγεννιάτικη ιστορία του Ευγένιου Τριβιζά.

Έθιμα, κάλαντα και ύμνοι των Χριστουγέννων

Ιστοσελίδα στην οποία συγκεντρώνονται διαδικτυακές διευθύνσεις σχετικές με τη γιορτή των Χριστουγέννων. Μέσα από προτεινόμενους διαδικτυακούς τόπους ο μαθητής μπορεί να συλλέξει πληροφορίες για τα χριστουγεννιάτικα έθιμα, να ακούσει παραδοσιακά κάλαντα, τραγούδια και θρησκευτικούς ύμνους, καθώς και να αναζητήσει απεικονίσεις της Γέννησης του Χριστού στη βυζαντινή τέχνη.

Χριστουγεννιάτικο αντι-παραμύθι – Ή: η αξιοπρέπεια του ανθρώπου και η αναξιοπρέπεια του Θεού

«Σε ένα φουτουριστικό κόσμο της δεκαετίας του 1950 αναζητείται σωτήρας. Μια διεθνής επιτροπή επιστημόνων, στην οποία συμμετέχουν εκπρόσωποι των τριών φυλών της γης, συγκαλείται για να επιλύσει την κρίση. Παραμονή των Χριστουγέννων... και τίθεται το ερώτημα, ποιος άνθρωπος θα σώσει τα σκουλήκια – και την ανθρωπότητα; 

Αν και η ταινία έχει φανταστικό ή ακόμα και σουρεαλιστικό χαρακτήρα, έχει τις ρίζες της στον ποιητικό ρεαλισμό. Συνιστά μια σύγχρονη προσέγγιση, που εμπνέεται από την παράδοση της τέχνης του κινηματογράφου, την εποχή του βουβού κινηματογράφου, το "φιλμ νουάρ", ενώ η εικονογραφία της εμπνέεται από τη βυζαντινή εικονογράφηση».

Διαβάστε μια εξαιρετική ανάλυση της ταινίας στο αφιέρωμα της αέναης επΑνάστασης

Σκηνοθεσία: Ευθύμης Χατζής 

Διασκευή Σεναρίου: π. Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος 

Διήγημα: Ηλία Βουλγαράκη | «Μια αξιοπρεπής Τριάδα» 

Μουσική: Ευανθία Ρεμπούτσικα 

Εκτέλεση Παραγωγής: View Master Films. Παραγωγή: ΑΝΕΕ ΤΕΧΝΑΒΑ Α.Ε.

 

«Χριστός γεννάται δοξάσατε»: Η ενανθρώπηση του Θεού

 «Η γέννησή σου Χριστέ ο Θεός ημών ανέτειλε τω κόσμω το φως το της γνώσεως. Εν αυτή γαρ οι τοις άστροις λατρεύοντες, υπό αστέρος εδιδάσκοντο,σε προσκυνείν, τον ήλιον της δικαιοσύνης και σε γινώσκειν, εξ ύψους ανατολή, Κύριε, δόξα σοι» (Απολυτίκιο της εορτής των Χριστουγέννων).

Η ιστορική εξέλιξη του εορτασμού των Χριστουγέννων
Η ενανθρώπηση του Θεού Λόγου αποτελεί τη σημαντικότερη ακίνητη Δεσποτική εορτή της Εκκλησίας. Μέχρι και τα μέσα του 4ου μ.Χ. αιώνα, τα γεγονότα της Γέννησης και της Βάπτισης του Κυρίου εορτάζονταν την 6η Ιανουαρίου και η εορτή αυτή (που συνδύαζε και τις δύο εορτές), ονομάζονταν «Επιφάνια». Ο Πάπας Ιούλιος Α΄ (336-342), χώρισε τις δύο εορτές και μετέφερε τον εορτασμό της Γέννησης του Χριστού από τις 6 Ιανουαρίου στις 25 Δεκεμβρίου. Μία από τις ερμηνείες για τον καθορισμό της 25ης Δεκεμβρίου ως ημερομηνίας εορτασμού των Χριστουγέννων, αποτελεί η επιθυμία του Χριστιανισμού να εκχριστιανίσει τις αρχαίες ειδωλολατρικές εορτές, που ήταν διαδεδομένες στο προηγούμενο ειδωλολατρικό παρελθόν των χριστιανών. Με τον τρόπο αυτό, οι Χριστιανοί επιβεβαίωναν την επικράτηση της πίστης τους ενάντια στις ειδωλολατρικές θεότητες, δίνοντας ένα εντελώς νέο, χριστιανικό περιεχόμενο, στις εορτές αυτές, καθώς, την ημέρα αυτή εορτάζονταν από τους ειδωλολάτρες τα γενέθλια του θεού Ήλιου. Έτσι, η Εκκλησία αντικατέστησε την ειδωλολατρική εορτή του θεού Ήλιου, με την εορτή του «Ήλιου της Δικαιοσύνης», που είναι ο Ιησούς Χριστός της Παλαιάς Διαθήκης, το «φως του κόσμου» (Ιω. 8,12). 

Το μυστήριο της ενανθρώπησης
Η ενανθρώπηση του Λόγου αποτελεί για την Εκκλησία ένα ιδιαίτερο μυστήριο. Χωρίς την ενανθρώπηση του Υιού του Θεού, ο άνθρωπος ήταν καταδικασμένος στον θάνατο και στην απώλεια. Ο άπειρος Θεός έγινε άνθρωπος, για να λυτρώσει τον άνθρωπο από την αμαρτία και να τον επιστρέψει στον χώρο του Παραδείσου. Ο Χριστός, με την ενανθρώπησή Του, ανέλαβε στο θεανδρικό Του πρόσωπο ολόκληρη την ανθρώπινη φύση. Αφού την καθάρισε και την αγίασε, την ένωσε με τη δική Του θεία φύση.
Ο σαρκωμένος Λόγος είναι ο νέος τέλειος τύπος ανθρώπου, αναδημιουργημένος στο θείο Πρόσωπο του Κυρίου Ιησού Χριστού. Αυτό σημαίνει ότι η σωτηρία του ανθρωπίνου γένους είναι πραγματικό γεγονός, λόγω της υποστατικής ένωσης των δύο φύσεων στο Πρόσωπο του Χριστού. Ο φιλάνθρωπος Θεός, με την ενανθρώπησή Του, μας δείχνει το μεγαλείο της θεϊκής σαρκωμένης αγάπης Του προς τον άνθρωπο. Κατέβηκε στη γη ως ταπεινός άνθρωπος, χωρίς την θεϊκή δόξα Του, για να σώσει τον άνθρωπο από την πτώση του, με τη δική Του σταυρική θυσία, προσφέροντας το αίμα Του για την σωτηρία του. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει και ο Άγ. Ειρηναίος Λυώνος «Στα περασμένα χρόνια λεγόταν πως ο άνθρωπος πλάστηκε κατά την εικόνα του Θεού, αλλ᾽ αυτό δε φαινόταν. Γιατί ακόμη ήταν αόρατος ο Λόγος (ο Χριστός) που κατά την εικόνα του είχε γίνει ο άνθρωπος. Γι’ αυτό ακριβώς και έχασε εύκολα την ομοιότητα. Όταν όμως ο Λόγος του Θεού έγινε άνθρωπος, επικύρωσε και τα δύο γιατί και την εικόνα έδειξε αληθινά με το να γίνει αυτός, ό,τι ήταν η εικόνα του (ο άνθρωπος, δηλαδή)· και την ομοιότητα (του ανθρώπου με το Θεό) έκανε βέβαιη με το να ομοιώσει τον άνθρωπο με τον αόρατο Πατέρα μέσω του ορατού Λόγου» (Αγίου Ειρηναίου, Επισκόπου Λυώνος, Κατά αιρέσεων, 5, 16, 2).
Ο Θεός ταπεινώνεται ενώπιον του δημιουργήματός Του, δείχνοντας τη θεϊκή ταπείνωσή Του, ώστε και εμείς, που πιστεύουμε αληθινά σ’ Αυτόν, να ακολουθήσουμε στην πράξη την θεϊκή και φιλάνθρωπη αγάπη Του. Ο Θεός γίνεται άνθρωπος, για να γίνει ο άνθρωπος υιός του Θεού κατά χάριν, να ομοιωθεί μαζί Του, να θεωθεί.

Εικονίζοντας τη Γέννηση του Χριστού
Με την ερμηνεία της εικόνας της Γεννήσεως του Χριστού, μπορούμε να πάρουμε όλα εκείνα
τα μηνύματα που χρειαζόμαστε για την κατανόηση του μυστηρίου της ενανθρώπησής Του.

