Ο Πάγκαλος Ιωσήφ

Η ιστορία του Ιωσήφ του Πάγκαλου (δηλαδή του πανέμορφου στο σώμα και την ψυχή), όπως εξιστορείται στις πηγές, είναι μια πορεία από τον φθόνο και τη σκλαβιά στη δόξα και τη συγχώρηση.

Η Ιστορία του Ιωσήφ

Ο φθόνος των αδελφών: Ο Ιακώβ είχε δώδεκα γιους, αλλά αγαπούσε περισσότερο τον Ιωσήφ, τον οποίο απέκτησε στα γηρατειά του. Η προτίμηση αυτή φάνηκε όταν του χάρισε έναν πολύχρωμο χιτώνα, γεγονός που έκανε τα αδέλφια του να τον μισήσουν. Το μίσος μεγάλωσε όταν ο Ιωσήφ διηγήθηκε δύο όνειρα: στο πρώτο, τα δεμάτια των αδελφών του προσκυνούσαν το δικό του, και στο δεύτερο, ο ήλιος, το φεγγάρι και έντεκα αστέρια τον προσκυνούσαν.

Η προδοσία: Μια μέρα που ο Ιωσήφ συνάντησε τα αδέλφια του στους αγρούς, εκείνα σχεδίασαν να τον σκοτώσουν. Με παρέμβαση του Ρουβήν τον έριξαν σε ένα ξεροπήγαδο, ενώ τελικά, μετά από πρόταση του Ιούδα, τον πούλησαν σε εμπόρους για είκοσι χρυσά νομίσματα. Για να ξεγελάσουν τον πατέρα τους, έβαψαν τον χιτώνα του με αίμα κατσικιού, κάνοντάς τον να πιστέψει ότι ο Ιωσήφ κατασπαράχθηκε από θηρίο.

Στην Αίγυπτο: Οι έμποροι πούλησαν τον Ιωσήφ στον άρχοντα Πετεφρή. Εκεί φυλακίστηκε άδικα επειδή αρνήθηκε να υποκύψει στις προκλήσεις μιας «απόλαυσης της στιγμής». Η ζωή του άλλαξε όταν ο Φαραώ είδε ένα όνειρο με εφτά παχιές αγελάδες που τις έφαγαν εφτά αδύνατες. Ο Ιωσήφ εξήγησε ότι το όνειρο προμήνυε εφτά χρόνια αφθονίας και εφτά χρόνια πείνας. Ο Φαραώ εντυπωσιάστηκε και τον έχρισε κυβερνήτη και «υπουργό οικονομικών» όλης της Αιγύπτου.

Η συμφιλίωση: Όταν η πείνα έπληξε τη Χαναάν, τα αδέλφια του ήρθαν στην Αίγυπτο για σιτάρι. Μετά από κάποια τεχνάσματα για να δει αν είχαν αλλάξει χαρακτήρα, ο Ιωσήφ αποκαλύφθηκε κλαίγοντας και τους συγχώρεσε, λέγοντάς τους ότι ο Θεός τον έστειλε εκεί για να τους σώσει. Τελικά, ο γέροντας Ιακώβ με όλη την οικογένεια (75 άτομα) εγκαταστάθηκαν στην Αίγυπτο.

Το Δίδαγμα της Ιστορίας

Η νίκη της ανεξικακίας (αντί κακού, αγαθόν): Το κεντρικό μήνυμα είναι η έμπρακτη συγχώρηση. Ο Ιωσήφ δεν εκδικήθηκε τα αδέλφια του, αλλά ανταπέδωσε το κακό με αγάπη και φροντίδα.

Η εμπιστοσύνη στην Πρόνοια του Θεού: Η ιστορία διδάσκει ότι ο Θεός λειτουργεί «κρυφά» μέσα από τα γεγονότα της ζωής, μεταμορφώνοντας ακόμα και τις δοκιμασίες σε ευλογίες για τη σωτηρία των ανθρώπων.

Η ηθική ακεραιότητα: Η άρνηση του Ιωσήφ να αμαρτήσει, παρά το προσωπικό κόστος της φυλάκισης, αναδεικνύει την αξία της εμμονής στις αρχές και την πνευματική ωραιότητα.

Ο Ιωσήφ ως «Τύπος Χριστού»: Η Εκκλησία βλέπει στη ζωή του μια προεικόνιση του Χριστού. Όπως ο Ιωσήφ φθονήθηκε από τα αδέλφια του, , υπέφερε άδικα και τελικά δοξάστηκε σώζοντας τον λαό του, έτσι και ο Χριστός φθονήθηκε από τους αρχιερείς, σταυρώθηκε και δοξάστηκε με την Ανάσταση, χαρίζοντας τη σωτηρία στην ανθρωπότητα υπέφερε άδικα και τελικά δοξάστηκε σώζοντας τον λαό του, έτσι και ο Χριστός φθονήθηκε από τους αρχιερείς, σταυρώθηκε και δοξάστηκε με την Ανάσταση, χαρίζοντας τη σωτηρία στην ανθρωπότητα