Η Ιαπωνική θρησκεία

Η ιαπωνική θρησκεία αποτελεί ένα πολυσύνθετο φαινόμενο που βασίζεται στη συνύπαρξη και τον συνδυασμό τριών κύριων παραδόσεων: του εγχώριου Σίντο (Σιντοϊσμού), του Μαχαγιάνα Βουδισμού και του Κομφουκιανισμού. Η θρησκευτικότητα του μέσου Ιάπωνα χαρακτηρίζεται από έναν «καταμερισμό εργασίας», με αποτέλεσμα οι πιστοί να στρέφονται σε διαφορετικά θρησκευτικά συστήματα ανάλογα με τις ανάγκες τους. Μια χαρακτηριστική φράση αναφέρει ότι οι Ιάπωνες «γεννιούνται Σιντοϊστές και πεθαίνουν Βουδιστές», καθώς το Σίντο αφορά τα θέματα της ζωής και της ευημερίας, ενώ ο Βουδισμός τη μεταθανάτια τύχη.

 

 Το Σίντο (Η οδός των θεών)

• Τα Κάμι: Είναι η αρχαία γηγενής θρησκεία της Ιαπωνίας που λατρεύει τα «κάμι», δηλαδή αθάνατες πνευματικές οντότητες που κατοικούν παντού στη φύση (βουνά, ποτάμια, δέντρα), στα φυσικά φαινόμενα, σε ζώα, αλλά και σε ανθρώπους (όπως ο αυτοκράτορας ή οι ασκητές).
• Η Θεά Αματεράσου και ο Αυτοκράτορας: Η θεά του ήλιου, Αματεράσου, είναι η σημαντικότερη θεότητα και θεωρείται πρόγονος της αυτοκρατορικής δυναστείας. Μέχρι τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ο αυτοκράτορας θεωρούνταν ζωντανή θεότητα με αποστολή να κυβερνήσει τον κόσμο, ιδιότητα που αποκήρυξε μετά την ήττα της χώρας.
• Ναοί και Σύμβολα: Οι ναοί (τζίντζα) είναι συνήθως ξύλινοι και βρίσκονται στην εξοχή. Χαρακτηριστική είναι η πύλη «τορίι» (σε σχήμα Π), το ιερό σχοινί από άχυρο ρυζιού (σιμενάουα) και ο καθρέφτης, που συμβολίζει τον ήλιο.
• Γιορτές (Ματσούρι): Περιλαμβάνουν χαρούμενες παρελάσεις στη γειτονιά του ναού με τη μεταφορά του μικόσι (φορητού βωμού), συνοδεία μουσικής και χορού, για την ευλογία της ενορίας.

 Βουδισμός και Κομφουκιανισμός

• Βουδισμός: Εισήχθη τον 6ο αι. μ.Χ. και κυριαρχεί σε ό,τι σχετίζεται με τον θάνατο και τη μεταθανάτια ζωή. Ιδιαίτερα δημοφιλής είναι ο Βούδας Αμιντά και οι μποντισάτβα, όπως η Κάννον (θεά του ελέους) και ο Τζίζο (προστάτης των παιδιών). Η σχολή Ζεν, με την έμφαση στον διαλογισμό, έχει επηρεάσει καθοριστικά τον ιαπωνικό χαρακτήρα και την τέχνη.
• Κομφουκιανισμός: Διέπει την ηθική, την κοινωνική οργάνωση και τις ιεραρχικές σχέσεις (π.χ. σεβασμός γιων προς γονείς), προσδίδοντας στις κοινωνίες της Άπω Ανατολής έναν έντονα δεοντολογικό χαρακτήρα.

Καθημερινή Πνευματικότητα

• Προγονολατρία: Αποτελεί βασική αρχή της ιαπωνικής ζωής. Τα περισσότερα σπίτια διαθέτουν δύο βωμούς: έναν σιντοϊστικό (καμιντάνα) και έναν βουδιστικό (μπουτσουντάν) για την απόδοση τιμών στους νεκρούς συγγενείς.
• Μακότο: Είναι ο σκοπός του ενάρετου τρόπου ζωής, που επιτυγχάνεται μέσω της άσκησης της αρετής, της κοινωνικής προσφοράς και της αρμονικής συνύπαρξης με τη φύση.
• Σύγχρονη Πραγματικότητα: Η ιαπωνική θρησκευτικότητα εκδηλώνεται ακόμα και στον αθλητισμό (π.χ. σούμο) ή σε καθημερινές συνήθειες, όπως ο καθαρισμός του σώματος πριν από την προσευχή και η ευλογία αντικειμένων (όπως αυτοκινήτων) από ιερείς.

4.8 Η ιαπωνική θρησκεία (Σύνοψη)

Σύνθετη Πίστη: Συνδυάζει το εγχώριο Σίντο με τον Μαχαγυάνα Βουδισμό και τον Κομφουκιανισμό σε μια αρμονική συνύπαρξη.