 Στο κέντρο της εικόνας βρίσκεται η φάτνη, μέσα σε ένα μαύρο και σκοτεινό τριγωνικό σπήλαιο. Στο Ευαγγέλιο, όπως είναι γνωστό, δεν αναφέρεται κάτι για το σπήλαιο· μας πληροφορεί, όμως, γι’ αυτό η αρχαία Παράδοση.
Μέσα στη φάτνη, στο κέντρο της εικόνας, είναι ξαπλωμένο το «Γεννηθέν Παιδίον» τυλιγμένο σε λευκά σπάργανα, προς το οποίο γονατίζουν τα πάντα. Το παιδί, που είναι ξαπλωμένο στη φάτνη, είναι ο ίδιος ο Θεός που φανερώθηκε σ΄εκείνους που κάθονταν «στο σκοτάδι και στην σκιά του θανάτου», δηλαδή στην αμαρτία. (Λκ. 1, 79)
Πίσω από τη φάτνη βρίσκονται δύο ζώα, ένα βόδι και ένα γαϊδουράκι. Η θέση τους στο κέντρο της Εικόνας δηλώνει μια πρακτική ανάγκη: η Παναγία ταξίδεψε καθισμένη πάνω σ΄ένα γαϊδουράκι, και το βόδι το πήρε ο Ιωσήφ για να το πουλήσει, ώστε να πληρώσει τα έξοδα του ταξιδιού. Επιπλέον, η εικόνα μας υπενθυμίζει την προφητεία του προφήτη Ησαΐα: «Γνωρίζει το βόδι τον ιδιοκτήτη του και ο όνος την φάτνη του κυρίου του. Ο Ισραηλιτικός λαός όμως δεν τον γνωρίζει, και ο λαός δεν τον καταλαβαίνει». (Ησ. 1, 3)
Στο κέντρο της εικόνας, μαζί με τον Χριστό βρίσκεται η Μητέρα Του, η Παναγία, ξαπλωμένη κοντά στο παιδί της πάνω σ΄ένα στρωσίδι, όπως συνηθίζεται στην Ανατολή. Η παρουσία της εκεί δείχνει πως στο σχέδιο του Θεού για την σωτηρία του ανθρώπου, συμμετέχει και το ανθρώπινο γένος. Για να τονιστεί η συμμετοχή της στη σωτηρία μας, η Παναγία παρουσιάζεται στην εικόνα σε μεγαλύτερες διαστάσεις από τα υπόλοιπα πρόσωπα.
Στο επάνω μέρος, στα δεξιά, εικονίζεται ο χορός των Αγγέλων που δοξολογούν τον Θεό και φέρνουν την καλή είδηση («ευαγγέλιο») στους ανθρώπους. Οι ποιμένες γίνονται οι πρώτοι μάρτυρες του θαύματος. Παριστάνονται στην εικόνα ακούγοντας τον ύμνο των Αγγέλων, καθώς ένας Άγγελος τους μιλά και τους εξηγεί το γεγονός της Γεννήσεως. Συχνά, ένας από τους ποιμένες παίζει με την φλογέρα του, ανακατεύοντας την ανθρώπινη μουσική τέχνη με τον αγγελικό ύμνο. Ένας άλλος ποιμένας αρμέγει.
Στην αριστερή μεριά της εικόνας εικονίζονται οι Μάγοι, άλλοτε πεζοί και άλλοτε επάνω σε άλογα ή καμήλες, κρατώντας τα δώρα τους. Το χρυσάφι το πρόσφεραν, γιατί ο Χριστός είναι ο βασιλιάς των αιώνων· το λιβάνι γιατί ο Χριστός είναι ο Θεός όλων· και την σμύρνα, στον Αθάνατο Χριστό που θα έμπαινε στον Τάφο για τρεις ημέρες.
Μπροστά από τους Μάγους βαδίζει ο Αστέρας, που τους οδηγεί και τους δείχνει τη Φάτνη. Η ακτίνα του Αστέρα, ξεκινά από κάποιο σημείο που βρίσκεται έξω από την Εικόνα, επάνω στον ουρανό. Αυτό σημαίνει πως το Άστρο δεν είναι μόνο ένα κοσμικό φαινόμενο, αλλά και ένας αγγελιαφόρος από τον ουρανό, που φέρνει μήνυμα στην γη, ότι γεννήθηκε σ’ αυτήν Εκείνος, που ανήκει στον ουρανό.
Στο κάτω δεξιό μέρος της εικόνας ζωγραφίζεται ο δίκαιος Ιωσήφ σκεπτικός για όλα όσα συμβαίνουν, και μπροστά του, με την μορφή ενός γέροντα ή ενός τσοπάνου ντυμένου με προβιά, ζωγραφίζεται ο Σατανάς, που προσπαθεί να σπείρει αμφιβολία στην ψυχή του. Ο Ιωσήφ ζωγραφίζεται στην άκρη της εικόνας και όχι μαζί με το παιδί και τη Μητέρα Του, γιατί δεν είναι ο πατέρας, αλλά ο προστάτης του Ιησού και της Μαρίας. Οι ανάγκες της ανθρώπινης φύσης του Κυρίου, αποτυπώνονται με ιδιαίτερο τρόπο και στο πρώτο λουτρό του θείου Βρέφους, το οποίο εικονίζεται στο κάτω αριστερό μέρος της
εικόνας.

Το νόημα των Χριστουγέννων για τον σύγχρονο άνθρωπο
Ο σύγχρονος τρόπος ζωής του ανθρώπου, η μοναξιά που τον περιβάλλει, τα κοινωνικά, οικονομικά, οικογενειακά και προσωπικά προβλήματα που τον ταλαιπωρούν, κάνουν τα Χριστούγεννα να φαντάζουν ως μια ευκαιρία για έξοδο από το άγχος και μια ανάπαυλα από όσα τον βασανίζουν. Η Γέννηση του Χριστού, όμως, δεν έχει καμιά σχέση με τον κοσμικό χαρακτήρα που της αποδίδεται (ρεβεγιόν, κ.λπ.) και ο οποίος περιορίζεται σε ορισμένα μόνο τυπικά θρησκευτικά καθήκοντα.
Τα Χριστούγεννα, αντίθετα, προσφέροντα ώστε να ζήσουμε την ενανθρώπηση του Χριστού, όχι ως ένα γεγονός του παρελθόντος, αλλά ως μία πραγματικότητα του σήμερα. Η Εκκλησία, με τη θεολογία της που γίνεται βίωμα, μας καλεί να αφουγκραστούμε το βαθύτερο νόημα και το μήνυμα της γέννησης του Σωτήρα. Στη «Μητρόπολη των εορτών», τα Χριστούγεννα, μας καλεί να εγκαταλείψουμε τους εξωτερικούς τύπους εορτασμού και να βιώσουμε την παρουσία του Χριστού μέσα στις καρδιές μας. Τότε, η Γέννησή Του δεν θα είναι απλά ένα ιστορικό γεγονός, αλλά θα γίνει προσωπικό γεγονός και βίωμα.

1η Δραστηριότητα
Καταιγισμός ιδεών με τη λέξη «Χριστούγεννα».

2η Δραστηριότητα
Δραστηριότητα σε κύκλο: Καθισμένοι σε κύκλο συνεχίζουμε τη φράση: «Για μένα Χριστούγεν-
να είναι…». Καταθέτουμε τις απόψεις μας, τις εμπειρίες μας, τα βιώματά μας και καταλήγουμε
σε ένα συμπέρασμα για το πώς θα πρέπει να γιορτάζουμε τα Χριστούγεννα, σύμφωνα με την
παράδοση της Εκκλησίας και του τόπου μας.
3η Δραστηριότητα
Επίλυση προβλήματος: Γιατί τα Χριστούγεννα ονομάζονται γενέθλια ημέρα της ανθρωπότητας.

4η Δραστηριότητα
Διαβάζουμε τα παρακάτω κείμενα από το κοντάκιο του Ακάθιστου Ύμνου. Τι συναισθήματα μας γεννούν;
«Θέλοντας να σώσει τον κόσμο ο θείος διακοσμητής των όλων, ήρθε σ᾽ αυτόν αυθόρμητα. Και ενώ ως Θεός είναι Βασιλιάς και Κύριος, έγινε για χάρη μας άνθρωπος. Έτσι, αφού με την ανθρώπινη φύση προσκάλεσε τους ανθρώπους, ως Θεός ακούει αυτούς να του λένε· Αλληλούια».

«Αυτός ήταν ο λόγος που ο υψηλός Θεός χαμήλωσε και παρουσιάστηκε στη γη ως ταπεινός άνθρωπος, γιατί ήθελε να τραβήξει προς τα ουράνια ύψη αυτούς που αναφωνούν σ᾽ αυτόν· Αλληλούια». Από το Κοντάκιο του Ακάθιστου ύμνου.

5η Δραστηριότητα
Διαβάζουμε το παρακάτω χωρίο και το κείμενο και συζητούμε για την απόφαση του Κυρίου να γεννηθεί ως ένας από εμάς, να ζήσει κοντά μας και να προσφέρει τη ζωή Του για μας. Σκεφτόμαστε την πορεία Του στη γη, από την ημέρα της Γέννησής Του, μέχρι και την Ανάληψή Του στους ουρανούς. Επιλέγουμε 5 λέξεις για να περιγράψουμε ότι αισθανόμαστε γι’ αυτή την απόφαση. Τις σημειώνουμε σε ένα χαρτί και το ανταλλάσουμε με τον διπλανό μας. Συζητούμε τις λέξεις που επιλέξαμε και γιατί.

«Ἐν τούτῳ ἐστὶν ἡ ἀγάπη, οὐχ ὅτι ἡμεῖς ἠγαπήσαμεν τὸν Θεόν, ἀλλ᾿ ὅτι αὐτὸς ἠγάπησεν ἡμᾶς καὶ ἀπέστειλε τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἱλασμὸν περὶ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν» (Α΄ Ιω. 4:10).

