Κυριακή, 10 Νοεμβρίου 2013

Υπάρχουν όρια στην αγάπη;


Ερμηνευτικά σχόλια στην ευαγγελική περικοπή της Κυριακής από τον Ομότιμο Καθηγητή του Τμήματος Θεολογίας του ΑΠΘ Ιωάννη Καραβιδόπουλο

Η παραβολή του εύσπλαχνου Σαμαρείτη έρχεται να μας θυμίσει μερικές οδυνηρές αλήθειες και να μας δώσει μια εικόνα της πραγματικής αγάπης. Αντίθετα απ” ό,τι θα περίμενε κανείς, ένας ιερεύς και ένας λευίτης περνών­τας από το δρόμο πού οδηγεί από την Ιερουσαλήμ στην Ιεριχώ «αντιπαρέρχονται» τον πληγωμένο και σχεδόν μι­σοπεθαμένο οδοιπόρο που έπεσε σε ληστές. Για ποιο τάχα λόγο δεν σταματούν; Μήπως φοβούνται ότι θα υποστούν και αυτοί την ίδια τύχη αν καθυστερήσουν το ταξίδι τους; Είναι παρατηρημένο ότι ο φόβος της προσωπικής ζημίας και η ανάγκη αυτοπροστασίας συντελούν αναπόφευκτα στην παράλειψη του έργου της αγάπης. Μήπως βιάζονται για να μεταβούν έγκαιρα στην υπηρεσία τους, σε κάποιο ιερατικό καθήκον, σε κάποια αποστολή; Είναι αλήθεια ότι πολλές φορές ευσεβείς και δικαιολογημένες κατά πάν­τα προφάσεις στέκονται εμπόδιο στο να συμπαρασταθούμε κάποιον που βρίσκεται σε άμεση ανάγκη. Μήπως τον μι­σοπεθαμένο άτυχο οδοιπόρο τον θεώρησαν νεκρό και θέ­λησαν να αποφύγουν την επαφή με νεκρό τηρώντας τη σχετική διάταξη του Μωσαϊκού Νόμου; Ο τύπος πολύ συχνά κυριαρχεί επάνω στην ουσία και συμπνίγει τις αυ­θόρμητες εκδηλώσεις. Μήπως απλώς και χωρίς ιδιαίτερο λόγο αδιαφορούν; Η εποχή μας έχει να δώσει πολλά απάνθρωπα παραδείγματα τέτοιας θανατηφόρου αδιαφο­ρίας.
Διαβάστε το πλήρες κείμενο παρακάτω:Amen.gr
Αναδημοσίευση από Θεολογικά Δρώμενα
Αναδημοσίευση:e-Θρησκευτικά
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...