Σχέση Πίστης και Θαυμάτων στον Χριστιανισμό

Η σχέση μεταξύ πίστης και θαυμάτων στον Χριστιανισμό είναι βαθιά οργανική και δυναμική, καθώς το θαύμα δεν αποτελεί έναν αυτοσκοπό εντυπωσιασμού, αλλά μια φανέρωση της θεϊκής αγάπης που προϋποθέτει την ελεύθερη συγκατάθεση του ανθρώπου.

 Το Θαύμα ως «Σημείο» και «Δύναμη»

Στη γλώσσα της Καινής Διαθήκης, τα θαυμαστά γεγονότα δεν ονομάζονται απλώς «θαύματα», όρος που συχνά παραπέμπει σε κάτι που προκαλεί παθητικό θάμπωμα και εντυπωσιασμό. Αντίθετα, χαρακτηρίζονται ως «δυνάμεις» ή «σημεία».
 Τα «σημεία» λειτουργούν ως πνευματικά «παράθυρα» μέσα από τα οποία οι άνθρωποι βλέπουν πώς είναι η ζωή στη Βασιλεία του Θεού. Εκεί αποκαλύπτεται ένας κόσμος όπου δεν κυριαρχεί η αμαρτία, ο θάνατος, η ασθένεια, η πείνα ή η αδικία.
Θεολογικά, το θαύμα ορίζεται ως η έκτακτη επέμβαση του Θεού όπου αναστέλλεται προσωρινά η λειτουργία των φυσικών νόμων για χάρη του ανθρώπου.
Σε αντίθεση με τους θαυματοποιούς που χρησιμοποιούσαν μαγικές πρακτικές, ο Χριστός ενεργεί αποκλειστικά με κίνητρο τη φιλευσπλαχνία και τη φιλανθρωπία. Η Εκκλησία τονίζει ότι τίποτε δεν γίνεται «μαγικά» ή αυτόματα, αλλά όλα είναι αποτέλεσμα της συνεργασίας του ανθρώπου με το θείο θέλημα.

 Η Πίστη ως Προϋπόθεση (Όχι ως Αποτέλεσμα)

Η πίστη είναι το «κλειδί» που ανοίγει την πόρτα στη θαυματουργική ενέργεια του Θεού.
 Οι «δυνάμεις» του Χριστού δεν γίνονται για να προκαλέσουν την πίστη, αλλά η πίστη του ανθρώπου αποτελεί την απαραίτητη προϋπόθεση για να πραγματοποιηθούν.
Χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι στη Ναζαρέτ ο Χριστός αρνήθηκε να κάνει θαύματα εξαιτίας της απιστίας των συμπατριωτών του.
Η πίστη δεν είναι μια λογική βεβαιότητα όπως τα μαθηματικά θεωρήματα, αλλά μια σχέση εμπιστοσύνης και αγάπης. Είναι η βεβαιότητα ότι «Κάποιος» είναι εκεί, ακόμη και όταν υπάρχει αμφιβολία, η οποία συχνά μαρτυρά μια ζωντανή και αυξανόμενη πίστη.

Θαύμα και Ανθρώπινη Ελευθερία (Η προσέγγιση του Ντοστογιέφσκι)

Ο Θεός σέβεται απόλυτα την ελεύθερη προαίρεση του ανθρώπου και δεν επιβάλλει το θαύμα με τη βία.

Στην ανάλυση του έργου του Φιόντορ Ντοστογιέφσκι, και ειδικά στο κεφάλαιο για τον Μεγάλο Ιεροεξεταστή, αναδεικνύεται η συγκλονιστική επιλογή του Χριστού να απορρίψει τρεις συγκεκριμένες δυνάμεις που θα μπορούσαν να υποτάξουν την ανθρώπινη ελευθερία,. Αυτή η στάση βασίζεται στην άρνηση των τριών πειρασμών στην έρημο και επιβεβαιώνει ότι η πίστη στον Χριστιανισμό είναι ένα «κατόρθωμα ελευθερίας».

Ο διάβολος προκάλεσε τον Χριστό να μετατρέψει τις πέτρες σε ψωμιά, προσφέροντας στην ανθρωπότητα μια εύκολη λύση για τις επίγειες ανάγκες της,. Ο Ιεροεξεταστής κατηγορεί τον Χριστό ότι αρνήθηκε αυτή την προσφορά, επειδή σκέφτηκε πως η ελευθερία είναι ασυμβίβαστη με την υπακοή που εξαγοράζεται,. Προτίμησε ο άνθρωπος να τρέφεται με τον Λόγο του Θεού, ο οποίος γεμίζει τη ζωή με νόημα, αντί να γίνει μέρος ενός «πειθήνιου κοπαδιού» που ακολουθεί με ευγνωμοσύνη μόνο όποιον του παρέχει τροφή.
Ο Χριστός αρνήθηκε να χρησιμοποιήσει το θαύμα ως μέσο εντυπωσιασμού ή εξαναγκασμού,. Ο Ιεροεξεταστής υποστηρίζει ότι ο Χριστός δεν κατέβηκε από τον Σταυρό, παρά τις ειρωνείες των Φαρισαίων, γιατί δεν ήθελε να υποδουλώσει τον άνθρωπο μέσα από την κατάπληξη,. Για την Εκκλησία, τα έργα του Χριστού ονομάζονται «σημεία» και όχι απλώς «θαύματα», καθώς το «σημείον» προϋποθέτει την ελεύθερη συγκατάθεση και την πίστη του ανθρώπου για να ενεργήσει, ενώ το «θαύμα» μετατρέπει τον άνθρωπο σε άβουλο θεατή.
Στον τρίτο πειρασμό, ο Χριστός αρνήθηκε να γίνει ένας επίγειος εξουσιαστής πάνω σε όλα τα βασίλεια της οικουμένης,. Ο Ιεροεξεταστής ισχυρίζεται ότι η Εκκλησία που ο ίδιος εκπροσωπεί «διόρθωσε» αυτό το έργο, δεχόμενη την επίγεια ισχύ για να επιβάλει την ευτυχία στους αδύναμους. Ωστόσο, ο Χριστός διακήρυξε ότι η Βασιλεία Του «δεν είναι εκ του κόσμου τούτου», και έδωσε ως υπόδειγμα τη διακονία αντί της κυριαρχίας, πλένοντας τα πόδια των μαθητών Του.

 Με τις απορρίψεις αυτές, ο Χριστός στον Ντοστογιέφσκι τονίζει ότι ο Θεός δεν απευθύνεται στον άνθρωπο ως εξωτερική αυθεντία που επιβάλλεται, αλλά ως μια δυνατότητα ελεύθερης σχέσης. Η πίστη δεν είναι αποτέλεσμα δέους ή εξαναγκασμού, αλλά μια ελεύθερη επιλογή αγάπης, καθώς χωρίς ελευθερία ο άνθρωπος παύει να είναι «κατ' εικόνα» Θεού και η επικοινωνία μαζί Του καθίσταται αδύνατη

 Χαρακτηριστικά Παραδείγματα «Σημείων»
Η Λίμνη Γεννησαρέτ: Η κατάπαυση της τρικυμίας και ο περίπατος του Ιησού πάνω στα νερά αναδεικνύουν την εξουσία Του πάνω στη φύση. Το γεγονός ότι ο Απόστολος Πέτρος άρχισε να βυθίζεται μόλις ολιγοπίστησε, δείχνει πόσο άρρηκτα συνδεδεμένη είναι η πίστη με τη μετοχή στη θεία δύναμη.
Ο Εκ Γενετής Τυφλός: Η θεραπεία αυτή δείχνει ότι η σωματική ίαση οδηγεί στην πνευματική αναγέννηση. Ο τυφλός λαμβάνει το δώρο να «βλέπει» την αλήθεια των πραγμάτων και τελικά να ομολογεί την πίστη του στον Μεσσία.
Η Ανάσταση της Κόρης του Ιαείρου: Με τη φράση «Ταλιθά κούμι» (Κορίτσι, σήκω πάνω), ο Χριστός νικά τον θάνατο, αποκαθιστώντας ταυτόχρονα την αξία του ανθρώπινου προσώπου.
Ιστορικά Θαύματα: Το όραμα του Μεγάλου Κωνσταντίνου («Εν τούτω νίκα») με τον φωτεινό σταυρό στον ουρανό, αποτέλεσε το θαύμα που νίκησε μέσα του την ειδωλολατρία και τον οδήγησε στο βάπτισμα.

Το «Θαύμα» του Τρόπου Ζωής
Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος υποστήριζε ότι το μεγαλύτερο θαύμα της Εκκλησίας δεν είναι η ίαση σωμάτων, αλλά η αλλαγή του ανθρώπου: το να παίρνει κάποιον που μοιάζει με λύκο και να τον κάνει άκακο σαν πρόβατο.Αν οι χριστιανοί ζούσαν σήμερα με την ενότητα και την κοινοκτημοσύνη της πρώτης Εκκλησίας, ολόκληρη η οικουμένη θα πίστευε ακόμα και χωρίς τη μεσολάβηση θαυμάτων.
Αγία Φιλοθέη και Άγιος Διονύσιος: Η ζωή των αγίων είναι ένα διαρκές θαύμα αγάπης. Η Αγία Φιλοθέη ίδρυσε νοσοκομεία και σχολεία στην τουρκοκρατούμενη Αθήνα, ενώ ο Άγιος Διονύσιος Ζακύνθου έφτασε στο «θαύμα» να συγχωρήσει και να φυγαδεύσει τον φονιά του αδελφού του.
Οι Αθεράπευτοι Άγιοι: Άγιοι όπως ο Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης, παρόλο που ενεργούσαν ιάσεις σε άλλους, παρέμειναν οι ίδιοι ασθενείς, δείχνοντας ότι η αγάπη τους για τον Χριστό δεν χρειαζόταν «δεκανίκια» υγείας ή επιτυχίας. Για αυτούς, το μεγαλύτερο θαύμα ήταν η εσωτερική ειρήνη μέσα στη δοκιμασία.