«Η εορτή των Χριστουγέννων δεν προσφέρεται για σκέψεις ευσεβείς και αναλύσεις συναισθηματικές, αλλά για να συνειδητοποιήσουμε τη ζωτική σημασία τους και να μετάσχουμε στα εορταζόμενα γεγονότα· να βιώσουμε ότι ο Θεός έγινε άνθρωπος για τη δική μας σωτηρία, ότι μας έδωσε μία νέα ζωή, που είναι η δυνατότητα να γίνουμε θεοί κατά χάριν». «Το χριστιανικό εορτολόγιο», Αθήνα, Κλάδος Εκδόσεων της Επικοινωνιακής και Μορφωτικής Υπηρεσίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, 2007, σ. 369. 

 6η Δραστηριότητα
Έρευνα στην οικογένειά μας: Τι πιστεύουμε ότι γιορτάζουμε τα Χριστούγεννα; Σε ποιους αφορά η εορτή; Ποια στοιχεία εκκοσμίκευσης διακρίνουμε στον τρόπο που γιορτάζουμε τα Χριστούγεννα και ποιος είναι ο ορθός τρόπος εορτασμού τους, σύμφωνα με τη διδασκαλία της Εκκλησίας;

7η Δραστηριότητα
Βρίσκουμε και παρουσιάζουμε στην τάξη έθιμα και εικόνες Χριστουγέννων από όλο τον κόσμο.

8η Δραστηριότητα
Προβολή video: «Οι επισκέπτες» [βλ. https://www.youtube.com/watch?v=KYmioVlFjZM&t=13s].
Με βάση το περιεχόμενό του αναστοχαζόμαστε, και με τη βοήθεια των σχετικών εικόνων της
Ενότητας, συζητούμε «Το πραγματικό νόημα των Χριστουγέννων».

9η Δραστηριότητα
Χτίζοντας γέφυρες: Αναζητούμε στο διαδίκτυο τα ήθη και τα έθιμα των Χριστουγέννων. Μας
βοηθά και η σχετική δραστηριότητα στον ιστότοπο: http://photodentro.edu.gr/aggregator/lo/
photodentro-lor-8521-4401

10η Δραστηριότητα
Αντιστοιχίζουμε τα σωστά στη δραστηριότητα «Ο σκοπός της ενανθρώπησης του Χριστού»,
στον ιστότοπο: http://photodentro.edu.gr/aggregator/lo/photodentro-lor-8521-8657
Επιλέγουμε τη σωστή απάντηση για το πραγματικό νόημα των Χριστουγέννων στον ιστότοπο:
http://photodentro.edu.gr/aggregator/lo/photodentro-lor-8521-9166

11η Δραστηριότητα
Επιλέγουμε και υλοποιούμε από τις παρακάτω δράσεις:
• Προετοιμάζουμε μια χριστουγεννιάτικη γιορτή στο σχολείο.
• Αναλαμβάνουμε τον στολισμό του χριστουγεννιάτικου δέντρου της τάξης ή του σχολείου μας.
• Κατασκευάζουμε ευχετήριες χριστουγεννιάτικες κάρτες.
• Κατασκευάζουμε μια φάτνη και τοποθετούμε τα πρόσωπα σύμφωνα με την ορθόδοξη εικόνα της Γεννήσεως.
• Οργανώνουμε μια επίσκεψη σε ένα ίδρυμα ή σχολική μονάδα που φιλοξενεί ευπαθείς ομάδες (ορφανοτροφείο, γηροκομείο, νοσοκομείο, Ειδικό σχολείο), για να πούμε τα κάλαντα
και να προσφέρουμε τις χριστουγεννιάτικες κάρτες που κατασκευάσαμε.

12η Δραστηριότητα

Artful Thinking («αρχή-μέση-τέλος»): Παρατηρούμε το έργο του Σάντρο Μποτιτσέλι, «Η μυστική γέννηση», (στην επόμενη σελίδα) και απαντούμε στις ερωτήσεις: Αν το έργο ήταν η αρχή μιας ιστορίας, τι θα μπορούσε να ακολουθήσει; Αν το έργο είναι το μέσον μιας ιστορίας, τι θα μπορούσε να έχει συμβεί προηγουμένως; Τι θα μπορούσε να συμβεί μετά; Αν το έργο
ήταν το τέλος μιας ιστορίας, τι τίτλο θα μπορούσε να έχει;

 

 

 

 

 13η Δραστηριότητα
Αφού παρατηρήσουμε το έργο του Ν. Λύτρα, «Τα κάλαντα», συντάσσουμε έναν κατάλογο με ερωτήματα (π.χ. γιατί...; τι θα γινόταν αν...; Τι θα συνέβαινε αν ξέραμε ότι... ; Τι θα άλλαζε αν..;) Δίνουμε στον διπλανό μας τον κατάλογο και εκείνος απαντά σε κάθε ερώτημα. Συζητούμε μαζί το περιεχόμενο των απαντήσεών του.

 

 

 

 

 

 

Πηγή: Γεώργιος Φίλιας, Δημήτριος Χοϊλούς, Κωνσταντίνος Πρέντος,Λειτουργική Ζωή της Εκκλησίας Β´ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ,σελ:119-126

Η Γέννηση του Χριστού στην ανατολική και στη δυτική τέχνη (συλλογή εικόνων)

Συλλογή δέκα εικόνων με θέμα τη Γέννηση του Χριστού και την απόδοσή της στην τέχνη της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Στόχοι του μαθησιακού αντικειμένου είναι η εξάσκηση των μαθητών στην παρατήρηση εποπτικού υλικού και κυρίως η εξοικείωσή τους με την εικονογραφία της Γέννησης στην ανατολική ζωγραφική. Απώτερος στόχος είναι να προβούν οι μαθητές σε δημιουργικές συγκρίσεις μεταξύ των εικόνων, αναφορικά με τον αριθμό, τη θέση και τη στάση των εικονιζόμενων προσώπων. Πιο συγκεκριμένα, η συλλογή περιλαμβάνει φορητές εικόνες, τοιχογραφίες, ψηφιδωτά και μεταγενέστερες αγιογραφίες, που χρονολογούνται από τον 7ο μ.Χ. αιώνα έως και τη σύγχρονη εποχή. Για κάθε εικόνα, μάλιστα, δίνονται σύντομες πληροφορίες με μορφή επεξήγησης, καθώς και σχετικός υπερσύνδεσμος.

Συλλογή δεκαοκτώ εικόνων με θέμα τη Γέννηση του Χριστού και την απόδοσή της στη χριστιανική τέχνη της Δύσης. Στόχοι του μαθησιακού αντικειμένου είναι η εξάσκηση των μαθητών στην παρατήρηση εποπτικού υλικού και κυρίως η εξοικείωσή τους με την εικονογραφία της Γέννησης στη δυτική τέχνη. Απώτερος στόχος είναι να προβούν οι μαθητές σε δημιουργικές συγκρίσεις μεταξύ των εικόνων, αναφορικά με τον αριθμό, τη θέση και τη στάση των εικονιζόμενων προσώπων. Πιο συγκεκριμένα, η συλλογή περιλαμβάνει τοιχογραφίες, πίνακες ζωγραφικής και υαλογραφήματα (βιτρό), που χρονολογούνται από τον 14ο έως και τον 17ο αιώνα και αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα της μεσαιωνικής τέχνης, της τέχνης της Αναγέννησης και του Μανιερισμού. Να σημειωθεί, επίσης, ότι για κάθε εικόνα δίνονται σύντομες πληροφορίες με μορφή επεξήγησης, καθώς και σχετικός υπερσύνδεσμος.

Δ' ωδή των Χριστουγέννων «Ράβδος εκ της ρίζης Ιεσσαί»

Αρχείο ήχου και συνοδευτικό κείμενο, με θέμα την καταβασία της Δ΄ ωδής «Ράβδος εκ της ρίζης Ιεσσαί», που ψάλλεται κατά τον κανόνα της ακολουθίας των Χριστουγέννων. Στόχοι του μαθησιακού αντικειμένου είναι να γνωρίσουν οι μαθητές μία από τις ωδές των Χριστουγέννων και να εξοικειωθούν με τη βυζαντινή εκκλησιαστική μουσική και υμνογραφία. Κατά τη διάρκεια αναπαραγωγής του αρχείου ήχου, προβάλλεται μια φορητή εικόνα με την παράσταση της Γέννησης, δίνονται σύντομες πληροφορίες για τη συγκεκριμένη καταβασία, ενώ παράλληλα καταγράφονται τα λόγια του τροπαρίου.

Στιχηρό ιδιόμελο του Εσπερινού των Χριστουγέννων «Τι σοι προσενέγκωμεν Χριστέ...»

Αρχείο ήχου και συνοδευτικό κείμενο, με θέμα το στιχηρό ιδιόμελο «Τι σοι προσενέγκωμεν, Χριστέ», που ψάλλεται κατά τον Εσπερινό των Χριστουγέννων. Στόχοι του μαθησιακού αντικειμένου είναι να γνωρίσουν οι μαθητές ένα από τα τροπάρια των Χριστουγέννων και να εξοικειωθούν με τη βυζαντινή εκκλησιαστική μουσική και υμνογραφία. Κατά τη διάρκεια αναπαραγωγής του αρχείου ήχου, προβάλλεται μια φορητή εικόνα με την παράσταση της Γέννησης, δίνονται σύντομες πληροφορίες για το συγκεκριμένο στιχηρό ιδιόμελο, ενώ παράλληλα καταγράφονται τα λόγια του τροπαρίου (πρωτότυπο κείμενο και νεοελληνική απόδοση).

Κοντάκιο των Χριστουγέννων «Η Παρθένος σήμερον....»

