Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας / Η ιστορία της 8ης Μαρτίου

Ημέρα αφιερωμένη στη γυναίκα η σημερινή. Η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 8 Μαρτίου, σε ανάμνηση μιας μεγάλης εκδήλωσης διαμαρτυρίας που έγινε στις 8 Μαρτίου του 1857 από εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας στη Νέα Υόρκη, οι οποίες ζητούσαν καλύτερες συνθήκες εργασίας.

Η πρώτη Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας γιορτάστηκε το 1909 με πρωτοβουλία του Σοσιαλιστικού Κόμματος των ΗΠΑ και υιοθετήθηκε δύο χρόνια αργότερα από τη Σοσιαλιστική Διεθνή.

Ιστορία της 8ης Μαρτίου

Η 8η Μαρτίου ορίστηκε το 1977 από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών ως Παγκόσμια Ημέρα για τα δικαιώματα της Γυναίκας και τη Διεθνή Ειρήνη.

Η ιδέα για τον εορτασμό της προέκυψε κατά το πέρασμα στον 20ό αιώνα, το οποίο σηματοδοτήθηκε από την εκβιομηχάνιση, την πληθυσμιακή έκρηξη και τις ριζοσπαστικές ιδεολογίες. Το έναυσμα, όμως, είχε δοθεί αιώνες πριν, με τη Λυσιστράτη να πρωτοστατεί σε μια ιδιόμορφη «φεμινιστική» απεργία, προκειμένου να τελειώσει ο πόλεμος των ανδρών.

Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής επανάστασης οι γυναίκες του Παρισιού ζητούσαν «ελευθερία, ισότητα, αδελφότητα» στις Βερσαλίες. Η γιορτή ουσιαστικά αφορά στους αγώνες συνηθισμένων γυναικών, που με το θάρρος και την αποφασιστικότητα τους έγραψαν ιστορία.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι εργάτριες στο τομέα της υφαντουργίας και του ιματισμού κινητοποιήθηκαν στις 8 Μάρτη του 1857 στη Νέα Υόρκη για τις απάνθρωπες συνθήκες εργασίας και τους χαμηλούς μισθούς τους. Η αστυνομία επιτέθηκε και διέλυσε βίαια το πλήθος των λευκοντυμένων γυναικών, όμως το εργατικό κίνημα είχε ήδη γεννηθεί. Δυο χρόνια αργότερα, οι γυναίκες που συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις οργάνωσαν το πρώτο εργατικό σωματείο γυναικών και συνέχισαν τον αγώνα για τη χειραφέτηση τους.

Το 1908 παρέλασαν 15.000 γυναίκες στους δρόμους της Νέας Υόρκης ζητώντας λιγότερες ώρες εργασίας, καλύτερους μισθούς και δικαίωμα ψήφου. Υιοθέτησαν το σύνθημα «Ψωμί και τριαντάφυλλα», με το ψωμί να συμβολίζει την οικονομική ασφάλεια και τα τριαντάφυλλα την καλύτερη ποιότητα ζωής.



Η Ημέρα της Γυναίκας γιορτάστηκε για πρώτη φορά από το Σοσιαλιστικό Κόμμα των ΗΠΑ στις 28 Φεβρουαρίου 1909. Ο εορτασμός της καθιερώθηκε το 1910 με πρόταση της Γερμανίδας σοσιαλίστριας Clara Zetkin κατά τη διάρκεια της Δεύτερης Διεθνούς.

Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση, η φεμινίστρια Alexandra Kollontai έπεισε τον Λένιν να επισημοποιήσει τη γιορτή στη Σοβιετική Ένωση, όμως μέχρι το 1965 αυτή παρέμεινε γιορτή των εργατών.

Η άνοδος του φεμινιστικού κινήματος το 1960 αναζωογόνησε το ενδιαφέρον για την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας.

Στις μέρες μας, όμως, σε πολλές χώρες η ημέρα αυτή έχει χάσει το πολιτικό της μήνυμα: Αφενός εμπορευματοποιήθηκε και αφετέρου εκλήφθηκε ως ευκαιρία για να εκφράσουν οι άνδρες την αγάπη τους στις γυναίκες, όπως κατά την Ημέρα της Μητέρας και του Αγίου Βαλεντίνου.

Ωστόσο, περιστατικά που σημειώνονται με αφορμή τον εορτασμό της Ημέρας τη Γυναίκας, αποδεικνύουν την ανάγκη προβολής και τίμησης, αν μη τι άλλο, των αγώνων των γυναικών.

Πηγή

Όχι στις διακρίσεις!!!

Τα κινούμενα σχέδια για τα Δικαιώματα του Παιδιού είναι μια πρωτοβουλία της UNICEF με στόχο να ενημερώσει το κοινό παγκόσμια για τα δικαιώματα των παιδιών. Το κάθε σύντομο σποτ που δημιουργήθηκε μέσα από αυτή την πρωτοβουλία, με τη συνεργασία πολλών γνωστών στούντιο κινουμένων σχεδίων, απεικονίζει ένα δικαίωμα που περιγράφεται στη Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού, όπως η εκπαίδευση, η προστασία από την παιδική εργασία, η ελευθερία έκφρασης κ.α.

Πηγή:http://www.unicef.gr/videofcr.php
                               

Ένα παραμύθι για τον Ρατσισμό

      

Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων και άλλες ειρωνείες

Παγκόσμιες  ημέρες για τους Πρόσφυγες, παγκόσμιες ημέρες για τους Μετανάστες, Ημέρες Αλληλεγγύης, Ημέρες ανάδειξης των προβλημάτων εκατομμυρίων ανθρώπων. 

Ο ΟΗΕ ανακηρύσσει παγκόσμιες ημέρες, τιμά τους κατατρεγμένους και καθαρίζει. Κάνει το χρέος του και ησυχάζει. 

Οι ισχυροί της γης συνεδριάζουν και ορίζουν μέρες για το AIDS, την πείνα, την φτώχια, τον πόλεμο, την διάκριση, τις αρρώστιες και μετά νίπτουν τα χέρια τους και πέφτουν να κοιμηθούν ήσυχοι ότι έκαναν αυτό που μπορούσαν.

Το ελληνικό τμήμα της Διεθνούς Αμνηστίας έστειλε μια επιστολή στον Χρυσοχοϊδη και ζητά να την υπογράψουμε όλοι για να υιοθετήσει το κράτος μας την διακήρυξη (;) του Δουβλίνου.

Ναι, να την υπογράψουμε, να πάει η επιστολή στον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη, μέρα που είναι και μετά να πέσουμε ήσυχοι να κοιμηθούμε ότι κάναμε το χρέος μας.

 

Τετρακόσιες χιλιάδες πρόσφυγες (400.000) μέχρι στιγμής, από το Κιργιστάν στο Ουζμπεκιστάν. Τετρακόσιες Χιλιάδες. Τι θα γίνουν αυτοί;, 

Έ, καλά, εντάξει είναι μακρυά η Κιργισία, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε, ας κοιμηθούμε, εξ άλλου δεν μας αφορά, τι σχέση έχουμε εμείς με αυτούς;

Στο Κιργιστάν, η διαφθορά έφθασε σε ανείπωτα μεγέθη, η οικονομία κατέρρευσε. Μήπως σας θυμίζουν τίποτε αυτά; Η Κιργισία είναι η μόνη χώρα στον κόσμο που έχουν βάσεις και οι δυο υπερδυνάμεις. Η Ρωσία έδωσε πολλά λεφτά στον Πρόεδρο να διώξει τις αμερικανικές βάσεις. Η Αμερική έδωσε περισσότερα και οι βάσεις έμειναν. 