Συμπερασματικά, το θαύμα στον Χριστιανισμό είναι μια κλήση σε σχέση. Οι εικόνες και τα λείψανα θαυματουργούν μέσω της θείας χάρης, η οποία παρηγορεί και ειρηνεύει την ψυχή του πιστού, οδηγώντας τον στην «αλήθεια των πραγμάτων»

Η θεραπεία του Παραλύτου

Πηγή

Το Ευαγγέλιο της Β’ Κυριακής των Νηστειών, το οποίο αναφέρεται στην θεραπεία του παραλύτου, μας υπενθυμίζει για ακόμη μία φορά πως η πίστη είναι εκείνη που φέρνει τα θαύματα. Η κίνηση των ανθρώπων να γκρεμίσουν μέρος της στέγης για να βοηθήσουν τον παράλυτο να πάει κοντά στον Χριστό, δείχνει πώς ήταν απόλυτα σίγουροι πώς θα θεραπευτεί. Έτσι, πράγματι, ο Χριστός βλέποντας την πίστη των ανθρώπων αυτών θεραπεύει τον παράλυτο και μάλιστα δεν θεραπεύει μόνο την σωματική του ασθένεια, αλλά τον θεραπεύει και πνευματικά συγχωρώντας τις αμαρτίες του. Το γεγονός αυτό δείχνει πώς η πνευματική κατάσταση του ανθρώπου επηρεάζει άμεσα και την σωματική του κατάσταση. Γι’ αυτό και η εκκλησία προσπαθεί με το μυστήριο της εξομολόγησης να βάλει τον άνθρωπο σε μία διαδικασία πνευματικής θεραπείας και καλλιέργειας.

Με τον π. Ευάγγελο Μαρκαντώνη

 

 

ΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ: ''O ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΕ ΤΟ ΠΑΡΑΛΥΤΟ (ΞΕΡΟ) ΧΕΡΙ''

Η θεραπεία του εκ γενετής τυφλού

Ο χορτασμός των πεντακισχιλίων (Ιω 6, 1­15)

Η θεραπεία του εκ γενετής τυφλού στην ανατολική και τη δυτική τεχνοτροπία

Δραστηριότητα εξερεύνησης με θέμα το θαύμα της θεραπείας του εκ γενετής τυφλού και την απόδοσή του σε δύο εικαστικά έργα διαφορετικών τεχνοτροπιών. Στόχοι του μαθησιακού αντικειμένου είναι η εξάσκηση των μαθητών στην παρατήρηση εποπτικού υλικού, η εύρεση των κοινών εικονογραφικών στοιχείων ανάμεσα στις δύο παραστάσεις και ο συσχετισμός τους με την ευαγγελική διήγηση. Απώτερος στόχος είναι η εξοικείωση των μαθητών τόσο με την ανατολική όσο και με τη δυτική ζωγραφική τέχνη. Πιο αναλυτικά, το μαθησιακό αντικείμενο περιλαμβάνει μια μεταβυζαντινή τοιχογραφία από τη Μονή Διονυσίου (16ος αιώνας), καθώς και έναν πίνακα ζωγραφικής του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου (περ. 1570) με θέμα το συγκεκριμένο θαύμα του Χριστού. Στους μαθητές δίνεται, επίσης, η δυνατότητα να προβάλουν και να μελετήσουν το σχετικό χωρίο της Γέννησης από το Ευαγγέλιο του Ιωάννη (Ιωάν. 9, 1-12, στο πρωτότυπο κείμενο και σε νεοελληνική απόδοση), προκειμένου να διαπιστώσουν ότι η χριστιανική τέχνη απεικόνιζε κάθε φορά το αντίστοιχο απόσπασμα της Αγίας Γραφής, λειτουργώντας ως «βιβλίο των αγραμμάτων».

Ένας χρόνος-θαύμα στη ζωή ενός πρόωρου μωρού (video)

Η Lyndsey Miller βρισκόταν στη δουλειά της όταν, διανύοντας την 25η εβδομάδα της εγκυμοσύνης της, την έπιασαν τόσο δυνατοί πόνοι, που πίστεψε ότι θα γεννήσει την ίδια στιγμή. Και πράγματι, έτσι έγινε. Το μωρό της, ο Ward Miles, ήρθε στον κόσμο μόλις 4 ώρες μετά την εισαγωγή της στο μαιευτήριο. Δυστυχώς, τα επίπεδα του αίματος στον εγκέφαλό του ήταν τόσο χαμηλά, σε ποσοστό επικίνδυνο για την ίδια του τη ζωή, και οι γιατροί δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα γι’ αυτό.

             

Λίγες ώρες μετά, κι ενώ οι γονείς του δεν έφευγαν από δίπλα του, αυτό το τόσο μικρό πλασματάκι άνοιξε τα μάτια του και έστρεψε το κεφαλάκι του προς τη μεριά τους. Το θαύμα μόλις είχε γίνει! Χρειάστηκε να νοσηλευτεί στη θερμοκοιτίδα για τις πρώτες 107 ημέρες της ζωής του, ώστε να μπορέσει με ασφάλεια να πάει πλέον στο σπίτι του με την οικογένειά του.

Σήμερα, ο μικρός Ward είναι ένα χαρούμενο μωράκι 16 μηνών, και όλα αυτά αποτελούν απλά μια ανάμνηση και για τους τρεις τους… Ο μπαμπάς του, Μπεν, φωτογράφος και παραγωγός, θέλοντας να κρατήσει αυτή την ανάμνηση ζωντανή, έφτιαξε αυτό το βίντεο με τον 1ο χρόνο ζωής του μωρού τους ως δώρο-έκπληξη στην αγαπημένη του γυναίκα για τα 32α γενέθλιά της. Για να θυμίσει τόσο σε εκείνη όσο και σε όλους εμάς ότι θαύματα γίνονται, αρκεί να πιστέψουμε σ’ αυτά!
Πηγή/Αναδημοσίευση:http://www.imommy.gr

Μυρίζει Θεό !

Η δύναμη της προσευχής (Από το ιστολόγιο του Νίκου)

Η αγάπη Του Θεού είναι σαν τον ωκεανό, μπορούμε να δούμε την αρχή του, αλλά όχι το τέλος...
 

 

Ένας κρύος αέρας του Μαρτίου έφερνε μια μυρωδιά θανάτου, τη νύχτα στο Ντάλας του Τέξας, καθώς έφτανε ο γιατρός. Μπήκε στο δωμάτιο της Diana Blessing, που ακόμη βρισκόταν υπό την εμπειρία της αναισθησίας απ’ την επέμβαση. Ο σύζυγός της, ο David, κρατούσε το χέρι της περιμένοντας τις τελευταίες ειδήσεις.
Εκείνο το απόγευμα στις 10 Μαρτίου το 1991, οι επιπλοκές ανάγκασαν την Diana να υποβληθεί σε καισαρική τομή μετά από 24 εβδομάδες κύησης, ώστε να γεννηθεί η κόρη του ζευγαριού, η Dana Lu Blessing. Με 12 ίντσες ύψος και βάρος μόλις 714 γραμμάρια, γνώριζαν ήδη ότι ήταν επικίνδυνα πρόωρη. Οι λέξεις του γιατρού έπεσαν σαν βόμβα :
- Δεν πιστεύω ότι θα τα καταφέρει, είπε, όσο πιο μαλακά μπορούσε. Υπάρχουν μονάχα 10% των πιθανοτήτων να περάσει τη νύχτα και ακόμη κι αν το καταφέρει, το μέλλον της θα είναι πολύ σκληρό.
Με βαθύ το αίσθημα της δυσπιστίας, ο David και η Diana άκουγαν το γιατρό να περιγράφει τα καταστροφικά προβλήματα, που η Dana θα έπρεπε να αντιμετωπίσει αν επιζούσε. Ποτέ δεν θα περπατούσε, ποτέ δεν θα μιλούσε, ίσως να ήταν τυφλή και σίγουρα θα ήταν επιρρεπής σε άλλες καταστροφικές συνθήκες από εγκεφαλική παράλυση, πλήρη διανοητική καθυστέρηση, κ.τ.λ.
- Όχι!  Όχι! Ήταν το μοναδικό που η Diana μπορούσε να πει.
Εκείνη και ο David μαζί  με τον πεντάχρονο γιο τους ονειρεύονταν για πολύ καιρό την ημέρα που θα είχαν μία κόρη για να δημιουργήσουν μια οικογένεια τεσσάρων ατόμων. Τώρα, σε μερικές ώρες, το όνειρο διαλυόταν.
Στο πέρασμα των επόμενων ημερών, δημιουργήθηκε μια νέα αγωνία για τον  David και την Diana.  Επειδή το νευρικό σύστημα της Dana ήταν ουσιαστικά «ακατέργαστο", το πιο ελαφρύ φιλί ή χάδι μονάχα αύξαιναν τη δυσφορία της, έτσι δεν μπορούσαν να φέρουν την κόρη τους στο στήθος για να της προσφέρουν τη δύναμη της αγάπης τους.
Το μόνο που μπορούσαν να κάνουν, καθώς η Dana αγωνιζόταν μόνη της κάτω από το υπεριώδες φως στο κουβάρι των σωλήνων και των καλωδίων, ήταν να προσεύχονται στον Θεό, ώστε να βρισκόταν κοντά στην πολύτιμή τους κόρη.
Δεν υπήρξε στιγμή που η  Dana να είχε καλυτερέψει.
Αλλά καθώς περνούσαν οι εβδομάδες, έπαιρνε αργά μερικά γραμμάρια.
Η Dana έφτασε τους δύο μήνες ζωής και οι γονείς της μπόρεσαν να την αγκαλιάσουν για πρώτη φορά.
Και δύο μήνες μετά, οι γιατροί συνέχιζαν τα δύσκολα προσδόκιμα ζωής, πολύ λιγότερο απ’ το να ζήσει μια φυσιολογική ζωή που ήταν κάτι εντελώς αδύνατο. Η Dana έφυγε απ’ το νοσοκομείο για το σπίτι, όπως είχε προβλέψει η μητέρα της.
Πέντε χρόνια μετά, όταν η Dana ήταν ένα μικρό αλλά ζωηρό κορίτσι, με λαμπερά, γκρι μάτια και μία αδιαμφισβήτητη όρεξη για ζωή,  δεν έδειχνε κάποιο σύμπτωμα καμίας βλάβης νοητικής ή σωματικής, απλώς ήταν ό,τι μπορεί ένα κοριτσάκι να είναι και με το παραπάνω.  Αλλά αυτή η χαρούμενη κατάληξη δεν είναι το τέλος της ιστορίας.
Ένα απόγευμα, το καλοκαίρι του 1996, κοντά στο σπίτι της, στο Irving του Texas, η Dana καθόταν στην αγκαλιά της μαμάς της, στις κερκίδες ενός γηπέδου, ενώ ο αδερφός της ο Dustin εξασκούνταν στο baseball.
Ως συνήθως, η Dana δεν σταματούσε να μιλάει με τη μαμά της και πολλοί ενήλικοι κάθονταν κοντά όταν ξαφνικά σώπασε.  Σταυρώνοντας τα χέρια της στο στήθος, η μικρή Dana την ρώτησε :
- Το μυρίζεις αυτό;
Οσφρίζοντας τον αέρα και ανιχνεύοντας ότι έφτανε μια καταιγίδα, η Diana της απάντησε:
- Ναι, μυρίζει βροχή.
Η Dana έκλεισε τα μάτια της και ξαναρώτησε:
- Το μυρίζεις αυτό;
Για άλλη μια  φορά η μαμά της απάντησε:
- Ναι, νομίζω ότι θα βραχούμε, μυρίζει βροχή.
Η Dana κούνησε το κεφάλι, χάιδεψε τους λεπτούς ώμους της με τα χέρια και είπε δυνατά:
- Όχι, μυρίζει Εκείνον. Μυρίζει όπως ο Θεός όταν βάζεις το κεφάλι σου στο στήθος Του.
Δάκρυα βγήκαν απ’ τα μάτια της Diana, ενώ η Dana χαρούμενη πήγαινε να παίξει με τα άλλα παιδιά.
Πριν αρχίσει η βροχή, τα λόγια της κόρης της επιβεβαίωσαν αυτό που η Diana και όλα τα μέλη της εκτεταμένης οικογένειας Blessing γνώριζαν, τουλάχιστον στις καρδιές τους.
Σ΄ όλες εκείνες τις μακρές ημέρες και νύχτες στους πρώτους μήνες ζωής της, όταν τα νεύρα του κοριτσιού ήταν αρκετά ευαίσθητα όπως και να την άγγιζαν, ο  Θεός αγκάλιαζε την Dana στο στήθος Του και ήταν το άρωμα της αγάπης Του αυτό που εκείνη θυμόταν τόσο καλά.
Η αγάπη Του Θεού είναι σαν τον ωκεανό, μπορούμε να δούμε την αρχή του, αλλά όχι το τέλος

Ποτέ δεν μπορείς να ξέρεις πόση μαγεία κρύβει ένα παιδί μέσα του. Σύνδρομο Asperger.