Αρχείο ήχου και συνοδευτικό κείμενο, με θέμα το κοντάκιο «Η Παρθένος σήμερον», που ψάλλεται κατά την ακολουθία των Χριστουγέννων. Στόχοι του μαθησιακού αντικειμένου είναι να γνωρίσουν οι μαθητές ένα από τα κοντάκια των Χριστουγέννων και να εξοικειωθούν με τη βυζαντινή εκκλησιαστική μουσική και υμνογραφία. Κατά τη διάρκεια αναπαραγωγής του αρχείου ήχου, προβάλλεται μια τοιχογραφία με την παράσταση της Γέννησης, δίνονται σύντομες πληροφορίες για το συγκεκριμένο κοντάκιο, ενώ παράλληλα καταγράφονται τα λόγια του ύμνου (πρωτότυπο κείμενο και νεοελληνική απόδοση).

Δοξαστικό Εσπερινού Χριστουγέννων «Ότε καιρός της επί γης…»

Αρχείο ήχου και συνοδευτικό κείμενο, με θέμα το δοξαστικό «Ότε καιρός επί της γης», που ψάλλεται κατά τη διάρκεια της ακολουθίας του Εσπερινού των Χριστουγέννων. Στόχοι του μαθησιακού αντικειμένου είναι να γνωρίσουν οι μαθητές ένα από τα δοξαστικά των Χριστουγέννων και να εξοικειωθούν με τη βυζαντινή εκκλησιαστική μουσική και υμνογραφία. Κατά τη διάρκεια αναπαραγωγής του αρχείου ήχου, προβάλλεται μια φορητή εικόνα με την παράσταση της Γέννησης, δίνονται σύντομες πληροφορίες για το συγκεκριμένο δοξαστικό ιδιόμελο, ενώ παράλληλα καταγράφονται τα λόγια του ύμνου

Η Γέννηση του Χριστού στην ανατολική και τη δυτική τεχνοτροπία

Δραστηριότητα εξερεύνησης με θέμα τη Γέννηση του Χριστού και την απόδοσή της σε δύο εικαστικά έργα διαφορετικών τεχνοτροπιών. Στόχοι του μαθησιακού αντικειμένου είναι η εξάσκηση των μαθητών στην παρατήρηση εποπτικού υλικού, η εύρεση των κοινών εικονογραφικών στοιχείων ανάμεσα στα δύο έργα και ο συσχετισμός τους με την ευαγγελική διήγηση. Απώτερος στόχος είναι η εξοικείωση των μαθητών τόσο με την ανατολική όσο και με τη δυτική ζωγραφική τέχνη. Πιο αναλυτικά, το μαθησιακό αντικείμενο περιλαμβάνει μια ορθόδοξη φορητή εικόνα και έναν αναγεννησιακό πίνακα ζωγραφικής (Sandro Botticelli, περ. 1500) με θέμα τη Γέννηση του Χριστού. Στους μαθητές δίνεται, επίσης, η δυνατότητα να προβάλουν και να μελετήσουν τη σχετική περικοπή της Γέννησης από το Ευαγγέλιο του Λουκά (Λουκ. 2, 1-20, στο πρωτότυπο κείμενο και σε νεοελληνική απόδοση), προκειμένου να διαπιστώσουν ότι η χριστιανική τέχνη απεικόνιζε κάθε φορά το αντίστοιχο απόσπασμα της Αγίας Γραφής, λειτουργώντας ως «βιβλίο των αγραμμάτων».

Η Γέννηση του Χριστού - Βασικές μορφές και στοιχεία της σκηνής

Δραστηριότητα εξερεύνησης μιας ορθόδοξης φορητής εικόνας με θέμα τη Γέννηση του Χριστού. Σκοπός του μαθησιακού αντικειμένου είναι η παρατήρηση της εικονογραφίας της σκηνής και ο εντοπισμός των βασικών μορφών και άλλων στοιχείων της. Η δραστηριότητα στοχεύει, επίσης, στην εξοικείωση των μαθητών με την ανατολική ζωγραφική τεχνοτροπία, την κατανόηση του βαθύτερου νοήματος και των συμβολισμών της σκηνής, καθώς και στον συσχετισμό της συγκεκριμένης εικόνας τόσο με άλλες αποδόσεις του ίδιου θέματος στην τέχνη όσο και με το ευαγγελικό κείμενο. Εκτός από τη διαδραστική εικόνα, το μαθησιακό αντικείμενο περιλαμβάνει, επίσης, τη σχετική περικοπή από το Ευαγγέλιο του Λουκά (Λουκ. 2, 1-20, στο πρωτότυπο κείμενο και σε νεοελληνική απόδοση), προκειμένου να κατανοήσουν οι μαθητές ότι η χριστιανική τέχνη λειτουργούσε ως «βιβλίο των αγραμμάτων».

Το βιβλίο της Γέννησης του Χριστού

Ψηφιακό βιβλίο - παρουσίαση με θέμα την απόδοση της Γέννησης του Χριστού στην ορθόδοξη χριστιανική τέχνη. Στόχοι του μαθησιακού αντικειμένου είναι η εξάσκηση των μαθητών στην παρατήρηση εποπτικού υλικού και κυρίως η εξοικείωσή τους με την ανατολική ζωγραφική τεχνοτροπία. Απώτερος στόχος είναι να προβούν οι μαθητές σε δημιουργικούς συσχετισμούς και συγκρίσεις, αναφορικά με την εικονογραφία της παράστασης. Πιο συγκεκριμένα, μέσα από το ψηφιακό βιβλίο προβάλλονται ψηφιδωτά, φορητές εικόνες, τοιχογραφίες και μεταγενέστερες αγιογραφίες ανατολικής τεχνοτροπίας, με θέμα τη Γέννηση του Χριστού. Να σημειωθεί, επίσης, ότι για κάθε εικόνα δίνονται σύντομες πληροφορίες με μορφή επεξήγησης.

Κοντάκιο των Χριστουγέννων «Η Παρθένος σήμερον....»

Αρχείο ήχου και συνοδευτικό κείμενο, με θέμα το κοντάκιο «Η Παρθένος σήμερον», που ψάλλεται κατά την ακολουθία των Χριστουγέννων. Στόχοι του μαθησιακού αντικειμένου είναι να γνωρίσουν οι μαθητές ένα από τα κοντάκια των Χριστουγέννων και να εξοικειωθούν με τη βυζαντινή εκκλησιαστική μουσική και υμνογραφία. Κατά τη διάρκεια αναπαραγωγής του αρχείου ήχου, προβάλλεται μια τοιχογραφία με την παράσταση της Γέννησης, δίνονται σύντομες πληροφορίες για το συγκεκριμένο κοντάκιο, ενώ παράλληλα καταγράφονται τα λόγια του ύμνου (πρωτότυπο κείμενο και νεοελληνική απόδοση).

Ο Θεός μου ο Τσιγγάνος: Μία πρόταση για τη σχολική γιορτή των Χριστουγέννων-Θεατράκι για παιδιά ποιήματα και τραγούδια

Ο Θεός μου ο Τσιγγάνος: Μία πρόταση για τη σχολική γιορτή των Χριστουγέννων-Θεατράκι για παιδιά ποιήματα και τραγούδια.
	http://hdl.handle.net/10795/125 http://repository.edulll.gr/125
PDF (2.54 MB) Read Online PDF (21.46 kB) Read Online	Abstract Προετοιμασία σχολικής γιορτής των Χριστουγέννων. Χιουμοριστικοί θεατρικοί διάλογοι για παιδιά, ποιήματα και τραγούδια. Πλούσια εικονογράφηση Licencee Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων Contractor Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Τμήμα Φιλοσοφίας, Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας. Τομέας Παιδαγωγικής Language Greek Subject θρησκεία τέχνες του θεάματος αθίγγανος κοινωνικοπολιτισμικές ομάδες πολιτιστική διαφορά εθνότητα Keywords Χριστούγεννα, Ποιήματα, Τραγούδια, Τσιγγανόπαιδες μαθητές, Τσιγγάνοι, Ρομά, Σχολική γιορτή, Χριστούγεννα Education Level Ε' Δημοτικού, ΣΤ' Δημοτικού, Γυμνάσιο Lesson Θρησκευτικά Intended User Role Student Type Text (Book )

Πού είναι ο Χριστός;

 Γράφει ο  Πέτρος Παναγιωτόπουλος

Με την ευκαιρία της μεγάλης γιορτής της χριστιανοσύνης, των Χριστουγέννων, τα Μέσα και τα blogs θα «θυμηθούν» και πάλι την ιστορία του αστεριού, που οδήγησε τους Μάγους από την Ανατολή στη φάτνη του νεογέννητου Βασιλιά. Θα ακουστούν και πάλι γνώμες ειδικών (στην καλύτερη περίπτωση), εικασίες, εκτιμήσεις και υποθέσεις για την προέλευση και τη φύση αυτού του μυστηριώδους ουράνιου σημαδιού. Μύθος, θαύμα, σύνηθες αστρονομικό φαινόμενο; Και πάλι θα παρελάσουν μπροστά μας οι ποικίλες αντιλήψεις και απόψεις για το τι συνέβη δυο χιλιάδες χρόνια πριν.