Σιντοϊσμός (Σίντο): Η «οδός των θεών», η εθνική πολυθεϊστική θρησκεία που λατρεύει τις θεότητες της φύσης, τα κάμι.

Ζωή και Θάνατος: Σύμφωνα με το ρητό, οι Ιάπωνες ζουν ως Σιντοϊστές (θέματα ζωής/γονιμότητας) και πεθαίνουν ως Βουδιστές (μεταθανάτια τύχη).

Η Θεά Αματεράσου: Η θεά του ήλιου και προγονική θεότητα του αυτοκρατορικού οίκου, η κυριότερη μορφή του σιντοϊστικού πάνθεου.

Αυτοκρατορικό Σίντο: Η σύνδεση του αυτοκράτορα με το θείο, που παρά την αποκήρυξη της θεϊκής του ιδιότητας μετά το 1945, διατηρείται τελετουργικά.

Κάμι της Φύσης: Υπάρχουν θεότητες για κάθε στοιχείο (βουνά, κεραυνός, δέντρα), αντανακλώντας την ιερότητα του φυσικού κόσμου.

Σχολή Ζεν: Μια βουδιστική παράδοση που έχει επηρεάσει βαθιά τον ιαπωνικό χαρακτήρα, την τέχνη και τον πολιτισμό.

Οικογενειακός Βωμός: Όπως στην Κίνα, η λατρεία των προγονικών πνευμάτων είναι κεντρική και διεξάγεται καθημερινά μέσα στο σπίτι.

Ματσούρι (Γιορτές): Εντυπωσιακές σιντοϊστικές γιορτές με περιφορές αρμάτων προς τιμήν των κάμι για την ευλογία της πόλης.

Νέες Θρησκείες: Στη σύγχρονη Ιαπωνία έχουν εμφανιστεί πολυάριθμα νέα θρησκευτικά κινήματα που αποτελούν παραλλαγές των παραδοσιακών μορφών.

4.8. Η ΙΑΠΩΝΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ

Amaterasu - The Sun Goddess

Η ιαπωνική θρησκεία

Η ιαπωνική θρησκεία είναι η παραδοσιακή θρησκεία του ιαπωνικού λαού. Επικρατεί κυρίως στην Ιαπωνία, αλλά και σε μέρη που υπάρχουν μεγάλες κοινότητες Ιαπώνων μεταναστών, όπως η δυτική ακτή των ΗΠΑ. Στην Ιαπωνία η βιομηχανική ανάπτυξη επέφερε εξασθένηση της παραδοσιακής θρησκευτικότητας. Όμως οι συνθήκες της σύγχρονης ζωής προκάλεσαν με τη σειρά τους μια αναβίωση αυτής της θρησκευτικότητας και στα τελευταία κυρίως χρόνια την εμφάνιση πολλών «νέων θρησκειών».

 Οι περισσότερες από αυτές αποτελούν παραλλαγές των παραδοσιακών ιαπωνικών θρησκειών. ΄

α) Μια σύνθετη θρησκεία. Η ιαπωνική θρησκεία, δηλαδή εκείνη που ακολουθείται από την πλειονότητα του ιαπωνικού λαού, είναι όπως η κινεζική σύνθετη από τρεις κυρίως επιμέρους θρησκείες: το εγχώριο Σίντο και τις επείσακτες Μαχαγυάνα Βουδδισμό και Κομφουκιανισμό.

 Στοιχεία ταοϊστικά υπάρχουν διάσπαρτα κυρίως στο Σίντο και γενικά στην ιαπωνική σκέψη και ζωή. Όμως ο Ταοϊσμός ως θρησκεία δεν έχει το βαθμό παρουσίας που έχει στην Κίνα. 

Αντίθετα ο Μαχαγυάνα Βουδδισμός και ο Κομφουκιανισμός αποτελούν κύρια συστατικά στοιχεία της ιαπωνικής θρησκείας. Αυτοί, αν και διαφέρουν σε διάφορα σημεία από το Μαχαγυάνα Βουδδισμό και τον Κομφουκιανισμό της Κίνας, λειτουργούν σύμφωνα με τον ίδιο «καταμερισμό εργασίας» που περιγράψαμε για την κινεζική θρησκεία: Ο Βουδδισμός έχει αναλάβει κυρίως ό,τι σχετίζεται με τη μεταθανάτια ζωή. Στα πλαίσιά του διενεργείται η ιαπωνική προγονολατρεία.

 Ο Κομφουκιανισμός διέπει τη διάρθρωση και λειτουργία της κοινωνίας. Τέλος, το Σίντο έχει αναλάβει την περιοχή γενικά της ζωής, την οποία προστατεύουν και προάγουν οι θεότητές του. Γι’ αυτήν την προστασία και προαγωγή καταφεύγουν σ’ αυτές οι Ιάπωνες στη γέννησή τους, στις γιορτές ενηλικίωσης, στο γάμο τους, στις τελετές για τη γονιμότητα των αγρών, για τη θεμελίωση σπιτιών κ.ο.κ. Αν και δεν ισχύει απόλυτα, εφόσον και στην ιαπωνική θρησκεία οι τρεις θρησκείες ασκούνται ταυτόχρονα, συχνά διατυπώνεται η φράση «οι Ιάπωνες ζουν ως Σιντοϊστές και πεθαίνουν ως Βουδδιστές».