Στα δύο του χρόνια, ο Jacob Barnett διαγνώστηκε με Σύνδρομο Asperger. Οι γιατροί είχαν ανακοινώσει ότι δεν θα μπορεί να δέσει ούτε τα κορδόνια των παπουτσιών του μόνος του. Και έπεσαν πέρα για πέρα έξω.

Σήμερα, ο Jacob που διαθέτει δείκτη ευφυΐας υψηλότερο του Αϊνστάιν (170), κάνει τοMaster του στην Αστροφυσική στο πανεπιστήμιο Indiana University-Purdue University Indianapolis (IUPUI) και είναι ένας από τους πλέον ελπιδοφόρους ερευνητές στον τομέα της κβαντικής φυσικής, σε ηλικία μόλις 14 ετών.

Ο 14χρονος, έχει φτάσει ένα βήμα πριν καταρρίψει τη θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν, ενώ έχει αποκτήσει και έμμισθη θέση ερευνητή στο πανεπιστήμιο που φοιτά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, βρίσκεται πλέον μερικές μαθηματικές εξισώσεις μακριά από το να αποδείξει ως λαθεμένη τη θεωρία της σχετικότητας, ενώ πρόκειται να επιχειρήσει να αντικρούσει και τη θεωρία του Big Bang.

“Ακόμα δουλεύω πάνω σε αυτό. Έχω μία ιδέα, αλλά εξακολουθώ να εργάζομαι στις λεπτομέρειες”, δήλωσε ο ίδιος. Ένα επίτευγμα που αν καταφέρει τελικά να το φέρει εις πέρας, αναμένεται να του χαρίσει μια θέση στο πάνθεον της ιστορίας και ενδεχομένως, το βραβείο Νόμπελ.

Καθηγητές από το Institute for Advanced Study in Princeton επιβεβαιώνουν άλλωστε πως βρίσκεται στο σωστό δρόμο.

“Έχω εντυπωσιαστεί από το ενδιαφέρον και τις γνώσεις που κατέχει μέχρι στιγμής”, επισήμανε ο καθηγητής Scott Tremaine, ο οποίος με mail του στην οικογένεια του Barnett, ενημέρωσε τον ίδιο και τους οικείους του πως αν τελικά τα καταφέρει, εκείνος θα στηρίξει την υποψηφιότητα του για το βραβείο.

Το παιδί – θαύμα

Ο 14χρονος μπορούσε λύνει παζλ 5.000 κομματιών από την ηλικία των τριών και στα δέκα του χρόνια εγκατέλειψε το σχολείο για να μπει στο Πανεπιστήμιο.

Σε πρόσφατη ομιλία του στο TEDx Teen, είχε δηλώσει με αφοπλιστική ειλικρίνεια:“Κανονικά δεν θα έπρεπε να βρίσκομαι εδώ τώρα. Οι ειδικοί είχαν πει πως δεν θα κατάφερνα καν να μιλήσω. Προφανώς κάποιοι τραβάνε τα μαλλιά τους τώρα”.

Η μητέρα του, Kristine Barnett έχει γράψει βιβλίο για την μέχρι σήμερα ιστορία του μικρού, το οποίο κυκλοφορεί στην Ελλάδα από τις εκδόσεις “Ψυχογιός”. Η οικογένεια του μικρού, έχει ιδρύσει και λειτουργεί υπό την επιμέλεια της, το ίδρυμα Jacob’s Place για αυτιστικά παιδιά. Η μητέρα του, με το βιβλίο της αλλά και τη συνολική της δράση, έχει σαν στόχο της να ευαισθητοποιήσει την κοινή γνώμη για τα παιδιά που παρουσιάζουν αυτισμό.

Η ίδια δήλωσε πρόσφατα: “Ο Jacob παλεύει με το πρόβλημα του κάθε μέρα και μας έχει στο πλάι του, όπως πρέπει να κάνει κάθε γονιός για το παιδί του. Έχει συνειδητοποιήσει τα προβλήματα του και τα πολεμάει με δύναμη ψυχής”.

Τι είναι το Σύνδρομο Asperger

Το όνομα Σύνδρομο Asperger (Asperger’s Syndrome) καθιερώθηκε από το 1981 όταν η Δρ. Λόρνα Γουίνγκ (Lorna Wing), μια Αγγλίδα ψυχίατρος, δημοσίευσε ένα ακαδημαϊκό έγγραφο που λεγόταν Asperger’s Syndrome: a Clinical Account, το οποίο ξανάφερε στο φως την έρευνα που είχε κάνει ο Hans Asperger και καθιέρωσε έτσι την επωνυμία Asperger’s Syndrome για να περιγράψει μία πάθηση που ανήκει στις Διαταραχές του Αυτιστικού Φάσματος (Αutistic Spectrum Disorder).

Το Σύνδρομο Asperger θεωρείται πάθηση που ανήκει στις Διαταραχές του Αυτιστικού Φάσματος, διότι όπως και ο κλασσικός Αυτισμός, είναι μια αναπτυξιακή διαταραχή που επηρεάζει τον τρόπο επικοινωνίας και τις σχέσεις ενός ατόμου με το περιβάλλον του.

Συχνά θεωρείται ότι όλοι όσοι έχουν Αυτισμό και έχουν υψηλές επιδόσεις, φέρουν το Σύνδρομο Asperger. Ωστόσο, είναι γνωστό σήμερα ότι υπάρχουν αρκετές άλλες μορφές Αυτισμού, αυτές του αποκαλούμενου ως “Λειτουργικού Αυτισμού”, όπου τα άτομα αποδίδουν με υψηλές επιδόσεις χωρίς να εμφανίζουν αυτά καθαυτά τα συμπτώματα του Συνδρόμου Asperger.

Είτε έχουν Σύνδρομο Asperger (ΣΑ), είτε Υψηλής Λειτουργικότητας Αυτισμό (ΥΛΑ), τα παιδιά και οι ενήλικες βιώνουν δυσκολίες στις καθημερινές κοινωνικές τους αλληλεπιδράσεις. Η ικανότητά τους για ανάπτυξη φιλικών σχέσεων είναι γενικά περιορισμένη, όπως είναι και η ικανότητά τους να καταλάβουν τη συναισθηματική έκφραση των άλλων ανθρώπων. Σε πολλές περιπτώσεις, οι παθήσεις αυτές συνδέονται και με μαθησιακές δυσκολίες.

Στην πραγματικότητα όμως, όλοι οι άνθρωποι, παιδιά και ενήλικες παράλληλα με ΣA και ΥΛΑ μοιράζονται την ίδια δυσκολία στην κατανόηση του κόσμου που τους περιβάλλει. Τα άτομα με ΣΑ και ΥΛΑ έχουν συνήθως φυσιολογική ή ανώτερη νοημοσύνη και επιθυμούν την επαφή και τη σχέση με άλλους ανθρώπους, αλλά δε γνωρίζουν τον τρόπο προσέγγισης, με αποτέλεσμα να πλησιάζουν τους άλλους με ακατάλληλο και ιδιόρρυθμο τρόπο.

Με πληροφορίες από: Huffington Post, aspergerhellas.org

πηγή: news247.gr

πηγή  http://symvstathmos.wordpress.com/

Αναδημοσίευση: http://theologosgr.blogspot.gr/2013/06/asperger.html

Η ζωή του Χριστού μέσα από ζωγραφικούς πίνακες (I): βάπτιση – θαύματα

Ζωγραφικοί πίνακες μεγάλων αναγεννησιακών ζωγράφων


Πιέρο ντελα Φραντσέσκα: “Η Βάπτιση του Χριστού”
από την Wikipedia
Η σκηνή της Βάπτισης έχει αιχμαλωτιστεί στην απόλυτη ακινησία της στιγμής: τα πρόσωπα και τα δέντρα εδράζονται σταθερά στη γη, το περιστέρι ισορροπεί με ανοιγμένα τα φτερά, το νερό του ποταμού λιμνάζει, αντανακλώντας τις γραμμές και τα χρώματα του ανηφορικού τοπίου. Ακόμη και τα υφάσματα πέφτουν συμπαγή ή σχηματίζουν πτυχές που μοιάζουν μετέωρες: στο λιτό ρούχο του Ιωάννη του Βαπτιστή, στο περίζωμα που μόλις καλύπτει το σώμα του Χριστού, στο πουκάμισο του κατηχούμενου που γδύνεται, στα ενδύματα των αγγέλων με τις λαμπρές αντιθέσεις κόκκινου, άσπρου, μενεξεδί, ρόδινου και βαθυγάλαζου. Σ’ αυτόν τον κόσμο που λάμπει και κυριαρχείται από τις αρμονικές σχέσεις, οι μορφές δεν συγκρούονται μεταξύ τους, αλλά αφομοιώνονται η μία από την άλλη: το περιστέρι και τα σύννεφα, το νερό και ο ουρανός, τα σώματα και οι κορμοί των δέντρων, τα μαλλιά και τα φυλλώματα. Το δυνατό φως με την κρυστάλλινη διαύγεια δεν δημιουργεί σκιές, αλλά αποκαλύπτει με σαφήνεια τους όγκους, χαράζει τις διαδρομές, ορίζει τις αποστάσεις του χώρου μέχρι την πόλη και τους λόφους και μοιάζει σχεδόν να φωτίζει τις μορφές εσωτερικά.
Λουσμένος σ’ ένα ομοιόμορφο και διάχυτο φως, που σχεδόν καταργεί τις σκιές, ο Χριστός αποκτά την ιεροπρέπεια αρχαίου ειδώλου λαξευμένου σε ελεφαντόδοντο ή αλάβαστρο. Ο ζωγράφος τον έχει απομονώσει σε μια ιερή και απαραβίαστη σφαίρα. Αρκεί να παρατηρήσει κανείς τον Ιωάννη τον Βαπτιστή, που ενώ τελεί το μυστήριο δείχνει να αποτραβιέται, σαν να μην μπορεί να περάσει το κατώφλι ανάμεσα στο γήινο και το θεϊκό.
Η μαγεία της στιγμής που έχει “παγώσει” βρίσκεται στα καθαρά νερά του Ιορδάνη, ο οποίος έχει μέγεθος ρυακιού. Τα νερά αντανακλούν κάθε λεπτομέρεια, από τον γαλάζιο ουρανό έως τα άσπρα σύννεφα και τα φανταχτερά ρούχα των μορφών στο βάθος, μέσα σε ένα έντονο, παλλόμενο φως.
από το βιβλίο “ΛΟΝΔΙΝΟ – ΕΘΝΙΚΗ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ”
ELECTA – ΕΘΝΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
Πηγή

