John Wu [Mastermind] - Εμπιστοσύνη (2014) Recorded, Mixed, Mastered @ Mastermind Productionz Lyrics: Σε ενα τοπιο γκριζο αρχιζω με ριμες να ζωγραφιζω αυτα που με γεμιζουν να τα ξεχωριζω το χρονο χρονια χαραμιζω τον ροκα ροκανιζω δε νομιζω να το αξιζω καιρο με βασανιζω οτι δε θελω να ζησω το ζω δεν ειναι συμπτωση αυτο το καθε σταδιο της ζωης σοφο θελω να ζησω εστω και μιση χαρα δε θελω αλλο χρονο να τον χαραμισω αρνητικοτητα τη βαζω πισω η ζωη ειναι μικρη τερμα σε ολους και σε ολα που τοσα χρονια με κρατανε πισω βαρεθηκα το ενα βημα μπρος κ δεκα πισω βαρεθηκα το σκοτος σας το φως θα κυνηγησω η ζωη με εχει κερασει πικρα μερα νυκτα ασπρο μαυρο οπως τα πληκτρα του πιανου μακαρι τα ματια της ψυχης μου να χανε φιλτρα να φιλτραρουν το καθετι ψευτικο εξω απ τη ζωη μου εχασα τη πιστη μου σε μενα καλο αυτο δεν εμπιστευομαι κανενα εκτος απ τον Θεο το χει ο ανθρωπος θα ρθει μια μερα που θα σε προδωσει πτωση το χει ο Θεος παλι να ρθει να σε σηκωσει ολοι φοραμε μασκα τι να πουμε δυνατο το πνευμα αδυνατη η σαρκα δυνατος o καπετανιος μα αδυνατη η βαρκα δεξου το ταπεινωσου σωσου με δακρυα καθαρισε το προσωπο σου Αγαπη αφαιρεσε το γαμα και το πι αλλαξε τα με πι και ταφ και η λεξη γινεται Απατη 2 λεξεις τοσο κοντα οσο το στηθος με τη πλατη μα ειναι τοσο μακρια οσο το Φως με τους Ιλλουμινατι Πίσω στη πρώτη εντολή Αγαπά το Θεό με όλη τη κάρδια σου δύναμη κ ισχύ Και οτι αλλο θες στη ζωη απλα θα προστεθεί ανωθεν δωρο οτι θες απλα θα σου δωθει ...... Yiannos Wu (2014)
Θρησκευτικά ...αλλιώς!
Κυριακή 28 Σεπτεμβρίου 2025
Ο νεστοριανισμός και το πρόσωπο της Θεοτόκου
Ο Νεστόριος λοιπόν σύμφωνα με τις παραπάνω προϋποθέσεις καταλήγει στο φυσικό και αυτονόητο συμπέρασμα ότι η Παναγία γέννησε ένα κοινό άνθρωπο, προορισμένο να γίνει κατοικητήριο ή όχημα της θεότητας. Στον άνθρωπο αυτόν ήλθε και εγκαταστάθηκε ο Λόγος. Πρόκειται λοιπόν κατά βάση για ενοίκηση της θεότητας στην ανθρωπότητα, και όχι για ένωση αυτών των δυο πραγμάτων. Υπήρχε δηλαδή η άποψη ότι κατά τον Νεστόριο, πρώτα γεννήθηκε ο κοινός άνθρωπος από την Μαρία, και έπειτα εγκαταστάθηκε ο Λόγος.
Φαίνεται εντούτοις πως ο Νεστόριος δέχονταν τούτη τη συνάφεια των δύο φύσεων ήδη στη μήτρα της Μαρίας. Αλλά τελικά είχε τις ανυποχώρητες αντιρρήσεις του ως προς τον Χριστό, αν είναι Θεάνθρωπος. Γι’ αυτό προέτρεπε τους θεολόγους και όλους τους Χριστιανούς να μην αποκαλούν τη Μαρία, τη μητέρα του Χριστού, Θεοτόκο. Τούτη η άρνηση, όπως ήταν άλλωστε φυσικό, προκάλεσε το κοινό αίσθημα και ο σάλος άρχισε αμέσως στην Κωνσταντινούπολη, την έδρα του Νεστορίου.
Οι θεολόγοι και οι Χριστιανοί κατανόησαν πως κάτι αταίριαστο υπήρχε στην επιμονή του Νεστορίου να καλείται η Θεοτόκος Χριστοτόκος, γιατί ο αιρεσιάρχης σ’ αυτή τη λέξη έδινε τη σημασία της λέξης ανθρωποτόκος. Με άλλα λόγια ο Νεστόριος παραχάραξε και μετάπλασε το νόημα της λέξης Χριστοτόκος, γιατί αυτή η λέξη εκφράζει το ορθόδοξο δόγμα: Χριστός είναι ο σαρκωμένος Λόγος και επομένως η Μαρία γέννησε τον Χριστό, τον Θεάνθρωπο, και σωστά ονομάζεται Χριστοτόκος και Θεοτόκος. Η παραχάραξη όμως, που πρόσβαλλε το χριστολογικό δόγμα και αλλοίωνε την εμπειρία της εκκλησιαστικής ζωής προκάλεσε κατά τα μαρτύρια των ιστορικών αιματηρές ταραχές. Φαίνεται ότι ο σάλος έφτασε σε απίστευτο σημείο, γιατί τελικά ο Νεστόριος, φαινομενικά τουλάχιστον, ανακάλεσε την πρόταση του αυτή για το όνομα της Παναγίας. Απολιναρισμός και Νεστοριανισμός προκαλούν την ορθόδοξη θεολογία και γενικότερα το σύνολο της θεολογικής σκέψης και των εκκλησιαστικών τάσεων.
Η αντίδραση του αλεξανδρινού θρόνου είναι σαφής και έντονη. Ο Κύριλλος Αλεξανδρείας αναιρεί αμέσως θεολογικά και αναθεματίζει τον Νεστοριανισμό. Σ’ αυτή την ένταση και την οξεία διάκριση και διαίρεση των δύο φύσεων του Χριστού, την οποία είχε εισαγάγει ο Νεστόριος, προκύπτει και άλλο θέμα που το εισάγει ο αρχιμανδρίτης Ευτυχής. Ο ρόλος της ανθρώπινης φύσης, την οποία προσέλαβε ο Λόγος, και η θέση της μετά την ένωση της με τη θεία φύση, γίνεται αντικείμενο έρευνας.
Κατά τους ορθοδόξους, ο ρόλος της ανθρώπινης φύσης είναι σαφής ‘η τέλεια και ακέραιη ανθρώπινη φύση αποτελεί το μεταπλαστικό φύραμα για τη θεραπεία όλης της ανθρωπότητας. Τούτο για να γίνει προϋποθέτει την πραγματική και ουσιαστική ένωση ανθρώπινης και θείας φύσης.
Ο Ευτυχής αναιρεί αυτές τις θέσεις, που αποτελούσαν και επιχειρήματα εναντίον του Νεστοριανισμού, εισάγοντας τον λεγόμενο μονοφυσιτισμό. Βεβαίως κινείται στο πεδίο των συγκρούσεων, και κατά πάσα πιθανότητα δεν θέλει να δεχτεί ούτε τις απόψεις του Νεστορίου ούτε τις θέσεις της ορθόδοξης θεολογίας. Η ένωση των δυο φύσεων κατά τον Ευτυχή, είναι γεγονός και μάλιστα συντελείται κατά τέτοιο τρόπο, ώστε να ξεπερνάει τη φυσική μίξη και την ουσιαστική ένωση. Η ανθρώπινη φύση παύει να υπάρχει, απορροφιέται από την θεία και εξαφανίζεται. Πριν από την ένωση υπήρχαν δύο φύσεις, μετά την ένωση όμως υπάρχει μία φύση, του Θεού Λόγου.
Νικολάου Ματσούκα, Δογματική και Συμβολική Β’
Ο νεστοριανισμός και το πρόσωπο της Θεοτόκου
Να σέβεσαι τις θρησκευτικές πεποιθήσεις των άλλων
"Η ανεξιθρησκία αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο για την εδραίωση των
ανθρωπίνων σχέσεων. ...Ο δρόμος προς την ευτυχία μπορεί να είναι γεμάτος
έριδες όταν δε σέβεται κανείς τις θρησκευτικές πεποιθήσεις των άλλων."
Σώπα...σώπα...σώπα
Σώπα…
Απ’ την αυγή της
ύπαρξης στη μητρική
γωνιά
παρόλο που ήταν
σκοτεινά ήταν ζεστά
ένιωθα χάδια των
γονιών και άκουγα… σώπα…
Απ’ της ζωής μου
την ανατολή σ’ αυτόν
τον κόσμο
η βρεφική υποδοχή
έλεγε…σώπα…
Ακούραστη φροντίδα, γλυκά φιλιά
θεϊκή φωλιά η στοργική
αγκαλιά
αλλά και από
αυτήν έβγαινε…σώπα…
Με έπαιζαν, με πρόσεχαν
τα αδέλφια μου
στο σπίτι αλλά
και αυτοί μου
‘λεγαν…σώπα…
Όμορφη, γλυκομίλητη
στα νήπια η
δασκάλα
αλλά και εκεί
θυμάμαι…σώπα…
Άξιοι δάσκαλοι,
φιλότιμοι σε όλους
χρωστάω κάτι
και το σχολείο
μου φώναζε όμως…σώπα…
Στη νύφη του
Θερμαϊκού, κούκλα Θεσσαλονίκη
σπουδάσαμε, απολαύσαμε
μα και εκεί
ο Βαρδάρης
μελωδικά σφύριζε…σώπα…
Τα καλά τελειώσαν
δυστυχώς και μας κάλεσε η
Πατρίδα ωχ…
με βαριά καρδιά
και αργό το βήμα –έτσι
κι αλλιώς-
ωραία περάσαμε
και εκεί αλλά ο
στρατός πρόσταζε…σώπα…
Χαιρετίσαμε τον Έβρο
με ποικίλες αναμνήσεις
κατηφορίσαμε στη Λάρισα
για νέες εκκινήσεις.