Ο Πρόεδρος έπεσε, έφυγε κρυφά, την κοπάνησε στην Λευκορωσία.

Η Κιργισία είναι ο σταθμός ανεφοδιασμού των Αμερικάνων για το Αφγανιστάν.

Ο Εμφύλιος άρχισε.

Μήπως δεν είναι τόσο πρωτάκουστα σε μας όλα αυτά;

Μήπως δεν είναι υπόθεση μιας ημέρας τον χρόνο;

Μήπως δεν αρκεί μια επιστολή στον Χρυσοχοϊδη;

Η καλή κυρία πήγε ένα ποτήρι νερό στον Αμπντούλ. Ο Αμπντούλ έβαφε το σπίτι. Άσπρο. Λευκό για να έχει φως.

-- Αμπντούλ έχεις παιδιά;

-- Ντύο, κυρία, ίδια.

Κατάλαβε η κυρία, είχε δίδυμα ο Αμπντούλ, εκεί μακρυά στην πατρίδα του.

Το κοριτσάκι άκουσε την στιχομυθία, δεν είπε τίποτε. Μόνο έτρεξε και έφερε δυο μικρά κουκλάκια, ίδια και τα έτεινε στον Αμπντούλ.

 -- Για να παίζουν τα παιδάκια, είπε.

Ο Αμπντούλ τα πήρε με ευλάβεια και έστρεψε το κεφάλι του για να μη δουν τα δάκρυα του. Το κοριτσάκι, γύρισε το βλέμμα του ... πέρα, για να μη δείξει ότι είδε το δάκρυ του Αμπντούλ.

ἐπείνασα γὰρ καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα καὶ ἐποτίσατέ με, ξένος ἤμην καὶ συνηγάγετέ με, 

Ματθ. Κεφ. 25, 35 

Διότι ἐπείνασα καί μοῦ ἐδώσατε νὰ φάγω, ἐδίψασα καὶ μὲ ἐποτίσατε, ἤμουν ξένος ποὺ δὲν εἴχα τόπον νὰ μείνω, καὶ μὲ ἐπήρατε εἰς τὸ σπίτι σας. 

Ένα ποτήρι νερό και δυο κουκλάκια και η ευτυχία σου ανήκει.

Αυτό να κάνουμε και όχι μόνο στην Παγκόσμια Ημέρα των Προσφύγων

Πηγή/Αναδημοσίευση:http://hamomilaki.blogspot.gr/2010/06/world-refugee-day-and-other-ironies.html

"Το μωρό που περιμένω, έχει Σύνδρομο Down. Φοβάμαι." Η απάντηση σε μια μητέρα, που θα σας συγκινήσει...

Είναι ίσως απ' αυτές τις αγωνίες που κάνουν τα πόδια σου να τρέμουν...Μια εξέταση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης κι ένα αποτέλεσμα που εύχεσαι να είναι αρνητικό. Αυτό όμως δεν συμβαίνει πάντα. Μια έγκυος γυναίκα μαθαίνει πως το έμβρυο που "κουβαλά" στο σώμα της, έχει αυτό το ένα επιπλέον χρωμόσωμα κι η διάγνωση είναι Σύνδρομο Down. Μαζί όμως, μαθαίνει και κάτι ακόμα πιο σημαντικό. Πως πολλές φορές αυτός ο φόβος είναι περιττός. Πώς;
Απευθύνεται σ' ένα γκρουπ γονέων που τα παιδιά τους έχουν Σύνδρομο Down μ' ένα γράμμα...
"Είμαι έγκυος. Ανακάλυψα πως το μωρό μου έχει Σύνδρομο Down. Φοβάμαι. Τί ζωή θα έχει το παιδί μου;"
Η απάντηση και ουσιαστικά η βοήθειά τους, έρχεται μέσα απ' αυτό το συγκινητικό βίντεο που θα παρακολουθήσετε. 15 άνθρωποι μοιράζονται τη σοφία που απέκτησαν απ' το σημαντικότερο μάθημα της ζωής...

Όχι όμως 15 τυχαίοι άνθρωποι. Όλοι τους κουβαλούν αυτό το επιπλέον χρωμόσωμα. Όλοι τους έχουν Σύνδρομο Down. Στα λόγια που απευθύνουν στη μητέρα, εστιάζουν την προσοχή τους στα καλά. Την προετοιμάζουν για το υπέροχο ταξίδι με το παιδί της που την περιμένει και της διδάσκουν πως τα άτομα με Σύνδρομο Down, μπορούν να κάνουν τα πάντα. Όπως όλοι οι άνθρωποι. Ν' αγαπήσουν και ν' αγαπηθούν, ν' αγκαλιάσουν, να τρέξουν, να παίξουν, να πάνε σχολείο, να κάνουν φίλους, να ταξιδέψουν, να εκφράσουν όλα όσα αισθάνονται.

Είναι όμως και ειλικρινείς. Το ταξίδι, κάποιες στιγμές, μπορεί να είναι σκληρό, αλλά έτσι δεν είναι κι η γονεϊκότητα ενίοτε;
Η πιο συγκινητική στιγμή και το πιο δυνατό μήνυμα που απευθύνουν στη μητέρα; Είναι πως αυτοί οι 15 σημαντικοί άνθρωποι δεν είναι μόνοι. Οι γονείς τους που βρίσκονται...ένα βήμα πιο πίσω και τους παρακολουθούν, έτοιμοι ν' ανοίξουν την αγκαλιά τους για να δώσουν αλλά και να δεχτούν την αστείρευτη αγάπη απ' τα παιδιά τους. Στιγμές που θα σας φέρουν δάκρυα στα μάτια, αλλά και τη γνώση για το ποιά είναι η πραγματικότητα πίσω απ' την πρώτη εικόνα ενός προσώπου...

Λίγα λόγια για το Σύνδρομο Down

Η 21η Μαρτίου, καθιερώθηκε ως η Παγκόσμια Ημέρα για το Σύνδρομο Down το 2006, με πρωτοβουλία του καθηγητή Γενετικής στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης, Στυλιανού Αντωναράκη, προκειμένου να ευαισθητοποιήσει και να ενημερώσει τη διεθνή κοινότητα για το σύνδρομο Down.

Το σύνδρομο Down είναι μια γενετική κατάσταση, που οφείλεται στο επιπλέον χρωμόσωμα που εμφανίζεται στο 21ο ζευγάρι, εξ ου και η ταξινόμησή του ως Τρισωμία 21.
Σύμφωνα με τους επιστήμονες, προέρχεται κατά 90-95% από το ωάριο και 5-10% από το σπερματοζωάριο και επηρεάζει περίπου μία στις 600-700 γεννήσεις παιδιών.