Αναδημοσίευση:http://albanaki.blogspot.gr/2013/10/i.html

Τα θαύματα μέσα από αναγεννησιακούς ζωγράφους

Ραφαήλ: “Το θαύμα στη λίμνη Γενησαρέτ”
από το http://en.wikipedia.org/wiki/File:V%26A_-_Raphael,_The_Miraculous_Draught_of_Fishes_(1515).jpg
Πρόκειται για το πρώτο επεισόδιο του κύκλου του Πέτρου και απεικονίζει την πρόσκληση του Πέτρου και του Ανδρέα, εμπνευσμένη από το Ευαγγέλιο του Λουκά.
Οι μορφές του Πέτρου και του Ανδρέα είναι κεντρικές στη σύνθεση. Οι άλλοι απόστολοι, τοποθετημένοι σε μια άλλη βάρκα, μαζεύουν τα δίχτυα και δείχνουν να αγνοούν τη σκηνή που ξετυλίγεται πάνω στη βάρκα του Ιησού, όπου ο Πέτρος και ο Ανδρέας εμφανίζονται συνεπαρμένοι από το αντίκρισμα και την αναγνώριση του Μεσσία. Τα σώματά τους είναι ρωμαλέα και με αναγεννησιακές αναλογίες.
Το πανέμορφο τοπίο στο φόντο, τοποθετημένο στις όχθες της λίμνης και ζωγραφισμένο με έντονη αίσθηση της φύσης, αντιστοιχεί στον τόπο όπου ο Ιησούς είχε μόλις κηρύξει και όπου ήταν ακόμα συγκεντρωμένο το πλήθος, σύμφωνα με την ευαγγελική πηγή.
Η λεπτομέρεια που περιγράφει το τεράστιο φορτίο ψαριών που μεταφέρει η βάρκα υπογραμμίζει την αφηγηματική σχολαστικότητα του Ραφαήλ.
από το βιβλίο «RAFFAELLO»
ELECTA – ΗΜΕΡΗΣΙΑ
ο γάμος στην Κανά
Έτσι είχαν γίνει όλα τακτικά και στο γάμο της Κανά, όταν, έξαφνα, στο φαγί απάνω έλειψε το κρασί.
Η Μαρία το έμαθε και, κατασυγχισμένη, πήγε στο γιο της ζητώντας βοήθεια.
-Δεν έχουν κρασί, του είπε.
Ο Ιησούς εννόησε τι του ζήτησε, αλλά δε θέλησε εκείνη την ώρα να το κάνει. Της αποκρίθηκε:
-Τι θέλεις από μένα, μητέρα; Δεν ήλθε ακόμα η ώρα μου.
Η Μαρία όμως δε στενοχωρέθηκε με τα λόγια αυτά του γιου της. Το ήξερε πως εκείνο που του ζητούσε θα το έκαμνε, και η καρδιά της ήταν όλο πίστη σ’ εκείνον.
Και είπε στους υπηρέτες:
-Ό,τι και αν σας πει κάνετέ το.
Ήταν εκεί έξι μεγάλα πιθάρια πέτρινα, με νερό που χρησίμευε στο πλύσιμο των Εβραίων, πριν και μετά το φαγητό.
Ο Ιησούς είπε στους υπηρέτες:
-Γεμίσετε τα δοχεία με νερό.
Και τα γέμισαν οι υπηρέτες ως απάνω.
Και τους λέγει ο Ιησούς:
-Αντλήσετε τώρα και φέρετέ το στον αρχιτρίκλινο.
Στον αρχιτρίκλινο πήγαν οι υπηρέτες το νερό που έβγαλαν από τα πιθάρια και που είχε γίνει κρασί, και, καθώς το γεύθηκε αυτός, φώναξε το γαμπρό και του είπε:
-Όλος ο κόσμος δίνει πρώτα το καλό κρασί, και όταν μεθύσουν, τότε βγάζει το χειρότερο. Εσύ εκράτησες το καλό κρασί ως τώρα.
ΠΗΝΕΛΟΠΗ ΔΕΛΤΑ «Η ΖΩΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ»
Εκδόσεις ΕΣΤΙΑ

Βερονέζε: “Ο γάμος εν Κανά”
από το http://www.gnostic.org/ihsm/rosary/images_lrg/02_lumi_cana_veronese_lrg.htm
Ο πίνακας εκθειάζεται ήδη από τους συγχρόνους του για τη μεγαλοπρέπεια και τον οίστρο με τον οποίο αποδίδει το ευαγγελικό συμβάν, καθώς και για τον εντυπωσιακό αριθμό των εικονιζόμενων (133 μορφές). Μεταξύ αυτών, αξίζουν ιδιαίτερη μνεία οι μουσικοί της “μικρής συναυλίας”, στο πρώτο πλάνο, που δεν είναι άλλοι από τον Τιτσιάνο, τον Βερονέζε, τον Τιντορέτο και τον Μπασάνο.
Η θρησκευτική σημασία του έργου είναι δεδομένη, παρά την παρουσία πολλών “καλεσμένων”, ορισμένοι από τους οποίους, μάλιστα, αδιαφορούν για τη γαμήλια τελετή. Η μορφή του Χριστου δεσπόζει στο μέσον και βρίσκεται στον ίδιο άξονα με τον σφαγέα που ετοιμάζει τον αμνό, σύμβολο της Θείας Ευχαριστίας.
από το βιβλίο “ΛΟΥΒΡΟ”
ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΕΧΝΗΣ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ
Πηγή

Αναδημοσίευση:http://albanaki.blogspot.gr/2013/10/blog-post_9538.html

9. Το κήρυγμα και τα θαύματα του Χριστού μέσα από τη λατρεία

Η θεραπεία του εκ γεννετής τυφλού

                           
Ο Χριστός έδωσε στον άνθρωπο την αληθινή υγεία, δηλαδή όχι μόνο θεράπευσε σωματικά τους αρρώστους αλλά και τους βοηθούσε να συνειδητοποιηθούν ότι προϋπόθεση της υγείας του σώματος ήταν η υγεία της ψυχής: «βλέπεις ότι έγινες υγιής· να μην αμαρτάνεις πλέον».
Υπό την έννοια αυτή, ο Κύριος δεν έδινε μόνο το φως σ’ έναν τυφλό που θεράπευε, αλλά του έδινε το αληθινό φως, δηλαδή τη συνειδητοποίηση της αμαρτωλότητάς του και την ανάγκη για πνευματική πρόοδο.
(Ψηφιακό Σχολείο)

Πηγή/Αναδημοσίευση: Θρησκευτικά και μουσική

Η ιστορία (αγάπης) του Ταζ Μαχάλ...

Πολλοί το έχουν χαρακτηρίσει ως το όγδοο θαύμα του κόσμου! Πρόκειται για ένα από τα ομορφότερα μνημεία και η ιστορία του είναι μία από τις πιο ρομαντικές.

Το Ταζ Μαχάλ (Taj Mahal) βρίσκεται κοντά στην πόλη Άγκρα της βόρειας Ινδίας, στις όχθες του ποταμού Γιούμα. Κατασκευάστηκε από τον μογγόλο αυτοκράτορα Σαχ Γιαχάν Α', τον 17ο αιώνα, στη μνήμη της συζύγου του Μουμτάζ Μαχάλ (εξ ου και Ταζ Μαχάλ).

Ο Γιαχάν, που βασίλεψε από το 1628 έως το 1658, παντρεύτηκε την Αριουμάντ Μπάνο Μπέγκουμ το 1612. Τη λάτρευε, γι' αυτό και την αποκαλούσε Μουμτάζ Μαχάλ (Κορόνα του Παλατιού). Η βασίλισσα τον ακολουθούσε παντού, ακόμα και στις στρατιωτικές εκστρατείες.

Στις 17 Ιουνίου του 1631, κατά τη διάρκεια μιας εκστρατείας στο Μπουρχανπούρ της Κεντρικής Ινδίας, η Μουμτάζ Μαχάλ πέθανε, λίγα λεπτά αφότου έφερε στον κόσμο το 14ο παιδί τους. Η τελευταία επιθυμία που εξέφρασε στο σύζυγό της ήταν να φτιάξει ένα μνημείο προς τιμήν της, τόσο λαμπρό που όμοιό του ο κόσμος δεν θα 'χε ξαναδεί. Και ο αυτοκράτορας κράτησε την υπόσχεσή του...

Οι εργασίες κατασκευής του Ταζ Μαχάλ ξεκίνησαν το 1632 και ολοκληρώθηκαν 22 χρόνια αργότερα. Για την ανέγερσή του δούλεψαν 20.000 εργάτες και δαπανήθηκαν 32 εκατομμύρια ρουπία (κατά προσέγγιση 65.000 ευρώ). Όταν ολοκληρώθηκε, ένας χρυσός φράχτης τοποθετήθηκε γύρω από το φέρετρο, το οποίο -λένε- ο αυτοκράτορας το στόλισε με πέρλες και διαμάντια. Επίσης, τοποθέτησε 2.000 φρουρούς για να το φυλάνε.

Ο Σαχ Γιαχάν σκόπευε να χτίσει άλλο ένα μνημείο από μαύρο μάρμαρο, στην αντίπερα όχθη του ποταμού, για να το αφιερώσει στον ίδιο του τον εαυτό. Πριν ξεκινήσει, όμως, για το δεύτερο εγχείρημά του, ο γιος του Ορανγκζέμπ κατέλαβε την εξουσία και τον φυλάκισε. Ο αυτοκράτορας πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του στο οχυρό της πόλης Άγκρα, κοιτώντας το Ταζ Μαχάλ και περιμένοντας τη στιγμή που θα ξανασυναντούσε την πολυαγαπημένη του σύζυγο. Μετά το θάνατό του, το 1666, ετάφη δίπλα της.