Ξεκίνησε εργασία με
όρεξη ανοιχτή και
υπομονή…
μα εκεί διακριτικά μου
έγνεφαν…σώπα…
Παντρεύτηκα, έχω
οικογένεια και τέσσερα
παιδιά
πληρώνω όλους τους
φόρους, όλους τους
λογαριασμούς
νομοταγής είμαι πολίτης, όμως…πάλι σώπα…
Βλέπεις τον γείτονα
να πεινάει…σώπα…ενοχλείς…
Ακούς τον διπλανό
σου να κλαίει…σώπα…είσαι γραφικός…
Παρακολουθείς
ανθρώπους-απόμαχους στα σκουπίδια…
Παρατηρείς
αδικία…κλοπή…χαράτσια…φόρους…ανέχεια…
Νοιώθεις να σε
βιάζουν, να σε γκρεμίζουν, να σε
αφαιρούν…
Σώπα…
Ενοχλείς
τους σωτήρες σου…Σώπα…
Μα σας κραυγάζω
πως βράζει το
καζάνι της ψυχής
μας…
Και πως αν
αφεθεί να εκραγεί
θα κοστίσει ζωές
αθώων…
Όμως απ’ τα δελτία
των οχτώ μου λένε πάλι…Σώπα…
Εντάξει σωπαίνω...Όμως αν... Σώπα...
ΠΡΟΣΔΟΚΙΑ
«Δε συμβαίνει εδώ, όμως συμβαίνει τώρα»: Η συγκλονιστική καμπάνια της Διεθνούς Αμνηστίας
Η καμπάνια είχε ξεκινήσει κάποια χρόνια πριν (το βίντεο έχει μεταφορτωθεί το 2007) αλλά εξακολουθεί να είναι σοκαριστική!!!Κοίτα λίγα δευτερόλεπτα την κάθε εικόνα και σκέψου ακριβώς αυτό: μπορεί να μην συμβαίνει ακριβώς δίπλα σου...όμως....ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ και δυστυχώς καθημερινά συμβαίνουν πολύ χειρότερα πράγματα....
Κι εμείς....???Τι κάνουμε...?
_____________________________________________________________________________________________Σοκάρει και συγκλονίζει η καμπάνια της Διεθνούς Αμνηστίας που έχει κατακλύσει την πόλη της Ζυρίχης. Με σλόγκαν «Δε συμβαίνει εδώ, αλλά συμβαίνει τώρα» οι αφίσες έχουν σκοπό να ευαισθητοποιήσουν το κοινό για τι συμβαίνει στον κόσμο.
Η καμπάνια είναι μία έμπνευση του γραφείου Walker Werbeagentur Zuerich και χρησιμοποιώντας διάφανες πινακίδες και το σλόγκαν «Δε συμβαίνει εδώ, αλλά συμβαίνει τώρα» διάφορες γλώσσες, όπως Γαλλικά και Γερμανικά, δείχνουν συγκλονιστικά στιγμιότυπα από το Ιράκ, την Κίνα και το Σουδάν, ανοίγοντας ένα παράθυρο στον κόσμο και παρουσιάζοντας στο κοινό τι συμβαίνει στον πλανήτη εκείνη τη στιγμή, ακόμα κι αν δε συμβαίνει μπροστά τους στη στάση του λεωφορείου.
Πηγή: «Δε συμβαίνει εδώ, όμως συμβαίνει τώρα»: Η συγκλονιστική καμπάνια της Διεθνούς Αμνηστίας [εικόνες] | iefimerida.gr http://www.iefimerida.gr/node/127016#ixzz2iQqE9k6U
Όχι στις διακρίσεις!!!
Τα κινούμενα σχέδια για τα Δικαιώματα του Παιδιού είναι μια πρωτοβουλία της UNICEF με στόχο να ενημερώσει το κοινό παγκόσμια για τα δικαιώματα των παιδιών. Το κάθε σύντομο σποτ που δημιουργήθηκε μέσα από αυτή την πρωτοβουλία, με τη συνεργασία πολλών γνωστών στούντιο κινουμένων σχεδίων, απεικονίζει ένα δικαίωμα που περιγράφεται στη Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού, όπως η εκπαίδευση, η προστασία από την παιδική εργασία, η ελευθερία έκφρασης κ.α.
Είμαστε όλοι ίσοι. Είμαστε όλοι διαφορετικοί
Από το:http://www.educartoon.gr
Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Γλώσσας προσεγγίζεται το θέμα του ρατσισμού. Η ενότητα 3 του σχολικού βιβλίου φέρει τον τίτλο «Είμαστε όλοι ίδιοι. Είμαστε όλοι διαφορετικοί.» και μέσα από τα επιλεγμένα κείμενα προσεγγίζεται η έννοια του κοινωνικού ρατσισμού, καθώς ως θύματα ρατσιστικής συμπεριφοράς φωτογραφίζονται οι γυναίκες και τα άτομα με αναπηρίες, και του εθνικού ρατσισμού με την αναφορά, μεταξύ άλλων, στην τύχη των Εβραίων στα χρόνια του Ναζισμού.
Η θεματική αυτής της ενότητας προσφέρεται για αρκετό διάλογο μέσα στην τάξη (οι μαθητές καλούνται να μιλήσουν ελεύθερα για όσα οι ίδιοι ενδεχομένως βιώνουν, για όσα βλέπουν να γίνονται γύρω τους,για γεγονότα της επικαιρότητας), αλλά και για περαιτέρω δραστηριότητες που θα βοηθήσουν τους μαθητές να προσεγγίσουν βιωματικά το θέμα και να διαμορφώσουν την προσωπική τους άποψη.
Ενδεικτικά οι βασικοί άξονες εξακτίνωσης του θέματος για βαθύτερη και πολύπλευρη επεξεργασία είναι:
Χρυσάνθη Σολομωνίδου
Φιλόλογος, κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος
Διδακτικές ώρες: 1Στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Γλώσσας προσεγγίζεται το θέμα του ρατσισμού. Η ενότητα 3 του σχολικού βιβλίου φέρει τον τίτλο «Είμαστε όλοι ίδιοι. Είμαστε όλοι διαφορετικοί.» και μέσα από τα επιλεγμένα κείμενα προσεγγίζεται η έννοια του κοινωνικού ρατσισμού, καθώς ως θύματα ρατσιστικής συμπεριφοράς φωτογραφίζονται οι γυναίκες και τα άτομα με αναπηρίες, και του εθνικού ρατσισμού με την αναφορά, μεταξύ άλλων, στην τύχη των Εβραίων στα χρόνια του Ναζισμού.
Η θεματική αυτής της ενότητας προσφέρεται για αρκετό διάλογο μέσα στην τάξη (οι μαθητές καλούνται να μιλήσουν ελεύθερα για όσα οι ίδιοι ενδεχομένως βιώνουν, για όσα βλέπουν να γίνονται γύρω τους,για γεγονότα της επικαιρότητας), αλλά και για περαιτέρω δραστηριότητες που θα βοηθήσουν τους μαθητές να προσεγγίσουν βιωματικά το θέμα και να διαμορφώσουν την προσωπική τους άποψη.
Ενδεικτικά οι βασικοί άξονες εξακτίνωσης του θέματος για βαθύτερη και πολύπλευρη επεξεργασία είναι:
Αδιέξοδο...
Απόσπασμα από την ταινία : "Ιστορίες για τα ανθρώπινα δικαιώματα", 2008
Ένα βινεο που μου έστειλε η καλή μου φίλη Κατερίνα Τσιλιλή και το μοιράζομαι μαζί σας
Ένα βινεο που μου έστειλε η καλή μου φίλη Κατερίνα Τσιλιλή και το μοιράζομαι μαζί σας
"Μπελάδες στην Πολυχρωμία" της Ελένης Νεοκλέους
«Μπελάδες στην
Πολυχρωμία»
Συγγραφέας: Ελένη Νεοκλέους
1ο Βραβείο
στo Διαγωνισμό Συγγραφής Παιδικού Θεατρικού Έργου
με θέμα «Τα Δικαιώματα του Παιδιού»
που προκήρυξε η Επίτροπος Προστασίας των
Δικαιωμάτων του Παιδιού
στα πλαίσια της
21ης επετείου από την υιοθέτηση
της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα
Δικαιώματα του Παιδιού
Περίληψη
Η Πολυχρωμία
είναι μια μακρινή χώρα η οποία είναι διάσημη για το μαγικό της Ουράνιο Τόξο.
