Η Σύνοδος καλύπτει τις ανθρώπινες ελλείψεις

Πηγή

 Με τον κ. Δημήτριο Μόσχο, αναπληρωτή καθηγητή και πρόεδρο του Τμήματος Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Η ζωή της Εκκλησίας μας χαρακτηρίζεται από την πολυπλοκότητα των θεμάτων των οποίων καλείται να αντιμετωπίσει, καθώς και από τον συνοδικό χαρακτήρα με τον οποίων τελικά τα αντιμετωπίζει. Η Σύνοδος αυτή, η οποία πλέον αποτελεί ένα κεντρικό σημείο αναφοράς στην καθημερινότητα της Εκκλησίας, δεν λειτουργεί με έναν λυτρωτικό χαρακτήρα, αλλά περισσότερο με έναν τρόπο προσπάθειας της επίλυσης των επίκαιρων εκκλησιαστικών ζητημάτων.

Όταν αναφερόμαστε στην Σύνοδο της Εκκλησίας μας, στις παλαιότερες αλλά και σύγχρονες αυτές Συνόδους, αφενός δεν είναι σωστή η πλήρης άρνηση των αποφάσεών της από μια μερίδα της κοινότητας, αφετέρου εξίσου λάθος είναι και η θεωρία της αψεγάδιαστης Συνόδου, η οποία δεν μπορεί να σφάλει ή να πάρει μια απόφαση η οποία δεν θα είναι άψογη. Ο σωστός δρόμος είναι αυτός της αποδοχής της Συνόδου και της ελπίδας στον Κύριό μας, ο οποίος πάντοτε θα αποτελεί καθοδηγητή για την κοινότητα και την Σύνοδό μας.

Συνοδικό σύστημα | Το χάρισμα του Παρακλήτου

 Πηγή

Με τον κ. Δημήτριο Μόσχο, αναπληρωτή καθηγητή και πρόεδρο του Τμήματος Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της Ορθόδοξης Εκκλησίας είναι το σύστημα με το οποίο λειτουργεί και οργανώνεται. Η πρώτη Εκκλησία οργανώθηκε από τη σύνοδο των Αποστόλων του Χριστού, οι πρώτες αποφάσεις των οποίων περιστράφηκαν γύρω από τα πρόσωπα των διακόνων. Ομοίως και σήμερα με συνοδικό τρόπο η Εκκλησία οργανώνεται και διοικείται πάντοτε με σκοπό την πνευματική στήριξη του ποιμνίου της.

Με την ενέργεια του Αγίου Πνεύματος και με γνώμονα τον Λόγο του Θεού και τις διδαχές των Πατέρων η σύνοδος οργανώνει τα διοικητικά θέματα τα οποία το ποίμνιο δεν μπορεί να διαχειριστεί. Αποτελεί έτσι την βάση πάνω στην οποία στηρίζεται η Εκκλησία στον χώρο και τον χρόνο σε πλήρη αρμονία και συνέχεια με την αποστολική παράδοση.

Η υπακοή στην εκκλησία σώζει

 Πηγή

Η Εκκλησία είναι μία· αυτή η ενότητα δεν είναι απλώς ένας όρος του Συμβόλου της Πίστεως, αλλά η καρδιά της ταυτότητάς της. Δεν μπορεί να υπάρξει Εκκλησία χωρίς ενότητα. Η υπακοή στους θεσμούς, ιδιαίτερα στη Σύνοδο, δεν είναι θέμα τυφλής αποδοχής, αλλά πράξη εμπιστοσύνης και ταπείνωσης μπροστά στο μυστήριο της σωτηρίας. Δεν θα κριθούμε για τα λάθη των άλλων, αλλά για τις δικές μας πράξεις και επιλογές.  Ο φανατισμός δεν είναι αγάπη για την πίστη· είναι μίσος για τον άλλον. Η πίστη υπερασπίζεται με διάκριση, όχι με εγωισμό. Όταν η προσωπική άποψη τοποθετείται πάνω από την Εκκλησία, χάνεται το μέτρο και γεννιέται η πλάνη.  Με τον Σεβ. Μητροπολίτη Άρτης κκ. Καλλίνικο

Η Α΄ Οικουμενική Σύνοδος της Νίκαιας στην ανατολική και στη δυτική τέχνη (συλλογή εικόνων)

Συλλογή δεκατριών εικόνων με θέμα την Α΄ Οικουμενική Σύνοδο στη Νίκαια (325 μ.Χ.) και τους Πατέρες της Εκκλησίας που έλαβαν μέρος σε αυτή. Στόχοι του μαθησιακού αντικειμένου είναι η εξάσκηση των μαθητών στην παρατήρηση εποπτικού υλικού και κυρίως η εξοικείωσή τους με την απόδοση της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου στην τέχνη της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Απώτερος στόχος είναι να προβούν οι μαθητές σε δημιουργικές συγκρίσεις μεταξύ των εικόνων, αναφορικά με τον αριθμό, τη θέση και τη στάση των εικονιζόμενων προσώπων. Πιο συγκεκριμένα, η συλλογή περιλαμβάνει έργα ανατολικής τεχνοτροπίας (εικονογραφημένα χειρόγραφα, τοιχογραφίες, φορητές εικόνες), που χρονολογούνται από τον 11ο μ.Χ. αιώνα έως και τους νεότερους χρόνους. Να σημειωθεί, επίσης, ότι για κάθε εικόνα δίνονται σύντομες πληροφορίες με μορφή επεξήγησης, καθώς και σχετικός υπερσύνδεσμος.

 

Συλλογή έξι εικόνων με θέμα την Α΄ Οικουμενική Σύνοδο στη Νίκαια (325 μ.Χ.) και τους Πατέρες της Εκκλησίας που έλαβαν μέρος σε αυτή. Στόχοι του μαθησιακού αντικειμένου είναι η εξάσκηση των μαθητών στην παρατήρηση εποπτικού υλικού και κυρίως η εξοικείωσή τους με την απόδοση της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου στην τέχνη της Δύσης. Απώτερος στόχος είναι να προβούν οι μαθητές σε δημιουργικές συγκρίσεις μεταξύ των εικόνων, αναφορικά με τον αριθμό, τη θέση και τη στάση των εικονιζόμενων προσώπων. Πιο συγκεκριμένα, η συλλογή περιλαμβάνει έργα δυτικής τεχνοτροπίας (εικονογραφημένα χειρόγραφα, τοιχογραφίες, πίνακες ζωγραφικής), που χρονολογούνται από τον 9ο έως και τον 19ο αιώνα. Να σημειωθεί, επίσης, ότι για κάθε εικόνα δίνονται σύντομες πληροφορίες με μορφή επεξήγησης, καθώς και σχετικός υπερσύνδεσμος.