Η ιστορία του Ταζ Μαχάλ είναι μια διαχρονική ιστορία αγάπης, που εκατομμύρια άνθρωποι απ' όλο τον κόσμο συρρέουν για να την ξαναζήσουν, θαυμάζοντας το μοναδικό αυτό μνημείο.

  sansimera.gr

by Αντικλείδι , http://antikleidi.com

 

Αναδημοσίευση: http://albanaki.blogspot.gr/2013/08/blog-post_30.html

Πιστεύουν πως βρήκαν την πόλη όπου ο Χριστός έκανε το θαύμα των 5 άρτων

Οι αρχαιολόγοι υποστηρίζουν ότι ανακάλυψαν την βιβλική πόλη που αναφέρεται στο Κατά Μάρκον Ευαγγέλιο, την Δαλμανουθά.

Η ευαγγελική περικοπή της διηγήσεως του πολλαπλασιασμού των πέντε άρτων (8, 7-10) και των δύο ιχθύων αναφέρει συγκεκριμένα: «καὶ εἶχον ἰχθύδια ὀλίγα· καὶ αὐτὰ εὐλογήσας εἶπε παρατιθέναι καὶ αὐτὰ. ἔφαγον δὲ καὶ ἐχορτάσθησαν, καὶ ἦραν περισσεύματα κλασμάτων ἑπτὰ σπυρίδας. 9 ἦσαν δὲ ὡς τετρακισχίλιοι· καὶ ἀπέλυσεν αὐτούς. Καὶ ἐμβὰς εὐθὺς εἰς τὸ πλοῖον μετὰ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ ἦλθεν εἰς τὰ μέρη Δαλμανουθά».

Στην αντίστοιχη ευαγγελική περικοπή του πολλαπλασιασμού των πέντε άρτων στο Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο (15, 36-39), αναφέρεται ότι μετά το θαύμα ο Χριστός πήγε στα όρια Μαγδαλά χωρίς να αναφέρει το ακριβές σημείο: «καὶ λαβὼν τοὺς ἑπτὰ ἄρτους καὶ τοὺς ἰχθύας, εὐχαριστήσας ἔκλασε καὶ ἐδίδου τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ, οἱ δὲ μαθηταὶ τοῖς ὄχλοις. καὶ ἔφαγον πάντες καὶ ἐχορτάσθησαν, καὶ ἦραν τὸ περισσεῦον τῶν κλασμάτων, ἑπτὰ σπυρίδας πλήρεις. οἱ δὲ ἐσθίοντες ἦσαν τετρακισχίλιοι ἄνδρες χωρὶς γυναικῶν καὶ παιδίων.Καὶ ἀπολύσας τοὺς ὄχλους ἀνέβη εἰς τὸ πλοῖον, καὶ ἦλθεν εἰς τὰ ὅρια Μαγδαλά».

Η σύγχρονη πόλη Migdal είναι πλούσια σε αρχαιολογικά ευρήματα, αναφέρει ο Ken Dark καθηγητής σε Πανεπιστήμιο του Ηνωμένου Βασιλείου, του οποίου η ερευνητική ομάδα υποστηρίζει ότι ανακάλυψε μια πόλη που πιθανώς να είναι η Δαλμανουθά.

Το 1986 είχε ανακαλυφθεί μια βάρκα η οποία λέγεται πως συνδεόταν με την βιβλική αυτή πόλη. Ένας λόγος παραπάνω λοιπόν για τους ερευνητές, να εμμένουν στο γεγονός ότι ανακάλυψαν τη συγκεκριμένη πόλη.

Μέσα από τα ευρήματα αυτά καταλαβαίνει κανείς ότι επρόκειτο για μια πλούσια πόλη. Σύμφωνα με τα ευρήματα, οι τοπικές κοινότητες είχαν ιδιαίτερα ανεπτυγμένο οικονομικό σύστημα το οποίο ενισχύθηκε σε μεγάλο βαθμό από την αλιεία.
 

Για την πόλη αυτή , γίνεται αναφορά μόνο στο Κατά Μάρκον Ευαγγέλιο.

Πηγή:http://www.dogma.gr/default.php?pname=Article&art_id=3723&catid=7

Η υποταγή του ανθρώπου εις τον θείον Λόγον

Κείμενο Αρχιμανδρίτης Κων/νος Χαραλαμπόπουλος

Τo θαύμα της αλιείας των πολλών ιχθύων εξιστορούμενον υπό του ευαγγελίου και η υποταγή του Πέτρου εις τον διαμειφθέντα μετά του Ιησού διάλογον, μας δίδει το ερέθισμα να ομιλήσωμεν περί της υποταγής του ανθρώπου εις τον θείον Λόγον. Αναμφιβόλως, τα πάντα υποτάσσονται εις τον Λόγον του Θεού.

Ο Θεός εδημιούργησε τον κόσμον και τον άνθρωπον κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν. Η υποταγή αυτή αφ’ ενός των στοιχείων της φύσεως και αφ’ έτερου του ανθρώπου, είναι μία βαθεία πίστις και εμπιστοσύνη εις τον Λόγον και το θέλημα Του από τον ανίσχυρον άνθρωπον, οπού γνωρίζει τη μηδαμινότητά του.

Η υποταγή αυτή δηλοί όσο και εάν φαίνεται παράδοξον και μίαν ανακαινιστικήν ψυχικήν πνοήν, διότι ο άνθρωπος επειδή αγαπά τον Θεόν, μετ’ ειλικρίνειας υποτάσσεται εις το θέλημά του, προθύμως και ελευθέρως.

Ακόμη και εις τας ανθρωπίνους σχέσεις εκείνος όπου αγαπά υποτάσσεται, ανέχεται, υποχωρεί. Και όλα αυτά χάριν της καινής και μεγάλης εντολής της αγάπης. Συστατικόν ακόμη της υποταγής του ανθρώπου προς τον Λόγον του Θεού, είναι η ταπείνωσις και η εξάλειψις του εγωισμού.

Διότι τα θεία ρήματα του Κυρίου, «πνεύμα εστί και ζωή εστίν» (Ιω. 6, 63). Εξάλλου, ο Κύριος προειδοποίησεν ότι «ο αθετών εμέ και μη λαμβάνων τα ρήματά μου έχει τον κρίνοντα αυτόν· ο λόγος ον ελάλησα, εκείνος κρίνει αυτόν εν τη εσχάτη ημέρα» (Ιω. 12, 48).

Ας μη λησμονούμεν, αδελφοί μου, ότι ο ίδιος ο Κύριος ο οποίος μας διδάσκει την υποταγήν εις το θέλημά Του που αναμφιβόλως είναι θέλημα του Θεού - Πατρός, υπετάχθη και ο ίδιος εις το θέλημα του Πατρός προς εκπλήρωσιν του σχεδίου της θείας οικονομίας, όταν αγωνιωδώς προσηύχετο προ του πάθους «Πάτερ μου, ει δυνατόν εστί παρελθέτω απ’ εμού το ποτήριον τούτο, πλην ουχ ως εγώ θέλω, αλλ’ ως συ (Ματθ. 26, 39).

Από την υποταγήν εις το θείον θέλημα, απαλλάσσεται ο άνθρωπος του σκότους της αμαρτίας και ενισχύεται εις τον πνευματικόν αγώνα, διότι δι’ αυτόν τον αγώνα της ψυχικής τελειώσεως δέχεται τα πάντα.

Αδελφοί μου, μη λησμονούμεν ότι η ορθόδοξος εκκλησία είναι εκκλησία της υπακοής και της υποταγής. Της καλής υπακοής και υποταγής πού γεννά την εν Χριστώ ελευθερία.

Ημείς αποτελούμεν το πλήρωμα της Εκκλησίας και πρέπει να είμεθα «τέκνα υπακοής» καθαρίζοντες τον νου και την καρδίαν από κάθε τι το επαιρόμενον κατά της γνώσεως του Θεού και αιχμαλοτίζοντες κάθε νόημα, εις την υπακοήν του Χριστού (Β' Κορ. 10 - 15).

Πηγή: http://www.dogma.gr/default.php?pname=Article&art_id=3763&catid=16

Το "Εν Χώναις" θαύμα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ

Ο ζωοδότης Λόγος - Ιωάννης Καραβιδόπουλος

του Ιωάννη Καραβιδόπουλου, Ομότ. Καθηγητή Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ., για το AMEN.GR