Ένα Ουράνιο Τόξο το οποίο βρίσκεται μόνιμα στον ουρανό της χώρας. Οι κάτοικοι
της Πολυχρωμίας ζουν μονιασμένοι και αγαπημένοι. Στην Πολυχρωμία όλα έχουν
χρώμα. Πολύ χρώμα! Όλοι οι κάτοικοι έχουν ονόματα που σχετίζονται με τα
χρώματα.
Πιο ευτυχισμένα
απ’ όλους στη χώρα αυτή είναι τα παιδιά. Κάθε μεσημέρι μετά το σχολείο
πηγαίνουν για παιχνίδι στο λιβάδι που βρίσκεται στην άκρη του Ουράνιου Τόξου.
Εκεί τους περιμένει γεμάτος χαρά ο φύλακας του Ουράνιου Τόξου, ο δράκος
Πολυχρώμ. Τα παιδιά, ο Πολυχρώμ και το Ουράνιο Τόξο παίζουν ευτυχισμένοι. Μέχρι
που μια μέρα τα πράγματα στην Πολυχρωμία αλλάζουν . Ο νέος πρόεδρος της χώρας,
ο Γκριζώφ, αποφασίζει να χτίσει ένα πανύψηλο πύργο στο λιβάδι που βρίσκεται
στην άκρη του Ουράνιου Τόξου, εκεί όπου καθημερινά παίζουν τα παιδιά. Ο Γκριζώφ
ονειρεύεται να χτίσει τον πιο ψήλο πύργο στη γη, έτσι ώστε οι τουρίστες που
έρχονται στην Πολυχρωμία για να δουν το περίφημο Ουράνιο Τόξο, να μπορούν να
ανέβουν ψηλά και να το αγγίξουν.
Όταν μια παρέα
παιδιών ακούει τα σχέδια του προέδρου Γκριζώφ αποφασίζει να τον συναντήσει και
να συζητήσει μαζί του. Τα παιδιά διαφωνούν με τα σχέδια του προέδρου και θέλουν
να του πουν την άποψή τους, να τον πείσουν να αλλάξει την απόφασή του, καθώς
πιστεύουν ότι η οικοδόμηση του Πύργου θα καταστρέψει τον παιχνιδότοπο των
παιδιών στο λιβάδι πλάι στο Ουράνιο Τόξο. Ο πρόεδρος Γκριζώφ δε δίνει καμμιά
σημασία στις εκκλήσεις των παιδιών για συνάντηση μαζί του, δεν δέχεται ούτε καν
να ακούσει την άποψή τους. Και όχι μόνο, αλλά αποφασίζει να τιμωρήσει τα παιδιά
για το πείσμα και την επιμονή τους. Τους επιβάλλει κατοίκον περιορισμό και τους
στερεί το δικαίωμα να πηγαίνουν σχολείο και να παίζουν. Όταν τα παιδιά
συνεχίζουν να επιμένουν να τους ακούσει, αυτός θυμώνει ακόμη περισσότερο και
αποφασίζει να τους στερήσει το όνομα τους και αντί αυτών τους δίνει από ένα
αριθμό.
Εν τω μεταξύ
κάτι παράξενο αρχίζει να συμβαίνει στην Πολυχρωμία. Το Ουράνιο Τόξο αρχίζει να
χάνει τα χρώματά του. Ένα-ένα εξαφανίζονται. Ο πρόεδρος Γκριζώφ πανικοβλημένος
θα προσπαθήσει να βρει τη λύση στο πρόβλημα. Αυτός που τελικά θα δώσει την
απάντηση στο μυστήριο των χαμένων χρωμάτων του Ουράνιου Τόξου είναι ο σοφός
δράκος Πολυχρώμ, ο οποίος θα εξηγήσει στον πρόεδρο πως είναι η δική του
συμπεριφορά προς τα παιδιά που δημιούργησε τη δυσάρεστη κατάσταση. Ο Πολυχρώμ
θα δείξει στον πρόεδρο το δρόμο προς την επίλυση του προβλήματος, ο οποίος
περνά μέσα από το σεβασμό προς τα παιδιά και τα δικαιώματά τους. Η ιστορία
τελειώνει με τη μεταμέλεια του προέδρου Γκριζώφ και την υπόσχεση που δίνει…να
μελετήσει, να γνωρίσει και να αρχίσει να σέβεται τα δικαιώματα των παιδιών.
Έτσι τα χρώματα στο Ουράνιο Τόξο επιστρέφουν στη θέση τους και όλοι χαίρονται
για την ευτυχή κατάληξη της ιστορίας.
Σημαντικό ρόλο
στην ιστορία διαδραματίζουν και οι δυο κωμικοί δίδυμοι φύλακες της Πολυχρωμίας,
οι Τρικολόρ Ένα και Τρικολόρ Δύο οι οποίοι θα βοηθήσουν στη λύση του
προβλήματος με το δικό τους τρόπο. Από την άλλη στο πλευρό του προέδρου Γκριζώφ
συναντούμε τους πιστούς του ακόλουθους, Γαλατώψ και Κοκκινώψ.
Περιγραφή των χαρακτήρων
«Ο Χριστός στον ΟΗΕ»
Σπρωγμένος από ένα πλήθος κουρασμένο και καταπονημένο, έφτασε ο Χριστός στο μέγαρο του ΟΗΕ.
Είχε το πολύ χλωμό πρόσωπο του ανέργου,
Όταν το πλήθος Του ζήτησε το αποτέλεσμα της επίσκεψής Του ο Χριστός άπλωσε τα χέρια:
΄Ηταν ακόμα σταυρωμένος, σαν τη Μεγάλη Παρασκευή.
«Ο Χριστός στον ΟΗΕ» Πιέρ Λουιτζι Τορρεζίν
Είχε το πολύ χλωμό πρόσωπο του ανέργου,
το αβέβαιο βήμα του πρόσφυγα,
τους κυρτωμένους ώμους του ανθρακωρύχου,
τη ματωμένη καρδιά του νέου.
Δεν ήταν συστημένος από κανένα.
Μονάχα τα δάκρυα των ταπεινών Τον έκαναν να προχωρεί.
Χτυπά την πόρτα.
Αλλά γι’ αυτόν υπήρχε το «βέτο».
Οι άνθρωποι δεν ήταν ελεύθεροι.
Τον άφησαν μόνο Του.
Στο κατώφλι του πολιτισμένου κόσμου βρήκε τη βαρβαρότητα.
Διάβασε σε μια πινακίδα: «Τα δικαιώματα του ανθρώπου».
Και κυριεύτηκε από συμπόνια.
Από κάτω ήταν γραμμένα: «Ο άνθρωπος έχει δικαίωμα στην ειρήνη», αλλά μια χήρα πολέμου Του λέει πως κανείς δεν την σκέφτεται.
«Ο άνθρωπος έχει δικαίωμα στην ελευθερία», αλλά ένας Κύπριος άρχισε να κλαίει.
«Ο άνθρωπος έχει δικαίωμα στην ελευθερία», αλλά ένας Κύπριος άρχισε να κλαίει.
«Ο άνθρωπος έχει δικαίωμα στη δικαιοσύνη», αλλά τότε ακούστηκαν οι φωνές των εξορίστων, των αδικουμένων .
Και ο Χριστός ξανακατέβηκε τα σκαλοπάτια του γυάλινου μεγάρου.
Όταν το πλήθος Του ζήτησε το αποτέλεσμα της επίσκεψής Του ο Χριστός άπλωσε τα χέρια: ΄Ηταν ακόμα σταυρωμένος, σαν τη Μεγάλη Παρασκευή.
Τότε το πλήθος διαλύθηκε,
΄Εβρεχε.
Και ο Χριστός έμεινε κάτω απ’ τη βροχή, όπως τόσοι άλλοι.
Μόνος και πικραμένος...
Μόνος και πικραμένος...
«Ο Χριστός στον ΟΗΕ» Πιέρ Λουιτζι Τορρεζίν
Αναδημοσίευση:nzals.blogspot.gr
Μια τάξη , φυλετικά διαχωρισμένη
Μία ημέρα μετά τη δολοφονία του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ το 1968, η Jane Elliott πήγε
να διδάξει στο δημοτικό της πόλης της στην Άιοβα, όπου κατοικούσαν μόνο λευκοί.
