Κυριακή, 13 Ιουλίου 2014

Η ουσία της αθεΐας

«Ὁ Ἅγιος Ἰουστίνος (Πόποβιτς) μιλοῦσε μέ ἕνα νεαρὸ φοιτητὴ ποὺσυμπάθησε πολὺ, τὸν Καμύ.

Ἀναρωτιόταν λοιπὸν πῶς αὐτὸς ὁ τόσο συμπαθητικὸς ἄνθρωπος δὲν βρῆκε τὸν Θεό.

Καὶ ὁ Αγιος Ἰουστίνος τοῦ ἀπάντησε: «Ἁπλούστατα, διότι δὲν τὸν ζήτησε».

«Μὰ ἀφοῦ δὲν τὸν ἤξερε», συνεχίζει ὁ φοιτητής.

«Ἂς μὴ τὸν ἤξερε. Ἀπὸ μέσα του δὲν καταλάβαινε; Δὲν προαισθανόταν;»

Γιατί ὁ ἄνθρωπος ζεῖ τραγικὰ τὴν ἀποτυχία;

Διότι προαισθάνεται τί εἶναι ἡἐπιτυχία.

Γιατί εἶναι τραγικός;

Ἂν τὸ δεῖτε λίγο βαθιά, διότι προαισθάνεται τί δὲν εἶναι τραγικό.

Γι᾽ αὐτὸ μόνο σὲ ἀκραῖες περιπτώσεις, ὅπως εἶναι τὸ μίσος, φαίνεται ἡἀποτυχία.

Γιατί τὸ μίσος εἶναι τόσο τραγικό;

Διότι δὲν εἶναι τίποτ᾽ἄλλο ἀπὸ τὸ ὅτι καταλαβαίνεις ὅτι δὲν ἔχεις ἀγάπη.

Τὸ μίσος εἶναι ἡ ἀρνητικὴ πλευρὰ τῆς ἀγάπης, ἡ ἀπουσία τῆς ἀγάπης, καὶἔχει τόσο δυναμισμὸ (τὸ μίσος), ποὺ μαρτυρεῖ ἐκ τοῦ ἀντιθέτου περὶ τοῦδυναμισμοῦ τῆς ἀγάπης».

(από το βιβλίο τοῦ Σεβ. Μητροπολίτη πρώην Ἐρζεγοβίνης κ. Ἀθανασίου Γιέφτιτς, «Ἀπὸ τὴν Ἐλευθερία στὴν ᾽Αγάπη», ἐκδ. «Δόμος»,᾽Αθῆναι 2012, σελ. 68)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...