Αναδημοσίευση απ' το ηλεκτρονικό περιοδικό της Αθανασίας Ανεζάκη,
Αναδημοσίευση: http://trelogiannis.blogspot.gr/2015/03/down.html

Για σένανε φοβάμαι… Σήμερα Παγκόσμια Ημέρα Μετανάστη

 

Άραγε πόσο εύκολο είναι να ζει κανείς μακριά από τον τόπο του; 

Υπολογίζεται ότι το 2% του παγκόσμιου πληθυσμού, γύρω στα 150 εκατομμύρια ψυχές, ζουν εκτός της πατρίδας τους. Όποτε μάλλον το πρόβλημα είναι λίγο πιο μεγάλο από ότι φαίνεται.
Δεν θα σας πω πολλά, μόνο μια ερώτηση: εσείς θα αντέχατε να είστε μακριά από το σπίτι σας, από τους δικούς σας ανθρώπους, από τα μέρη που σας θυμίζουν την ύπαρξη σας και να σας μεταχειρίζονται σαν ένα λάθος της φύσης; Θα έβγαινε το τέρας μέσα σας για να επιβιώσετε;
Σε μια εποχή όπου δείχνουμε το καλό μας προσωπείο μόνο Χριστούγεννα και αργίες, σας καλώ να σκεφτούμε και να αντιληφθούμε την σημασία του σεβασμού και της ουσιαστικής αντιμετώπισης μιας πραγματικότητας που δυστυχώς αυξάνεται παίρνοντας πολλές μορφές.
 H 18 Δεκεμβρίου ανακηρύχθηκε από τα Ηνωμένα Έθνη ως Παγκόσμια Ημέρα Μετανάστη, σε μια προσπάθεια να ενισχυθεί η εκστρατεία του ΟΗΕ για την προστασία του παγκόσμιου μετανάστη.
Ας κάνουμε όλοι την αρχή με το να δούμε στα μάτια το πρόβλημα σκεπτόμενοι, αν σε εμάς συνέβαινε αυτό –αν το αντέχαμε- πως θα επιβιώναμε;
Τότε θα έρθουν και οι λύσεις.
 Πηγή: www.lifo.gr

“Το μόνον της ζωής τους ταξίδειον”

Παγκόσμια Ημέρα της Μετανάστευσης σήμερα κι εμείς διαβάζουμε μια είδηση ντροπής για την ανθρωπότητα: Μαύρο ρεκόρ στους θανάτους μεταναστών το 2013. Η ξένη γη, η δεύτερη πατρίδα, γίνεται χώμα στερνό. Το όνειρο για μια άλλη, καλύτερη ζωή απελπιστικά συχνά πνίγεται σε ωκεανούς, ή βουλιάζει σε ερήμους… 

Αριθμός ρεκόρ μεταναστών έχασαν τη ζωή τους το 2013 στην προσπάθειά τους να βρουν ασφαλές καταφύγιο σε άλλες χώρες. Οι μετανάστες που χάθηκαν είναι περισσότερoι από 7.000, σύμφωνα με στοιχεία του Οργανισμό Μετανάστευσης (IOM) που δημοσιοποιούνται εν όψει της Παγκόσμιας Ημέρας Μεταναστών την Τετάρτη. Όμως, τον πραγματικό αριθμό όσων πέθαναν σε ερήμους και ωκεανούς δεν θα τον μάθουμε ποτέ… Στις πρώτες εκτιμήσεις του, βάσει στοιχείων από μη κυβερνητικές οργανώσεις και υπηρεσίες ελέγχου των συνόρων, ο IOM αναφέρει ότι τουλάχιστον 2.360 μετανάστες έχασαν τη ζωή τους το 2013 πασχίζοντας να φθάσουν σε κάποια χώρα όπου ήλπιζαν να έχουν μια καλύτερη ζωή, ενώ πολλοί εξ αυτών είχαν πληρώσει διακινητές.
Ο αριθμός αυτός, που προέρχεται κυρίως από χώρες της Δύσης που κρατούν και μοιράζονται τα στοιχεία που συγκεντρώνουν, είναι πολύ μικρός σε σχέση με αυτόν των ανθρώπων που σκοτώνονται στην προσπάθειά τους να περάσουν από την Αφρική στη Μέση Ανατολή.
Περίπου 2.000 με 2.500 Αφρικανοί υπολογίζεται ότι έχουν χάσει τη ζωή τους περνώντας από το Σινά και τον Κόλπο του Άντεν στην Υεμένη με στόχο να φτάσουν στις πλούσιες χώρες του Κόλπου. Όμως ο IOM επισημαίνει ότι δεν υπάρχουν ακριβή στοιχεία.
«Δεν θα μάθουμε ποτέ τον πραγματικό αριθμό, καθώς πολλοί μετανάστες πέθαναν στις ερήμους, τους ωκεανούς ή σε άλλα δυστυχήματα», σημείωσε ο Ουίλιαμ Λέισι Σουίνγκ, γενικός διευθυντής του IOM, σε ανακοίνωσή του εν όψει της Παγκόσμιας Ημέρας των Μεταναστών την Τετάρτη.
Ακόμη και η συντηρητική εκτίμηση για έναν αριθμό 2.360 νεκρών είναι μεγαλύτερη από την εκτίμηση για πέρυσι, που έκανε λόγο για 2.109 θανάτους μεταναστών.
«Πιστεύουμε ότι πρόκειται για ρεκόρ. [Ο αριθμός] είναι μεγαλύτερος από πέρυσι και πιστεύουμε ότι τον υποτιμούμε πολύ. Δεν είναι απολύτως ακριβείς, όμως οι αριθμοί αυτοί κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου. Είναι τραγικοί» δήλωσε ο εκπρόσωπος του IOM Λέοναρντ Ντόιλ.
Πολλοί από τους μετανάστες είναι θύματα των πολιτικών των πλούσιων χωρών, οι αυστηροί έλεγχοι στα σύνορα των οποίων συμβάλλουν στην άνθιση του εμπορίου ανθρώπων που εκτιμάται ότι αποφέρει 35 δισεκατομμύρια δολάρια το χρόνο στους διακινητές, σύμφωνα με τον IOM.
Μια από τις χειρότερες τραγωδίες της Ευρώπης με θύματα μετανάστες σημειώθηκε τον Οκτώβριο, στα ανοικτά του ιταλικού νησιού Λαμπεντούζα, όταν βυθίστηκε πλοιάριο με μετανάστες – κυρίως από την Ερυθραία – με αποτέλεσμα να χαθούν έως και 500 ζωές. Περίπου 200 άνθρωποι εξακολουθούν να αγνοούνται όταν μία εβδομάδα αργότερα ένα άλλο σκάφος ναυάγησε σε κοντινό σημείο.
Περίπου 92 σοροί σε αποσύνθεση εντοπίστηκαν στην έρημο Σαχάρα στον βόρειο Νίγηρα τον Οκτώβριο όταν τα οχήματα στα οποία επέβαιναν μετανάστες έπαθαν βλάβη και εκείνοι πέθαναν από δίψα.
Το βόρειο τμήμα του Νίγηρα βρίσκεται σε ένα σημαντικό διάδρομο για το εμπόριο ανθρώπων από την υποσαχάρια Αφρική προς τη Βόρεια Αφρική κι από εκεί διά μέσου της Μεσογείου στην Ευρώπη.
Μετανάστες έχασαν επίσης τη ζωή τους προσπαθώντας να φτάσουν στην Αυστραλία από την Ινδονησία και τις ακτές της Ταϊλάνδης, σημείωσε ο IOM.
«Μετανάστες από την Κεντρική Αμερική είναι θύματα βιασμών, ληστεύονται, ξυλοκοπούνται και σκοτώνονται καθώς προσπαθούν να εισέλθουν στις ΗΠΑ από το Μεξικό» επισήμανε ο Οργανισμός.
Περίπου 444 μετανάστες σκοτώθηκαν φέτος στην Πίμα Κάουντι της Αριζόνα των ΗΠΑ, μια περιοχή απ’ όπου εισέρχονται μετανάστες στις ΗΠΑ μέσω του Μεξικού.
Τριάντα μετανάστες από την Αϊτή πιστεύεται ότι έχασαν τη ζωή τους όταν βυθίστηκε το υπερπλήρες πλοιάριό τους στα ανοιχτά στις Μπαχάμες τον προηγούμενο μήνα.
Tο παράδοξο είναι ότι, αν και ένας στους επτά ανθρώπους σε όλο τον κόσμο είναι μετανάστες με κάποιο τρόπο, «η απάντηση στη μετανάστευση στον ανεπτυγμένο κόσμο είναι σκληρή», καταγγέλλει ο IOM.
«Για ποιο λόγο οι άνθρωποι θέτουν σε κίνδυνο τη ζωή τους και τη ζωή της οικογένειάς τους ξανά και ξανά, κάθε ώρα κάθε ημέρας όταν το καλύτερο που έχουν να περιμένουν είναι μια ψυχρή υποδοχή» διερωτήθηκε ο Σουίνγκ. «Η απάντηση είναι απλή: η απόγνωση» απάντησε ο ίδιος.
Εξάλλου ο πόλεμος στη Συρία έχει οδηγήσει τουλάχιστον 2,3 εκατομμύρια μετανάστες σε γειτονικές χώρες και τη Βόρεια Αφρική στην «μεγαλύτερη κρίση εκτοπισμού από τη γενοκτονία στη Ρουάντα», σύμφωνα με τον Ύπατο Αρμοστή του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες Αντόνιο Γκουτέρες.