Χώρισε τους μαθητές της σε δύο ομάδες, εκείνους με γαλάζια μάτια κι εκείνους με
καφέ μάτια, και αποφάσισε να τους δώσει ένα γερό μάθημα κατά των φυλετικών
διακρίσεων. Το ντοκιμαντέρ αυτό παρουσιάζει την ιστορία εκείνου του μαθήματος,
τη μακροχρόνια επιρροή του στα παιδιά και τη δύναμή του που κράτησε τριάντα
ολόκληρα χρόνια
Μία τάξη, φυλετικά διαχωρισμένη από tvxorissinora
ΑΒΓ: Τα ανθρώπινα δικαιώματα στο σχολείο – Πρακτικές δραστηριότητες για σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης
κάνε κλικ για να διαβάσεις το βιβλίο
Το βιβλίο «ΑΒΓ: Τα ανθρώπινα δικαιώματα στο σχολείο – Πρακτικές
δραστηριότητες για σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης»
είναι ένα φιλικό προς τον χρήστη εγχειρίδιο γιατην εκπαίδευση των
ανθρώπινων δικαιωμάτων καλύπτοντας μια σειρά από βασικές αρχές
ανθρώπινων δικαιωμάτων. Προσφέρει πρακτικές συμβουλές προς τους
εκπαιδευτικούς αλλά και άλλους εκπαιδευτές οι οποίοι θέλουν να
ενισχύσουν τη συναίσθηση και τη σημασία των ανθρώπινων δικαιωμάτων καθώς
και τη δράση ανάμεσα σε μαθητές πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας
εκπαίδευσης. Επίσης, διαθέτει προτάσεις για την ανάπτυξη σχετικών
δραστηριοτήτων. Δεν έχει την πρόθεση να επιβαρύνει ένα ήδη υπερφορτωμένο
σχολικό πρόγραμμα,αλλά ως βοήθημα να εντάξει την έννοια των ανθρώπινων
δικαιωμάτων στα μαθήματα που ήδη διδάσκονται στα σχολεία.Πατήστε εδώ για να κατεβάσετε το βιβλίο
Πηγή/ Αναδημοσίευση: https://pappanna.wordpress.com/2016/07/02/7387/
Το ραγισμένο δοχείο (Κινέζικος μύθος)
Πριν πολλά χρόνια, σε μια επαρχία κάπου
στην Κίνα, ζούσε μια ηλικιωμένη γυναίκα η οποία
κουβαλούσε καθημερινά νερό απο ένα μακρυνό
ρυάκι με δυό μεγάλα δοχεία περάσμενα σε ένα
μακρύ ξύλινο κοντάρι το οποίο στήριζε στους
ώμους της.
Το ένα δοχείο ήταν άψογο και μετέφερε πάντα
Το ένα δοχείο ήταν άψογο και μετέφερε πάντα
όλη την ποσότητα νερού που μπορούσε να χωρέσει.
Το άλλο είχε μια ρωγμή και στο τέλος της μακριάς
Το άλλο είχε μια ρωγμή και στο τέλος της μακριάς
διαδρομής, από το ρυάκι στο σπίτι, έφθανε με τη
στάθμη του νερού εώς τη μέση.Έτσι για δύο ολόκληρα
χρόνια η γυναίκα κουβαλούσε καθημερινά μόνο
ενάμισι δοχείο νερό στο σπίτι της.
Φυσικά το τέλειο δοχείο ένοιωθε υπερήφανο που
Φυσικά το τέλειο δοχείο ένοιωθε υπερήφανο που
εκπλήρωνε απόλυτα και τέλεια το σκοπό για τον
οποίο είχε κατασκευαστεί. Το ραγισμένο δοχείο ήταν
δυστυχισμένο που μόλις και μετά βίας μετέφερε τα μισά
απο αυτά που έπρεπε κι ένοιωθε ντροπή για την ατέλεια του.
Ύστερα από δύο χρόνια δεν άντεχε πια την κατάσταση αυτή
Ύστερα από δύο χρόνια δεν άντεχε πια την κατάσταση αυτή
και αποφάσισε να μιλήσει στην ηλικιωμένη γυναίκα.
"Ντρέπομαι τόσο για τον εαυτό μου και θέλω να σου
"Ντρέπομαι τόσο για τον εαυτό μου και θέλω να σου
ζητήσω συγγνώμη!"
"Μα γιατί;" ρώτησε η γριά. "Για ποιο λόγο νιώθεις ντροπή;"
"Ε, να ! Δύο χρόνια τώρα μεταφέρω μόνο το μισό νερό λόγω
της ρωγμής μου και εξαιτίας μου κοπιάζεις άδικα και εσύ!"
Η γυναίκα χαμογέλασε:
Η γυναίκα χαμογέλασε:
"Παρατήρησες ότι στο μονοπάτι
υπάρχουν λουλούδια μόνο στη δική σου πλευρά και όχι στη
μεριά του άλλου δοχείου; Πρόσεξα την ατέλειά σου και την
εκμεταλλεύτηκα." "Φύτεψα σπόρους στην πλευρά σου και
εσύ τους πότιζες. Δύο χρόνια τώρα μαζεύω τα άνθη και τα
τοποθετώ το τραπέζι μου. Αν δεν ήσουν εσύ δεν θα είχα
τόση ομορφιά να στολίζει το σπιτικό μου!"
Σε αυτή την ιστορία ξεχωρίζει κυρίως η στάση της γυναίκας απέναντι στην ατέλεια....Γιατί;Γιατί θα μπορούσε να πετάξει το δοχείο, αφού ως σπασμένο της ήταν πια ...άχρηστο!!!Όμως δεν το έκανε!!!Βρήκε τον τρόπο, γιατί είχε τη θέληση, να μετατρέψει την ατέλεια του δοχείου σε κάτι δημιουργικό.Αποφάσισε να χρησιμοποιήσει αυτην την "ατέλειά " του γία κάποιον σκοπό, και τα κατάφερε.
Αλήθεια, πόσο πιο όμορφος θα ήταν ο κόσμος μας αν όλοι μας θεωρούσαμε ως δεδομένο αυτο που έκανε η γυναίκα της ιστορίας μας;
Εμείς???Θα πετάξουμε τα "ραγισμένα δοχεία" που υπάρχουν γύρω μας?Θα τα κλείσουμε κάπου επειδή μεταφέρουν μόνο το μισό νερό???
Ή μήπως ήρθε η ώρα να ανοίξουμε τα μάτια μας (και την καρδιά μας) και να αναγνωρίσουμε πως υπάρχουν χιλιάδες τρόποι τα "δοχεία" αυτά να προσφέρουν...???
Όλα έχουν την δική τους αξία και τη δική τους σημασία...
Μια γριά γυναίκα, Κινέζα
Κουβαλούσε νερό με δύο μεγάλα δοχεία
Κρεμασμένα από τους ώμους της.
Το ένα δοχείο ήταν άψογο
Και μετέφερε πάντα
Όλη την ποσότητα νερού που έπαιρνε.
Το άλλο είχε μια ρωγμή
Και στο τέλος της μακριάς διαδρομής
Από το ρυάκι στο σπίτι έφθανε μισοάδειο.
Έτσι για δύο ολόκληρα χρόνια
Η γριά κουβαλούσε καθημερινά
Μόνο ενάμισι δοχείο νερό στο σπίτι της.
Φυσικά το τέλειο δοχείο ένοιωθε υπερήφανο που εκπλήρωνε απόλυτα και τέλεια
Το σκοπό για τον οποίο είχε κατασκευαστεί.
Το ραγισμένο δοχείο ήταν δυστυχισμένο, που μόλις και μετά βίας
Μετέφερε τα μισά από αυτά που έπρεπε, ένοιωθε ντροπή για την ατέλεια του.
Ύστερα από δύο χρόνια δεν άντεχε πια την κατάσταση αυτή και αποφάσισε να μιλήσει στη γριά.
-Ντρέπομαι τόσο για τον εαυτό μου και θέλω να σου ζητήσω συγγνώμη!
-Μα γιατί; ρώτησε η γριά.
-Για ποιο λόγο νιώθεις ντροπή;
-Ε, να!
-Δύο χρόνια τώρα μεταφέρω μόνο το μισό νερό λόγω της ρωγμής μου
Και εξαιτίας μου κοπιάζεις άδικα κι εσύ!
Η γριά χαμογέλασε:
-Παρατήρησες ότι στο μονοπάτι υπάρχουν λουλούδια μόνο στη δική σου πλευρά
Και όχι στη μεριά του άλλου δοχείου;
Πρόσεξα την ατέλειά σου και την εκμεταλλεύτηκα.
Φύτεψα σπόρους στην πλευρά σου και εσύ τους πότιζες.
Δύο χρόνια τώρα μαζεύω τα άνθη και στολίζω το τραπέζι μου.
Αν δεν ήσουν εσύ αυτή η ομορφιά δε θα λάμπρυνε το σπίτι μου!
Βέβαια δεν ήταν η ατέλεια του δοχείου που το έκανε ξεχωριστό
Αλλά η ιδιαίτερη ικανότητα της γυναίκας εκείνης
Να διακρίνει και να χρησιμοποιήσει την αδυναμία του.
Ο καθένας μας έχει τις «ρωγμές» του και τις «αδυναμίες» του
Που μπορούν ακόμη κι αυτές να γίνουν χρήσιμες και να ομορφύνουν τη ζωή μας.
Κάθε «ρωγμή» μπορεί να κάνει τη ζωή μας πιο πλούσια και πιο ενδιαφέρουσα
Αρκεί να βρει κάποιος την ομορφιά που μπορεί να δώσει η ατέλειά μας.
«Ραγισμένοι» φίλοι, μην ξεχνάτε να σταματάτε στην άκρη του δρόμου
Και να απολαμβάνετε το άρωμα των λουλουδιών που φυτρώνουν στη μεριά σας.
Αν ο καθένας μας μετέτρεπε, σαν τη γριά γυναίκας της ιστορίας μας
Τις ατέλειες του διπλανού του σε κάτι χρήσιμο και όμορφο
Σίγουρα ο κόσμος μας θα ήταν καλύτερος!
Κουβαλούσε νερό με δύο μεγάλα δοχεία
Κρεμασμένα από τους ώμους της.