Το παράπονο του επί 38 χρόνια παραλύτου για τον οποίο κάνει λόγο η διήγηση του Ιωάν. 5, 1-15 είναι πράγματι συγκλονιστικό: «Δεν έχω άνθρωπο να με βάλει μέσα στην δεξαμενή, όταν αναταράζεται το νερό». Δεν παραπονιέται για τη μακροχρόνια ασθένειά του, αλλά γιατί είναι αβοήθητος και μόνος. Η φράση του αποτελεί καυγή πόνου και αγωνίας για τη μοναξιά του.  Έχει διαχρονική αξία, διότι και στην εποχή μας, παρά τα πολλά μέσα επικοινωνίας και δίκτυα τηλεπικοινωνίας πολλοί άνθρωποι αισθάνονται μόνοι. Μοναξιά πολλές φορές δεν είναι η απουσία άλλων ανθρώπων αλλά και η παρουσία πολλών άλλων ανθρώπων κοντά μας που είναι όμως αδιάφοροι και επικεντρωμένοι στον εαυτό τους. Πολλοί άνθρωποι δεν βρίσκουν το συνάνθρωπο δίπλα τους την ώρα που έχουν την ανάγκη του. Το παράπονο του παράλυτου είναι η κραυγή αγωνίας πολλών ανθρώπων της εποχής μας. Εάν η πίστη μας είναι μόνο μια κάθετη σχέση με τον Θεόν και δεν έχει την οριζόντια διάσταση της συναντήσεως με τον συνάνθρωπο, όταν μάλιστα αυτός έχει την αγάγκη μας, τότε πρέπει να διερωτηθούμε σοβαρά εάν αυτή η πίστη είναι γνήσια και πραγματική. 
Τη βοήθεια όμως που δεν βρέθηκε ένας άνθρωπος να προσφέρει στον παράλυτο της διηγήσεως έρχεται να του την δώσει με τον πιο δραστικό, οριστικό και αυθεντικό τρόπο Αυτός που έγινε άνθρωπος όχι μόνο για να μας αποκαλύψει ποιος είναι ο Θεός αλλά και ποιος είναι – ή ποιος πρέπει να είναι - ο πραγματικός άνθρωπος. Ένας ύμνος του εσπερινού της Κυριακής του παραλύτου βάζει στο στόμα του Ιησού τα εξής λόγια: «Δια σε άνθρωπος γέγονα, δια σε σάρκα περιβέβλημαι και λέγεις άνθρωπον ουκ έχω; Άρον σου τον κράββατον και περιπάτει». Ο Χριστός με ένα αυθεντικό λόγο του δίνει την υγεία στον ασθενή. «Κύριε, - λέγει το Δοξαστικό των Αίνων της ημέρας – τον παράλυτον ουχ η κολυμβήθρα εθεράπευσεν, αλλ’ο σος λόγος ανεκαίνισεν». Όπως ο δημιουργικός λόγος του Θεού εκ του μηδενός δημιούργησε τον κόσμο (κατά την διήγηση της Γενέσεως), το ίδιο και ο δυναμικός λόγος του Υιού του Θεού αναδημιουργεί και ανακαινίζει το κατεστραμμένο από την αμαρτία και την αρρώστια πλάσμα.
Ο λόγος του Χριστού δίνει ζωή, είναι ζωοδότης λόγος. Αρκεί ο άνθρωπος να δεχτεί με πίστη και εμπιστοσύνη τον αυθεντικό αυτό λόγο που διαφέρει ριζικά από τα ανθρώπινα λόγια. Γιατί δεν προσβάλλει, αλλά βοηθεί. δέν καταστρέφει, αλλά δημιουργεί• δίνει τη ζωή και την ανάσταση. «Αυτός που δέχεται τα λόγια μου, λέγει ο Ιησούς, και πιστεύει σ’ Αυτόν που με έστειλε, έχει κιόλας την αιώνια ζωή• και δεν θα αντιμετωπίσει την τελική κρίση, αλλά ήδη έχει περάσει από τον θάνατο στη ζωή» (Ιωάν. 5, 24). Ο θείος αυτός λόγος «μένει εις τον αιώνα», χωρίς να μεταβάλλεται ή να εξασθενεί με το πέρασμα του χρόνου και να χάνει την επικαιρότητά του. Γιατί η ελπίδα της ζωής και της κατανικήσεως του θανάτου παραμένει παντοτινός πόθος των ανθρώπων, μη επηρεαζόμενος από την τεχνική πρόοδο ή την πολιτιστική εξέλιξη, που κάνουν τον άνθρωπο ακόμη πιο δέσμιο των έργων του και τον αφήνουν αβοήθητο στα βαθύτερα αιτήματά τα δικά του και του διπλανού του. Μέσα στο πλήθος των ανέσεων και μηχανών που διευκολύνουν εξωτερικά τη ζωή, διαπιστώνει κανείς την απουσία του συνανθρώπου, του βοηθού, του συμπαραστάτη.
Είναι πραγματικά παράξενος ο τρόπος με τον οποίο υποδέχονται πολλές φορές οι άνθρωποι την προσφορά του λόγου του Θεού. Οι Ιουδαίοι θρησκευτικοί ηγέτες στη διήγησή μας αγανακτούν, γιατί ο Ιησούς έκανε το θαύμα την ημερα του Σαββάτου και ζήτησε από τον ασθενή να σηκωθεί, να πάρει το κρεββάτι του και να πορευθεί θεραπευμένος στο σπίτι του μετά από 38 ετών αρρώστια! Με τη στενόκαρδη νοοτροπία τους οι εκπρόσωποι της θρησκείας τυλφώθηκαν από το γράμμα του Νόμου και δεν είδαν το Πνεύμα του Θεού που φανέρωσε στην ανθρωπότητα ο Χριστός. Νόμισαν ότι καταρρέει όλο το θρησκευτικό σύστημα των νομικών διατάξεων και απογορεύσεων, τη στιγμή ακριβώς που ο Ιησούς πρόσφερε την αγάπη και τη ζωή σε ένα πονεμένο άνθρωπο.
Μέσα σ’ έναν κόσμο, που συνέθεταν από την μια μεριά οι παραμορφωμένοι από την αρρώστια και την αμαρτία άνθρωποι και από την άλλη οι χαρακτηριζόμενοι από στενόκαρδη τυποκρατία στη σφαίρα της θρησκευτικής ζωής και αρνούμενοι τη θεία προέλευση του Ιησού θρησκευτικοί ηγέτες της εποχής, αποκαλύπτεται ο Θεός όχι σαν τιμωρός και κριτής όλων αυτών αλλά σαν σωτήρας που λυτρώνει από την ασθένεια, ελευθερώνει από τους ξηρούς τύπους, δίνει ζωή στους ανθρώπους και θερμαίνει την ελπίδα της αναστάσεως, αφοϋ ο ίδιος ο Υιός του Θεού δια του θανάτου του κατανικά το θάνατο και θριαμβεύει κατά των δυνάμεων της φθοράς και της καταστροφής.
Σε τρία σημεία κυρίως μπορεί κανείς να διαπιστώσει τη διόρθωση πορείας της ανθρωπότητας που επιτελεί ο Χριστός κατά τη διήγηση της σημερινής ευαγγελικής περικοπής:
1. Διορθώνει την παραμόρφωση της ανθρώπινης φύσεως που οδηγείται στον όλεθρο, την καταστροφή και τον θάνατο, επαναφέροντάς την στην πορεία της ζωής που οδηγεί στον κόσμο της αναστάσεως.
2. Ελευθερώνει από τον συχνά απάνθρωπο τύπο του γράμματος του Νόμου, αποκαλύπτοντας την αγάπη του Θεού για τον άνθρωπο και την εντολή της αγάπης του κάθε ανθρώπου για τον συνάθρωπό του .
Και 3. δίνει το λόγο της αλήθειας που μέσα στα ψεύτικα πολλές φορές λόγια των ανθρώπων μαρτυρεί για την αυθεντία της θείας δυνάμεως. Όποιος πιστεύει σ’ αυτόν τον λόγο ξεπερνά το θάνατο και μπαίνει ήδη από τώρα στο βασίλειο της πραγματικής ζωής, της θείας και ατέρμονης ζωής. Αυτός γίνεται ο άνθρωπος που έψαχνε ο παράλυτος. Αυτός γίνεται ο άνθρωπος για κάθε αναγκεμένο συνάνθρωπό του.

Πηγή: http://www.amen.gr/article13995

Τα θαύματα του Σταυρού

Επί τη Εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, η Ιερά Μητρόπολίς μας εξέδωσε το παρόν έντυπο για την πνευματική ενίσχυση των πιστών:

 Τα θαύματα του Σταυρού

Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου

Καισαριανής, Βύρωνος & Υμηττού

κ.κ. Δανιήλ

Πηγή: http://imkby.gr/news/?p=1260

Ἡ ἱστορία τῆς Ἁγίας Ζώνης καί θαύματα.

Ἡ Ἱστορία τῆς Ἁγίας Ζώνης 

  (Σύγγελης Κωνσταντῖνος)

Στὶς 31 Αὐγούστου θὰ ἑορτάσουμε καὶ φέτος τὴν Κατάθεση τῆς Τιμίας Ζώνης τῆς Θεοτόκου. Ἀποτελεῖ τὸ μοναδικὸ ἱερὸ κειμήλιο ποὺ σχετίζεται μὲ τὸν ἐπίγειο βίο τῆς Θεοτόκου καὶ διασῴζεται μέχρι σήμερα στὴν Ἱερὰ Μονὴ τοῦ Βατοπαιδίου στὸ Ἅγιο Ὅρος, στὸ Περιβόλι τῆς Παναγίας. Ἡ ἴδια ἡ Θεοτόκος τὴν ὕφανε ἀπὸ τρίχες καμήλας.

Οἱ πληροφορίες γιὰ τὸν ἐπίγειο βίο τῆς Θεοτόκου εἶναι λιγοστὲς καὶ προέρχονται ἀπὸ τὴν Καινὴ Διαθήκη καὶ ἀπὸ τὴν παράδοση ποὺ διασώθηκε ἀπὸ τοὺς ἀποστολικοὺς ἀκόμη χρόνους.

Ἡ Θεοτόκος μέχρι τὴν Κοίμησή της παρέμεινε στὰ Ἱεροσόλυμα καὶ ἦταν μέλος τῆς πρώτης Ἐκκλησίας. Τὴ φροντίδα τῆς εἶχε ἀναλάβει ὁ ἀγαπημένος μαθητὴς τοῦ Κυρίου, ὁ Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης.

Οἱ τελευταῖες στιγμὲς τῆς ἐπίγειας ζωῆς τῆς εἶναι θαυμαστὲς καὶ συγκινητικές. Κοντὰ τῆς βρέθηκαν οἱ Ἀπόστολοι οἱ ὁποῖοι ἔφτασαν ἀπὸ τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης στὰ Ἱεροσόλυμα μὲ τρόπο θαυμαστό, «ἐπὶ νεφελῶν» .

Καὶ τότε, ὁ ἴδιος ὁ Κύριος ἐμφανίστηκε θριαμβευτικὰ «ἐπὶ νεφελῶν», μὲ τὴ συνοδεία πλήθους ἀγγέλων. Ἡ Θεοτόκος προσευχήθηκε στὸν Υἱό της, παρηγόρησε τοὺς Ἀποστόλους καὶ ὑποσχέθηκε ὅτι θὰ εἶναι πάντα κοντὰ στὴν Ἐκκλησία γιὰ νὰ μεσιτεύει στὸν Υἱό της καὶ παρέδωσε τὴν πανάμωμη ψυχή της στὸν Κύριο.

Οἱ Ἀπόστολοι ἐναπόθεσαν τὴν Ἁγία Σορὸ τῆς Θεοτόκου σὲ «καινὸν μνημεῖον» στὴ Γεθσημανή. Ἐκεῖ ἡ Ἁγία Ἑλένη ἀργότερα ἔκτισε τὸ ναὸ τῆς Κοιμήσεως. Τρεῖς μέρες μετὰ τὴν κοίμηση κατέβηκε ὁ Κύριος μὲ τὴ συνοδεία τῶν Ἀρχαγγέλων Μιχαὴλ καὶ Γαβριὴλ καὶ πλήθους ἀγγέλων.

Ὁ Ἀρχάγγελος Μιχαὴλ μὲ ἐντολὴ τοῦ Κυρίου παρέλαβε τὴν Ἁγία Σορὸ τῆς Θεοτόκου καὶ ὅλοι μαζὶ ἀνῆλθαν στοὺς οὐρανούς. Ἡ θαυμαστὴ Μετάσταση τῆς Θεομήτορος εἶχε συντελεστεῖ. Τὸ ἱερὸ Σῶμα τῆς ἐνώθηκε πάλι μὲ τὴν ἁγνὴ ψυχή της.

