Οι εντυπωσιακοί πίνακες ενός τυφλού ζωγράφου!

Είναι εύκολο να φανταστεί κανείς ότι η τύφλωση για έναν εικαστικό καλλιτέχνη επιφέρει αυτόματα και τη λήξη της δημιουργίας. Όμως στην περίπτωση του John Bramblitt, η τύφλωσή του ήταν εκείνη που πυροδότησε την καριέρα στη ζωγραφική. Εκείνος έχασε την όρασή του το 2011 λόγω επιληψίας και από τότε θεωρείται «λειτουργικά τυφλός», πράγμα που σημαίνει ότι με τα μάτια του μπορεί να διακρίνει μόνο το ηλιακό φως από το σκοτάδι. Πριν από αυτό συνήθιζε να ζωγραφίζει και να δημιουργεί ελαιογραφίες με διάφορα θέματα.
Μετά την τύφλωσή του έχει αναπτύξει έναν νέο τρόπο για να ζωγραφίζει – χρησιμοποιεί την αφή αγγίζοντας με τα χέρια του τα χρώματα και στη συνέχεια η διαίσθησή τους τον οδηγεί στη δημιουργία σχημάτων στον καμβά. «Βασικά, αυτό που κάνω είναι να αντικαταστήσω ό,τι βλέπω με τα μάτια μου με την αίσθηση της αφής”, λέει ο ίδιος. Το αποτέλεσμα είναι εξαιρετικό και οι πίνακές του έχουν λάβει πολλά θετικά σχόλια…








πηγή

Αναδημοσίευση: http://trelogiannis.blogspot.gr/2015/03/blog-post_573.html

Μια έρευνα για τις εκτρώσεις

Το βρήκαμε εδώ http://xristianos.gr/forum/viewtopic.php?
Αναδημοσίευση:http://theologosgr.blogspot.gr/2013/11/blog-post_1096.html

Ένα από τα πιο πολυσυζητημένα θέματα τα τελευταία χρόνια είναι και αυτό των αμβλώσεων. Πολλές απόψεις, από αντίθετες ομάδες τίθενται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, για το αν είναι φόνος, αν η γυναίκα είναι ελεύθερη να διαθέτει το σώμα της όπως αυτή θέλει.
Το κύριο όμως ερώτημα που πρέπει να τεθεί και να απαντηθεί, και από εκεί εξαρτώνται όλα είναι: Αν το έμβρυο είναι ανθρώπινη ζωή ή όχι. Από την απάντηση αυτή εξαρτάται η στάση της Ηθικής έναντι των εκτρώσεων.

Επέζησε από έκτρωση

Η Gianna Jessen επέζησε από άμβλωση.

Κάνει μία σειρά ομιλιών για να καταθέσει την εμπειρία της και κυρίως για να αποποινικοποιήσει την άμβλωση.Η Επίσκεψη της Γιάννας ήταν χορηγία της Ad Hoc επιτροπής Διαθρησκειακού.

Η Gianna Jessen είχε πει παλαιότερα :"Είμαι κατ 'εικόνα του Θεού. Αυτό μου δίνει αξία".

Μετάφραση-ἀπὸδοση στὰ ἑλληνικά ἀπὸ www.agiazoni.gr

                 

Πήλινες θυγατέρες μετά τον πήλινο στρατό στην Κίνα

Στην Κίνα, από το 1979, απαγορεύεται δια νόμου στα ζευγάρια να κάνουν περισσότερα από ένα παιδιά σε μια απάνθρωπη κίνηση του καθεστώτος να ελέγξει την πληθυσμιακή αύξηση. Οι διαμαρτυρίες ακτιβιστών, ανθρώπων του πνεύματος και καλλιτεχνών από ολόκληρο τον κόσμο προκειμένου να καταργηθεί ο νόμος και να πάψει η Κίνα να είναι μια χώρα πολιτών χωρίς αδέλφια πέφτουν στο κενό.
Ωστόσο, μια νέα έκθεση της Γαλλίδας γλύπτριας, Prune Nourry, που εγκαινιάστηκε στη Σαγκάη με τίτλο «Πήλινες Θυγατέρες» επιχειρεί να ευαισθητοποιήσει την παγκόσμια κοινότητα επάνω στο ίδιο θέμα με έναν ομολογουμένως ευφυέστατο τρόπο: η Nourry, κατασκεύασε περισσότερα από 100 πήλινα αγάλματα κοριτσιών σε φυσικό μέγεθος, εμπνεόμενη από τον γνωστό πήλινο στρατό του κοσμούσε τον τάφο του πρώτου Κινέζου Αυτοκράτορα.
Η καλλιτέχνις χρησιμοποίησε σαν μοντέλα της οχτώ ορφανά κορίτσια τα οποία οι γονείς τους είχαν παρατήσει φοβούμενοι τις κυρώσεις του νόμου και τα οποία μεγάλωσαν σε θετές οικογένειες. Τα αγάλματα αυτά συμβολίζουν τα εκατομμύρια των εξαφανισμένων γυναικών στη Κίνα. Παραδοσιακά η κινέζικη κουλτούρα ευνοεί τα αρσενικά παιδιά γεγονός που οδηγεί πολλές μητέρες στο να εγκαταλείπουν ή ακόμα και να σκοτώνουν τα κορίτσια που γεννούν.
Σχετική έρευνα αναφέρει ότι το 2000 το 90% των εμβρύων από εκτρώσεις ήταν κορίτσια. Σε πολλές, μάλιστα, περιπτώσεις ο θάνατος του μοναδικού παιδιού σημαίνει και την απομόνωση των γονέων -οι οποίοι είτε λόγω περασμένης ηλικίας είτε εξ αιτίας στειρώσεων, ακόμα και αναγκαστικών, δεν μπορούν να αποκτήσουν άλλο.
Οπως εξήγησε η ίδια η Nourry, “όταν αλλάζεις λίγο κάτι που είναι ήδη πολύ γνωστό τότε προκαλείς την προσοχή του κοινού επειδή δημιουργείς κάτι ολότελα παράξενο. Το αποτέλεσμα είναι οι άνθρωποι να θέλουν να μάθουν περισσότερα για το μήνυμα που θέλεις να περάσεις”.
theartfoundation.metamatic.gr