Στην ιαπωνική θρησκεία, όπως και στην κινεζική, υπάρχει ένα πάνθεο που αποτελείται από τα θεία όντα του Σιντοϊσμού και του Βουδδισμού. Σ’ αυτά απευθύνονται, όπως και στην Κίνα, ανάλογα με τον τομέα που εξουσιάζουν. Π.χ. ο μποντισάτβα Τζίζο, που προστατεύει τα παιδιά στον άλλο κόσμο, από την πλευρά του Βουδδισμού, ή η θεότητα της γονιμότητας Ινάρι, που προάγει το κέρδος και την ανάπτυξη, από την πλευρά του Σιντοϊσμού, είναι μεταξύ άλλων ανάλογων όντων πολύ δημοφιλείς σε όλη τη χώρα Αν και ως αυτοτελής θρησκεία καμιά από τις παραπάνω δεν αποτελεί σήμερα τη θρησκεία της πλειονότητας, καθεμιά έχει συμβάλει πολύ στη διαμόρφωση του ιαπωνικού χαρακτήρα και πολιτισμού. Ιδίως η βουδδιστική σχολή Ζεν έχει αφήσει βαθιά σημάδια σ’ αυτόν. Κάπως περισσότερο όμως, πρέπει να σταθούμε στο Σιντοϊσμό, εφόσον αποτελεί τη μόνη εγχώρια από τις ιαπωνικές θρησκείες.

 β) Ο Σιντοϊσμός. Πρόκειται για την εθνική θρησκεία των Ιαπώνων. Όπως δηλώνει και το ιαπωνικό όνομά του (Σίντο= η οδός των θεών), ο Σιντοϊσμός είναι μια πολυθεϊστική θρησκεία. Λατρεύει δηλαδή ένα πλήθος θεοτήτων που ονομάζονται «κάμι». Υπάρχουν έτσι θεότητες της θάλασσας, των βουνών, του κεραυνού, του ήλιου, της σελήνης, της γης, του ανέμου, των δέντρων κτλ. 

Πολλά από τα χαρακτηριστικά που απαριθμήσαμε στην αρχαία ελληνική θρησκεία, όπως η ισαριθμία επιμέρους πραγματικοτήτων του κόσμου και θεοτήτων, η εγκόσμια κατεύθυνση, η σημασία της βούλησης των θεοτήτων, η ύπαρξη διαμέσων (σαμάνων) κτλ. ισχύουν και για το Σιντοϊσμό.

 Ο Σιντοϊσμός πήρε στη διάρκεια της ιστορίας του και έχει και τώρα πολλές μορφές. Η πρώτη από αυτές υπήρξε η συστηματοποίηση των θεοτήτων του υπό τη θεά του ήλιου Αματεράσου. Η θεά αυτή είναι η προγονική θεότητα του ιαπωνικού αυτοκρατορικού οίκου, ο οποίος γύρω στα τέλη του 7ου αι. μ.Χ. κατόρθωσε να κυριαρχήσει στη χώρα και έτσι να επιβάλει αυτή τη θεότητα ως κυριότερη.

 Σύμφωνα με τον προγονικό μύθο του αυτοκρατορικού οίκου η Αματεράσου έστειλε τον εγγονό της από τον ουρανό στην Ιαπωνία με εντολή να την κυβερνήσει. Οι απόγονοί του, οι αυτοκράτορες, έλκουν το αξίωμά τους, αλλά και τη θεία ιδιότητα που ως το τέλος του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου πιστευόταν ότι έχουν, από αυτή την εντολή. Αυτός ο μύθος αποτελεί την κεντρική διήγηση των αρχαίων χρονικών Κοτζίκι (712 μ.Χ.) και Νιχόν-σόκι (720 μ.Χ.). Τα χρονικά αυτά περιέχουν, επίσης, μεγάλο μέρος της ιαπωνικής μυθολογίας, δηλαδή των διηγήσεων για τις σιντοϊστικές θεότητες. Γι’ αυτό το λόγο αποτελούν δύο από τα βασικά βιβλία του Σιντοϊσμού. Άλλες μορφές του Σίντο είναι εκείνες που προήλθαν από διάφορους συνδυασμούς του με το Βουδδισμό και με τον Κομφουκιανισμό.

 Σήμερα υπάρχει κυρίως υπό τη μορφή 

1) του «Σίντο των ναών», δηλαδή των παραδοσιακών κέντρων λατρείας των θεοτήτων 

2) του «αυτοκρατορικού Σίντο», δηλαδή της λατρείας εκ μέρους της αυτοκρατορικής οικογένειας των προγόνων της που φτάνουν ως την Αματεράσου 

3) του «Σίντο των Σχολών», δηλαδή σεκτών* που συγγενεύουν με το Σίντο και 

4) του «λαϊκού Σίντο», δηλαδή των λαϊκών σιντοϊστικών πρακτικών.