Πηγή: news.in.gr
Αναδημοσίευση: http://symvstathmos.wordpress.com/

10η Δεκεμβρίου Παγκόσμια Ημέρα των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Από τον Γιάννη!!!

Στις 10 Δεκεμβρίου 1948 υπογράφτηκε από τον ΟΗΕ η διακήρυξη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Πολύ πριν την επίσημη διακήρυξή τους ο Χριστός με τη διδασκαλία του
αλλά και τα θαύματά του ουσιαστικά αναγνώρισε αυτά τα δικαιώματα.

Έδωσε τη δεύτερη ευκαιρία στη μοιχαλίδα γυναίκα,
όταν έφαγε στο σπίτι του αρχιτελώνη Ζακχαίου,
δέχθηκε πριν από το Πάθος του το μύρο και τα δάκρυα μίας πόρνης,
συγχώρεσε το ληστή που ήταν σταυρωμένος στα δεξιά του.
Η παραβολή του "Σπλαχνικού Πατέρα (του Ασώτου)",
το ευαγγέλιο των ευαγγελίων, που διδάσκει την άνευ όρων
και ορίων αγάπη είναι πέρα από κάθε διακήρυξη και οποιοδήποτε
νομικό έγγραφο.
Γιατί, ποιός που αγαπά μέχρι θυσίας τον άλλο, μπορεί να τον αδικήσει;

Όποιος ξεπερνά τις όποιες προκαταλήψεις, στερεότυπα, εθνικιστικά,
θρησκευτικά, φυλετικά, απλώνει το χέρι του στον πλησίον, όπως στην παραβολή του "Σπλαχνικού Σαμαρείτη"

       

Γέφυρες χτίζουμε, φράγματα γκρεμίζουμε....

Από το Θρησκευτικά και Μουσική

Αερικά

Όταν πριν από περίπου δεκαπέντε χρόνια ξεκινούσε η περιπέτεια των "Αερικών" κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί πόσο μακρύς θα ήταν ο δρόμος. Εννιά παιδία με "ειδικές ανάγκες" κι ένας εκπαιδευτής, στα διαλείμματα και στα κενά των προγραμμάτων του Ιδρύματος "Η Θεοτόκος", με αυτοσχέδιες μικροφωνικές, παλιούς ενισχυτές και όργανα, συναντιόνταν μουσικά επειδή ήθελαν να πιστεύουν στο δικαίωμα για το όνειρο.
Αυτισμός, Σύνδρομο Down, μαθησιακές δυσκολίες, όροι επιστημονικοί, έμειναν προσεκτικά κλειδωμένοι στα ντουλάπια των ειδικών. Η μουσική, τα τραγούδια και η ονειροπώληση ενός κόσμου διαφορετικού, όπου όλοι έχουν θέση ανεξάρτητα από τη διαφορετικότητα τους, η κιθάρα, η λύρα, το μπουζούκι και τα κρουστά έγιναν όπλα. Το σύνθημα ήταν απλώς πως
"όλοι μπορούν". Και σε πείσμα όσων δεν πίστεψαν ότι στη ζωή όλα είναι δυνατά, πως η απόσταση της πραγματικότητας από το όνειρο είναι πολύ μικρή, τα "Αερικά" ξέφυγαν από τα στενά όρια του Ιδρύματος.
Πάνω από 100 συναυλίες σε όλη την Ελλάδα και στο εξωτερικό, χώρις τη βοήθεια κανενός φορέα, άρχισαν να χτίζουν γέφυρες. Γέφυρες ανάμεσα στους λίγους και τους πολλούς, τους "φυσιολογικούς" και τους διαφορετικούς, τις μειονότητες και την πλειοψηφία. Αυτή την πλειοψηφία, που ίσως να αποτελείται από πολλές μειονότητες.

Τα Αερικά έχουν ήδη ένα δίσκο, με δικά τους τραγούδια και μερικές διασκευές, στον οποίο συμμετείχαν οι Αλκίνοος Ιωαννίδης, Βασίλης Λέκκας, Χάρης και Πάνος Κατσιμίχας, Γιάννης Σπάθας, Θανάσης Σοφράς, Χρήστος Νικολόπουλος και ο Χάρης Λαμπράκης. Τους ευχαριστούμε όλους όπως επίσης και το Γρηγόρη Φαληρέα για την παραγωγή του CD.
Αυτή τη στιγμή με νέο υλικό προσπαθούμε να υλοποιήσουμε τη δεύτερη δισκογραφική δουλειά μας.
Η σημερινή σύνθεση του συγκροτήματος:

Κώστας Γιαννουλάκης: Τραγούδι, Κρητικη Λύρα,
Ειρήνη Παρασκευοπούλου: Τραγούδι,
Λίζα Λούκα: Τραγούδι,
Γιάννης Αργυρόπουλος: Μπουζούκι,
Παναγιώτης Μπακλατζής: Drums, Κρουστά,
Γιώργος Ντάφτης: Percussion,
Βαγγέλης Αναγνωστόπουλος: Πιατίνια, Ντέφι,
Καθηγητές:
Ανδρεάκου Ρουμπίνη: Μπάσο, Κιθάρα,
Κώστας Αντάρας: Κιθάρα, Τραγούδι.

Το τραγούδι «Διαφορετικοί» συμμετέχουν οι Αλκίνοος Ιωαννίδης και ο Βασίλης Λέκκας.

Από παιδί με είχανε στην άκρη
για τα παιχνίδια τους έπεφτα μικρή
μια λέξη όμως από τότε είχα μάθει διαφορετική

Οι δάσκαλοι με είχαν για χαμένο
και τα σχολεία μου άλλαζα διαρκώς
μια λέξη όμως από τότε έχω μάθει διαφορετικός

Τα χρόνια φεύγουν σαν τα χελιδόνια
οι φίλοι φεύγουνε και 'μείς απ' την αρχή
μια λέξη όμως διαρκώς να μας θυμίζει διαφορετικοί

Γέφυρες χτίζουμε, φράγματα γκρεμίζουμε ] 4x

Σκοπιά, γκαζούρα, λάντζα και καψόνι
με λίγα λόγια ελληνικός στρατός
και μία λέξη διαρκώς να μου θυμίζει διαφορετικός

Σε κάθε σπίτι πόρτες κλειδωμένες
ζωές κρυμμένες σε γκρίζα φυλακή
και μία λέξη διαρκώς να μας θυμίζει διαφορετικοί

Τα χρόνια φεύγουν σαν τα χελιδόνια...