Αναδημοσίευση:http://albanaki.blogspot.gr/2013/10/blog-post_6212.html

Το "ευχαριστώ" ενός κυοφορούμενου βρέφους...!!!

Το μικρό χεράκι του είκοσι ενός εβδομάδων εμβρύου Samuel Alexander Armas αναδύεται από τη μήτρα της μητέρας του για να πιάσει το δάχτυλο του Dr. Joseph Bruner σα να ευχαριστεί τον γιατρό για το δώρο της ζωής.....


Ήταν στην κοιλιά της μητέρας του ο μικρός Samuel Alexander Armas, όταν οι γιατροί διέγνωσαν ότι πάσχει από διχοτομημένη σπονδυλική στήλη . Όλο το προσωπικό ήταν βέβαιο ότι ο μικρός δεν θα επιζούσε με τίποτα, παρά μόνο στην περίπτωση που υποβαλλόταν σε χειρουργική επέμβαση ενόσω βρισκόταν στον αμνιακό σάκο.

Ένας φιλόδοξος γιατρός,μετά από διάφορες έρευνες που είχε πραγματοποιήσει δήλωσε ότι θα μπορούσε να φέρει εις πέρας την επέμβαση με το βρέφος στην κοιλιά της μητέρας του.

Οι γονείς δέχθηκαν και έτσι, μετά από λίγες μέρες, ο Samuel εισήχθη στην κλινική. Ο Dr Bruner αφαίρεσε τη μήτρα με μια τομή σχήματος ημισφαιρίου (σαν C) και έκανε μια μικρή τομή στον αμνιακό σάκο, μέσω της οποίας μπόρεσε να χειρουργήσει το έμβρυο.

Μία ώρα και δεκατρία λεπτά είχαν περάσει, το εγχείρημα ολοκληρωνόταν επιτυχώς και σε αυτό το σημείο συνέβη το... θαύμα. Ο Samuel, αφού πρώτα οι γιατροί διέκριναν κάποιες κινήσεις, ξαφνικά έβγαλε το μικροσκοπικό του χέρι από την τομή και "γάντζωσε" το δάκτυλο του γιατρού...

Πηγή: εδώ
Αναδημοσίευση:http://imverias.blogspot.gr/2012/02/blog-post_15.html

            

Ρώσος ιερέας σώζει 2000 βρέφη από άμβλωση

Από το ιστολόγιο: Νεκρός για τον κόσμο

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / LifeSiteNews

Ένας ορθόδοξος ιερέας από την περιοχή του Βόλγκογκραντ (πρώην Στάλινγκραντ) της Ρωσίας επαινέθηκε από το ρωσικό Υπουργείο Υγείας, για το έργο του στη μείωση του αριθμού των αμβλώσεων στην περιοχή του. Με τις προσωπικές του προσπάθειες με παροχή συμβουλών και βοηθώντας τις γυναίκες να κρατήσουν τα μωρά τους, τα ποσοστά αμβλώσεων έχουν μειωθεί στην περιοχή Volgograd κατά 25 τοις εκατό κατά τα τελευταία πέντε χρόνια.

Ο πατέρας Alexis Tarasov άρχισε το έργο διάσωσης ανθρωπίνων ζωών στη δική του ενορία στην πόλη Voljsk, όπου είπε ότι πέρασε ώρες μιλώντας με γυναίκες που σκέφτονταν να κάνουν άμβλωση. Μετά από μία περίοδο με επισκέψεις στο τοπικό νοσοκομείο, αποφάσισε μαζί με άλλους ομοϊδεάτες του ιερείς, να δημιουργήσει ένα κέντρο κρίσης εγκυμοσύνης.