Ὁ Ἀπόστολος Θωμὰς ἦταν ὁ μόνος ἀπὸ τοὺς Ἀποστόλους ποὺ εἶδε τὴ θαυμαστὴ Μετάσταση τῆς Θεοτόκου. Δὲν εἶχε μπορέσει νὰ παρευρεθεῖ στὴν κηδεία τῆς εὐρισκόμενος στὶς Ἰνδίες. Ἐκεῖ, μετὰ ἀπὸ τρεῖς ἡμέρες, καὶ ἐνῷ τελοῦσε τὴ Θεία Λειτουργία, βρέθηκε στὴ Γεθσημανὴ μὲ θαυμαστὸ τρόπο καὶ εἶδε ὅλα ὅσα συνέβησαν. 

Τότε παρακάλεσε τὴν Παναγία νὰ τοῦ δώσει γιὰ εὐλογία τὴ Ζώνη της. Καὶ ἐκείνη, καθὼς ἀνέβαινε στοὺς οὐρανούς, τοῦ ἔριξε τὸ Ἱερὸ κειμήλιο «πρὸς δόξαν ἀκήρατον, ἀνερχομένη Ἁγνή, χειρί σου δεδώρησαι τῷ ἀποστόλῳ Θωμὰ τὴν πάνσεπτον Ζώνην σου» ψάλλουμε στὸ ἀπολυτίκιο τῆς ἑορτῆς τῆς Καταθέσεως τῆς Τιμίας Ζώνης.  

 

  

Ὁ Ἀπόστολος Θωμὰς στὴ συνέχεια πληροφόρησε καὶ τοὺς ὑπόλοιπους Ἀποστόλους γιὰ τὰ θαυμαστὰ αὐτὰ γεγονότα καὶ τοὺς ἔδειξε τὴν Ἁγία Ζώνη τῆς Παναγίας. 

Ἐκεῖνοι δοξολόγησαν τὸν Θεὸ καὶ τοῦ ζήτησαν νὰ τοὺς εὐλογήσει, καθὼς ἦταν ὁ μόνος ποὺ ἀξιώθηκε νὰ δεῖ τὴν ἔνδοξη Μετάσταση τῆς Θεοτόκου.

Τὴ διαφύλαξη τῆς Ἁγίας Ζώνης ἀνέλαβαν δύο φτωχὲς καὶ εὐσεβεῖς γυναῖκες στὰ Ἱεροσόλυμα, οἱ ὁποῖες φρόντιζαν τὴ Θεοτόκο. Παρέλαβαν μὲ εὐλάβεια τὸ ἱερὸ κειμήλιο καὶ ἀπὸ τότε τὸ ἔργο τῆς διαφύλαξής του συνέχιζε ἀπὸ γενιὰ σὲ γενιὰ μία εὐλαβὴς παρθένος καταγόμενη ἀπὸ τὴν οἰκογένεια αὐτή.
Ἡ ἀνακομιδὴ τῆς Τιμίας Ζώνης καὶ ἡ μεταφορά της στὴν Κωνσταντινούπολη ἔγινε ἀπὸ τὸν αὐτοκράτορα Ἀρκάδιο (395-408). Ἡ ὑποδοχὴ τοῦ ἱεροῦ λειψάνου στὴ Βασιλεύουσα ἦταν λαμπρότατη. Ὁ αὐτοκράτορας κατέθεσε τὴν Τιμία Ζώνη τῆς Θεοτόκου σὲ λειψανοθήκη ποὺ ὀνόμασε «ἁγίαν σορόν» . Ἡ κατάθεση ἔγινε στὶς 31 Αὐγούστου, τελευταία μέρα τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους. Στὴν πόλη τοῦ Ἁγίου Κωνσταντίνου, τῆς ὁποίας Ὑπέρμαχος Στρατηγὸς καὶ Προστάτις ἦταν ἡ Θεοτόκος, θὰ φυλασσόταν πλέον ἡ Ἁγία Ζώνη τῆς Θεομήτορος.


Ἡ κόρη τοῦ Ἀρκάδιου, ἡ αὐτοκράτειρα Πουλχερία, ἀνήγειρε λαμπρὸ ναὸ πρὸς τιμὴ τῆς Παναγίας, τὸν περίφημο ναὸ τῆς Θεοτόκου τῶν Χαλκοπρατείων. (Χαλκοπράτεια ὀνομαζόταν ἡ συνοικία ὅπου κτίστηκε ὁ ναός  τὸ ὄνομά της ἡ συνοικία τὸ ἔλαβε ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι ἐκεῖ πρὶν κατασκευάζονταν καὶ πωλοῦνταν χάλκινα ἀντικείμενα). 

Στὸ ναὸ αὐτὸ ἡ αὐτοκράτειρα κατέθεσε τὴν Ἁγία Ζώνη τῆς Παναγίας. Ἡ ἴδια μάλιστα ἡ Πουλχερία κέντησε μὲ χρυσὴ κλωστὴ τὴν Τιμία Ζώνη διακοσμώντας τὴν. Ἡ χρυσὴ αὐτὴ κλωστὴ εἶναι εὐδιάκριτη καὶ σήμερα στὸ τμῆμα ποὺ φυλάσσεται στὴν Ἱερὰ Μονὴ Βατοπαιδίου.

Ὁ αὐτοκράτορας Ἰουστίνος Β καὶ ἡ σύζυγός του Σοφία ἀνακαίνισαν τὸν ἱερὸ ναὸ τῶν Χαλκοπρατείων καὶ ἀνήγειραν ἐκεῖ καὶ τὸ παρεκκλήσιο τῆς Ἁγίας Σοροῦ  ἐκεῖ, μέσα σὲ λειψανοθήκη καὶ πάνω στὴν Ἁγία Τράπεζα, φυλασσόταν ἡ Τιμία Ζώνη τῆς Θεοτόκου.

Πλῆθος πιστῶν συνέρρεαν γιὰ νὰ τὴν προσκυνήσουν μὲ εὐλάβεια ζητώντας ἀπὸ τὴν Παναγία νὰ μεσιτεύσει μὲ τὶς πρεσβεῖες της στὸν Κύριο. Πλῆθος θαυμάτων ἐπιτέλεσε ἡ Τιμία Ζώνη. Ἄνθρωποι δυστυχισμένοι καὶ πονεμένοι βρῆκαν λύτρωση μὲ τὴ θαυματουργὴ δύναμη τοῦ ἁγίου λειψάνου.

Γιὰ τὸ λόγο αὐτὸ ὑμνήθηκε ἀπὸ φημισμένους ἀνθρώπους τῆς ἐποχής  μὲ τὴ χάρη τῆς Παναγίας καθαγιάζει τοὺς πιστοὺς ποὺ προσέρχονται εὐλαβικὰ γιὰ νὰ τὸ προσκυνήσουν  τοὺς ἀνυψώνει ἀπὸ τὴ φθορά, τοὺς ἀπαλλάσσει ἀπὸ ἀσθένειες καὶ θλίψεις.

Στὴ συνέχεια ἡ Ἁγία Ζώνη τεμαχίστηκε καὶ τεμάχιά της μεταφέρθηκαν σὲ διάφορους ναοὺς τῆς Κωνσταντινούπολης. Μετὰ τὴν ἅλωση τῆς Πόλης ἀπὸ τοὺς Σταυροφόρους τὸ 1204, κάποια τεμάχια ἁρπάχτηκαν ἀπὸ τοὺς βάρβαρους καὶ ἀπολίτιστους κατακτητὲς καὶ μεταφέρθηκαν στὴ Δύση. 

Ἕνα μέρος ὅμως διασώθηκε καὶ παρέμεινε στὴν Κωνσταντινούπολη καὶ μετὰ τὴν ἀπελευθέρωση τῆς Πόλης ἀπὸ τὸν Μιχαὴλ Ἡ Παλαιολόγο. Φυλασσόταν στὸν ἱερὸ ναὸ τῆς Θεοτόκου τῶν Βλαχερνῶν. Ἡ τελευταία ἀναφορὰ γιὰ τὸ ἅγιο λείψανο εἶναι ἑνὸς ἀνώνυμου Ρώσου προσκυνητῆ στὴν Κωνσταντινούπολη μεταξύ του 1424 καὶ 1453.

Μετὰ τὴν ἅλωση τῆς Κωνσταντινούπολης ἀπὸ τοὺς Τούρκους τὸ 1453, εἶναι ἄγνωστο τί ἀπέγινε τὸ ὑπόλοιπο μέρος τῆς Ἁγίας Ζώνης στὴ συνέχεια. Ἔτσι τὸ μοναδικὸ σωζόμενο τμῆμα εἶναι αὐτὸ ποὺ φυλάσσεται στὴν Ἱερὰ Μονὴ Βατοπαιδίου μὲ ἐξαιρετικὰ περιπετειώδη τρόπο ἔφτασε ἐκεῖ.
 

Ὁ Ἅγιος Κωνσταντῖνος εἶχε κατασκευάσει ἕναν χρυσὸ σταυρὸ γιὰ νὰ τὸν προστατεύει στὶς ἐκστρατεῖες. Στὴ μέση του σταυροῦ εἶχε τοποθετηθεῖ τεμάχιο Τιμίου Ξύλου ὁ σταυρὸς ἔφερε ἐπίσης θῆκες μὲ ἅγια λείψανα Μαρτύρων, καὶ ἕνα τεμάχιο τῆς Τιμίας Ζώνης. Ὅλοι οἱ βυζαντινοὶ αὐτοκράτορες ἔπαιρναν αὐτὸν τὸν σταυρὸ στὶς ἐκστρατεῖες. Τὸ ἴδιο ἔπραξε καὶ ὁ αὐτοκράτορας Ἰσαάκιος Β Ἄγγελος (1185-1195) σὲ μία ἐκστρατεία ἐναντίον τοῦ ἡγεμόνα τῶν Βουλγάρων Ἀσᾶν. Νικήθηκε ὅμως καὶ μέσα στὸν πανικὸ ἕνας ἱερέας τὸν πέταξε στὸ ποτάμι γιὰ νὰ μὴν τὸν βεβηλώσουν οἱ ἐχθροί. Μετὰ ἀπὸ μερικὲς μέρες ὅμως οἱ Βούλγαροι τὸν βρήκαν ἔτσι πέρασε στὰ χέρια τοῦ Ἀσᾶν.

Οἱ Βούλγαροι ἡγεμόνες μιμούμενοι τοὺς Βυζαντινοὺς αὐτοκράτορες ἔπαιρναν μαζί τους στὶς ἐκστρατεῖες τὸ σταυρό. Σὲ μία μάχη ὅμως ἐναντίον τῶν Σέρβων ὁ βουλγαρικὸς στρατὸς νικήθηκε ἀπὸ τὸν Σέρβο ἡγεμόνα Λάζαρο (1371-1389). Ὁ Λάζαρος ἀργότερα δώρισε τὸ σταυρὸ τοῦ Ἁγίου Κωνσταντίνου στὴν Ἱερὰ Μονὴ Βατοπαιδίου μαζὶ μὲ τὸ τεμάχιο τῆς Τιμίας Ζώνης.

