Η Ορθόδοξη χριστιανική παράδοση προτείνει μια ριζική υπέρβαση των στερεοτύπων, η οποία θεμελιώνεται στην οντολογική ισότητα όλων των ανθρώπων και την έμπρακτη αγάπη χωρίς όρια. Η Εκκλησία διδάσκει ότι κάθε άνθρωπος, ανεξάρτητα από τη φυλή, το χρώμα, τη θρησκεία, το φύλο ή την εθνικότητα, είναι πλασμένος «κατ' εικόνα και καθ' ομοίωσιν Θεού». Αυτή η θεολογική αλήθεια προσδίδει την ίδια οντολογική αξία και αξιοπρέπεια σε κάθε πρόσωπο, καθιστώντας κάθε διάκριση που βασίζεται σε εξωτερικά χαρακτηριστικά θεολογικά απαράδεκτη.Κεντρικό σημείο της χριστιανικής διδασκαλίας είναι η διακήρυξη του Αποστόλου Παύλου ότι μέσα στην Εκκλησία «δεν υπάρχει πια Ιουδαίος ούτε Έλληνας, δεν υπάρχει δούλος ούτε ελεύθερος, δεν υπάρχει άνδρας και γυναίκα», καθώς όλοι είναι ένας χάρη στον Ιησού Χριστό. Αυτή η νέα πραγματικότητα ανατρέπει τα κοινωνικά και φυλετικά στερεότυπα, προτάσσοντας την ενότητα του ανθρώπινου γένους.
Ο Χριστός χρησιμοποίησε παραδείγματα που σκανδάλιζαν τα στερεότυπα της εποχής Του. Στην Παραβολή του Καλού Σαμαρείτη, ο «πλησίον» δεν είναι ο ομόφυλος ή ο ομόθρησκος, αλλά εκείνος που δείχνει έμπρακτη ευσπλαχνία, ακόμα και αν ανήκει σε μια περιφρονημένη ομάδα. Αντίστοιχα, ο διάλογός Του με τη Σαμαρείτισσα κατέρριψε ταυτόχρονα εθνικά, θρησκευτικά και έμφυλα στερεότυπα, καθώς οι Ιουδαίοι απέφευγαν κάθε επαφή με τους Σαμαρείτες και οι διδάσκαλοι δεν συνομιλούσαν δημόσια με γυναίκες.Η παρομοίωση της Εκκλησίας με ένα σώμα που έχει πολλά και διαφορετικά μέλη υπογραμμίζει ότι η ετερότητα και η ποικιλία των χαρισμάτων δεν είναι αιτία χωρισμού, αλλά πηγή ενότητας και αλληλεξάρτησης.
Στην Ορθόδοξη παράδοση, ο «άλλος» δεν αποτελεί απειλή, αλλά είναι ο «παράδεισος» του πιστού και η ευκαιρία για συνάντηση με τον ίδιο τον Χριστό. Η Εκκλησία έχει λάβει επίσημη θέση ενάντια στις φυλετικές διακρίσεις, καταδικάζοντας τον εθνοφυλετισμό (την οργάνωση της Εκκλησίας με βάση την εθνική καταγωγή) ως αίρεση, καθώς αυτός διασπά την οικουμενικότητα και την ενότητα του σώματος του Χριστού. Η πίστη οφείλει να μεταφράζεται σε πράξη στον δημόσιο χώρο μέσω του διαλόγου, της ανεκτικότητας και του σεβασμού στη θρησκευτική ετερότητα. Η χριστιανική αγάπη είναι «άνευ όρων και ορίων», επεκτείνεται ακόμα και στους εχθρούς και αποτελεί τη μόνη δύναμη που μπορεί να μεταμορφώσει την κοινωνία από ένα σύνολο ατόμων σε μια κοινότητα προσώπων
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Αφήστε το σχόλιό σας