Το ένα δοχείο ήταν άψογο
Και μετέφερε πάντα
Όλη την ποσότητα νερού που έπαιρνε.
Το άλλο είχε μια ρωγμή
Και στο τέλος της μακριάς διαδρομής
Από το ρυάκι στο σπίτι έφθανε μισοάδειο.
Έτσι για δύο ολόκληρα χρόνια
Η γριά κουβαλούσε καθημερινά
Μόνο ενάμισι δοχείο νερό στο σπίτι της.
Φυσικά το τέλειο δοχείο ένοιωθε υπερήφανο που εκπλήρωνε απόλυτα και τέλεια
Το σκοπό για τον οποίο είχε κατασκευαστεί.
Το ραγισμένο δοχείο ήταν δυστυχισμένο, που μόλις και μετά βίας
Μετέφερε τα μισά από αυτά που έπρεπε, ένοιωθε ντροπή για την ατέλεια του.
Ύστερα από δύο χρόνια δεν άντεχε πια την κατάσταση αυτή και αποφάσισε να μιλήσει στη γριά.
-Ντρέπομαι τόσο για τον εαυτό μου και θέλω να σου ζητήσω συγγνώμη!
-Μα γιατί; ρώτησε η γριά.
-Για ποιο λόγο νιώθεις ντροπή;
-Ε, να!
-Δύο χρόνια τώρα μεταφέρω μόνο το μισό νερό λόγω της ρωγμής μου
Και εξαιτίας μου κοπιάζεις άδικα κι εσύ!
Η γριά χαμογέλασε:
-Παρατήρησες ότι στο μονοπάτι υπάρχουν λουλούδια μόνο στη δική σου πλευρά
Και όχι στη μεριά του άλλου δοχείου;
Πρόσεξα την ατέλειά σου και την εκμεταλλεύτηκα.
Φύτεψα σπόρους στην πλευρά σου και εσύ τους πότιζες.
Δύο χρόνια τώρα μαζεύω τα άνθη και στολίζω το τραπέζι μου.
Αν δεν ήσουν εσύ αυτή η ομορφιά δε θα λάμπρυνε το σπίτι μου!
Βέβαια δεν ήταν η ατέλεια του δοχείου που το έκανε ξεχωριστό
Αλλά η ιδιαίτερη ικανότητα της γυναίκας εκείνης
Να διακρίνει και να χρησιμοποιήσει την αδυναμία του.
Ο καθένας μας έχει τις «ρωγμές» του και τις «αδυναμίες» του
Που μπορούν ακόμη κι αυτές να γίνουν χρήσιμες και να ομορφύνουν τη ζωή μας.
Κάθε «ρωγμή» μπορεί να κάνει τη ζωή μας πιο πλούσια και πιο ενδιαφέρουσα
Αρκεί να βρει κάποιος την ομορφιά που μπορεί να δώσει η ατέλειά μας.
«Ραγισμένοι» φίλοι, μην ξεχνάτε να σταματάτε στην άκρη του δρόμου
Και να απολαμβάνετε το άρωμα των λουλουδιών που φυτρώνουν στη μεριά σας.
Αν ο καθένας μας μετέτρεπε, σαν τη γριά γυναίκας της ιστορίας μας
Τις ατέλειες του διπλανού του σε κάτι χρήσιμο και όμορφο
Σίγουρα ο κόσμος μας θα ήταν καλύτερος!
Να πλησιάσουμε ο ένας τον άλλον (Γέροντας Δωρόθεος)
Φροντίστε, όσο μπορεί ο καθένας, να
ενωθείτε μεταξύ σας.
Γιατί, όσο ενώνεται κανείς με τον
πλησίον, ενώνεται και με το Θεό.
Και, για να καταλάβετε τη σημασία αυτού
του λόγου, θα σας πω ένα παράδειγμα από τους Πατέρες.
Φανταστείτε έναν κύκλο πάνω στη γη, σαν
ένα σχήμα στρογγυλό που χάραξε κάποιος με διαβήτη από ένα κέντρο. Κέντρο
λέγεται το μέσο του κύκλου. Προσέξτε τώρα. Υποθέστε ότι ο κύκλος αυτός είναι ο
κόσμος και ότι το κέντρο του κύκλου είναι ο Θεός.
Οι ακτίνες του κύκλου από την περιφέρεια
προς το κέντρο είναι οι δρόμοι για το Θεό, οι τρόποι ζωής των ανθρώπων.
Προχωρούν λοιπόν οι άγιοι προς το εσωτερικό του κύκλου επιθυμώντας να
πλησιάσουν το Θεό. Και όσο προχωρούν προς το κέντρο τόσο πλησιάσουν και το Θεό
και μεταξύ τους.
Το ίδιο σκεφτείτε και για το χωρισμό.
Γιατί, όταν μακραίνουν από το Θεό και στρέφονται προς τα έξω, είναι φανερό πως
όσο βγαίνουν και απομακρύνονται από το
Θεό τόσο απομακρύνονται και από τους άλλους.
Και αντίστοιχα , όσο απομακρύνονται από τους άλλους , τόσο
απομακρύνονται και από το Θεό.
Να λοιπόν ποια είναι η φύση της αγάπης.
Όταν είμαστε έξω και δεν αγαπάμε το Θεό, τότε είμαστε και απομακρυσμένοι ο
καθένας από τον πλησίον. Αν όμως αγαπήσουμε το Θεό, τότε όσο πλησιάζουμε το Θεό
με την αγάπη για κείνον, τόσο ενωνόμαστε με την αγάπη για τον πλησίον, και όσο
ενωνόμαστε με τον πλησίον, τόσο ενωνόμαστε με το Θεό.
Αναδημοσίευση: http://samakos9.blogspot.gr/2013/04/blog-post_19.html
Γιατί εικονίζεται ο Άγιος Σπυρίδων με το φλεγόμενο κεραμίδι στο χέρι;Το Θαύμα αποδείξεως της Τριαδικότητας του Θεού
Από την Πατερική Θεολογία
Λίγα γράμματα έμαθε ο άγιος, όπως είδαμε. Τούτο, όμως, δεν τον εμπόδισε από το να προσέλθει και να λάβει μέρος στην Α’ Οικουμενική Σύνοδο που συνεκάλεσε ο Μέγας Κωνσταντίνος τo 325 μ.Χ.,
για να αποστομώσει και καθαιρέσει τον Άρειο. Ο τρομερός αυτός
αιρετικός, όπως ξέρουμε, δίδασκε ότι ο Χριστός δεν είναι Θεός, αλλά
δημιούργημα και πλάσμα του Θεού. Κι η αιρετική του αυτή διδασκαλία είχε
προκαλέσει αληθινό σάλο κι είχε συνταράξει ολόκληρη τη Χριστιανική
Εκκλησία.
Στην παράταξη των ορθοδόξων είχαν συγκεντρωθεί 317 σεβάσμιοι αρχιερείς και κληρικοί. Μεταξύ αυτών διακρίνονταν, οι άγιοι Νικόλαος και Αλέξανδρος, ιερέας ακόμη, ο επίσκοπος Αντιοχείας Ευστάθιος, ο Παφνούτιος από τη Θηβαΐδα, ο Μέγας Αθανάσιος, διάκονος τότε της Αλεξανδρινής Εκκλησίας, ο επίσκοπος Τριμυθούντος Σπυρίδων και άλλοι πολλοί. Ο τελευταίος φυσικά δεν διακρινόταν για τη μόρφωση του. Διακρινόταν, όμως,
Αξίζει πραγματικά να το διαβάσετε ……. είναι συγκλονιστικό
Λίγα γράμματα έμαθε ο άγιος, όπως είδαμε. Τούτο, όμως, δεν τον εμπόδισε από το να προσέλθει και να λάβει μέρος στην Α’ Οικουμενική Σύνοδο που συνεκάλεσε ο Μέγας Κωνσταντίνος τo 325 μ.Χ.,
για να αποστομώσει και καθαιρέσει τον Άρειο. Ο τρομερός αυτός
αιρετικός, όπως ξέρουμε, δίδασκε ότι ο Χριστός δεν είναι Θεός, αλλά
δημιούργημα και πλάσμα του Θεού. Κι η αιρετική του αυτή διδασκαλία είχε
προκαλέσει αληθινό σάλο κι είχε συνταράξει ολόκληρη τη Χριστιανική
Εκκλησία.
Στη
σύνοδο αυτή από τη μια μεριά είχε παραταχθεί ο Άρειος με τους ικανούς
ρήτορες και οπαδούς του επισκόπους. Κι ήταν αυτοί ο Νικομήδειας
Ευσέβιος, ο Νικαιας Θεαγένης και ο Χαλκηδόνος Μακάριος. Μαζί μ’ αυτούς,
με την άδεια του Βασιλιά, προσήλθαν και παρεκάθησαν στη σύνοδο και
αρκετοί φιλόσοφοι ομοϊδεάτες του Αρείου και υπερασπιστές του. Ανάμεσα σ’
αυτούς ξεχώριζε κι ένας Έλληνας φιλόσοφος, ο Ευλόγιος, που στη διαλεκτική τέχνη, την ευστροφία του λόγου και τα σοφίσματα εθεωρείτο ανίκητος.