Με την υποστήριξη της επισκοπής του, πλησίασε τις τοπικές αρχές για να συμβάλουν στη διεύρυνση του έργου.

«Το πρόγραμμα εγκρίθηκε το 2002 από τη διοίκηση του Voljsk», δήλωσε ο πατέρας Αλέξης. "Στη συνέχεια, αναπτύχθηκε η ιδέα για τη δημιουργία ενός περιφερειακού κέντρου, με την υποστήριξη της διοίκησης του Volgograd."

Το αποτέλεσμα ήταν η δημιουργία του Κέντρου για την Προστασία της Μητρότητας και της Παιδικής Ηλικίας, υπό την εποπτεία της Ορθόδοξης Ιατρικής Εταιρείας "Αρχάγγελος Ραφαήλ".

Σύμφωνα με το Υπουργείο Υγείας, πάνω από 2.000 γυναίκες του Volgograd έχουν επιλέξει να εγκαταλείψουν την αρχική τους πρόθεση να προβούν σε άμβλωση από την εποχή εκείνη.

 

Ο πατέρας Alexis εξήγησε ότι το επίκεντρο του έργου του είναι απλό: να παρέχει στις γυναίκες εκπαιδευμένους ανθρώπους που με συμπάθεια θα ακούσουν τις ανησυχίες τους και θα δώσουν πλήρεις πληροφορίες σχετικά με τη διαδικασία της άμβλωσης και τις πιθανές επιπτώσεις στην υγεία και την ευημερία τους, και θα τους προσφέρουν το υλικό που χρειάζονται για να βοηθηθούν.

«Αρκετά συχνά, το μόνο πράγμα που απαιτείται για να αποτρέψουμε μια μητέρα από αυτή την τρομερή απόφαση είναι απλά να μιλήσει σε κάποιον με ανοιχτή καρδιά», είπε ο πατέρας Αλέξης.

Η Ναταλία Ermishkina, 31 ετών, είναι μια από τις γυναίκες που ο πατέρας Αλέξης απέτρεψε από την άμβλωση. Η νεαρή μητέρα είπε ότι είχε χάσει το δωμάτιό της στις εργατικές κατοικίες, αφού εγκαταλείφθηκε από τον άνθρωπο που υποσχέθηκε να την παντρευτεί και να μεγαλώσει το παιδί τους. Από απόγνωση, η Ναταλία αποφάσισε να ξεφορτωθεί το παιδί.

«Ο ψυχολόγος στην προγεννητική με άκουσε και με συμβούλεψε να μιλήσω στον πατέρα Αλέξη», δήλωσε η Ναταλία. «Πήγα σ 'αυτόν και δεν το μετανιώνω. Γέννησα την Αλεξάνδρα, και το Κέντρο με βοήθησε όσον αφορά τη στέγαση και τα ρούχα για το παιδί. Έχω μια κόρη, και τώρα αρχίζω να πιστεύω και να προσβλέπω σε μια καλύτερη ζωή».

"Σήμερα, όλες οι γυναίκες που επιζητούν την έκτρωση αποστέλλονται από τους γυναικολόγους για διαβουλεύσεις με ψυχολόγους που εργάζονται σε κάθε προγεννητικό νοσοκομείο", δήλωσε ο Νικολάι Zarkin, επικεφαλής ιατρός του Κεντρικού Μαιευτηρίου Νο 2 στο Volgograd.

Ο Zarkin δήλωσε ότι μετά τις διαβουλεύσεις αυτές, το 20 τοις εκατό από τις γυναίκες αρνούνται την άμβλωση και θέλουν να γεννήσουν τα παιδιά τους.

 

Ο πατέρας Αλέξης παρέχει βοήθεια για τις μητέρες, αφού γεννήσουν τα παιδιά τους, με την παροχή νομικής βοήθειας, καθώς και με ρούχα στο Κέντρο για την Προστασία της Μητρότητας και της Παιδικής Ηλικίας, και προσβλέπει στην παροχή περισσότερων κατοικιών.

"Όπου είναι δυνατό, προσπαθούμε να βοηθήσουμε τις γυναίκες που έχουν ανάγκη. Υπάρχει τώρα μια οξεία ανάγκη για τη δημιουργία περισσότερων σπιτιών για μητέρες που χρειάζονται στέγαση. Είναι σημαντικό να χτίσουμε σπίτια και να τα εξοπλίσουμε, έτσι ώστε οι γυναίκες να μπορούν να ζουν με τα παιδιά τους μέχρι το στεγαστικό τους πρόβλημα να επιλυθεί", δήλωσε ο πατέρας Αλέξης. "Αλλά είναι δύσκολο χωρίς τη βοήθεια από τις αρχές και, χωρίς ευεργέτες, να μπορέσουμε να το κάνουμε."