ΚΕΙΜΕΝΑ

 1. Η απόκρυψη της Αματεράσου στο πέτρινο σπήλαιο [Ο Σουσάνοουο, θεός της καταιγίδας και αδελφός της Αματεράσου, θεάς του ήλιου, προκαλεί διάφορες καταστροφές στο Πεδίο του υψηλού Ουρανού, όπου κατοικεί η αδελφή του με άλλες θεότητες. Τελικά προκαλεί το θάνατο μιας από τις υφάντριες της Αματεράσου]. Όταν η Αματεράσου το είδε αυτό φοβήθηκε και, ανοίγοντας την πόρτα του Ουράνιου, Πέτρινου Σπηλαίου, μπήκε μέσα και κλείστηκε. Τότε το Πεδίο του Υψηλού Ουρανού σκοτείνιασε εντελώς και η Κεντρική Χώρα των Καλαμιώνων [σ.τ.μ. η Ιαπωνία] σκοτείνιασε ολοκληρωτικά. Λόγω αυτού βασίλευε διαρκής νύχτα και οι κραυγές μυριάδων θεοτήτων άφθονο παντού, σαν τις μύγες το καλοκαίρι· και όλων των ειδών οι συμφορές συνέβησαν. [Οι υπόλοιπες θεότητες μαζεύονται μπροστά στο Ουράνιο, Πέτρινο Σπήλαιο και με διάφορους τρόπους προσπαθούν να την κάνουν να βγει. Έτσι τονίζεται η εξάρτηση του κόσμου από τη θεά του ήλιου, πρόγονο του αυτοκράτορα, και άρα και της χώρας από τον αυτοκράτορα. Για να κάνει την Αματεράσου να βγει, μια θεά χορεύει μπροστά στο Σπήλαιο]. Τότε η μεγάλη θεά Αματεράσου θεωρώντας ότι συμβαίνει κάτι περίεργο, άνοιξε ελάχιστα την πόρτα του ουράνιου σπηλαίου και είπε από μέσα: «Εξαιτίας της απόκρυψής μου, νόμισα ότι το Πεδίο του Υψηλού Ουρανού θα ήταν σκοτεινό και ότι η Κεντρική Χώρα των καλαμιώνων θα ήταν κατασκότεινη. Όμως, γιατί η Αμε-νο-ουζούμε τραγουδά και χορεύει και οι ογδόντα μυριάδες θεότητες όλες γελούν»; Τότε η Αμε-νο-ουζούμε είπε: «Υπάρχει εδώ μια θεότητα ανώτερη από σένα. Γι’ αυτό χαιρόμαστε και χορεύουμε». Ενώ [η Αμε-νο-ουζούμε] έλεγε αυτά, ο Αμε-νο-κογιάνε-νο-μικότο και ο Φουτο-τάμα-νο-μικότο έφεραν τον καθρέφτη και τον έδειξαν στη μεγάλη θεά Αματεράσου. Τότε η μεγάλη θεά Αματεράσου, βρίσκοντας [τα συμβαίνοντα] όλο και περισσότερο περίεργα, σιγά-σιγά βγήκε από την πόρτα και πλησίασε [τον καθρέφτη]. Τη στιγμή εκείνη, ο Αμε-τα-τζικάρα-ουό-νο-κάμι που στεκόταν κρυμμένος πήρε το χέρι της και την τράβηξε έξω... Όταν η μεγάλη θεά Αματεράσου βγήκε, το Πεδίο του Υψηλού Ουρανού και η Κεντρική Χώρα των Καλαμιώνων έλαμψαν από φως. (Από το Κοτζίκι)

2. Από τις διδαχές του Ζενιστή Δασκάλου Ντόγκεν [Ο Ντόγκεν είπε]: Όταν ήμουν σ’ ένα μοναστήρι Ζεν στην Κίνα και διάβαζα τ’ αποφθέγματα των παλιών Δασκάλων του Ζεν, ένας μοναχός από το Σετσουάν με ρώτησε: «Τι χρειάζεται να διαβάζεις όλ’ αυτά τα ζενικά αποφθέγματα;» «Για να καταλάβω τις πράξεις των παλιών Δασκάλων», απάντησα. Ο μοναχός είπε: «Και τι χρειάζεται αυτό»; «Για να ωφελήσω όλα τα όντα», είπα. Ο μοναχός με ρώτησε: «Και τι χρειάζεται αυτό τελικά»; Σκέφτηκα πάνω σ’ αυτό αργότερα. Το να διαβάζεις τα ζενικά αποφθέγματα και τα κόαν [σ.τ.μ. φράσεις που χρησιμοποιούνται στο Ζεν, για να βοηθήσουν στην αποπροσκόληση του νου από τις ιδέες] και το να καταλαβαίνεις τις πράξεις των παλιών Δασκάλων του Ζεν, για να τις κηρύξεις στους ανθρώπους που βρίσκονται σε πλάνη είναι τελικά άχρηστο... Αν ξεκαθαρίσεις με προσήλωση στο ζαζέν [σ.τ.μ. στο διαλογισμό] τη Ζωτική Αρχή [σ.τ.μ. την αληθινή σου φύση μέσα σου, που είναι ταυτόσημη με τη θεία αρχή, το Βούδδα] έχεις μετά άπειρους τρόπους να καθοδηγήσεις τους άλλους, ακόμα κι αν δεν ξέρεις ούτε μια μόνο λέξη. Αυτός είναι ο λόγος που ο μοναχός εκείνος είπε: «τι χρειάζεται τελικά;». Θεωρώντας ότι έχει δίκιο, αργότερα σταμάτησα να διαβάζω τα ζενικά αποφθέγματα και άλλα κείμενα. Μπόρεσα έτσι να αφυπνισθώ ως προς τη Ζωτική Αρχή». (Από το Reihô Masunaga, A Primer of Soto Zen, σ. 34).

