Ο Ιησούς, σε αντίθεση με τους Γραμματείς της εποχής του που δεν δέχονταν μαθήτριες, δίδασκε άνδρες και γυναίκες χωρίς διακρίσεις, καθώς τον ακολουθούσαν πλήθη ανθρώπων που ήθελαν να ακούσουν τον λόγο του. Στην τότε ισραηλιτική κοινωνία, η θέση της γυναίκας ήταν ιδιαίτερα υποβαθμισμένη, περιορισμένη στα οικιακά και στερούμενη δικαιωμάτων, όπως η μόρφωση ή η μαρτυρία στα δικαστήρια. Ο Χριστός όμως υπερέβη αυτό το πλαίσιο και ανέδειξε τη γυναίκα σε ένα πρόσωπο σεβαστό, με μοναδική αξία και απόλυτη ισοτιμία σε σχέση με τον άνδρα.
Στον ευρύτερο κύκλο των μαθητών Του περιλαμβάνονταν πολλές γυναίκες, οι οποίες Τον ακολουθούσαν πιστά, άκουγαν τη διδασκαλία Του και Τον διακονούσαν. Οι πηγές αναφέρουν ονομαστικά αρκετές από αυτές τις μαθήτριες, όπως τη Μαρία τη Μαγδαληνή, την Ιωάννα του Χουζά, τη Σουσάννα, τη Μαρία (μητέρα του Ιακώβου), τη Σαλώμη και τη Μαρία του Κλωπά. Επίσης, στενές φίλες και μαθήτριες του Κυρίου ήταν οι αδελφές του Λαζάρου, η Μάρθα και η Μαρία, που Τον φιλοξενούσαν στο σπίτι τους στη Βηθανία. Πολλές από αυτές τις γυναίκες είχαν ευεργετηθεί από τον Ιησού, έχοντας θεραπευτεί από αρρώστιες και βάσανα.
Ο Ιησούς συνομιλούσε δημόσια με γυναίκες για βαθιά θεολογικά ζητήματα, γεγονός επαναστατικό για την εποχή, όπως συνέβη στον διάλογό Του με τη Σαμαρείτισσα (την μετέπειτα Αγία Φωτεινή) στο πηγάδι του Ιακώβ. Οι ίδιοι οι μαθητές Του απόρησαν όταν Τον είδαν να συνομιλεί μαζί της, καθώς η ιουδαϊκή παράδοση δεν επέτρεπε σε γυναίκα ούτε καν μαθήτρια να είναι. Επιπλέον, ο Χριστός υπερασπίστηκε επανειλημμένα γυναίκες που βρίσκονταν στο περιθώριο, όπως τη μοιχαλίδα, θέτοντας την ευσπλαχνία και τη μετάνοια πάνω από τη σκληρότητα του νόμου.
Ο ρόλος των γυναικών μαθητριών υπήρξε καθοριστικός κατά το Πάθος και την Ανάσταση. Ενώ οι έντεκα μαθητές κρύβονταν από φόβο, οι Μυροφόρες γυναίκες επέδειξαν θάρρος και αφοσίωση, πηγαίνοντας χαράματα στον τάφο για να αλείψουν το σώμα του Διδασκάλου τους. Ο Θεός τις επιβράβευσε καθιστώντας τες τους πρώτους κήρυκες της Ανάστασης, με αποτέλεσμα να χαρακτηρίζονται από την Εκκλησία ως «απόστολοι των Αποστόλων».
Τέλος, η χριστιανική παράδοση, ακολουθώντας το παράδειγμα του Χριστού, διακηρύττει μέσω του Αποστόλου Παύλου ότι «δεν υπάρχει πια άντρας και γυναίκα, διότι όλοι είναι ένας χάρη στον Ιησού Χριστό». Η ισοτιμία αυτή αναγνωρίζεται πλήρως στη ζωή της Εκκλησίας, καθώς και τα δύο φύλα αποτελούν την «κατ' εικόνα Θεού» δημιουργία και επωμίζονται από κοινού την ευθύνη για τη σωτηρία του κόσμου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Αφήστε το σχόλιό σας