Η Pravoslavie News αναφέρει ότι στον πατέρα Αλέξη έχει δοθεί ένα βραβείο από το Παγκόσμιο Συνέδριο των Οικογενειών για τον πολυετή αγώνα του υπέρ της ζωής.

  

"Νεκρός": Προσθέτουμε το παρακάτω, από εδώ:

Θα ξεκινήσω με τα καλά νέα: ένα απόσπασμα από κείμενο του γέροντα Εφραίμ της Αριζόνας για τα άγνωστα θύματα των εκτρώσεων, τις μανάδες (βέβαια κάποιες δε θεωρούν πως έκαναν κάτι κακό, άρα δεν υποφέρουν - εκείνες ας σταθμίσουν πόσο τις αφορά αυτό το κείμενο· ίσως και καθόλου, αλλά ίσως τις αφορά και δεν το έχουν συνειδητοποιήσει ακόμη).

 

Ο Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνας

Γράφει ο γέροντας (από εδώ):

Βέβαια το αμάρτημα συγχωρείται, αφ' ης στιγμής κατατεθή στην Ιερά, στην παντοδύναμη Εξομολόγησι, όπου δεν μένει τίποτε ασυγχώρητο. Ο Θεός είναι αγάπη και «ο μένων εν τη αγάπη εν τω Θεώ μένει και ο Θεός εν αυτώ» (Α' Ιωαν. 4, 17). Είναι όμως και δικαιοσύνη. Γι' αυτό οι γυναίκες που έχουν κάνει αυτό το αμάρτημα, ας μην επαναπαύωνται ότι εξομολογήθηκαν τις εκτρώσεις, που έχουν ήδη κάνει. Θα πρέπει σε όλη τους την ζωή να χύνουν δάκρυα μετανοίας. Πολλές απ' αυτές νιώθουν ανικανοποίητες καίτοι εξομολογήθηκαν. Γιατί; Διότι ακόμη δεν μετενόησαν εσωτερικά, δεν έχυσαν το αναλογούν δάκρυον, το οποίον θα ξεπλύνη το αίμα της εκτρώσεως ή των εκτρώσεων. Η μετάνοια είναι πολύ μεγάλη, απέραντη. Απόδειξις της αγάπης και της ευσπλαχνίας του Θεού είναι αυτό το «ζην», το ότι ζει ο άνθρωπος και μετά το έγκλημα. Ζει και αυτό σημαίνει ότι τον περιμένει ο Θεός, κι αφού τον περιμένει δεν πρέπει να χάση την ευκαιρία, πρέπει να την εκμεταλλευθή. [...]

Όσον περισσότερον μετανοεί ο άνθρωπος, κι όσον περισσότερον χύνει δάκρυα μετανοίας, τόσον περισσότερον η καρδιά του Θεού αλλοιώνεται. Εις βάθος γίνεται η καταλλαγή [=συμφιλίωση] του Θεού μετά του αμαρτωλού ανθρώπου, και ιδιαίτερα στην περίπτωσι αυτού του εγκλήματος της εκτρώσεως, όπου επιβάλλεται η ροή των δακρύων να μη σταματήση το δάκρυ μέχρι τελευταίας αναπνοής....

Γι' αυτό κι εμείς δεχόμεθα τους πάντες σ' αυτό το σωτήριο λουτρό, σ' αυτό το λιμάνι που λέγεται εξομολόγησις. Κι εκεί αράζει το κάθε τσακισμένο καράβι από τις φουρτούνες του ωκεανού. Είτε το έχουν δείρει άνεμοι ή φουρτούνες ή ληστές, ο,τιδήποτε κι αν είναι αυτό, έρχεται και γωνιάζει σιγά - σιγά. Του έχουν φύγει τα κατάρτια, τα πανιά και το μόνο που περισώζεται είναι το σκάφος, ο σκελετός. Και μπαίνει μέσα στα συνεργεία τα διορθωτικά, διορθώνονται όλα αυτά τα πράγματα και γίνεται πάλι καινούριο το καράβι αυτό.

Έτσι μία ήμερα ήλθε ένα τέτοιο καραβοτσακισμένο πλάσμα· ήλθε μία γυναίκα στο μυστήριο -εγώ βέβαια τη λυπήθηκα τρομερά- και μου παρουσιάζει η καημένη πενήντα εκτρώσεις! Βάλε τώρα το γεγονός αυτό να τίθεται στην κρίσι του πνευματικού· πενήντα φόνοι παιδιών! Φυσικά εφ' όσον ο Θεός την έχει στην ζωή ακόμη, είναι εγγύησις του Θεού ότι την ανέχεται και την περιμένει, οπότε ποιος πνευματικός είναι εκείνος, ο οποίος θα της φερθή κατ' άλλον τρόπον; Την πήρα βέβαια με πολλή στοργή, με πολλή αγάπη, προσπάθησα να την βολέψω και της έδωσα εκείνο το φάρμακο που της χρειαζότανε.