Στην παράταξη των ορθοδόξων είχαν συγκεντρωθεί 317 σεβάσμιοι αρχιερείς και κληρικοί. Μεταξύ αυτών διακρίνονταν, οι άγιοι Νικόλαος και Αλέξανδρος, ιερέας ακόμη, ο επίσκοπος Αντιοχείας Ευστάθιος, ο Παφνούτιος από τη Θηβαΐδα, ο Μέγας Αθανάσιος, διάκονος τότε της Αλεξανδρινής Εκκλησίας, ο επίσκοπος Τριμυθούντος Σπυρίδων και άλλοι πολλοί. Ο τελευταίος φυσικά δεν διακρινόταν για τη μόρφωση του. Διακρινόταν, όμως,
Σπάνια απεικόνιση της Αγίας Τριάδoς σε εκκλησία της Καστοριάς
 |
| Η σπάνια απεικόνιση της Αγίας Τριάδoς στην Παναγία Κουμπελίδικη της Καστοριάς. |
Στην εκκλησία της Παναγίας Κουμπελίδικης στην Καστοριά
(περίπου 1260-1280) υπάρχει μια πολύ ενδιαφέρουσα και σπάνια απεικόνιση
της Αγίας Τριάδoς. Η απεικόνιση αυτή καταλαμβάνει το θόλο του
εσωνάρθηκα της εκκλησίας και ο εικονογραφικός της τύπος είναι αυτός "της
Πατρότητας". Ο Θεός Πατέρας, ολόσωμος, με τη μορφή του Παλαιού των
Ημερών, κάθεται σε ένα ουράνιο
τόξο κρατώντας στην αγκαλιά του ένα γενειοφόρο Χριστό σε ώριμη ηλικία
(το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, ο Υιός). Το Άγιο Πνεύμα με τη
μορφή περιστεριού έχει τοποθετηθεί στα χέρια του Χριστού μέσα σε ένα
"μετάλλιο" φωτός. Ο Θεός Πατέρας φέρει φωτοστέφανο σε σχήμα σταυρού.
Αυτό το είδος της απεικόνισης, όπου τα τρία πρόσωπα της Αγίας Τριάδος
αναπαριστώνται σε κάθετο άξονα είναι σπάνια στη Δυτική και Ανατολική
χριστιανική τέχνη πριν από τον 13ο αιώνα.
Επιγραφές:
ΙΣ ΧΣ Ο ΘΣ ΗΜΩΝ
Ο ΠΑΤΗΡ ΥΙΟΣ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟ ΑΓΙΟΝ
Αναδημοσίευση: http://theologosgr.blogspot.gr/2014/06/o.html
Είμαστε όλοι ίσοι. Είμαστε όλοι διαφορετικοί.
Μόλις είδα αυτο το βίντεο σκέφτηκα το 2ο μάθημα της Γ Λυκείου: Εντολές και δόγματα: συνταγές σκλαβιάς ή δρόμοι ελευθερίας;
Εκεί, καλούμαστε να μιλήσουμε στα παιδιά για το Τριαδικό Δόγμα .Σκοπός είναι να κατανοήσουν πώς αυτό το Δόγμα βρίσκει εφαρμογή στις ανθρώπινες σχέσεις και δεν είναι απλά.....λόγια σχετικά με τον τρόπο ύπαρξης του Τριαδικού Θεού.
Θεωρώ πως η φράση "Όλοι ίσοι - όλοι διαφορετικοί" συνοψίζει όλη την αλήθεια του Τριαδικού Δόγματος.
Το παρακάτω βίντεο είναι ιδανικό για να ξεκινήσετε ή να κλείσετε τη συγκεκριμένη ενότητα
Πηγή:http://www.youtube.com/watch?v=CG9PAxGSWFk
Το παρακάτω βίντεο είναι ιδανικό για να ξεκινήσετε ή να κλείσετε τη συγκεκριμένη ενότητα
Πηγή:http://www.youtube.com/watch?v=CG9PAxGSWFk
Παρασκευή 26 Σεπτεμβρίου 2025
"Ο Θεός είναι Τριαδικός".... ε, και...???
Τρια πρόσωπα αλλά ένας Θεός. Δηλαδή , για τον Θεό ισχύει το 1+1+1=1.
Όλα καλά μέχρι εδώ, αν και λιγάκι έξω από τα μαθηματικά που μάθαμε στο Δημοτικό.
Τελικά όμως.....τι μας νοιάζει εμάς η Τριαδικότητα του Θεού;Αλλάζει σε κάτι τη ζωή μας; Δίνει άλλο νόημα στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουμε τα πράγματα;
Η απάντηση είναι "ναι". Η Τριαδικότητα του Θεού αποτελεί (ή τουλάχιστον θα έπρεπε να αποτελεί) πυξίδα για τη δική μας ζωή.
Πώς? Μιμούμενοι τον τρόπο ύπαρξης των Τριών Αγίων προσώπων.
Το κάθε ένα είναι μοναδικό και ανεπανάληπτο αλλά και τα Τρία μαζί αποτελούν τον έναν Θεό. Κάθε πρόσωπο του Τριαδικού Θεού είναι φορέας της θείας ουσίας και συγχρόνως είναι όλος ο Θεός.Κανένα τους δεν είναι ούτε κατ΄ελάχιστον ανώτερο ή κατώτερο, απλά έχουν διαφορετικά, μοναδικά χαρακτηριστικά.
Ο Πατέρας είναι αγέννητος, ο Υιός γεννητός και το Άγιο Πνεύμα εκπορευόμενο.
Αυτά λοιπόν, τα τρια μοναδικά πρόσωπα είναι μια αγαπητική συντροφιά αδιάκοπη και άφθαρτη.
Κι εμείς; Πώς γινόμαστε μέτοχοι σε αυτό?
Μα, κάπως έτσι δεν είναι το ιδανικό για την ανθρώπινη κοινωνία;
Όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι, ομότιμοι, ισότιμοι. Έχουν τα ίδια δικαιώματα. Κανείς δεν (πρέπει να ) θεωρεί τον εαυτό του καλύτερο από τον συνάνθρωπό του.
Όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι αλλά όχι ίδιοι!!!Ο κάθε ένας είναι ξεχωριστή προσωπικότητα. Έχει άλλα θέλω, άλλες προτιμήσεις, κάνει άλλες επιλογές. Αυτή η διαφορετικότητα του καθενός (θα πρέπει να ) είναι απόλυτα σεβαστή.
Η πίστη λοιπόν, στον Τριαδικό Θεό, αυτομάτως οδηγεί σε συγκεκριμένο τρόπο θεώρησης της ζωής και του κόσμου : μίμηση του τρόπου ζωής του Θεού. Τι σημαίνει αυτό; Να βιώσει ο καθένας ως καθημερινό τρόπο ζωής την ΑΓΑΠΗ, την ΙΣΟΤΗΤΑ, τη ΜΟΝΑΔΙΚΟΤΗΤΑ του καθενός και την ΣΥΝΥΠΑΡΞΗ όλων.
Ξέρουμε πως ο Θεός δεν είναι τιμωρός αλλά αγαπάει και συγχωρεί. Το απέδειξε περίτρανα στην παραβολή του Σπλαχνικού Σαμαρείτη.
Γνωρίζουμε πως το κριτήριο της αξίας της ζωής των ανθρώπων είναι η έμπρακτη εκδήλωση αγάπης ή η παράλειψή της. Οι άνθρωποι καλούνται να γίνουν μια κοινωνία έμπρακτης αγάπης προς όλους χωρίς διακρίσεις. Και αυτά φανερώθηκαν στην παραβολή του Σπλαχνικού Πατέρα.
Κάπως έτσι και το Τριαδικό Δόγμα ορίζει έναν συγκεκριμένο τρόπο ζωής αφού ο όποιος σοβαρολογεί για την πίστη του σε έναν Τριαδικό Θεό, ΔΕΝ μπορεί να εγκολπωθεί ούτε τον ατομικισμό αλλά ούτε και τη μαζοποίηση του ανθρώπου αφού οφείλει να είναι εικόνα της Αγίας Τριάδας κάθε στιγμή της ζωής του.
Αλήθεια... πόσο διαφορετικός θα ήταν ο κόσμος αν ... ήμασταν όλοι ενωμένοι...
Αθανασίου Ελένη
Ενα μοναδικό πολυβραβευμένο μουσικό βίντεο, της Νεολαίας υπέρ των Ανθρωπίνων δικαιωμάτων, για τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Μπορούμε να έχουμε έναν καλύτερο κόσμο εάν δράσουμε ΕΝΩΜΕΝΟΙ.
Πέμπτη 25 Σεπτεμβρίου 2025
Τετάρτη 24 Σεπτεμβρίου 2025
Πίστη και επιστήμη σε τροχιά διαλόγου
Aναγκαιότητες στη σχέση πίστης και επιστήμης και σημεία προσοχής
Το 1960 όλη η γνώση της αστρονομίας μπορούσε να χωρέσει σε ένα μεγάλο τόμο, ενώ σήμερα υπολογίζεται περίπου σε ένα εκατομμύριο τόμους.