Το σίγουρο είναι πάντως ότι κανείς δεν μπορεί να διατυπώσει μια ασφαλή εκτίμηση για το φαινόμενο. Οπότε επανερχόμαστε στον ίδιο παρονομαστή: οι πιστοί αποδέχονται την υπερφυσική εξήγηση του φαινομένου. Οι άλλοι κρατούν τις επιφυλάξεις τους. Εξάλλου, όπως έλεγε και ο αείμνηστος καθηγητής του Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης Νίκος Ματσούκας, «οι ουρανοί διηγούνται δόξαν Θεού γι’ αυτούς που πιστεύουν… για όσους δεν πιστεύουν, δεν διηγούνται τίποτα».

Έτσι εξηγείται, μάλλον, γιατί τα μυστήρια της Βασιλείας είναι «εσφραγισμένα σφραγίσιν επτά» και γιατί στα «μωρά του κόσμου» επιλέχθηκε να αποκαλυφθεί το μυστήριο της σωτηρίας. Και το νεογέννητο Βασιλέα δεν τον «πήραν είδηση» ούτε οι τρανοί ούτε οι ιστορικοί της εποχής. Αυτοί που τον προσκυνούν είναι οι απλοί βοσκοί και οι (ξένοι) σοφοί μάγοι. Σ’ αυτούς αποκαλύπτεται η ανατολή του Ήλιου της Δικαιοσύνης.  Η απλότητα και η βαθιά και ουσιαστική σοφία αξιώνονται να δουν τη σάρκωση της αλήθειας στη γη.

Πριν από μερικές δεκαετίες, ένα θρησκευτικό έντυπο αναδημοσίευε τέτοιες μέρες το διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη «Τα Πτερόεντα Δώρα». Σ’ αυτό ένας άγγελος κατεβαίνει την Πρωτοχρονιά στη γη για ν’ αφήσει τρία δώρα σε όσους ανθρώπους θα τα δέχονταν: ένα αστέρι για να φωτίζει τις συνειδήσεις, τη ζωή για να πάλλονται οι καρδιές και μία αύρα που θα δροσίζει τις ψυχές και φέρνει τη γαλήνη. Όμως δεν βρήκε πουθενά ανθρώπους που θα τα ήθελαν: ούτε σε πλούσια αρχοντικά, ούτε σε φτωχικά χαμόσπιτα, ούτε σε τόπους διασκέδασης, ούτε έξω στους δρόμους. Αυτό που βρήκε ήταν υποκρισία, μιζέρια, πλεονεξία και αυθάδεια.

Ο Σκιαθίτης λογοτέχνης λέει ότι κατόπιν ο άγγελος πήγε σε μια εκκλησία. Και εκεί όμως συνάντησε φιλοχρηματία και επίδειξη αμφίων. Το τελευταίο, βέβαια, θεώρησε σκόπιμο να το παραλείψει το ευσεβές φύλλο, για να μη σκανδαλισθούν προφανώς οι αναγνώστες του. Το σημαντικό όμως είναι ότι στο διήγημα, ο άγγελος πήρε τα δώρα και έφυγε από τη γη απογοητευμένος, αφού δεν βρήκε κανέναν που να τα θέλει πραγματικά.

Εκτός από το άστρο της Βηθλεέμ, πολλά λόγια πρόκειται ν’ ακούσουμε αυτές τις μέρες και για το νόημα των γιορτών. Και πολλά κηρύγματα επίσης, εντός και εκτός ναών. Σε πολλά από αυτά κατακεραυνώνεται – και όχι άδικα – το καταναλωτικό πνεύμα, με το οποίο επενδύονται οι μέρες αυτές. Όμως τα πράγματα δεν σταματούν εκεί. Θέλει κι άλλες υπερβάσεις, για να μπορέσει κανείς να ζήσει τη γέννηση του Θεού. Αν η ζωή της Εκκλησίας θεωρηθεί μια τυπική υποχρέωση, ένας ακόμη ιδεολογικός χώρος ή πεδίο κατεξουσιασμού των ανθρώπων, τα λόγια δεν αρκούν για να εξοβελίσουν την επιφανειακότητα του καταναλωτισμού. Ο Παπαδιαμάντης ήταν αρκούντως αποκαλυπτικός επ’ αυτού.

Ποιες είναι οι υπερβάσεις αυτές; Ο λόγος της Εκκλησίας δεν ήταν ποτέ μονοδιάστατος σχετικά. Εξάλλου, η βάση του κηρύγματος του Ιησού ήταν η αγάπη. Από ‘κει και πέρα οι δρόμοι ποικίλλουν. Όπως λέει ο άγ. Ιωάννης Χρυσόστομος, ο Κύριος γνώριζε πως αν χάραζε ένα δρόμο για τη Βασιλεία, πολλοί θα δίσταζαν να τον ακολουθήσουν. Γι’ αυτό και χάραξε πολλές οδούς, που όλες οδηγούν στον Παράδεισο. Αν λ.χ. δεν μπορεί κάποιος να ακολουθήσει την οδό της παρθενίας, μπορεί να ακολουθήσει την οδό του γάμου. Και αν δεν μπορεί με ένα γάμο, ας κάνει και δεύτερο. Και αν δεν μπορεί με τη σωφροσύνη να εισέλθει στη Βασιλεία, μπορεί να ασκήσει ελεημοσύνη. Και αν δεν είναι σε θέση να ασκήσει ελεημοσύνη, τότε μπορεί να ακολουθήσει την οδό της νηστείας, κ.ο.κ.

Αναλογικά θα λέγαμε, ότι τα Χριστούγεννα προσφέρονται για να δει κάποιος το πρόσωπο του Χριστού στον ξένο, τον άστεγο, τον ανήμπορο και τον καταφρονεμένο που ζει δίπλα μας. Και αν δεν μπορεί να φτάσει ως εκεί, ίσως να μπορεί να ανοίξει την καρδιά του και να διώξει τη μιζέρια που την καταπλακώνει, για να δει τους δικούς του ανθρώπους με άλλη ματιά, αυτή της αγάπης. Τότε θα καταλάβει το μυστήριο της σαρκώσεως, ότι ο Θεός δεν βρίσκεται κάπου ψηλά, κάπου μακριά, αδιάφορος για τα δικά μας προβλήματα και ένας απόμακρος τιμωρός. Ότι γεννήθηκε άνθρωπος, «ντύθηκε» τη φύση μας, για να μας νιώσει και να μας κάνει θεούς. Ότι στέλνει αδιάκοπα το αστέρι να φωτίζει τις συνειδήσεις μας, τη ζωή για να ζούμε αιώνια και τη λεπτή Του αύρα για να γαληνεύουμε.

πηγη

Αναδημοσίευση : http://iereasanatolikisekklisias.blogspot.com/2013/12/blog-post_30.html#ixzz2oxEe1AVI

Ένα μωρό γεννιέταιι μες στην κρίση μας - π. Ανδρέας Κονάνος

ΕΝΑ ΜΩΡΟ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ ΜΕΣ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΜΑΣ

Την εποχή της κρίσης
της μεγάλης,
γεννιέται πάλι ο Χριστός μας.

Ο μόνος που έρχεται
όχι για να προσθέσει Κρίση
στην ήδη τρομαγμένη μας καρδιά.
Μα για να αλείψει λάδι και κρασί
την κάθε πονεμένη μας πληγή.

Και για να δώσει άφεση.
Σε όλους.
Για όλα.
Δωρεάν.

Έρχεται
κι είναι Παρών
ο Συγχωρών Θεός.
Ο Παρηγορών
και Στηρίζων.

Όλοι
μάς ζητούν διαρκώς λεφτά.

Χρέη, έξοδα,
οικονομία,
σβηστά φώτα
και μαραμένες ελπίδες.

Κι εν μέσω αυτού του χάους,
ο Χριστός.
Ως Μωρό αθώο κι άκακο.

Για να χαμογελάσουμε λιγάκι
στο αντίκρυσμα
των παιδικών ματιών Του.

Άλλωστε,
τα μωρά δεν μαλλώνουν,
δεν τιμωρούν,
δεν ζητούν ούτε απαιτούν.
Μόνο σκορπούν χαρά
διαρκώς.

Πόσο μάλλον
αυτό το Μωρό.
Της Παρθένου.

Που
όταν για πρώτη φορά
άνοιξε τα χειλάκια Του και μίλησε
δεν είπε ¨μαμά¨ ή ¨μπαμπά¨
αλλά, Σ ΑΓΑΠΩ.

Κι είπε η Παρθένος πάλι:
Μυστήριον ξένον τούτο το Παιδί... 


Για την φίλη μου την Μαρία που δεν έχει facebook.....έτσι θα μπορέσει να το διαβάσει! 

Αυγουστίνος Γερμανίας:Δὲν εἶναι λίγοι ἐκεῖνοι ποὺ θὰ προτιμοῦσαν μία πομπώδη εἴσοδο τοῦ Χριστοῦ στὴν Ἱστορία

Από το ιστολόγιο : Η Θεολογία Μεσοπέλαγα, του Ανδρέα Αργυρόπουλου (μαζί με την εικόνα)


Μήνυμα Χριστουγέννων 2013

«Λαθὼν ἐτέχθης ὑπὸ τὸ σπήλαιον...»
(Κρυφὰ γεννήθηκες [Χριστέ] μέσα στὸ σπήλαιο...)

(ὕμνος ἑσπερινοῦ Χριστουγέννων)

Ἀγαπητοί μου Χριστιανοὶ Ὀρθόδοξοι τῆς Γερμανίας!