Σκεφθήτε πόσα χρόνια περάσανε· την βασάνιζε το αμάρτημα αυτό και δεν είχε την τόλμη να το πη! Και γύρισε πίσω με την ελπίδα της σωτηρίας. Πόσο τρομερή είναι η αγάπη του Θεού! Αλλά και η χαρά των Αγγέλων! «Επί ενί αμαρτωλώ μετανοούντι μεγάλη χαρά γίνεται εν τω ουρανώ» (Λουκάν 15, 7). Δεν είναι μόνον το ότι μετανοεί ο άνθρωπος και κλαίει και οδύρεται την κατάντια του και ο Θεός τον σώζει, αλλά και ότι παραχρήμα [=αμέσως] γίνεται και στον ουρανό χαρά. Ολόκληρος ο ουρανός πανηγυρίζει και οι Άγγελοι υμνούν και αινούν τον Θεό για την σωτηρία μιας αθανάτου ψυχής!

«Μακάριοι ων αφέθησαν αι ανομίαι και ων επεκαλύφθησαν αι αμαρτίαι» (Ψαλμ. 31, 32)· δηλαδή είναι ευτυχής ο άνθρωπος, ο οποίος αξιώθηκε να συγχωρηθούν οι αμαρτίες του. Τι ευχαριστία να αποδώση κανείς στον Θεό! Σκέψου· εγώ να έχω ζήσει χίλια χρόνια, να έχω κάνει όλα τα εγκλήματα του μεγαλύτερου εγκληματία και τελικά να με φωτίση το έλεος του Θεού, να επιστρέψω, για μια στιγμή να τα καταθέσω όλα και μέσα σε δύο λεπτά, σε λίγη ώρα να βρεθώ δίκαιος, να βρεθώ λουσμένος, να βρεθώ στους ουρανούς! Μα εκείνα τα χίλια χρόνια τι γίνονται; Πάνε εκείνα· μην τα λογαριάζεις, δεν υπάρχουν τώρα, έχουν σβήσει, δεν ζητούνται αυτά πλέον, βγήκαν από τα κατάστιχα των δαιμόνων αμέσως, πάραυτα! Είναι διαταγή του Θεού! Με το κάθε αμάρτημα που καταθέτεις, πατάει το κουμπάκι του «κομπιούτερ», τακ, άφεσις! Τακ, άφεσις! Άφεσις! Με άθροισμα από κάτω «μηδέν». Λευκό μητρώο! Ύστερα, είναι να μην προσκυνής αυτόν τον Θεό, να μην πέσης κάτω και να κλαις από αγάπη και έρωτα και πόθον Θεού;...

Εύχομαι η Χάρις του Αγίου Πνεύματος να μας επισκιάζη όλους και να μας διατηρή εν Χριστώ. Αμήν.

"Δεν κάνω παιδιά πριν κλείσω τα 40..."

Του Πρωτ. Αντωνίου Καλλιγέρη

Μέ αυτό τό σύνθημα μία πολύ γνωστή εταιρεία διαφημίζει τό προϊόν της τό οποίο κρατά στά χέρια του ένας χαμογελαστός νέος μία καί η διαφήμιση απευθύνεται στούς συνομηλίκους του.

Θά μπορούσαμε νά μή σχολιάσουμε τό μήνυμα αυτό. ῎Αλλωστε υπάρχουν πολλές ανόητες διαφημίσεις. Πιστεύουμε όμως ότι στήν περίπτωση αυτή, δέν έχουμε νά αντιμετωπίσουμε μία κακή διαφήμιση, αλλά μία προσπάθεια δημιουργίας αξιών.

Τί είναι λοιπόν ῝άώ῍ώ, μία καί τέτοιο προϊόν διαφημίζεται; Τί φαίνεται νά είναι περιττό; Τά παιδιά!

Στόν καιρό πού γίνεται μιάς γιγάντια προσπάθεια νά προστατευτούν τά παιδιά από τήν ανωριμότητα τών ενηλίκων καί πολλές φορές από τήν εγκληματική δράση ή τήν αμέλειά τους, κάποιοι θεωρούν ότι τά παιδιά είναι ένα ῝άώ῍ώ ανθρώπινο παράγωγο. ῾Η ιδέα δέν είναι φασιστική, είναι φρικιαστική καί δυστυχώς υπαρκτή.

῾Ο διαφημιστής στήν περίπτωση αυτή φαίνεται νά αποκαλύπτει ό,τι επιμελημένα κρύβει η κοινωνία μας. Δέν είναι άστοχο, επομένως, νά παρατηρήσουμε τήν εικόνα πού έχουν οι ενήλικες γιά τά παιδιά.