Γέφυρες χτίζουμε, φράγματα γκρεμίζουμε ] 5x

                                  

“Ούτε καλύτερος, ούτε χειρότερος… απλά διαφορετικός!!!” 3 Δεκεμβρίου 2013

Από το ιστολόγιο της Άννας

 

«Γεια σας, παιδιά. Μια τέτοια μέρα, έχω να σας πω πόσο χαίρομαι που υπάρχετε. Εχω τους λόγους μου που το λέω. Ο κυριότερος είναι ότι δεν οδηγείτε αυτοκίνητα και μηχανές. Έτσι δεν τα παρκάρετε στα πεζοδρόμια και στις θέσεις που είναι για τους αναπήρους. Δεν κλείνετε τις ράμπες πρόσβασης των διαβάσεων. Εσείς οδηγείτε τα ποδήλατά σας και προσέχετε τον εαυτό σας και τους άλλους πεζούς. Βοηθάτε πρόθυμα, όποιον έχει πρόβλημα και ζητάει τη βοήθεια σας. Αν ξεχαστείτε και ενοχλήσετε, ζητάτε συγνώμη και κάνετε χώρο για να περάσει κάποιος. Το καλύτερο απ’ όλα, αυτό που ζεσταίνει την καρδιά, είναι ότι θυμίζετε στους μεγάλους να σέβονται το αναπηρικό σήμα όπου το δουν. Δεν με κοιτάτε με περιέργεια και οίκτο όταν με βλέπετε να περνώ με το αναπηρικό αμαξίδιο, τις πατερίτσες μου ή το λευκό μου μπαστούνι. Δεν με κοροϊδεύετε, όταν συνεννοούμαι στη νοηματική γλώσσα, γιατί δεν μπορώ να μιλήσω. Με αντιμετωπίζετε σα να είμαι ένας από σας. Ετσι πρέπει. Δεν είμαι εξωγήινος. Είμαι απλά ένας ανάπηρος άνθρωπος. Μόνο, που δεν μπορούν να το καταλάβουν οι μεγάλοι. Γι’ αυτό απευθύνομαι σε εσάς.»

Το κείμενο υπογράφει η Λίλα Πατρόκλου, συγγραφέας παιδικών βιβλίων, μια γυναίκα που αποπνέει τη χαρά της ζωής.
Δεν περιμένουμε, ούτε θα έπρεπε να περιμένουμε την Παγκόσμια Ημέρα Αναπηρίας (3 Δεκεμβρίου) για να ευαισθητοποιηθούμε. Μπορεί όμως να λειτουργήσει σαν καμπανάκι, σαν υπενθύμιση, ίσως σαν ξύπνημα.
Οι αξίες μας, το ήθος μας και ο πολιτισμός μας κρίνονται και αξιολογούνται από την ποιότητα της ζωής, από την αξιοπρέπεια της εργασίας και από την αρμονική ενσωμάτωση στην κοινωνία των  συμπολιτών μας με ιδιαίτερα χαρίσματα.
Η αλήθεια είναι ότι για τον καθένα, η λέξη και μόνο «αναπηρία» σημαίνει εντελώς διαφορετικά πράγματα. Η αλλαγή νοοτροπίας είναι το ζητούμενο. Κανείς δεν θέλει να μιλάει για «ρατσισμό», αλλά για «προκατάληψη». Δυστυχώς η διαφορετικότητα συνεχίζει να επηρεάζει αρνητικά τις ζωές των ανθρώπων που την βιώνουν. Η πραγματικότητα που καλούνται να αντιμετωπίσουν οι συνάνθρωποι μας με κάποια μορφή αναπηρίας είναι αδυσώπητα σκληρή.
Η γνώση μόνο διώχνει τον φόβο. Η ψυχραιμία, ο σεβασμός, η θετική σκέψη, η ισορροπημένη συμπεριφορά προς τους ανθρώπους με αναπηρία θεωρούνται αυτονόητα για ορισμένους, στην πράξη όμως η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική.
«Κάθε άνθρωπος είναι φτιαγμένος -από τη φύση του- να κοιτά ψηλά, να οραματίζεται και να προσπαθεί ν’ αγγίξει το όνειρό του. Για να το πετύχει, όμως, χρειάζεται φτερά που θα τον βοηθήσουν να φτάσει γρηγορότερα και ευκολότερα. Τα φτερά είναι οι ικανότητες του καθενός. Κάποιοι, όμως, έχουν μικρότερα φτερά και νιώθουν διαφορετικοί. Παρ’ όλ’ αυτά, μπορούν κι εκείνοι ν’ ανέβουν ψηλά – απλώς χρειάζονται δίπλα τους κάποιους για να τους μάθουν τον τρόπο ν’ ανοίγουν τα φτερά τους και να πετούν όλο και πιο ψηλά. Τα άτομα με ειδικές ανάγκες έχουν τα δικά τους μοναδικά και ιδιαίτερα φτερά. Το πέταγμά τους γίνεται ομορφότερο όταν οι άλλοι τους χαϊδεύουν απαλά τα φτερά και πετούν μαζί τους. Ας αρχίσουμε από σήμερα τουλάχιστον να σεβόμαστε τα δικαιώματα των ατόμων αυτών στις καθημερινές μας δραστηριότητες. Ας μας γίνει επιτέλους συνείδηση ότι οι άνθρωποι αυτοί, είναι σαν εμάς, αλλά με κάποιες ιδιαιτερότητες, ίσως τότε σαν κοινωνία αναβαθμιστούμε».(ανιχνευτές του 5ου συστήματος Λάρισας).
Θυμηθείτε τα παραδοσιακά παιχνίδια!!! Ορισμένα «μιλούν» για προβλήματα αναπηρίας. Για τύφλωση, η τυφλόμυγα. Για καρκίνο, καταιγίδα που στο τέλος βγαίνει το ουράνιο τόξο. Για προκαταλήψεις, χαλασμένο τηλέφωνο. Για Αλτσχάιμερ, η κολοκυθιά. Για κινητική αναπηρία, οι τσουβαλοδρομίες… Δοκιμάστε να τα παίξετε. Γιατί τίποτα στη ζωή δεν είναι δεδομένο

20 Νοεμβρίου Ημέρα των Δικαιωμάτων του παιδιού

τα δικαιωματα του παιδιου- unicef
Αναδημοσίευση:http://pdeltagiannitsa.blogspot.gr/2013/11/20.html

Τα Δικαιώματα του Παιδιού με απλά λόγια

τα δικαιώματα του παιδιού

Αναδημοσίευση:http://pdeltagiannitsa.blogspot.gr/2013/11/blog-post_19.html

Για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων των παιδιών

Από το δίκτυο για τα δικαιώματα του παιδιού

Τα παιδιά δεν είναι «μικρά ανθρωπάκια» με περιορισμένης εμβέλειας δικαιώματα. Είναι αυτόνομες οντότητες που πρέπει να απολαμβάνουν πλήρως σημαντικά δικαιώματα. Η Διεθνής Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού επιβεβαιώνει αυτή τη διαπίστωση κατοχυρώνοντας υπέρ τους ένα ευρύτατο φάσμα δικαιωμάτων.