Ἐπικοινωνῶ μαζί σας σήμερα, τὴ μεγάλη μέρα τῶν Χριστουγέννων, μὲ μεγάλη χαρά! Μέσα ἀπ᾽ αὐτὸ τὸμήνυμα νιώθω νὰ εἶμαι παρὼν σὲ ὅλες τὶς ἐνορίες τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας καὶ δοξάζω τὸν Κύριο τῆς δόξης!Ἔχω καὶ φέτος τὴ δυνατότητα νὰ συνεορτάσω μὲ ὅλους ἐσᾶς τὴ γέννηση τοῦ Χριστοῦ καὶ νὰ σᾶς μεταφέρω τὴν εὐλογία τῆς Μητέρας Ἐκκλησίας μας.

Τὸ πιὸ συγκλονιστικὸ γεγονὸς τοῦ κόσμου, ἡ γέννηση Ἐκείνου ποὺ χώρισε τὴν Ἱστορία στὰ δύο, πραγματοποιεῖται, ὅπως ἀκοῦμε στὰ εὐαγγελικὰ ἀναγνώσματα τῆς γιορτῆς, μὲ τρόπο λιτὸ καὶ ἀπέριττο. Σ᾽ ἕνα σπήλαιο γεννήθηκε ὁ Χριστὸς κ᾽ ἐκτὸς ἀπὸ τὴν Παναγία Μητέρα Του καὶ τὸν δίκαιο Ἰωσήφ, ἐλάχιστοι ἦταν ἐκεῖνοι ποὺ ἀντιλήφθηκαν στὴ συνέχεια τί πραγματικὰ συνέβη. Ὁ Ἄρχοντας οὐρανοῦ καὶ γῆς, ὁ Κύριος τῆς ζωῆς καὶ τοῦθανάτου, εἰσέρχεται στὴν ἀνθρώπινη ἱστορία ἀθόρυβα καὶ ταπεινά, ἔτσι ὅπως ταιριάζει σ᾽ ὅλα τὰ σπουδαῖα πράγματα τῆς ζωῆς. Καὶ πίσω ἀπὸ τὴν ἀφοπλιστικὴ ἁπλότητα αὐτοῦ τοῦ γεγονότος, ἀφοῦ ὁ Χριστὸς γεννιέται ὡςἕνας ἀπὸ μᾶς, δὲν κρύβεται τίποτε ἄλλο ἀπὸ τὸν σεβασμό Του στὴν ἐλευθερία· τὴν ἐλευθερία ποὺ ὁ Ἴδιος δώρισε στὸν ἄνθρωπο, ὅταν τὸν ἔπλασε κατ᾽ εἰκόνα δική Του καὶ ὁμοίωση. Ἡ γέννηση τοῦ Χριστοῦ δὲν ἐπιβάλλεται σὲκανένα. Ὡς κατ᾽ ἐξοχὴν ἐλεύθερη πράξη, ἀφήνει ἀπόλυτα ἐλεύθερους τοὺς ἀνθρώπους ὅλων τῶν ἐποχῶν, νὰδεχτοῦν τὴν εὐεργεσία, νὰ τὴν ἀγνοήσουν ἢ ἀκόμα καὶ νὰ τὴν ἀπορρίψουν.

Ἴσως δὲν εἶναι λίγοι ἐκεῖνοι ποὺ θὰ προτιμοῦσαν μία πομπώδη εἴσοδο τοῦ Χριστοῦ στὴν Ἱστορία, μὲ τρόπο δηλαδὴ ποὺ νὰ μὴ ἀφήνει περιθώρια ἀρνήσεώς της. Εἶναι ἀλήθεια ὅτι στὸ πέρασμα τῶν αἰώνων ὑποκύψαμε, δυστυχῶς κι ἐμεῖς οἱ Χριστιανοί, στὸν πειρασμὸ νὰ ἐπιθυμοῦμε ἕνα Θεό, ποὺ νὰ ἐπιβάλλει διαρκῶς τὴν παρουσία Του. Ἕνα Θεό, ποὺ νὰ εἶναι ὑπεύθυνος γιὰ τὶς ἐπιλογές μας, κατὰ προτίμηση νὰ ἱκανοποιεῖ τὶς ἐπιθυμίες μας, νὰπαρεμβαίνει καὶ ν᾽ ἀναιρεῖ αὐτομάτως καὶ μὲ θεαματικὸ τρόπο τὸ κακό, ποὺ ἐξάπαντος ἐμεῖς οἱ ἴδιοι προκαλοῦμε. Μαθημένοι στὴ δύναμη τῆς αὐτοπροβολῆς ἢ τῆς λεγόμενης κοινωνικῆς ἀναγνώρισης, νιώθουμε σχεδὸν ὡς σκάνδαλο τὴν ταπείνωση τοῦ Θεανθρώπου. Ὁ Κύριος ἐπιμένει νὰ παραμένει στὴν ἀφάνεια καί - μιλώντας μὲ τὰσημερινὰ δεδομένα - δὲν ἐπιτρέπει σὲ καμμία κάμερα νὰ καταγράψει ὅ,τι δὲν καταγράφεται, τὸ μυστήριο τῆς γέννησής Του, ὥστε νὰ προβληθεῖ στὴ συνέχεια ὡς δημοφιλὲς βίντεο στὰ μέσα κοινωνικῆς δικτύωσης, μὲ μερικὰἑκατομμύρια ὀπαδῶν νὰ δηλώνουν πόσο τοὺς ἀρέσει.

Ὁ Χριστὸς διασχίζει τὴν Ἱστορία μὲ βήματα ταπεινά, ἐπειδή, ὅταν γεννήθηκε, σαρκώθηκε στὸ πρόσωπό Του ἡ ἀγάπη. Ἔκτοτε, ὅπως τὸ γνωρίζουμε ἀπὸ τὴν καταγραφὴ τοῦ ἀποστόλου Παύλου, ἐκεῖνος ποὺ ἀγαπᾶ δὲν καυχιέται, οὔτε εἶναι ἐγωιστής. Ἀντιθέτως· πορεύεται στὴ ζωὴ ταπεινά, μὲ μακροθυμία καὶ καλοσύνη. Ἀγαπᾶἀθόρυβα καὶ μοιράζεται μὲ τὴν ἀλληλεγγύη τὰ ὑπάρχοντά του μ᾽ ὅλο τὸν κόσμο, ποὺ πεινᾶ καὶ διψᾶ γιὰ τὸν Θεό.

Ὁλόψυχη εἶναι ἡ εὐχή μου νὰ ἐπιδοθοῦμε μὲ ταπεινὸ ζῆλο στὸ ἄθλημα τῆς ἀγάπης. Δίχως νὰ ξέρει τὸἀριστερό μας χέρι τί πράττει τὸ δεξί, νὰ δώσουμε τὸν ἕνα ἀπὸ τοὺς δύο χιτῶνες μας, νὰ μοιραστοῦμε τὸν ἐπιούσιοἄρτο καὶ τὸ ὕδωρ τῆς βιοτῆς μας, νὰ ἀφουγκραστοῦμε τὸν πόνο καὶ νὰ γιορτάσουμε τὴν χαρὰ τῶν συνοδοιπόρων μας στὸ ὑπέροχο ταξίδι τῆς ζωῆς πρὸς τὴ βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ποὺ ἤδη ἔφθασε καὶ ἀπομένει μόνο νὰ φανερωθεῖ σὲὅλη τὴ δόξα της στὸν μέλλοντα αἰώνα.

Βόννη, Χριστούγεννα 2013
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΑΣ

+ ὁ Γερμανίας Αὐγουστῖνος

Η προσπάθεια του Χίτλερ να μεταλλάξει τα Χριστούγεννα, για να μη γιορτάζει την ειρήνη και τη γέννηση ενός Εβραίου!

Τα Χριστούγεννα ήταν ένας από τους πρώτους στόχους των Ναζί, όταν ανέλαβαν την εξουσία, το 1933 και από την προπαγάνδα τους δε γλίτωσε ούτε ο Άγιος Βασίλης!

Τον Δεκέμβριο του 1941, ο Αδόλφος Χίτλερ οργάνωσε ένα πλούσιο χριστουγεννιάτικο πάρτι, για τα κορυφαία στελέχη του ναζιστικού κόμματος.
Πολιτικοί και στρατηγοί συγκεντρώθηκαν μπροστά από ένα τεράστιο χριστουγεννιάτικο δέντρο, για να γιορτάσουν και να ανταλλάξουν δώρα, υπό την παρουσία εκατοντάδων δόκιμων των SS, με τις χαρακτηριστικές ψηλές τους μπότες.
Στις εικόνες που διασώθηκαν, από τον προσωπικό φωτογράφο του Φύρερ, ο Χίτλερ μοιάζει λίγο κατηφής, που παρίστατο σε τέτοια εκδήλωση. Αρκεί να σκεφτεί κανείς, πόσο ακατάλληλη θα ήταν για τον ίδιο, που ήταν επικεφαλής μιας γενοκτονίας και μίας φιλοπόλεμης δικτατορίας, η γιορτή της γέννησης ενός Εβραίου!

Ωστόσο, παρά την έκφρασή του, ο Χίτλερ εμφανίζεται σε αυτές τις εικόνες ως κατακτητής, όχι μόνο της ηπειρωτικής Ευρώπης, αλλά και των Χριστουγέννων –μιας γιορτής που κατάφερε μέσα σε μόλις έξι χρόνια, να μετατρέψει σε ένα ισχυρό εργαλείο προπαγάνδας.