Χριστιανισμός και Θρησκεύματα. Δ. Λ. ΔΡΙΤΣΑ - Δ. Ν. ΜΟΣΧΟΥ - ΣΤΥΛ. Λ ... Χριστιανισμός και Θρησκεύματα. ISBN 978-960-06-2344-4. Κωδικός Βιβλίου: 0-22-0070.

Τι είναι το ΣΙΝΤΟ ( ΣΙΝΤΟΪΣΜΟΣ) ; Παραδοσιακή ΘΡΗΣΚΕΙΑ της ΙΑΠΩΝΙΑΣ

Σιντοϊσμός

Ιερωσύνη και λατρεία στην Ιαπωνία : Σιντοϊσμός και Ιαπωνικός Βουδισμός

Ένας ναός στη μέση της θάλασσας!

Ο Σιντοϊσμός

37. Η ιαπωνική θρησκεία

Η εισαγωγική παρουσίαση του μαθήματος

 Ο εννοιολογικός χάρτης

Διαδραστικό μουσείο ιαπωνικής τέχνης

Ιερωσύνη και λατρεία στην Ιαπωνία : Σιντοϊσμός και Ιαπωνικός Βουδισμός

υπό Γρηγορίου Δ. Ζιάκα
Ομότιμου καθηγητού της Θρησκειολογίας

Shintô, «οδός των θεών» (εξού και Σιντοϊσμός), ονομάζεται η εθνική θρησκεία της Ιαπωνίας, η οποία όμως νωρίς, ήδη από τον 7ο μ.Χ. αιώνα, έχει αναμειχθεί με τον Βουδισμό και με θεμελιώδεις ιδέες του Κομφουκισμού και του Ταοϊσμού, και έτσι έχει δημιουργηθεί ένας επιτυχής και βιώσιμος συγκρητισμός, που αποτελεί την ουσία της ιαπωνικής θρησκείας. Ως το 1868, εποχή έναρξης της μεταρ-ρυθμιστικής δυναστείας των Μεϊτζί, η οποία έβγαλε την Ιαπωνία από την απομόνωση και την εκβιομηχάνισε, συγχρόνως όμως ισχυροποίησε τον ιαπωνικό εθνικισμό και καθιέρωσε τον Σιντοϊσμό ως επίσημη θρησκεία του κράτους, οι δύο θρησκείες (Σιντοϊσμός και Βουδισμός) ήταν αξεδιάλυτα ανακατωμένες στον νου των περισσοτέρων Ιαπώνων. Έως σήμερα ακόμη πολλοί Ιάπωνες ακολουθούν παράλληλα τον Σιντοϊσμό και τον Βουδισμό. Είναι σύνηθες να παντρεύεται κάποιος σύμφωνα με τις διατάξεις του Σιντοϊσμού, αλλά να κηδεύεται

Ένας ναός στη μέση της θάλασσας!

Το Ιερό της Ιτσουκουσίμα είναι ένα σιντοϊστικό ιερό στο νησί Ιτσουκουσίμα (γνωστό και ως Μιγιατζίμα), κοντά στην πόλη Χατσουκαΐτσι, στο Νομό Χιροσίμα της Ιαπωνίας. Το λατρευτικό σύμπλεγμα αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς και η Ιαπωνική κυβέρνηση έχει χαρακτηρίσει πολλά από τα κτίρια του ως Εθνικούς Θησαυρούς.

Τα ιερά (Τζίντζα) στο σιντοϊσμό θεωρούνται κατοικίες των Κάμι, των υπερφυσικών όντων-ψυχών που περιδιαβαίνουν τον κόσμο μας και αποτελούν τα κεντρικά αντικείμενα λατρείας της ανιμιστικής αυτής πίστης. Το ιερό της Ιτσουκουσίμα είναι αφιερωμένο στις τρεις κόρες του Κάμι Σουσάνο-ο, της σιντοϊστικής θεότητας των θαλασσών και των τρικυμιών και αδερφού της μεγάλης ηλιακής θεότητας, Αματεράσου.

