Το μυστήριο του Βαπτίσματος αποτελεί τη θεμελιώδη πράξη εισόδου και ένταξης του ανθρώπου στο Σώμα του Χριστού, την Εκκλησία. Ετυμολογικά η λέξη «μυστήριο» προέρχεται από το ρήμα «μύω», που σημαίνει κλείνω τα μάτια και το στόμα για να μη φανερώσω κάτι μυστικό, ενώ το «βάπτισμα» δηλώνει τη βύθιση σε υγρό στοιχείο. Το μυστήριο αυτό συστάθηκε από τον ίδιο τον Χριστό, ο οποίος πριν την Ανάληψή Του έδωσε την εντολή στους μαθητές Του να πορευθούν σε όλα τα έθνη και να τα βαπτίσουν στο όνομα της Αγίας Τριάδος. Πρότυπο για το μυστήριο αποτελεί η Βάπτιση του Κυρίου στον Ιορδάνη ποταμό από τον Ιωάννη τον Πρόδρομο, όπου φανερώθηκε ο Τριαδικός Θεός και αγιάστηκε η φύση των υδάτων.
Θεολογικά, το Βάπτισμα νοείται ως μια πνευματική αναγέννηση, ένα «λουτρό παλιγγενεσίας» μέσα από το οποίο ο πιστός αποβάλλει τον «παλαιό άνθρωπο» της φθοράς και της αμαρτίας για να «ντυθεί» τον ίδιο τον Χριστό. Η τριπλή κατάδυση και ανάδυση στο αγιασμένο νερό της κολυμβήθρας συμβολίζει τη συμμετοχή του βαπτιζομένου στην τριήμερη ταφή και την Ανάσταση του Χριστού, δηλώνοντας ότι πεθαίνει ως προς το κακό για να αναστηθεί σε μια νέα ζωή γεμάτη ελπίδα. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, ο άνθρωπος λαμβάνει τη χάρη της υιοθεσίας, γινόμενος κατά χάρη παιδί του Θεού και κληρονόμος της Βασιλείας Του.
Τα υλικά στοιχεία που χρησιμοποιούνται έχουν βαθύ συμβολικό περιεχόμενο, με το νερό να αποτελεί το στοιχείο καθαρισμού και ζωτικότητας. Η επάλειψη με το λάδι πριν την κατάδυση θυμίζει τους αθλητές της αρχαιότητας, προετοιμάζοντας τον νεοφώτιστο ως «πνευματικό αθλητή» για τον αγώνα ενάντια στους πειρασμούς και το κακό. Στην Ορθόδοξη παράδοση, το Βάπτισμα ακολουθείται αμέσως από το μυστήριο του Χρίσματος, όπου ο ιερέας σφραγίζει τον πιστό με Άγιο Μύρο, μεταδίδοντάς του τις δωρεές του Αγίου Πνεύματος, όπως την αγάπη, τη χαρά και την ειρήνη. Μια άλλη σημαντική συμβολική πράξη είναι η τριχοκουρία, το κόψιμο δηλαδή λίγων τριχών από το κεφάλι σταυροειδώς, που δηλώνει την αφιέρωση του ατόμου στον Θεό και την αποδοχή της θυσίας και της υπακοής.
Ο ανάδοχος (νονός) παίζει καθοριστικό ρόλο, καθώς εγγυάται για την πίστη του βαπτιζομένου —ιδιαίτερα στον νηπιοβαπτισμό που επικράτησε από τον 5ο-8ο αιώνα— και αναλαμβάνει να καθοδηγήσει το νέο μέλος στην πνευματική του πορεία. Η τελετή περιλαμβάνει επίσης την απόταξη του σατανά και τη σύνταξη με τον Χριστό, η οποία επισφραγίζεται με την απαγγελία του Συμβόλου της Πίστεως. Τα ολόλευκα ρούχα που φορά ο νεοφώτιστος συμβολίζουν την καθαρότητα της ψυχής, ενώ η αναμμένη λαμπάδα και ο Σταυρός αποτελούν σύμβολα του θείου φωτισμού και της ομολογίας πίστης που θα τον συνοδεύουν σε όλη του τη ζωή. Τελικά, το Βάπτισμα δεν είναι μια μαγική πράξη, αλλά η αρχή ενός αγώνα που βρίσκει το πλήρωμά του στη συμμετοχή στη Θεία Ευχαριστία, όπου ο πιστός ενώνεται οργανικά με τον Χριστό και τους αδελφούς του
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Αφήστε το σχόλιό σας