Η κατοχύρωση των δικαιωμάτων των παιδιών από διεθνή κείμενα, τα οποία και δεσμεύουν τη χώρα μας, είναι ένα σημαντικό βήμα. Δεν είναι όμως αρκετό, αν δε συνοδεύεται από τον ουσιαστικό σεβασμό τους στην πράξη. Η προσπάθεια για την επίτευξη ενός τέτοιου στόχου βασίζεται κατά κύριο λόγο στη συνειδητοποίηση των δικαιωμάτων αυτών από τους ίδιους τους αποδέκτες τους, τα παιδιά. Η έννοια αυτή της συνειδητοποίησης στηρίζεται σε δύο πυλώνες : στην πληροφόρηση και στην κατανόηση. Τα παιδιά θα πρέπει αρχικά να μάθουν ποια είναι τα δικαιώματα τους και στη συνέχεια θα πρέπει να καταλάβουν το περιεχόμενο τους. Και εκεί ακριβώς ξεκινάει ο ρόλος των μεγάλων. Ο αποτελεσματικότερος τρόπος, για να βοηθήσουμε τα παιδιά μας να εμπεδώσουν τα δικαιώματα τους είναι να συζητήσουμε μαζί τους. Ζητάμε τη γνώμη τους για το πώς αντιλαμβάνονται τα δικαιώματα τους και τα αφήνουμε να εκφραστούν ελεύθερα. Τα ενθαρρύνουμε να παρουσιάσουν τις απόψεις τους, τις εμπειρίες τους, ό,τι ακούνε από τους συνομηλίκους τους και τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, ό,τι ανακαλύπτουν στο Διαδίκτυο. Δεν τους επιβάλλουμε με αυτόματο και απόλυτο τρόπο την άποψη μας. Η συμβολή μας είναι καίρια αλλά διακριτική. Είμαστε δίπλα τους και τα βοηθάμε να φτάσουν μόνα τους στο συμπέρασμα, το οποίο θα έχουν κατανοήσει και αιτιολογήσει.

Η συνειδητοποίηση των δικαιωμάτων των παιδιών από τα ίδια τα παιδιά θα είναι γόνιμη, μόνο όταν αυτά καταλάβουν, χωρίς πίεση, την έννοια τους, την αξία τους, τα οφέλη τους, τις περιπτώσεις παραβίασης τους, τους τρόπους διεκδίκησης και υπεράσπισης τους, τους ενδεχόμενους περιορισμούς τους και τις υποχρεώσεις στις οποίες αντιστοιχούν.

Κίνηση ματ για την επιτυχία αυτού του εγχειρήματος διαλόγου με τα παιδιά είναι η διεύρυνση των οριζόντων τους και η ενεργοποίηση της κριτικής τους σκέψης από πολύ νωρίς, ανάλογα με τα περιθώρια που αφήνει η ηλικία τους. Με άλλα λόγια, η σωστή παιδεία διαμορφώνει έξυπνα παιδιά, ανοιχτά σε πληροφορίες, δεινούς συζητητές που με τις σκέψεις, τις παρατηρήσεις τους και τις επισημάνσεις τους σε συνδυασμό με τις κατάλληλες συμβουλές μπορούν να αντιληφθούν τι δικαιούνται και τι όχι.

Παιδιά που έχουν συνειδητοποιήσει ουσιαστικά ποια είναι τα δικαιώματα τους εξελίσσονται σε ενήλικες με το ίδιο ακριβώς πλεονέκτημα, εμπλουτισμένο πλέον λόγω της πείρας του χρόνου. Μία τέτοια γενιά, συνειδητοποιημένη και ώριμη, θα έχει τη δύναμη και την ικανότητα να οραματιστεί, να σκεφτεί, να πάρει αποφάσεις, να δημιουργήσει, να συνεχίσει με επιμονή και υπομονή παρά την όποια τυχόν αποτυχία και με σεβασμό, όχι μόνο στα δικά της δικαιώματα αλλά και σε αυτά των συνανθρώπων της, να αλλάξει επιτέλους τη δοκιμαζόμενη ελληνική κοινωνία.

ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

«Ενημερώνομαι», «Σκέφτομαι», «Συζητώ». Αυτές είναι οι τρεις λέξεις κλειδιά που θα με βοηθήσουν να γνωρίζω καλά τα δικαιώματα μου.

«Ενημερώνομαι» → Πληροφορούμαι ποια είναι τα δικαιώματα μου. Ρωτάω τους γονείς μου. Ρωτάω τους ειδικούς για την προστασία των δικαιωμάτων των παιδιών : τους εκπαιδευτικούς, τους ψυχολόγους, τους ιατρούς, τους νομικούς.

«Σκέφτομαι» → Επεξεργάζομαι τις πληροφορίες. Ποια είναι η δική μου άποψη για τα δικαιώματα μου; Ποιο πιστεύω ότι είναι το περιεχόμενο τους και πως τα αντιλαμβάνομαι ; Έχουν όρια και περιορισμούς; Έχω μόνο δικαιώματα ή έχω και υποχρεώσεις; Πρέπει να σέβομαι τα δικαιώματα των άλλων ή να κάνω ό,τι μου αρέσει; Με ποιους τρόπους διεκδικώ και υπερασπίζομαι τα δικαιώματα μου;

«Συζητώ» → Συζητώ με τους φίλους μου, ακούω τη γνώμη τους και λέω και εγώ τη δική μου. Ζητάω τις συμβουλές και την άποψη κάποιου μεγαλύτερου σε ηλικία αγαπημένου μου προσώπου, του λέω τι σκέφτομαι και τι έχω ακούσει για τα δικαιώματα μου. Ζητάω τη γνώμη των ειδικών για την προστασία των δικαιωμάτων των παιδιών και συζητάω μαζί τους.

«Πάντoτε λέμε αυτό που πιστεύουμε για τα δικαιώματα μας και γιατί το πιστεύουμε. Έτσι, θα μπορέσουμε να κατανοήσουμε καλύτερα τα δικαιώματά μας, να πλουτίσουμε τις γνώσεις μας πάνω σε αυτά, να διορθώσουμε μία λανθασμένη σκέψη μας».

Cartoon για τα δικαιώματα των παιδιών

Τα παρακάτω δυο βίντεο έχουν μικρής διάρκειας ταινιάκια για τα δικαιώματα των παιδιών.

Χωρίς λόγια, οι εικόνες μιλούν από μόνες τους.

Αξιοποιήστε τα σε κάποιο project ή απλά ως αφορμή για να μιλήσετε για τα δικαιώματα των παιδιών

Το δικαίωμα στην οικογένεια

Τα κινούμενα σχέδια για τα Δικαιώματα του Παιδιού είναι μια πρωτοβουλία της UNICEF με στόχο να ενημερώσει το κοινό παγκόσμια για τα δικαιώματα των παιδιών. Το κάθε σύντομο σποτ που δημιουργήθηκε μέσα από αυτή την πρωτοβουλία, με τη συνεργασία πολλών γνωστών στούντιο κινουμένων σχεδίων, απεικονίζει ένα δικαίωμα που περιγράφεται στη Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού, όπως η εκπαίδευση, η προστασία από την παιδική εργασία, η ελευθερία έκφρασης κ.α.

Πηγή:http://www.unicef.gr/videofcr.php
                               

Τα δικαιώματα του παιδιού

Από τον Συνήγορο του Παιδιού

Το σημαντικότερο κείμενο για τα δικαιώματα του παιδιού, η Διεθνής Σύμβαση του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα του Παιδιού, ρυθμίζει τις υποχρεώσεις των κρατών για την προστασία και την προαγωγή των δικαιωμάτων του παιδιού.

Η Διεθνής Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιούυιοθετήθηκε ομόφωνα από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών το 1989 και τέθηκε σε ισχύ στις 2 Σεπτεμβρίου 1990. Μέχρι σήμερα έχει κυρωθεί από 193 χώρες. Στην Ελλάδα κυρώθηκε στις 2 Δεκεμβρίου του 1992 με τον Ν.2101/92.