Η επιστήμη αμφισβητείται όταν έρχεται σε αντίθεση με τα πάθη μας, Η επιστήμη προσπαθεί να βρει θεωρίες που είναι αυτοσυνεπείς, και συνέπεια σημαίνει ότι δεν υπάρχουν παράδοξα ή αντιθέσεις, δεν καταρρίπτεται η λογική.Μπορεί όμως να μπερδευτεί η αναζήτηση της αυτοσυνέπειας με μία συνεχή αλλαγή στις επιστημονικές θέσεις; Μπορεί η συνεχής αναβάθμιση και ανανέωση της επιστήμης να κρύβει μία έλλειψη αυτοσυνέπειας;
Αρκετοί θεωρούν πως αν η επιστήμη ήταν συνεπής ή αυτοσυνεπής δεν θα αναιρούσε τον εαυτό της, ενώ άλλοι θεωρούν πως αυτό είναι το μεγαλύτερο όπλο της, αλλά και η καλύτερη στάση απέναντι στη συνέπεια, ότι προτιμά να αλλάζει για να αληθεύει αντί να είναι ψευδώς και επιφανειακά συνεπής αλλά πραγματικά τα θεμέλια να είναι στον αέρα.
Η σύγκρουση μεταξύ πίστης και επιστήμης οφείλεται σε προσωπικές διαμάχες και θέσεις ανθρώπων.
Η επιστήμη δεν έχει λόγο να πολεμήσει την πίστη, ένας επιστήμονας μπορεί να έχει πολλούς. Αντίστοιχα η πίστη δεν έχει λόγο να πολεμήσει την επιστήμη, ενώ ένας πιστός μπορεί να έχει πολλούς.
Η πραγματική πραγματικότητα
Ο άνθρωπος φιλοσοφικά και θεολογικά ωριμάζει μετά τα 40. Για να γίνεις πιστός πρέπει πρώτα να περάσεις από την απιστία. Η επιστημονική μέθοδος της αποδόμησης και επαναδόμησης του συστήματος αρχών μπορεί να λειτουργήσει και στην πίστη. Το οικοδόμημα μετά από αυτό είναι πολύ πιο σταθερό.
Ο άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος είχε πει πώς κάνεις δεν θα ήταν άπιστος αν οι χριστιανοί ήταν χριστιανοί.
Εμείς είμαστε η εικόνα της εκκλησίας.
Πολλές φορές είναι οι πιστοί φοβικοί και εχθρικοί προς την επιστήμη. Αλλά και πολλοί επιστήμονες έχουν στρεβλή εικόνα για την πίστη και την πολεμούν χωρίς να την ξέρουν. Ένας επιστήμονας αν μετέφερε την επιστημονική μέθοδο στη σχέση του με τη πίστη και τη θεολογία, θα έπρεπε πρώτα να τη μελετήσει διεξοδικά και αντικειμενικά από τους ειδικούς και μετά να βγάλει συμπεράσματα και να πράξει αναλόγως.
Ο χριστιανισμός απομάγευσε τον κόσμο, τον έβγαλε από μια θεϊκή θέση και αποιεροποίησε την επίδραση πάνω του. Αυτό έδωσε μεγάλα περιθώρια στην επιστήμη να δουλέψει με τον κόσμο άφοβα και σε μεγάλο βάθος χωρίς φόβο και πάθος.
Η θεολογία είναι πιο κοντά στην ποίηση παρά σε ακριβή επιστημονική μελέτη του κόσμου. Οι λέξεις έχουν άλλο νόημα, οι συνδέσεις είναι άλλης λογικής, και ο σκοπός είναι εντελώς διαφορετικός. Δογματισμός υπάρχει και στην επιστήμη, αν και η θεολογία φαίνεται να εκδίδει πολύ περισσότερο στο δόγμα. Ο δογματισμός στην επιστήμη είναι προσωπικές και κοινοτικές αγκυλώσεις σε παλιές και εγκαθιδρυμένες θεωρίες, αν όμως ένα πείραμα δείξει το αντίθετο όλοι αλλάζουν. Στη θεολογία συνήθως η αλλαγή κατηγορείται ως αίρεση.
Το επόμενο βίντεο εδώ
Σημασία και ερμηνεία του Λόγου στη δημιουργία
Ο Λόγος σαν αιτία, σαν πληροφορία, σαν λογική, σαν προοπτική, σαν σκοπός, σαν εντολή, σαν νόμοι είναι παντού στη φύση, παντού στον κόσμο μας. Εν αρχή ην ο Λόγος. Η πληροφορία είναι παντού στη φυσική πραγματικότητα και η τελευταία εξέλιξη στις αρχές διατήρησης μας δείχνει πως ο πυρήνας όλων των ανάλογων αρχών, ακόμα και αυτός της διατήρησης της ενέργειας προέρχεται από την αρχή διατήρησης της πληροφορίας.
Ο άνθρωπος φαίνεται ότι κληρονόμησε το υψηλότερο επίπεδο λόγου, τη λογική. Μελέτες έχουν δείξει πως ο άνθρωπος σε οποιεσδήποτε συνθήκες αποζητά την εξέλιξη του λόγου, της γλώσσας. Παραδείγματα όπως της Έλεν Κέλερ, φυλών απομονωμένων και άλλων ακραίων συνθηκών δείχνουν πως η τάση αυτή φαίνεται να είναι έμφυτη και πως αναπτύσσεται νομοτελειακά. Δεν φαίνεται να είναι τόσο πολύ εξελικτική διαδικασία, καθώς και οι πιο πρωτόγονες γλώσσες φαίνονται να είναι άρτιες.
Η λογική του ανθρώπου εδρεύει στο μυαλό, τον εγκέφαλο, δίνεται όμως η αίσθηση ότι πρόκειται για κάτι πολύ βαθύτερο, κάτι που λαμβάνεται εξωγενώς. Ο νους για τη θεολογία είναι κάτι ανώτερο από το μυαλό, είναι ο οφθαλμός της ψυχής, ο δέκτης μίας υπερφυσικής εκπομπής.
Αυτό είναι το πρώτο από τα 4 επεισόδια με τον τ. Διευθυντή Ερευνών στο ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος κ.Πετρουλέα Βασίλειο.
Πιστεύουν οι φυσικοί σε δημιουργό;
Η σύγκρουση μεταξύ πίστης και επιστήμης δεν είναι γενικευμένη, συνήθως εστιάζεται σε ανθρώπους, είναι μια σύγκρουση περισσότερο προσωπικοτήτων και όχι επιστητών. Πολλοί επιστήμονες, όπως ο νομπελίστας Χιγκς, παραδέχονται πως δεν πιστεύουν επειδή έτσι μεγάλωσαν όχι χάρη στην επιστήμη τους. Οι στατιστικές στην επιστήμη περί Θεού διίστανται. Πολλές φορές βγαίνουν στατιστικές που οι ερωτήσεις είναι αν πιστεύει κάποιος στο χριστιανικό Θεό ή του Ισλάμ και εκεί τα ποσοστά μπορεί όντως να είναι χαμηλά, όμως υπάρχουν και ερωτήσεις όπως αν πιστεύουν στην ύπαρξη μιας ανωτέρας δύναμης, μιας δημιουργού αιτίας του σύμπαντος, ενός κινούν ακινήτου που τα ποσοστά είναι ιδιαίτερα υψηλά. Πολλοί διαβάζουν την Αγία Γραφή και ειδικά τη Γένεση με κυριολεκτικές ερμηνείες, καταλήγοντας σε λάθος συμπεράσματα και αναιρώντας ή υποτιμώντας επιστημονικές θέσεις. Αυτού του είδους η αντιπαράθεση φαίνεται να είναι αχρείαστη. Η κυριολεκτική ερμηνεία των γραφών και των κειμένων των πατέρων, ειδικά με μια οπτική αλάθητου μας εκτροχιάζει από τον πραγματικό σκοπό τους. Στη πρόσφατη μεγάλη σύνοδο της Κρήτης βγήκε πόρισμα πως η Ορθόδοξη Εκκλησία παρατηρεί με σεβασμό την επιστήμη να ερευνά τον κόσμο μας και χωρίς να αποδέχεται κάθε εξέλιξη, με ενδιαφέρον παρακολουθεί τις εξελίξεις και αποφεύγει την κηδεμονία της επιστήμης. Η πίστη δεν είναι παράλογη, αλλά υπέρλογη. Η επιστήμη μπορεί να έχει πολλές απαντήσεις, αλλά δεν απαντά σε όλα τα ερωτήματα. Η περιγραφή και εξήγηση του κόσμου δεν είναι μόνο επιστημονικής φύσης. Στο σημείο που σταματά η λογική δεν ξεκινά το παράλογο πάντα, αλλά και το υπέρλογο και εκεί είναι το πεδίο της πίστης.
Ο θεός του απροσδόκητου στις ρωγμές της βεβαιότητας
Η παραδοξότητα, η αντινομία και η αποφατικότητα φαίνεται πως με τη σύγχρονη φυσική γίνονται χαρακτηριστικά και της επιστήμης. Η κβαντική φυσική προσφέρει πλούσιο υλικό πέρα από την ανθρώπινη καθημερινή λογική και μπορεί να αποτελέσει πεδίο έμπνευσης και για τη θεολογία.
Ένα μεγάλο ατόπημα των θρησκειών είναι πως έχουν μια πεποίθηση πως τα έχουν πει όλα εκ προοιμίου, όταν δεν αφήνεται χώρος για το αναπάντεχο και το απροσδόκητο είναι πολύ εύκολο κανείς να εκτεθεί, να είναι υπόλογος και να χάσει τους σοβαρούς συνομιλητές.