῾Η κοινωνία μας αντιμετωπίζει τά παιδιά σάν παράγωγα τών ενηλίκων καί όχι σάν πρόσωπα πού έχουν αξία σέ συγκεκριμένη στιγμή. Τά παραδείγματα είναι πολλά•

῞Οσοι ενήλικες αναφέρονται σέ μέτρα πού πρέπει νά παρθούν γιά τήν προστασία τών παιδιών ισχυρίζονται ότι αυτά πρέπει νά ληφθούν επειδή οι νέοι είναι τό μέλλον μας. ῾Επομένως τά παιδιά καί οι νέοι δέν έχουν αξία γιά αυτό πού είναι αλλά γιά αυτό πού θά γίνουν.

῎Ας αναρωτηθούμε τούς λόγους γιά τούς οποίους γίνεται η άμβλωση. ῎Αν τούς μελετήσουμε προσεκτικά κανένας δέν συνδέεται πραγματικά μέ τό παιδί, αλλά μέ τόν ενήλικα καί τόν τρόπο μέ τόν οποίο αντιμετωπίζει τόν κόσμο.

Πέρα όμως από αυτή τήν αποτρόπαια ιδέα, ίσως πρέπει νά σταθούμε λίγο καί στά άλλα στηρίγματα τού κεντρικού μηνύματος.

῾Η σύλληψη καί η γέννηση ενός παιδιού φαίνεται ότι συνδέεται μέ τήν επιθυμία τού «εγώ» καί μόνο. ᾿Ακούγεται πολύ συχνά «θά κάνω παιδιά όταν είμαι έτοιμος» υπονοώντας μόνο τήν οικονομική κυρίως προετοιμασία, όχι όμως τήν ψυχο-συναισθηματική ολοκλήρωση. ῾Η άποψη αυτή είναι από τίς περισσότερο ισχυρές καί τή συναντάμε καί μέ άλλες παραλλαγές. Μερικές φορές αισθάνομαι ότι είναι όλα τόσο προγραμματισμένα, ακόμα καί στήν ημέρα, ώστε νά αναρωτιέμαι, η ομορφιά τής σχέσης δύο ανθρώπων πού αγαπιούνται πού είναι; ῾Η Χάρη τού Θεού πόσο χώρο έχει από τούς ανθρώπους γιά νά δράσει; ῾Η άποψη αυτή είναι από τίς πιό ισχυρές καί τή συναντάμε καί μέ άλλες παραλλαγές.

῎Αλλες φορές ζευγάρια ισχυρίζονται ότι ένα παιδί είναι η ολοκλήρωση τού γάμου τους. ῾Η λογική τών ενηλίκων πού θέλει τό παιδί πού πρόκειται νά έρθει νά συμπληρώσει τή σχέση τους η οποία πολλές φορές είναι ανώριμη είναι δονκιχωτική. ῞Οταν ο ῞Αγ. ᾿Ιωάννης ο Χρυσόστομος υποστήριζε ότι τά παιδιά είναι γέφυρα πού συνδέουν τούς γονείς, εννοούσε ένα ζευγάρι τό οποίο συνδέεται μέ τήν αγάπη πού έχει πρότυπο τή σχέση Χριστού καί ᾿Εκκλησίας καί όχι τό σημερινό, πού διέπεται από τή λογική τής μισάνοικτης πόρτας.

Μερικές φορές συναντάμε τήν ίδια εικόνα μέ τή λογική του δικαιώματος. Κυρίως γυναίκες ισχυρίζονται ότι η μητρότητα είναι δικαίωμα. Νομίζουμε όμως ότι τά δικαιώματά μας έχουν όριο τόν εαυτό μας καί δέν προεκτείνονται σέ άλλα πρόσωπα.

Τό διαφημιστικό μήνυμα πιστεύουμε ότι υπονοεί επίσης ότι τά παιδιά είναι μπελάς. ῾Επομένως πρέπει νά απολαύσουμε τή ζωή μας, πρίν ένα μικρό πλασματάκι μάς στερήσει τό υπόλοιπο τής ελευθερίας πού περίσεψε από τό γάμο. ᾿Αξίζει νά αναρωτηθούμε πόσο ώριμοι άνθρωποι είναι αυτοί πού διέπονται από μία τέτοια αντίληψη; Τό παιδί - μπελάς στή σκέψη τών ενηλίκων μετατρέπεται πολύ απλά σέ παιδί - θύμα. ῞Ενας γονέας πού αισθάνεται αιχμάλωτος από τό ίδιο του τό παιδί πόσο αληθινά τό αγαπά; Πόσο αληθινά μπορεί νά θυσιάσει τόν εαυτό του καί τίς προσδοκίες του γιά χάρη του ακόμα καί όταν φθάσει στήν κατάλληλη γι αυτόν ηλικία;