Ειρήνη στον Κόσμο!

Τον καιρό του Β “Παγκοσμίου Πολέμου, ο πληθυσμός της Γερμανίας ήταν κυρίως χριστιανικός, συνεπώς, όπως και τώρα, τα Χριστούγεννα ήταν δημοφιλής γιορτή για τους κατοίκους της.

Μάλιστα, το σύγχρονο χριστουγεννιάτικο δέντρο έχει τις ρίζες του στη Ρηνανία, τον 16ο αιώνα. Τα Χριστούγεννα, λοιπόν, ήταν πολύ σημαντικά για τους Γερμανούς, ώστε να τα «ξεφορτωθούν» οι Ναζί, παρά το ότι αντιπροσώπευαν, όσα απεχθανόταν ο Χίτλερ: τη χριστιανική ηθική της ειρήνης στη Γη. Εφόσον δε μπορούσε να απαλλαγεί από αυτά, θα προσπαθούσε να τα κάνει δικά του.
Σε ένα κείμενο προπαγάνδας του 1937, με τίτλο «Νέες Έννοιες για τα Έθιμα που Κληρονομήσαμε», περιγράφονται οι ψυχικές ασκήσεις αεροβικής, που έπρεπε να περάσουν οι Ναζί, για να μετατρέψουν τα Χριστούγεννα σε μια γιορτή, που θα μπορούσαν να υποστηρίξουν.
Τα Χριστούγεννα θεωρούνται παραδοσιακά ως «διακοπές, για να υπάρχει ειρήνη σε όλη την ανθρωπότητα» -μια ερμηνεία, που έπρεπε να απορριφθεί, με βάση το άρθρο. Άλλωστε, είναι παράδοξο να εύχεσαι ειρήνη σε όλο τον κόσμο και να στοιβάζεις εκατομμύρια ανθρώπους σε θαλάμους αερίων.
Έτσι, ο συγγραφέας επεσήμανε, πως οι Γερμανοί θα έπρεπε να εύχονται τα Χριστούγεννα για ειρήνη στη Γερμανία. «Μια ειρήνη, που θα μπορούσε πιθανώς να επιτευχθεί, μόνο με την απαλλαγή από τους εχθρούς του κράτους, όπως οι Εβραίοι, οι Τσιγγάνοι, οι κομμουνιστές, και οι ομοφυλόφιλοι.

Η άγρια νύχτα του «Σωτήρα Φύρερ»!

Η προπαγάνδα δεν τελειώνει εδώ. Ο Χίτλερ προσπάθησε, με κάθε τρόπο, να «βγάλει» τον Χριστό από τα Χριστούγεννα, που ονομάζονται «Weihnachten» (Άγια Νύχτα) στη Γερμανία, στοιχείο που βόλευε πολύ τον Φύρερ. Ωστόσο, οι Ναζί διάλεξαν ένα άλλο όνομα: «Rauhnacht» (Άγρια Νύχτα), ώστε να υπάρχει κι ένας υπαινιγμός βίας!

Ευτυχώς για τον Χίτλερ, οι Γερμανοί είχαν το χειμερινό ηλιοστάσιο, το οποίο γιόρταζαν πολύ πριν ο Χριστιανισμός φθάσει στη χώρα κι έτσι, ήταν εύκολο για τους Ναζί, να ισχυριστούν ότι η «Weihnachten» ήταν μία παγανιστική γιορτή.

Οι εμπνευστές του Ολοκαυτώματος, Χάινριχ Χίμλερ και Άλφρεντ Ρόζεμπεργκ, άλλαξαν ακόμη και τους στίχους στα χριστουγεννιάτικα τραγούδια, όπου αναφερόταν ο Ιησούς, όπως η «Άγια Νύχτα» και τα μετέτρεψαν σε ύμνους στον Εθνικοσοσιαλισμό. Κάθε αναφορά του Ιησού αντικαταστάθηκε από τον «Σωτήρα Φύρερ»!

Ο Χριστός «αφαιρέθηκε», αλλά τα πράγματα ήταν δυσκολότερα με τον Άγιο Βασίλη, τον Έλληνα χριστιανό επίσκοπο Νικόλαο του 4ου αιώνα στη Μικρά Ασία, ο οποίος μόνο Άριος δεν ήταν.
Ακόμη και οι Ναζί δε μπορούσαν να του κηρύξουν τον πόλεμο, ωστόσο του άλλαξαν το όνομα. Ισχυρίστηκαν ότι η φιγούρα με τη γενειάδα, που μοιράζει δώρα τα Χριστούγεννα στα σπίτια, ήταν ο παγανσιτικός Θεός Οντίν. Οι Χριστιανοί τον είχαν κλέψει, αλλά τώρα το όνομά του αποκαταστάθηκε.

Τα στολίδια των Χριστουγέννων

Έπρεπε, όμως, να αλλάξει και το χριστουγεννιάτικο δέντρο, παρά το γεγονός ότι ήταν απόλυτα γερμανική επινόηση. Το αστέρι στην κορυφή ενοχλούσε τους Ναζί, είτε είχε έξι αιχμές και παρέπεμπε στο άστρο του Δαβίδ, είτε είχε πέντε αιχμές και θύμιζε το κομμουνιστικό αστέρι. Οι Ναζί έβαζαν στη θέση του μία σβάστικα, έναν κεραυνό των SS, ή ένα γερμανικό τροχό.

Άλλαξε επίσης η διακόσμηση του δέντρου, με τα στολίδια να παραπέμπουν στον πόλεμο, όπως αντίγραφα χειροβομβίδων και αυτόματων όπλων, αλλά και στον σωβινισμό. Έχουν διασωθεί στολίδια όπως ασημί μπάλες με συνθήματα: «Sieg Heil», κόκκινοι λαμπτήρες που καλύπτονται από σβάστικες, και ομοιώματα σιδερένιων σταυρών και αετών. Δεν έλειπαν φυσικά οι μινιατούρες με τη μορφή του Χίτλερ, οι οποίες όμως δεν του άρεσαν και τις απαγόρευσε με νόμο.

Το 1939, τα Χριστούγεννα είχαν σχεδόν μετατραπεί σε ένα εργαλείο ναζιστικής προπαγάνδας, όπως μαρτυρά ένα άρθρο της εποχής: «Όταν γιορτάζουμε τα Χριστούγεννα, έχουμε συμπεριλάβει στον κύκλο της οικογένειας, όσους έχουν γερμανικό αίμα και δέχονται ως γιορτή τη «Germanethnicity», εκείνους που η τύχη δεν τους επέτρεπε να ζουν εντός των συνόρων του Ράιχ, ή κάνουν το καθήκον τους σε ξένους λαούς».

Το 1937, ο προπαγανδιστής Φρίντριχ Ρεμ έγραφε: «Δεν μπορούμε να δεχτούμε, ότι γερμανικό χριστουγεννιάτικο δέντρο έχει να κάνει με μια φάτνη σε ένα παχνί στη Βηθλεέμ. Είναι αδιανόητο για μας ότι τα Χριστούγεννα και όλο τα βαθύ ψυχικό τους υπόβαθρο, είναι το προϊόν μιας ανατολικής θρησκείας».

Πάντως, η μετάλλαξη των Χριστουγέννων από τον Χίτλερ δεν κράτησε πολύ. Κατά την επέλαση των Συμμάχων το 1944, η χριστιανική επιρροή για τα Χριστούγεννα ήταν το μικρότερο πρόβλημα των Ναζί, που τα «ξαναβάφτισαν» ως ημέρα μνήμης, για όσους είχαν χάσει στον πόλεμο.

Ήταν η τελευταία χρονιά των ναζιστικών Χριστουγέννων. Μετά από τέσσερις μήνες, ο Φύρερ ήταν νεκρός και οι ύμνοι του Χίμλερ, που τραγουδήθηκαν λίγο στη μεταπολεμική Γερμανία, είχαν την ίδια τύχη με κάθε ναζιστική ιδέα. Αποκηρύχθηκαν και θάφτηκαν στο χρονοντούλαπο της ιστορίας!

Ίσως αυτό να εξηγεί και τη θλιβερή έκφραση του Χίτλερ στο χριστουγεννιάτικο τραπέζι, ανάμεσα στους συνεργούς του το 1941. Πιθανόν να προέβλεπε το φάντασμα των Χριστουγέννων του μέλλοντος.
Πηγή

Γιατί ο Χριστός γεννήθηκε το 4 π.Χ. και δεν ήταν 25 Δεκεμβρίου

Αρχικά, οι Χριστιανοί δεν γιόρταζαν τη γέννηση του Ιησού.

Από τις πηγές φαίνεται, ότι η γέννησή του, μάλλον έγινε το φθινόπωρο και όχι τον χειμώνα.

Περίπου τον δεύτερο αιώνα, έγινε μια προσπάθεια, να οριστεί η πιθανή ημερομηνία γέννησης.

Τα πρώτα χρόνια, τα Χριστούγεννα γιορτάζονταν μαζί με τα Θεοφάνια, δηλαδή στις 6 Ιανουαρίου.

Από τον 4ο αιώνα, όμως, η γέννηση του Χριστού διαχωρίστηκε από τα Θεοφάνια και γιορτάζεται στις 25 Δεκεμβρίου.

Ο λόγος της αλλαγής ημερομηνίας ήταν να «χτυπηθεί» η μέρα λατρείας του Ανίκητου Ηλίου, που ήταν σημαντική για τους ειδωλολάτρες.