Επειδή το νησί θεωρούνταν ιερό, η πρόσβαση στο έδαφός του ήταν απαγορευμένη για το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας του. Για να μπορούν να προσεγγίσουν οι προσκυνητές, το λατρευτικό συγκρότημα χτίστηκε σαν προβλήτα πάνω από το νερό, δίνοντας την εντύπωση ότι επιπλέει, διαχωρισμένο από τη στεριά, ισορροπώντας έτσι ανάμεσα στο ιερό στοιχείο και το κοσμικό. Η χαρακτηριστική κόκκινη πύλη, ή Τορίι, του ιερού, χτίστηκε επίσης μέσα στο νερό για τον ίδιο λόγο. Για να πλησιάσουν στο Τζίντζα, οι άνθρωποι έπρεπε να περάσουν τη βάρκα τους μέσα από το Τορίι.

Η τήρηση της αγνότητας του ιερού είναι τόσο σημαντική που, από το 1878, δεν επιτρέπονται οι γεννήσεις ή οι θάνατοι κοντά του: οι έγκυες γυναίκες πρέπει να μείνουν στη στεριά απέναντι από το νησί, αν οι μέρες της γέννας πλησιάζουν, όπως και οι σοβαρά άρρωστοι ή οι ετοιμοθάνατοι. Οι ταφές στο νησί επίσης απαγορεύονται.

Τα πρώτα κτίρια χτίστηκαν πιθανά τον 6ο αιώνα, και από τότε το ιερό έχει καταστραφεί πολλές φορές. Η δραματική πύλη, ή τορίι, του ιερού της Ιτσουκουσίμα είναι ένα από τα πιο δημοφιλή τουριστικά αξιοθέατα της Ιαπωνίας και το πιο γνωστό στοιχείο του ιερού η θέα της πύλης μπροστά από το όρος Μίσεν, που δεσπόζει στο νησί, αποτελεί μια από τις Τρεις Απόψεις της Ιαπωνίας, των θεωρούμενων ως τριών πιο γραφικών τοποθεσιών της χώρας.

Αν και το ιερό διαθέτει πύλη από το 1168, αυτή που υπάρχει σήμερα κατασκευάστηκε το 1875. Φτιαγμένη από ανθεκτικό ξύλο καμφοράς, έχει ύψος περίπου 16 μέτρα, και βάρος 16 τόνων. Στηρίζεται μόνο από τους δυο κύριους στύλους της χάρη σε μια παραδοσιακή ιαπωνική κατασκευαστική τεχνική.

Το τορίι βρίσκεται πάνω από το νερό μόνο κατά τη διάρκεια της πλημμυρίδας. Όταν τα νερά ειναι σε άμπωτη, είναι προσβάσιμο με τα πόδια από το νησί. Αποτελεί κοινή πρακτική για τους επισκέπτες να τοποθετούν νομίσματα στις ρωγμές των στύλων που στηρίζουν το τορίι, και να κάνουν μιαν ευχή. Η συλλογή οστρακοδέρμων κοντά στην πύλη όταν επικρατεί η άμπωτη είναι ένα επίσης δημοφιλές έθιμο. Πολλοί ντόπιοι χρησιμοποιούν τα θαλασσινά που μαζεύουν προσθέτοντάς τα στη σούπα μίσο. Τη νύχτα, το τορίι φωτίζεται για λίγη ώρα με δυνατούς προβολείς από την παραλία.

Το ιερό απέχει μόλις δέκα λεπτά με το φέρρι από την απέναντι πόλη της Χατσουκαΐτσι, και έτσι πολύς κόσμος δε χάνει την ευκαιρία να πάει και να προσευχηθεί.


Δείτε και τα βίντεο
      

                       

Πηγή: http://www.dinfo.gr

Ιαπωνικά θρησκεύματα, εργασία μαθητών, Β4

Η Αλεξάνδρα και η Γεωργία μας ξενάγησαν στις επικρατέστερες θρησκείες της Ιαπωνίας!!!!

ιαπωνικα θρησκευματα from Eleni Athanasiou

Ιαπωνικά θρησκεύματα, μαθητική εργασία, Β3

Ο Δημήτρης, ο Μανώλης και ο Χρήστος επιμελήθηκαν την παρουσίαση για την Ιαπωνική θρησκεία!!!!

ιαπωνικα θρησκευματα from Eleni Athanasiou

Η λατρεία του Ήλιου στην Ιαπωνία

Η εθνική, πολυθεϊστική Θρησκεία της Ιαπωνίας, το ελάχιστα γνωστό Σίντο, αποτελεί έναν εκπληκτικό συνδυασμό μύθου, εθνικών συναισθημάτων, λατρείας των προγόνων και ενός υψηλά ανεπτυγμένου μυστικισμού. Οι Ιάπωνες συγγραφείς ισχυρίζονται πάνω στο θέμα αυτό ότι η θεωρητική ανάλυση δυτικού τύπου είναι παντελώς ακατάλληλη για το Σίντο. Πρόκειται περισσότερο για ένα σύστημα τελετουργιών, αισθημάτων και έντονων ποιητικών αντιλήψεων, ενώ δεν υπάρχει αμφιβολία πως η πραγματοποίηση των εθνικών αυτών τελετών, έδωσε μέσα από τους αιώνες μία πανίσχυρη αυτοπεποίθηση στο ιαπωνικό έθνος, όπως και μία σαφέστατη θέση του στην πανανθρώπινη κοινωνία και το Σύμπαν.