Παράλληλα υπηρετεί καί τή λογική «ο γάμος υπάρχει γιά νά κάνουμε οικογένεια, δηλαδή παιδιά» η οποία είναι πολύ ισχυρή στήν ελληνική κοινωνία. Μία αντίληψη η οποία είναι λανθασμένη, επειδή υποβιβάζει τήν αξία τού μυστηρίου τού γάμου, καί αδιέξοδη όταν σέ ένα γάμο οι σύζυγοι δέν μπορούν νά τεκνοποιήσουν. Δέν είναι τυχαίο ότι πολλές έρευνες τών τελευταίων χρόνων δείχνουν ότι η αξία ''οικογένεια'' είναι πολύ ισχυρή καί σταθερά πρώτη στή συνείδηση τών νέων ενώ η αξία "γάμος" σταθερά υποτιμάται.

῾Η ᾿Εκκλησία μας διδάσκει ότι ο γάμος δέν είναι μιά παραχώρηση στόν άνδρα καί τή γυναίκα. ᾿Αλλά ένα θαύμα πού απορρέει από τήν πίστη μας στό Χριστό. Είναι τό μυστήριο εντός τού οποίου «ο άνδρας, ως φυσική οντότητα, ενώνεται μέ τή διαφορετική βιολογικά φυσική οντότητα τής γυναίκας του εις σάρκα μίαν (᾿Εφ. 5.31), γίνονται μία ύπαρξη, ακριβώς όπως ο ῾Υιός τού Θεού μέ τή σάρκωσή του παύει νά είναι μόμο ο εαυτός Του, δηλαδή Θεός, καί γίνεται επίσης άνθρωπος, έτσι ώστε η σύναξη τού λαού Του νά μπορεί νά αποτελέσει τό σώμα Του.»*

᾿Εντός τού γάμου οι σύζυγοι βρίσκουν τίς πραγματικές διαστάσεις τής ελευθερίας τους. ῾Η ωρίμανση συζύγων-έρωτα ελκύει τήν ευλογία τού Θεού, οδηγεί στήν τεκνογονία.

Καί επομένως είναι καρπός ελευθερίας. Καλλιεργούμε αυτή τήν αγάπη στή διάρκεια τής συζυγίας μας; ῾Ετοιμάζουμε τούς εαυτούς μας πνευματικά ώστε νά δεχθούμε ακόμα ένα δώρο από τό Θεό; Νά δούμε ακόμα ένα θαύμα;

Από το βιβλίο του Πρωτοπρεσβυτέρου Αντωνίου Καλλιγέρη "Γονείς - παιδιά «...κάπου θα συναντηθούμε!»" από τις εκδόσεις "ΑΡΧΟΝΤΑΡΙΚΙ"

Πηγή:  http://www.agioritikovima.gr/perizois/17229-den-kan%CE%BF-paidia

Η ιερότητα της ανθρώπινης ζωής

Ο ιερός χαρακτήρας της ανθρώπινης ζωής, ο χαρακτήρας που έδωσε στο παιδί ο ίδιος ο Θεός από τη σύλληψή του, δεν εξαρτάται καθόλου από τη σωματική ή διανοητική του υγεία ούτε από τη ποιότητα ή την καλή λειτουργία του. Η   αξιοπρέπεια του «προσώπου» απονέμεται από τον Θεό και όχι από τους ανθρώπους. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο ένα έμβρυο ή ένας ασθενής σε κώμα, είναι και παραμένει «πρόσωπο»  με την πιο πλήρη έννοια του όρου. Αυτός είναι ο λόγος που η Εκκλησία δεν θα ευλογήσει ποτέ τη βρεφοκτονία. Ενώ η φροντίδα για την ανακούφιση και σε χειρονομίες αγάπης προς το βαριά πληγωμένο παιδί είναι πάντοτε ηθικά επιβεβλημένες, η σκοπιμότητα της βρεφοκτονίας πρέπει να απορρίπτεται ως εγκληματική πράξη.

   (π. Ιωάννης και Λυν Μπρεκ, « Από τη γέννηση ως τον θάνατο»)

Πηγή: http://agiabarbarapatras.blogspot.gr

Τὸ παιδὶ ποὺ δὲν γεννήθηκε ποτέ

Ἕνα ἐκπληκτικὸ γλυπτό ἀπὸ ἕναν νεαρὸ Σλοβένο γλύπτη τὸν Martin Hudacek.

Περιγράφει ὁ ἴδιος. «Κύριος σκοπός μου στὴ δημιουργία αὐτοῦ τοῦ γλυπτοῦ ἦταν, ὄχι νὰ γίνω διάσημος, ἀλλὰ γιὰ νὰ φανεῖ ἡ σημαντικὴ ἀξία τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς καὶ τὴν ἀνάγκη γιὰ τὴν προστασία της, ἀκόμα ἀπὸ τὴ σύλληψη.