Ίδια εποχή εορτάζονταν και τα σατουρνάλια, αφιερωμένα στον Κρόνο και τα γενέθλια του Μίθρα, που τιμούσαν οι Ρωμαίοι στρατιώτες.

Για πρώτη φορά, τα Χριστούγεννα εορτάστηκαν στις 25 Δεκεμβρίου, το 354 μ.Χ.

Ο εορτασμός εμφανίζεται στο εορτολόγιο της Ρώμης και αργότερα καθιερώθηκε στην Αντιόχεια και στην Κωνσταντινούπολη.

Πολλοί ιστορικοί θεωρούν, ότι μάλλον υπολογίστηκε λάθος και η γέννηση του Χριστού, η οποία είναι τέσσερα χρόνια νωρίτερα.

Αυτό το αποδέχονται και οι θεολόγοι, καθώς γνωρίζουν, ότι η ακριβής ημερομηνία γέννησης είναι ήσσονος σημασίας για τη θρησκεία.

Το 750 μ.Χ. ήταν ένα έτος ορόσημο.



Ο Άγιος Βονιφάτιος αντικατέστησε την παγανιστική λατρεία της βελανιδιάς, με το έλατο, το οποίο έγινε και το δέντρο των Χριστουγέννων.

Για τον στολισμό των δέντρων χρειάστηκαν, όμως, να περάσουν σχεδόν 5 αιώνες.

Το πρώτο στολισμένο εμφανίστηκε το 1539 και στα κλαδιά του είχε είδη ρουχισμού και άλλα χρήσιμα είδη για τους φτωχούς.

Σύμφωνα με αναφορές, ο πρώτος που στόλισε δέντρο, ήταν ο Μαρτίνος Λούθηρος.

Αργότερα, ο στολισμός του Χριστουγεννιάτικου δέντρου θα επεκταθεί από τη Γερμανία, στην Πολωνία και στη Βρετανία.

Το 1816, καταγράφηκε το πρώτο στόλισμα δέντρου στη Βιέννη.

Λίγα χρόνια αργότερα, το 1833, μέσω του Όθωνα και των Βαυαρών, στολίστηκε δέντρο και στην Ελλάδα και στο Ναύπλιο.

Οι κάτοικοι σχημάτιζαν τεράστιες ουρές, για να θαυμάσουν το νέο έθιμο.

Το παράδειγμα του Όθωνα ακολούθησαν οι αυλικοί του και αργότερα τους μιμήθηκαν οι μεγαλοαστοί και οι υπόλοιπες κοινωνικές τάξεις.

Έτσι, μπήκε σε όλα τα σαλόνια, φτωχά ή πλούσια.

Άλλωστε, από έλατα στην Ελλάδα άλλο τίποτα.

Κάτι που, κατά την άποψη των χριστιανών, έδινε την ιδέα της αναγέννησης του κόσμου μέσω του χριστιανισμού, που ήθελε να δώσει μια νέα διάσταση στα πράγματα, ξεπερνώντας τις αρχαίες θρησκείες.
Πηγή

Θα έλθεις στη γιορτή μου;

Ένα υπέροχο κείμενο με ευαισθησία και αγάπη στο οποίο αποτυπώνεται με τον καλύτερο τρόπο το αληθινό μήνυμα των Χριστουγέννων. ...Θα έλθεις στη γιορτή μου; 
από τον Πατέρα Κωνσταντίνο Αγγελόπουλο και το ιστολόγιο της Χριστίνας

  Θα έλθεις στη γιορτή μου;

Όπως θα ξέρεις, φτάσαμε ξανά στην ημερομηνία των γενεθλίων μου. Κάθε χρόνο γίνεται γιορτή προς τιμήν μου, έτσι κι εφέτος. 

Αυτές τις μέρες ο κόσμος κάνει πολλά ψώνια, γίνονται διαφημίσεις στο ράδιο, την τηλεόραση, το Διαδίκτυο και παντού κανείς δεν μιλά για κάτι άλλο εκτός από το τι λείπει μέχρι να έρθει εκείνη η μέρα... 

Είναι ευχάριστο να ξέρω ότι τουλάχιστον μία μέρα τον χρόνο κάποιοι με σκέφτονται!

Όπως θα γνωρίζεις πριν από πολλά χρόνια ξεκίνησαν να γιορτάζουν τα γενέθλιά μου. Στην αρχή φαίνονταν να καταλαβαίνουν και με ευχαριστούσαν γι' αυτό που έκανα για εκείνους. Όμως σήμερα κανείς δεν γνωρίζει πια τι ακριβώς γιορτάζουν.

Οι άνθρωποι συναντώνται και περνούν πολύ καλά, όμως κανείς δεν ξέρει περί τίνος πρόκειται....

Θυμάμαι πέρυσι, την ημέρα των γενεθλίων που έκαναν μια μεγάλη γιορτή προς τιμή μου. Στο τραπέζι υπήρχαν τα πάντα, όλα ήταν διακοσμημένα όμορφα και υπήρχαν πολλά δώρα, αλλά.

Ξέρεις κάτι;...                                           

Ούτε που με κάλεσαν! Ενώ ήμουν ο επίτιμος καλεσμένος κανείς δεν θυμήθηκε να με καλέσει.  Και η γιορτή, τάχα, γινόταν για μένα...

Και όταν έφτασε η μεγάλη μέρα...  με άφησαν απ' έξω, μου έκλεισαν την πόρτα...

Παρ΄ όλο που εγώ ήθελα τόσο πολύ να βρεθώ στο τραπέζι μαζί τους...Η αλήθεια είναι ότι δεν εξεπλάγην, γιατί τα τελευταία χρόνια όλοι μου κλείνουν την πόρτα. Μιας και δεν με κάλεσαν λοιπόν, σκέφτηκα να παραβρεθώ χωρίς να κάνω θόρυβο κι έτσι μπήκα και στάθηκα σε μια γωνίτσα.

Διασκέδαζαν όλοι, κάποιοι έλεγαν ιστορίες, γελούσαν, πέρναγαν πολύ καλά, μέχρι που έφτασε ένας....

Γέρος χοντρός, ντυμένος στα κόκκινα με άσπρα γένια... Και φώναζε...  χο, χο, χο!,  λες και είχε πιει λίγο παραπάνω... κάθισε βαριά βαριά σε μια πολυθρόνα και... Όλοι έτρεξαν καταπάνω του λέγοντας... Άγιε Βασίλη! .λες και η γιορτή ήταν γι' αυτόν... Και ούτε που ήταν ο Άγιος Βασίλειος!

Ήρθαν τα μεσάνυχτα και όλοι άρχισαν να αγκαλιάζονται, άπλωσα κι εγώ τα χέρια μου ελπίζοντας πως κάποιος θα με αγκαλιάσει... Και ξέρεις; Κανείς δεν με αγκάλιασε!

Ξαφνικά άρχισαν όλοι να ανταλλάσσουν δώρα, ένας ένας τα άνοιγαν μέχρι που τελείωσαν όλα...                                                            

Πλησίασα να δω μήπως παρ' ελπίδα υπήρχε κάποιο δώρο για μένα, αλλά μάταια, δεν υπήρχε τίποτα... 

Πώς θα αισθανόσουν αν την ημέρα των γενεθλίων σου αντάλλασσαν δώρα όλοι μεταξύ τους κι εσένα δεν σου δώριζαν τίποτα;

Τότε κατάλαβα ότι εγώ περίσσευα σ΄ εκείνη τη γιορτή, βγήκα χωρίς να κάνω θόρυβο, έκλεισα την πόρτα κι αποσύρθηκα...

Κάθε χρόνος που περνάει είναι χειρότερα, ο κόσμος θυμάται μόνο το δείπνο, τα δώρα και τις γιορτές. Κανείς δεν θυμάται εμένα... 

Θα ήθελα αυτά τα Χριστούγεννα να μου επιτρέψεις να έρθω στη ζωή σου, να αναγνωρίσεις ότι πριν από δύο χιλιάδες χρόνια ήρθα σε αυτόν τον κόσμο για να δώσω τη ζωή μου για σένα, για να φέρω τη σωτηρία στους ανθρώπους, για να τους φανερώσω την αλήθεια, να τους κάνω πραγματικά ευτυχισμένους.

Το μόνο που θέλω σήμερα είναι να το πιστέψεις αυτό με όλη σου την καρδιά ...

Θα σου πω κάτι: σκέφτηκα, μιας και πολλοί δεν με προσκαλούν στη γιορτή που κάνουν, θα κάνω τη δική μου γιορτή και θα είναι σπουδαία, όπως κανένας δεν την έχει φανταστεί, μια γιορτή πολύ μεγάλη. Ακόμη κάνω τις τελευταίες προετοιμασίες, στέλνω πολλές προσκλήσεις και σήμερα υπάρχει μία ειδικά για εσένα. 

Θέλω μόνο να μου πεις αν θέλεις να βοηθήσεις, θα σου κρατήσω μια θέση και θα γράψω το όνομά σου, στη μεγάλη λίστα μου με τους καλεσμένους ... Ετοιμάσου γιατί όταν όλα θα είναι έτοιμα, μια μέρα που δεν θα το περιμένει κανείς, θα κάνω μια μεγάλη γιορτή...

Πάτερ Κωνσταντίνος 

 

Αναδημοσίευση: http://albanaki.blogspot.gr/2013/12/blog-post_26.html