Η Ιαπωνική Κοσμογονία που καταγράφηκε για πρώτη φορά τον 7ο αιώνα πριν την εποχή μας, αναφέρει πως τα νησιά δημιουργήθησαν από τα πρωταρχικά ύδατα, από ένα ουράνιο ζεύγος που έκανε να γεννηθούν μέσα από την σπερμουργία του πολλές άλλες φυσικές μορφές. Όταν η σύζυγος κάηκε κάποτε και πέθανε, γεννώντας το στοιχείο της Φωτιάς, ο σύζυγός της απέστρεψε το βλέμμα του γιά να μή δεί το απανθρακωμένο σώμα της, σταμάτησε για να εξαγνιστεί και μετά έφυγε μακριά. Από το δεξί του μάτι γεννήθηκε ο Ήλιος (που στην Ιαπωνική Παράδοση νοείται ως θηλυκός) και από το αριστερό του η Σελήνη (που νοείται ως αρσενική). Η Σελήνη παίζει πολύ μικρό ρόλο στην ιαπωνική Μυθολογία, από την μύτη όμως του συζύγου δημιουργήθηκε και ο Σουζάνο ο Νο Μικότο- ο οποίος αναπαριστά την βία, τα γήϊνα χαρακτηριστικά, την φθορά και τον Θάνατο, ενώ αντιθέτως η Ηλιακή Θεά που ονομάζεται Αματεράσου, αντιπροσωπεύει το Φως και την Αγνότητα. Για την ιαπωνική εθνική Παράδοση η Αματεράσου, δηλαδή ο Ήλιος, καθιερώθηκε ως το κατ'εξοχήν σύμβολο του έθνους των Ιαπώνων.

Ο Σουζάνο Νο Μικότο, συνειδητοποιώντας ωστόσο πως η Γη μπορούσε να δημιουργηθεί και επιπλέον να κατοικηθεί, εάν όμως συνεργάζονταν οι δύο αντίθετες δυνάμεις, προσπάθησε να διεισδύσει στο σπίτι της Αματεράσου, η οποία όμως κρύφτηκε σε μιά σπηλιά και άφησε ολόκληρο τον Κόσμο στο σκοτάδι (Υπάρχει ένας ικανός αριθμός σπηλαίων στη σύγχρονη Ιαπωνία, που για το καθένα από αυτά λέγεται πως είναι η συγκεκριμένη σπηλιά στην οποία κρύφτηκε η Θεά). Τελικά όμως, οι άλλοι Θεοί την έπεισαν να βγεί από την σπηλιά. Ανάμεσα στα Ιερά αντικείμενα που χρησιμοποιήθησαν για να βεβαιώσουν την έξοδό της ήταν ένας καθρέπτης. Εικόνα αυτού του συγκεκριμένου καθρέπτη στέκεται πάνω στον περίφημο εθνικό βωμό των Ιαπώνων Ίζε.

Το Σίντο διδάσκει πως η Αματεράσου και ο Σουζανο Νο Μικότο αναπαριστούν όχι τα λεγόμενα Καλό και Κακό του δυτικού δυϊσμού, αλλά δύο αντίθετα στοιχεία που ωστόσο είναι απαραίτητα για να παραχθεί η ζωή στην Γη. Τελικά, ο Κόσμος ολοκληρώθηκε και η Αματεράσου έγινε πρόγονος του πρώτου Αυτοκράτορα στην Ιαπωνία. Η Θεά Ήλιος είναι το κέντρο της λατρείας του Σίντο, το οποίο έχει την πρόθεση να ενώσει τους ανθρώπους. Ο στόχος του Σίντο είναι η διατήρηση της Αρμονίας στην Ανθρωπότητα, την Φύση και τους Θεούς. Η μεγαλύτερη πραγματικότητα που είναι ορατή στούς ουρανούς, γίνεται σύμβολο της άλλης, της απτής πραγματικότητας, εκείνης που είναι κατανοητή αλλά και αντικείμενο σεβασμού στην κοινωνία των ανθρώπων (θεσμοί, έθνος, σύμβολα κ.ο.κ.). Το έθνος των Ιαπώνων αριθμεί δώδεκα Μεγάλους Θεούς των οποίων τα κατορθώματα απεικονίζονται σε δώδεκα πίνακες στους περίβολους των Ιερών τους.