Περιλαμβάνει τρεις μεγάλες κατηγορίες δικαιωμάτων:
Προστασία (από κάθε μορφής κακοποίηση, εκμετάλλευση, διάκριση, ρατσισμό, κ.λπ.)
Παροχές (δικαίωμα στην εκπαίδευση, την υγεία, την πρόνοια, την ψυχαγωγία, κ.λπ.)
Συμμετοχή (δικαίωμα στην έκφραση γνώμης, την πληροφόρηση, τον ελεύθερο χρόνο, κ.λπ.)
Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο της Σύμβαση

Ο ροζ γύψος

Ο φωτογράφος και blogger του Humans of New York βγάζει φωτογραφίες ανθρώπων στους δρόμους της Νέας Υόρκης και με την άδειά τους, τις αναρτά στη σελίδα του στο Facebook και στο blog του. Συνήθως τη φωτογραφία συνοδεύουν 2-3 λόγια ή μία μίνι συνέντευξη που πάντα κάτι έχει να πει.

Το καλοκαίρι έβγαλε την παρακάτω φωτογραφία του αγοριού με το ροζ γύψο. Η μητέρα του στο facebook εξήγησε τα παρασκήνια της ιστορίας...

«Τον Οκτώβριο, ο 7χρονος γιος μου έσπασε το χέρι του. Όταν ο γιατρός τον ρώτησε τι χρώμα γύψο ήθελε, εκείνος έδειξε με περηφάνια το έντονο ροζ. Ο γιατρός του είπε "Είσαι σίγουρος; Το ροζ είναι κοριτσίστικο χρώμα."

Ο γιος μου τον κοίταξε και του είπε: "Δεν υπάρχουν κοριτσίστικα χρώματα ή αγορίστικα χρώματα. Διαλέγω ΡΟΖ γύψο γιατί είναι ο μήνας του καρκίνου του μαστού." Ο γιατρός κοκκίνησε. Η νοσοκόμα έδωσε στο γιο μου ένα φιλί και εγώ φούσκωσα σαν περήφανο παγώνι.» 

 

Πηγή: http://mikroimegaloi.gr/blog/roz-gipsos-agori

11 Οκτωβρίου: Παγκόσμια Ημέρα του Κοριτσιού

Φωτογραφία: UNICEF/NYHQ2009-2586/Noorani

Νίκος Λουπάκης, Αρχισυντάκτης Επιστημών Πεμπτουσίας

Μέλη μιας κοινότητας στο Μπαγκλαντές γελούν σε μια θεατρική παράσταση με στόχο την ενημέρωση για το trafficking και τους γάμους παιδιών.

Κατά την πρώτη Παγκόσμια Ημέρα του Κοριτσιού, η UNICEF και οι συνεργάτες της επισημαίνουν τις από κοινού προσπάθειες για τον τερματισμό των γάμων σε παιδική ηλικία – μια θεμελιώδη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που επηρεάζει όλες τις πτυχές της ζωής ενός κοριτσιού.

«Η Παγκόσμια Ημέρα του Κοριτσιού αντανακλά άμεσα την ανάγκη να τεθούν τα δικαιώματα των κοριτσιών στο επίκεντρο της ανάπτυξης», δήλωσε η Anju Malhotra από τον Τομέα της UNICEF για το Φύλο και τα Δικαιώματα, «Τα Ηνωμένα Έθνη και οι συνεργάτες τους ενώνουν τις δυνάμεις τους για να δείξουν την απίστευτη πρόοδο που έχει σημειωθεί και να τονίσουν τις υπάρχουσες προκλήσεις.»
Οι πιο πρόσφατες εκτιμήσεις της UNICEF δείχνουν ότι περίπου 70 εκατομμύρια – ή σχεδόν η 1 στις 3 – νεαρές γυναίκες ηλικίας 20-24 ετών παντρεύτηκαν πριν από την ηλικία των 18 ετών, με τα 23 εκατομμύρια εξ αυτών να έχουν παντρευτεί πριν από τα 15. Παγκοσμίως, σχεδόν 400 εκατομμύρια γυναίκες ηλικίας 20-49, ή πάνω από το 40%, παντρεύτηκαν σε παιδική ηλικία.
Ο γάμος σε παιδική ηλικία βάζει σε κίνδυνο τα κορίτσια για πρώιμη και ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη, θέτοντας σε κίνδυνο τη ζωή τους. Οι μητρικοί θάνατοι που σχετίζονται με την εγκυμοσύνη και τον τοκετό είναι ένα σημαντικό ποσοστό της θνησιμότητας κοριτσιών ηλικίας 15-19 ετών σε όλο τον κόσμο, που αντιστοιχεί σε περίπου 50.000 θανάτους κάθε χρόνο. Επιπλέον, τα κορίτσια μεταξύ 10 και 14 ετών διατρέχουν πέντε φορές μεγαλύτερο κίνδυνο θανάτου κατά την εγκυμοσύνη και τον τοκετό από τις γυναίκες ηλικίας 20 έως 24 ετών.

Η UNICEF, σε συνεργασία με τα κράτη, την κοινωνία των πολιτών και οργανισμούς, ταμεία και προγράμματα των Ηνωμένων Εθνών, θέτει τις βάσεις για να τερματισθεί το φαινόμενο των γάμων σε παιδική ηλικία σε παγκόσμιο επίπεδο. Το 2011, 34 τοπικά γραφεία της UNICEF ανέφεραν προσπάθειες για την αντιμετώπιση των γάμων παιδιών μέσα από κοινωνικές και οικονομικές προσπάθειες αλλαγής και νομικές μεταρρυθμίσεις.

Στην Ινδία, μια από τις χώρες με το μεγαλύτερο αριθμό κοριτσιών που παντρεύονται πριν τα 18 τους χρόνια, οι γάμοι παιδιών έχουν μειωθεί σε εθνικό επίπεδο και σε σχεδόν όλες τις περιοχές από 54% το 1992-1993 σε 43% το 2007-2008, αλλά ο ρυθμός της αλλαγής είναι αργός. Η UNICEF υποστήριξε τη Νομοθετική Πράξη Απαγόρευσης Γάμου Παιδιών του 2006 και από τότε έχει υποστηρίξει την ανάπτυξη και εφαρμογή μιας εθνικής στρατηγικής για το γάμο παιδιών που έχει ως στόχο να συντονίσει τα προγράμματα και τις πολιτικές για την αντιμετώπιση τόσο των αιτιών όσο και των συνεπειών του γάμου παιδιών.

Η εμπειρία σε περιβάλλοντα τόσο διαφορετικά όπως στο Μπαγκλαντές, τη Μπουρκίνα Φάσο, το Τζιμπουτί, την Αιθιοπία, την Ινδία, το Νίγηρα, τη Σενεγάλη και τη Σομαλία δείχνει πώς συνδυάζοντας τη λήψη νομικών μέτρων μαζί με υποστήριξη στις κοινότητες, που προσφέρει βιώσιμες εναλλακτικές λύσεις – ειδικά εκπαίδευσης – και επιτρέποντας τις τοπικές κοινότητες να συζητήσουν και να καταλήξουν στη ρητή, συλλογική απόφαση για τον τερματισμό των γάμων σε παιδική ηλικία, αποφέρει θετικά αποτελέσματα.

«Οι γάμοι παιδιών μπορεί συχνά να οδηγήσουν στον τερματισμό της εκπαίδευσης ενός κοριτσιού. Σε κοινωνίες όπου η πρακτική αυτή είναι διαδεδομένη, ο γάμος μιας κοπέλας σε παιδική ηλικία είναι μέρος ενός συμπλέγματος κοινωνικών προτύπων και συμπεριφορών που αντανακλούν τη χαμηλή αξία που αποδίδεται στα ανθρώπινα δικαιώματα των κοριτσιών», δήλωσε η Anju Malhotra.