Ο παραδοσιακός χριστιανισμός δεν θεωρεί αλήθεια την Αγία Γραφή, την θεωρεί ως την καταγραφή της σχέσης του ανθρώπου με τον Θεό. Η αλήθεια περιορίζεται στο πρόσωπο του Χριστού.
Οι πατέρες της εκκλησίας στην εποχή τους καινοτόμησαν, έφεραν νέα θεολογία στο προσκήνιο και κατηγορούνταν από τους συντηρητικούς της εποχής τους ως νεωτεριστές και πως εισήγαγαν καινά δαιμόνια. Έφεραν μια θεολογία μεταβιβλική, όχι όμως αντιβιβλική.
Ο άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής είναι ένας παγκόσμιος άγιος, και της ανατολικής και δυτικής εκκλησίας, που διώχθηκε και τιμωρήθηκε από την ίδια την εκκλησία. Είχε τη πλειοψηφία των επισκόπων αντίθετους, μέχρι και τον Κωνσταντινουπόλεως, μόνο ο πάπας Ρώμης ήταν υποστηρικτής του.
Το μέγεθος των μεγάλων πατέρων της εκκλησίας όσο και αν ήταν μεγάλο δεν πρέπει να χάνουμε την πίστη και ελπίδα ότι θα εμφανιστούν ξανά ανάλογοι πυλώνες της εκκλησίας, αλλά και της επιστήμης.
Αυτό είναι το δεύτερο από τα 4 επεισόδια με τον επ. Καθηγητή στο τμήμα Κοινωνικής Θεολογίας και Θρησκειολογίας ΕΚΠΑ κ.Βέντη Χαράλαμπο.
Η επιλεκτική χρήση της επιστήμης είναι ανέντιμη
Υπάρχει μια αχρείαστη ένταση στη σχέση επιστήμης και θρησκείας; Κατά πόσο οφείλεται σε πραγματικές εντάσεις, η σε φοβικά σύνδρομα. Στα πρώτα βήματα της επιστήμης οι μεγαλύτερες ανακαλύψεις και εξελίξεις ήρθαν από πιστούς ανθρώπους. Με κύριο παράδειγμα τον Νεύτωνα που είχε περισσότερα γραπτά σε θρησκευτικά θέματα παρά σε επιστημονικά.
Κάτι που φαίνεται προκλητικό είναι η προσπάθεια θρησκειών να εκμεταλλευτούν την επιστήμη για να κάνουν απολογητική. Δυστυχώς στις περισσότερες περιπτώσεις καταλήγουν να τη χρησιμοποιούν α λα καρτ και αυτό φαίνεται ανέντιμο, σαν να παίρνουν αυτό που θέλουν και να την πετάνε μετά στα σκουπίδια.
Η Ορθοδοξία έχει μια πολύ πλούσια παράδοση που πρέπει να τη χρησιμοποιήσει και να την αναδείξει, αλλά όμως χωρίς παρελθοντολαγνία, βυζαντινολατρεία και αγκυλώσεις. Πρέπει να βρεθεί μια ισορροπία ώστε να μη χαθούν τα δόγματα αλλά να καταφέρει να συνομιλήσει με τον σύγχρονο κόσμο.
Αυτό είναι το πρώτο από τα 4 επεισόδια με τον επ. Καθηγητή στο τμήμα Κοινωνικής Θεολογίας και Θρησκειολογίας ΕΚΠΑ κ.Βέντη Χαράλαμπο.
Δευτέρα 22 Σεπτεμβρίου 2025
Θεολογία και εξέλιξη
Θεολογία και εξέλιξη
Μάριος Μπέγζος
Ο Νίκος Ματσούκας στο βιβλίο του «Επιστήμη, Φιλοσοφία και
Θεολογία στην Εξαήμερο του Μ. Βασιλείου» (Θεσσαλονίκη, 1990) σημειώνει
ότι η εξέλιξη στην Εξαήμερο του Μ. Βασιλείου, όπως ακριβώς και κυρίως
στην Εξαήμερο του Γρηγορίου Νύσσης, από την άποψη των αρχών έχει βασικές
ομοιότητες με τις σύγχρονες θεωρίες».
Διευκρινίζει ότι «η δημιουργία πορεύεται εξελικτικά μέσα από μια φυσική
τάξη» και τονίζει ότι «στην Εξαήμερο, υπάρχει η βασική αρχή της
εξελικτικής θεωρίας και, το σπουδαιότερο η άποψη για την ενότητα
οργανικής και ανόργανης περιοχής».
Συμπερασματικά θα μπορούσαμε να ισχυρισθούμε ότι η σύγχρονη πρωτοποριακή
θεολογία του χριστιανισμού επιβεβαιώνει την αποφθεγματική ρήση του
ρώσου ορθόδοξου στην πίστη και διακεκριμένου του βιολόγου Θεοδόσιου
Ντομπζάνσκι: «Ο άνθρωπος δημιουργήθηκε κατ΄ εικόνα Θεού διά μέσου της εξελικτικής διαδικασίας»
Αγία Γραφή: μετάφραση και προβληματισμοί - κ. Μιλτιάδης Κωνσταντίνου
Η μετάφραση της Αγίας Γραφής αποτελεί ένα πολυσυζητημένο θέμα, στο οποίο οι απόψεις διίστανται. Το παράδειγμα της μεταφράσεως των Ο΄(εβδομήκοντα) αποτελεί σημείο τομής για την μετάφραση των βιβλικών κειμένων, καθώς η αυτούσια αναδιατύπωση των αραμαϊκών στα αρχαία ελληνικά είναι εντυπωσιακή και πρακτική έως της σήμερον. Ωστόσο το ζήτημα της μετάφρασης της Καινής Διαθήκης και συνολικά της Βίβλου στα νέα ελληνικά δεν ήταν πάντα τόσο δεδομένο, αφού με αυτόν τον τρόπο πολλοί υποστήριζαν ότι παραφράζεται - υποβαθμίζεται το κύρος των κειμένων αλλά και «εξαλείφεται» το σωτηριολογικό μήνυμα. Είναι γεγονός πως η τέλεση των λειτουργιών στα αρχαία ελληνικά μεταλαμπάδευσε ορθόδοξα την χριστιανική διδασκαλία ανά τους αιώνες, αλλά τι συμβαίνει όταν δεν κατανοούνται εν τω παρόντι τα κείμενα αυτά; Μπορούν να μεταφραστούν ή παρερμηνεύεται η ευαγγελική αλήθεια;
Με τον κ. Μιλτιάδη Κωνσταντίνου, ομότιμο καθηγητή της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Ο ηθικός έχει πάντα ήθος;
Ποια η διαφορά του ήθους και της ηθικής; Ποια είναι η ουσιαστική έννοια του χριστιανικού ήθους; Το ήθος δεν είναι σύνολο κοινωνικών κανόνων ή ευγενικών συμπεριφορών, αλλά καρπός της σχέσης του ανθρώπου με τον Θεό.
Βία και Εκκλησία
Πως ερμηνεύεται το φαινόμενο της βίας στην Παλαιά Διαθήκη; Ποιές είναι οι θεολογικές ρίζες αλλά και προεκτάσεις της "βίαιης" και καλπάζουσας αυτοαναφορικότητας σύγχρονου ανθρώπου; Ποιό το κοινό χαρακτηριστικό του πολεμοχαρή βιβλικού ανθρώπου με τον σύγχρονο μετανεωτερικό κυβερνοάνθωρπο; Ποια η διαφορά προσώπου και ατόμου; Η Βίκυ Φλεσσα σε μια AdHoc συζήτηση με τον καθηγητή Καινής Διαθήκης του Τμήματος Θεολογίας του ΕΚΠΑ, κ. Χρήστου Καρακόλη.
Είναι αποδεκτή η μεταμόσχευση; - κ. Κλεάνθης Νιζάμης
Με τον κ. Κλεάνθη Νιζάμη, εντεταλμένο διδάσκοντα του τμήματος Θεολογίας ΑΠΘ
Η μεταμόσχευση δεν είναι απλώς ιατρική πράξη· είναι υπαρξιακή στάση ζωής. Δεν αφορά μόνο μια κρίσιμη στιγμή ανάγκης, αλλά μια συνειδητή επιλογή αγάπης και προσφοράς προς τον συνάνθρωπο. Από την απλή αιμοδοσία μέχρι τη δωρεά οργάνων, κάθε πράξη προσφοράς είναι έκφραση σεβασμού στην ιερότητα του ανθρώπινου προσώπου. Η Εκκλησία της Ελλάδος, αναγνωρίζοντας το μεγαλείο αυτής της προσφοράς, ευλογεί όσους επιλέγουν να δωρίσουν, χωρίς να κατακρίνει όσους δυσκολεύονται. Η μεταμόσχευση είναι βαθιά συνδεδεμένη με την πίστη μας, καθώς στη θεία λατρεία κοινωνούμε το Σώμα και το Αίμα του Χριστού, δηλαδή την ίδια την προσφερόμενη ζωή. Με τον κ. Κλεάνθη Νιζάμη, εντεταλμένο διδάσκοντα του τμήματος Θεολογίας ΑΠΘ
Κυριακή 21 Σεπτεμβρίου 2025
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