Ἐγὼ κοιτώντας το καὶ ἔχοντας βαθειὰ ἐπίγνωση τῆς ἀξίας κάθε ἀνθρώπινης ζωῆς, μιὰ καὶ εἶμαι ἕνας ἀπὸ τοὺς πολεμιστές της, σκέφτομαι ὅτι τὸ γλυπτὸ ἀπηχεῖ μαζὶ τὴν ὀμορφιά, τὸν πόνο, τὴ θλίψη, καὶ τὴν ἐλπίδα. Δείχνει πανέμορφα τὸν τρόπο ποὺ βιώνει μία μητέρα τὴν ἀπώλεια εἴτε ἀκούσια, εἴτε ἑκούσια, ἀλλὰ καὶ τὴν συγχώρεση. Ἡ διαφάνεια τῆς μικρῆς, ἡ σχεδὸν ἀγγελική της παρουσία, δείχνει αὐτὸ ἀκριβῶς. Θὰ μποροῦσε κάλλιστα νὰ χρησιμοποιηθεῖ σὰν κυρίαρχη εἰκόνα στὸν ἀγώνα κατὰ τῶν ἀναίτιων ἀμβλώσεων.

Ἔτσι στὸ τέλος γεννιέται πάντα ἡ ἐλπίδα
 

Ἄρης Τσιγκρῆς, Μαιευτήρας-Χειρουργός Γυναικολόγος

 

Πηγή:http://o-tiron.blogspot.gr

(Την ανάρτηση αυτή δανείστηκα από τον τοίχο της φίλης Εβίτας !!!!!)

Κάνει κρύο εδώ...

Πηγή:http://samakos9.blogspot.gr/2013/05/blog-post_7756.html

Το απόλυτο άρθρο ενάντια στις εκτρώσεις

Μια γυναίκα με το μικρό της παιδί αγκαλιά
Πηγαίνει στον γυναικολόγο της και τον παρακαλάει:
-Γιατρέ, σας παρακαλώ βοηθήστε με στο πρόβλημά μου:
Το παιδί μου δεν είναι ούτε ενός έτους                                           
Και εγώ είμαι ξανά έγκυος
Δεν θέλω να αποκτήσω τόσο σύντομα ένα δεύτερο παιδί.
Θα ήθελα να υπάρχει κάποιο χρονικό διάστημα
Ανάμεσα στα δύο παιδιά.
Ο γιατρός ρωτάει:
-Ωραία, τι θέλετε λοιπόν να κάνω για σας;
Η γυναίκα απαντάει:
-Θέλω να διακόψω την εγκυμοσύνη μου και χρειάζομαι τη βοήθειά σας.
Ο γιατρός σκέφτεται για λίγο και… της λέει:
-Νομίζω ότι έχω μια καλύτερη λύση στο πρόβλημά σας και είναι μάλιστα πιο ακίνδυνη για εσάς.
Η γυναίκα αρχίζει να χαμογελάει πιστεύοντας ότι ο γιατρός μπορεί να την βοηθήσει.
Ο γιατρός συνεχίζει:
-Λοιπόν, για να μην έχετε σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα ένα δεύτερο παιδί
Θα σκοτώσουμε το παιδί πού κρατάτε στην αγκαλιά σας.
Με αυτό τον τρόπο θα έχετε κάποιο χρονικό διάστημα χαλάρωσης
Ώσπου να γεννηθεί το επόμενο παιδί.
Εκτός αυτού είναι ευκολότερο να θυσιάσετε το παιδί που κρατάτε στην αγκαλιά σας
Επειδή αυτό σημαίνει και λιγότερο ρίσκο για τη δική σας υγεία.
Η γυναίκα εμφανώς σοκαρισμένη:
-Όχι, κύριε γιατρέ!
-Τι απάνθρωπο!
-Το να σκοτώσεις ένα παιδί θα ήταν έγκλημα!
-Αυτό πιστεύω και εγώ αγαπητή μου, απαντάει ο γιατρός.
-Όμως φαινόσασταν τόσο αποφασισμένη που πίστεψα προς στιγμήν ότι έπρεπε να σας βοηθήσω.
Μετά από μια στιγμή σιγής φαίνεται ότι το δίδαγμά του είχε αποτέλεσμα.
Έδωσε στη μητέρα να καταλάβει ότι δεν υπάρχει καμία απολύτως διαφορά
Στο αν θα σκοτώσεις μια γεννημένη ή μια αγέννητη ζωή!
Το έγκλημα είναι το ίδιο!

Πηγή: http://www.romn      

 Αναδημοσίευση:http://lllazaros.blogspot.gr/2013/02/blog-post_14.html