Η εκπαίδευση είναι μια από τις πιο αποτελεσματικές στρατηγικές για την προστασία των παιδιών ενάντια στο γάμο. Όταν τα κορίτσια είναι σε θέση να παραμείνουν στο σχολείο μια αλλαγή νοοτροπίας μπορεί επίσης να έλθει ως προς τις ευκαιρίες τους εντός της κοινότητας. Το ποσοστό των παιδιών-νυφών έχει μειωθεί κατά τα τελευταία 30 χρόνια, αλλά οι γάμοι παιδιών παραμένουν σε υψηλά ποσοστά σε πολλές περιοχές του κόσμου, ιδιαίτερα στις αγροτικές περιοχές και μεταξύ των φτωχότερων.

Αναδημοσίευση:http://www.pemptousia.gr

Είσαι δάσκαλος; Είσαι γεννημένος να κάνεις τη διαφορά… δεν είναι ακατόρθωτο

Είσαι δάσκαλος;
Είσαι γεννημένος να κάνεις τη διαφορά… δεν είναι ακατόρθωτο
Κάθε παιδί αξίζει τον δικό του υπερασπιστή.
Εάν εσύ είσαι ο υπερασπιστής του τότε να είσαι σίγουρος ότι θα αφήσεις πίσω σου ένα κληροδότημα που ποτέ δε θα χαθεί!!!!


               

Αναδημοσίευση:http://pappanna.wordpress.com

Παγκόσμια Ημέρα του Εκπαιδευτικού

Η 26η Σύνοδος της UNESCO καθιέρωσε την 5η Οκτωβρίου ως "Παγκόσμια Ημέρα Εκπαιδευτικού" με στόχο να προβάλει σε όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου τη σημασία του έργου που επιτελούν οι εκπαιδευτικοί για την ανάπτυξη των σύγχρονων κοινωνιών, για την ατομική και συλλογική πρόοδο και ευημερία καθώς και την πολύτιμη προσφορά τους στην παιδεία και τον πολιτισμό.

Έτσι, με την καθιέρωση της Ημέρας αυτής γίνεται μια προσπάθεια να τονιστεί προς όλες τις κατευθύνσεις ο σημαντικός και πολυδιάστατος ρόλος του εκπαιδευτικού σ’ όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης αλλά και η προσφορά του ευρύτερα στην κοινωνία.

Από το 1993 η Διεθνής Εκπαιδευτική Κοινότητα αξιώνει την παροχή ποιοτικής εκπαίδευσης για όλους τους νέους, σε όλο τoν κόσμο και σε όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες, ώστε να διαμορφώσουμε την κοινωνία της γνώσης.

Παρ' όλα αυτά, σύμφωνα και με στοιχεία της UNESCO, χρειάζονται επιπρόσθετα 18 εκατομμύρια εκπαιδευτικών για να επιτευχθεί η λειτουργία σχολείων στοιχειώδους εκπαίδευσης σε παγκόσμια κλίμακα.

Εκπαιδευτικός σημαίνει εκπαίδευση, μια λέξη η οποία προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό ρήμα εκπαιδεύω που σημαίνει για την παιδική ηλικία ανατρέφω, και στη συνέχεια μορφώνω και διαπαιδαγωγώ.

Ανατρέφω, γιατί εξασφαλίζω τη σωματική και πνευματική ανάπτυξη του παιδιού,

Μορφώνω, γιατί παρέχω το σύνολο των γνώσεων και

Διαπαιδαγωγώ, γιατί διαμορφώνω το χαρακτήρα με παιδευτικές μεθόδους.

Παράλληλα, στην επιστήμη της παιδαγωγικής, σημαίνει τη συστηματική και την οργανωμένη διαδικασία της αγωγής και της μάθησης, στοιχείο που την καθιστά αδιαπραγμάτευτο δημόσιο αγαθό.

Στη σημερινή σύγχρονη κοινωνία, στην Κοινωνία της Πληροφορίας, ο όγκος και η ταχύτητα διακίνησης των πληροφοριών, η διαχείριση τους, η κατάκτηση της γνώσης και τελικά ο διδακτικός μετασχηματισμός, απαιτούν διαρκή ενημέρωση και επιμόρφωση.

Ο ρόλος του σύγχρονου εκπαιδευτικού όπως περιγράφεται στις παιδαγωγικές θεωρίες αλλά κυρίως όπως απαιτείται στη μαθησιακή διαδικασία, είναι εμψυχωτικός, συμβουλευτικός,  καθοδηγητικός, δημιουργικός, συνεργατικός και αλληλεπιδραστικός.  Δίνει έμφαση στη μάθηση ως μία κοινωνική διαδικασία και όχι σαν συσσώρευση πληροφοριών.

Σέβεται και εκτιμά τη διαφορετικότητα, λειτουργεί στη διαπολιτισμική προσέγγιση της εκπαίδευσης. Ενθαρρύνει τα παιδιά να ενισχύσουν την αυτοαντίληψη και αυτοεκτίμηση τους και τα παρακινεί σε περιβάλλοντα δράσης και επικοινωνίας. Στα πλαίσια του συνεργατικού σχολείου δημιουργεί το κατάλληλο περιβάλλον για την προώθηση της δημιουργικότητας, της φαντασίας, της κριτικής σκέψης των μαθητών, της καλλιέργειας της γλωσσικής ικανότητάς τους, δηλαδή της ικανότητας να διατυπώνουν τη σκέψη τους με ακρίβεια στο γραπτό και προφορικό λόγο. Κατακτούν το δημιουργικό αλφαβητισμό και λειτουργούν στην προοπτική και του τεχνολογικού αλφαβητισμού.

Ο ρόλος του εκπαιδευτικού μπορεί να αναβαθμιστεί στη μαθησιακή διαδικασία αν ο ίδιος δεν αποτελεί μόνο φορέα μετάδοσης γνώσεων, αλλά πρότυπο ενεργοποίησης του μαθητή σε όλους τους τομείς της μάθησης, αξιοποιώντας τη διαθεματική προσέγγιση της γνώσης, συσχετίζοντας τα διαφορετικά μαθησιακά αντικείμενα με την καθημερινή ζωή και στην κατεύθυνση της ανάπτυξης της πολιτιστικής και κοινωνικής παιδείας.

Μαθαίνω για να ξέρω, μαθαίνω για να πράττω, μαθαίνω για να ζω μαζί με τους άλλους και μαθαίνω να υπάρχω.

Στις μέρες μας, στο σύγχρονο σχολείο των νέων τεχνολογιών, νέα πρόκληση για τον εκπαιδευτικό στην Ελλάδα, αποτελεί η "Ψηφιακή Τάξη" μια καινοτόμος πρωτοβουλία ενσωμάτωσης των Η/Υ και του εκπαιδευτικού λογισμικού στη διδασκαλία της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και ειδικότερα των τριών τάξεων του Γυμνασίου.

Έτσι τη στιγμή που το υπουργείο μας –ΥΠΕΠΘ- γίνεται πλέον Υπουργείο Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, κρίνεται αναγκαία η διαρκής επιμόρφωση των εκπαιδευτικών με στόχο την αύξηση της γνώσης, των δεξιοτήτων και των ικανοτήτων τους, ώστε να μπορούν με όραμα, δημιουργικά και αποτελεσματικά να επιτελέσουν το σημαντικό έργο τους, στο σύγχρονο σχολείο του 21^ου αιώνα, για να μπορέσουν, όλοι μαζί, να κτίσουν και να δημιουργήσουν το μέλλον του κόσμου.

Πηγή

Το βρήκα στον "τοίχο" της φίλης Άννας!!!