Τα πρώτα στοιχεία του Σίντο (που σημαίνει "Οδός των Πνευμάτων") προέρχονται απο τον 7ο αιώνα πριν την εποχή μας, όταν δηλαδή εισήχθη η ιαπωνική γραφή. Οι πρώτες πηγές αυτού του συστήματος βρίσκονται όμως σε πολύ παλαιότερες εποχές. Την εποχή του Μεσαίωνα το Σίντο επηρεάστηκε αρκετά από τον Βουδισμό, οι δύο θρησκείες χωρίστηκαν όμως οριστικά από τον 18ο αιώνα. Το 1946, οι χριστιανοί Αμερικανοί κατακτητές απαίτησαν από τον Αυτοκράτορα της Ιαπωνίας να απορρίψει την θεία του καταγωγή, ως τμήμα της κατάρριψης της εθνικής θρησκείας. Φαίνεται όμως ότι αυτή η, ούτως ή άλλως, τυπική απόρριψη είχε ελάχιστη επίδραση στην πολύ δυνατή συμβολική σχέση που ισχυροποιήθηκε μέσα στους αιώνες, ανάμεσα στην Ηλιακή Θεά και την Αυτοκρατορική Οικογένεια. Από την άλλη πλευρά, η επιφανειακή "υποχώρηση" του κρατικού Σίντο, επέστρεψε την εθνική Θρησκεία στον απλό λαό. Οι ιερείς, χωρίς κυβερνητική βοήθεια, στράφηκαν αναγκαστικά προς τον πληθυσμό. Όταν λοιπόν ήλθε ο καιρός να ανακατασκευάσουν οι Ιάπωνες τον μεγάλο βωμό στο Ίζε, σημειώθησαν πάρα πολλές και μεγάλες δωρεές από τον πληθυσμό. Περισσότεροι από 50 εκατομμύρια Ιάπωνες συμμετείχαν στην ανακατασκευή του βωμού το 1953 και ακόμη περισσότεροι στην δεύτερη φάση, το 1973.
Αναδημοσίευση:  http://yaoyorozunokami.blogspot.com/2008/04/blog-post.html

Ο Σιντοϊσμός

Είναι η αρχαιότερη θρησκεία της Ιαπωνίας.
Κεντρικές μορφές λατρείας είναι τα "κάμι" .
Τα κάμι μπορεί να είναι υπερφυσικά πνεύματα ή θεοί στα οποία συγκεντρώνονται οι δυνάμεις της φύσης.
Τα κάμι μπορεί να είναι θάλασσες, βουνά, ζώα, πουλιά, φυτά. 
Τα σημαντικότερα ιερά του Σίντο συνδέονται με τοποθεσίες φυσικής ομορφιάς σε βουνά, δάση ή κοντά στη θάλασσα.

 Από την αρχαιότητα τα βουνά θεωρούνταν τόποι κατοικίας των θεών.
Το ιερό  όρος Φούτζι (Fuji) αποτελεί το πιο ιερό σημείο της ιαπωνικής γης





Στα ιερά του Σιντοϊσμού ο κοσμικός χώρος χωρίζεται από τον ιερό περίβολο με πύλες, τις τορίι.

Συχνά, επειδή μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ιερό μια τοποθεσία ανάμεσα σε δέντρα ή βράχους, μπορεί να τοποθετηθεί εκεί μια πύλη.
Η μεγάλη κόκκινη πύλη στο νησί Ιτσουκουσίμα, που θεωρείται ιερό, στέκει επιβλητική στα νερά του και είναι ένα από τα σημαντικότερα αξιοθέατα της Ιαπωνίας.
Το τορίι σηματοδοτεί τη μετάβαση από το κοινό και μιαρό (τον έξω κόσμο) στο ιερό (εκεί όπου κατοικεί η θεότητα). Το πέρασμα κάτω από το τορίι, καθώς και το πλύσιμο των χεριών και του στόματος με νερό, θεωρείται απαραίτητη πράξη εξαγνισμού για όποιον προσέρχεται στο ιερό για να προσευχηθεί.

Η θεότητα του Ήλιου : Αματεράσου 

Η Αματεράσου, θεότητα του Ήλιου, κατέχει κεντρική θέση στο σιντοϊσμό.
Ένας μύθος λέει πως ο αδερφός της, ο θεός της καταιγίδας, την έκανε να θυμώσει τόσο πολύ που κρύφτηκε σε μια σπηλιά. Έτσι όλη η γη σκοτείνιασε.Για να την πείσουν να βγει οι άλλοι θεοί, κρέμασαν στο δέντρο που βρισκόταν μπροστά στη σπηλιά πολλά κοσμήματα και έναν καθρέφτη και χόρεψαν για χάρη της.Εκείνη κοίταξε έξω από την σπηλιά για να δει τι συμβαίνει και είδε το πρόσωπό της στον καθρέφτη.Κι ενώ παρακολουθούσε συνεπαρμένη το θέαμα.....βγήκε έξω!!!Απο τότε μετά τη νύχτα έρχεται πάντα η αυγή.

Επιμέλεια: Αθανασίου Ελένη

Η ιαπωνική θρησκεία

Η ιαπωνική θρησκεία

View more presentations or Upload your own.