Οἱ Ἅγιοι Πατέρες τῆς Ἱερᾶς Μονῆς διασῴζουν καὶ μία παράδοση σύμφωνα μὲ τὴν ὁποία ἡ Τιμία Ζώνη τῆς Θεοτόκου ἀφιερώθηκε στὴν Ἱερὰ Μονὴ Βατοπαιδίου ἀπὸ τὸν αὐτοκράτορα Ἰωάννη ΣΤ Καντακουζηνὸ (1341-1354), ὁ ὁποῖος στὴ συνέχεια παραιτήθηκε ἀπὸ τὸ ἀξίωμα, ἐκάρη μοναχὸς μὲ τὸ ὄνομα Ἰωάσαφ καὶ μόνασε στὴν Ἱερὰ Μονὴ Βατοπαιδίου. 
 Τὰ θαύματα ποὺ πραγματοποίησε καὶ πραγματοποιεῖ ἡ Τιμία Ζώνη εἶναι πολλά. Βοηθᾷ εἰδικὰ τὶς στεῖρες γυναῖκες νὰ ἀποκτήσουν παιδί. Ἂν ζητήσουν μὲ εὐλάβεια τὴ βοήθειά της Παναγίας, τοὺς δίδεται τεμάχιο κορδέλας ποὺ ἔχει εὐλογηθεῖ στὴν λειψανοθήκη τῆς Ἁγίας Ζώνης  ἂν ἔχουν πίστη, καθίστανται ἔγκυες.
http://www.agiazoni.gr/article.php?id=26322138942156739831&PHPSESSID=636923736f5c5a816ee8088fb0af2401

Θαύματα της Αγίας Ζώνης (18)

Η Αγία Ζώνη της Υπεραγίας Θεοτόκου

 
49. Είχε όγκο σοβαρής μορφής
 
11-4-2002
Πρωτοπαπαδάκη 9, Περιστέρι – Αθήνα
«Πριν 6 μήνες είχα ζητήσει την αγάπη σας και τις προσευχές σας για την ξαδέλφη μου Χριστίνα. Είχε όγκο σοβαρής μορφής και οι γιατροί δεν της έδιναν ελπίδες. Όμως με τις πρεσβείες της Παναγίας μας, με την Αγία Ζώνη που φόρεσε και τις προσευχές σας, ο όγκος προς έκπληξη των γιατρών έχει μειωθεί στο ελάχιστο».
Παναγιώτης Φραγγελάκης
 
50. Θεραπεύθηκε θαυματουργικώς
10-4-2002
Γουδί – Αθήνα
«… ο συνάδελφος επιμελητής ιατρός Λ. Κ. του οποίου το παιδί, όπως θα θυμάσθε, θεραπεύθηκε θαυματουργικώς πέρυσι από την Παναγία διά της επιθέσεως ρούχου του επί της Τιμίας Ζώνης στην Μονή σας, σας στέλνει τους χαιρετισμούς του…».
Με αγάπη εν Χριστώ
Χρήστος Νικολάου Ιατρός
 
51. Ελπίζαμε ότι θα μάς βοηθήσει
27-3-2002
Ζολά 8, Λεμεσός – Κύπρος
«Εδώ και πέντε χρόνια προσπαθούσαμε να τεκνοποιήσουμε και είχαμε πολλά προβλήματα και δυσκολίες.
Έχοντας πάντα πίστη στην Υπεραγία Θεοτόκο κάναμε υπομονή και προσευχή και ελπίζαμε ότι θα μας βοηθήσει. Τον περασμένο μήνα μία πιστή μας έδωσε την κορδέλα, που είναι ευλογημένη στην Αγία Ζώνη. Την φόρεσα και με μετάνοια, προσευχή και συμμετοχή στην Θεία Ευχαριστία παρακαλέσαμε την Θεοτόκο να μας βοηθήσει. Την ημέρα του Ευαγγελισμού μαθαίνουμε ότι έμεινα έγκυος. Αυτό το παιδί είναι αφιερωμένο στην Υπεραγία Θεοτόκο».
Με πίστη και ευλάβεια
Νικολέτα Γαβρίλη
 
52. Έμεινε έγκυος από θαύμα της Παναγίας
2-7-2002, Λεμεσός
«Σε μια επιστολή σας μου αποστείλατε κορδέλα ευλογημένη στην Αγία Ζώνη της Υπεραγίας Θεοτόκου. Αυτή την έδωσα σε μια καλή προσωπική μου φίλη η οποία έμεινε έγκυος από θαύμα της Παναγίας.
Αν μπορείτε να μου αποστείλετε ξανά κορδέλα για να την χρησιμοποιήσω και εγώ με προσευχή, εξομολόγηση και νηστεία, για να με βοηθήσει και μένα η Παναγία να τεκνοποιήσω».
Σάς ευχαριστώ
Παναγιώτα Λουκά
 
53. Έχω κάνει πέντε αποβολές!
2-7-2002
Ίμβρου 16, Νεάπολη – Θεσ/νίκη
«Είμαι τριανταπέντε χρονών. Έχω ένα γιό 16 χρονών. Μετά την γέννηση του γιού μου έκανα προσπάθειες να κάνω άλλο ένα παιδί. Δεν τα κατάφερα. Έχω κάνει πέντε αποβολές. Πίστευα όμως ότι η Παναγία θα μου χάριζε ακόμα ένα γερό παιδί. Δεν σταμάτησα να προσεύχομαι παρακαλώντας να πραγματοποιηθεί η επιθυμία μου αυτή.
Πριν από ένα χρόνο μία θεία μου, μου έφερε από την Μονή Βατοπαιδίου μία κορδέλα ευλογημένη στην Αγία Ζώνη της Υπεραγίας Θεοτόκου. Μου είπε όταν θα μείνω έγκυος αν την φορέσω. Αυτό και έκαμα.
Τον Σεπτέμβριο έμεινα έγκυος. Φόρεσα την κορδέλα, προσευχόμουν, πίστεψα στην δύναμη και την Χάρη της, πήρα κουράγιο για να μπορέσω να αντέξω, να κάνω υπομονή. Έτσι στις 22 Μαΐου έφερα στον κόσμο ένα γερό μωρό. Μέσα από την καρδιά μου ευχαριστώ την Θεοτόκο για το δώρο που μου χάρισε».
Ευχαριστώ για όλα
Δήμητρα Παντελή
 
54. Έκανα πολλές παρακλήσεις και προσευχές
10-9-2002
Μελίτη Φλωρίνης
«Είμαι παντρεμένη 4 χρόνια και δεν μπορούσα να τεκνοποιήσω. Τον τρίτο χρόνο του γάμου μου κάποιος συγγενής μου επισκέφθηκε το Άγιον Όρος και μου έφερε κορδέλα της Τιμίας Ζώνης της Παναγίας. Τρία χρόνια παρακαλούσα θερμά την Παναγία να μου χαρίσει ένα παιδί. Έκανα πολλές παρακλήσεις και πολλές προσευχές, αλλά το ποθητό αποτέλεσμα δεν ερχόταν. Νήστευα και κοινωνούσα τακτικά, αλλά τίποτα.
Φόρεσα την ζώνη. Σε διάστημα τριών μηνών έμεινα έγκυος και γέννησα ένα υγιέστατο κοριτσάκι, το οποίο ονόμασα Χριστίνα. Τώρα δοξάζω και ευγνωμονώ την Παναγία, την μητέρα όλων μας».
Ασπαζομένη την δεξιάν σας
Μαρία Γκέκα
 
55. Η Χάρις της Παναγίας μας την βοήθησε θαυματουργικά
17-9-2002, Βόλος
«Προ ενός και πλέον έτους, το καλοκαίρι του 2001, όταν ήλθα και έμεινα στην Μονή Βατοπαιδίου, είχα πάρει τίμιες ζώνες (κορδέλες). Η ανηψιά μου (Μαρία Καποδίστρια), αν και είχε πέντε έτη εγγάμου βίου, δεν μπορούσε να αποκτήσει παιδί. Όταν της έδωσα την κορδέλα από την Τιμία Ζώνη, αμέσως έμεινε έγκυος και φέτος τον Αύγουστο γέννησε αγοράκι.
Η Χάρις της Παναγίας μας την βοήθησε θαυματουργικά».
Μετά βαθυτάτου σεβασμού
Νικόλαος Σακαλάκης
   
vatopaidi.wordpress.com

ΘΑΥΜΑ ΑΓΙΑΣ ΖΩΝΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ:ΠΟΥΘΕΝΑ ΟΓΚΟΣ,ΕΙΧΕ ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΕΙ!(Μαρτυρία)

«Σας αναφέρω το θαύμα που έγινε με την κορδέλα της Αγίας Ζώνης, που στείλατε ευλογία, για να ευχαριστήσουμε ολόψυχα την Παναγία μας για την πλούσια Χάρη της.

Η Φανή Φουστέρη νέα γυναίκα ήρθε κοντά μου και έκλαιγε απαρηγόρητη. Πήγε σε πολλούς γιατρούς, έκανε πολλές εξετάσεις και ακτινογραφίες, που μου τις έδειξε. Όλοι οι γιατροί της είπαν με μία λέξη: Καρκίνος˙ επειγόντως πρέπει να μπεις σε νοσοκομείο για εγχείρηση και αν προλάβουμε, γιατί είναι σε πολύ προχωρημένη κατάσταση. 
Την λυπήθηκα, γιατί είναι στην ηλικία μου. Χρεωμένη. Λεφτά δεν έχουν, γιατί πριν 3 μήνες πάντρεψαν την κόρη της. Αμέσως σκέφτηκα να της δώσω λίγη κορδελίτσα για ευλογία και φυλακτό. Της εξήγησα ότι είναι ευλογημένη στην Αγία Ζώνη της Παναγίας. Με δάκρυα στα μάτια την τοποθέτησε με δύναμη στο στήθος της, στο σημείο του καρκίνου και μου είπε: «Πιστεύω, Αννα, ότι μόνο η Παναγία μας μπορεί να με κάνει καλά».

Ήταν Σάββατο μεσημέρι. Την Δευτέρα έμπαινε για χειρουργείο. Όλα ήσαν έτοιμα. Την Δευτέρα ο γιατρός πήγε να πιάσει τον όγκο, γιατί ήταν εμφανής, πουθενά όγκος. Είχε εξαφανιστεί. Δεν την κράτησε στο νοσοκομείο ούτε μια ώρα. Το θαύμα έγινε. Ο γιατρός απόρησε. Τώρα η Φανή είναι μια χαρά».

Με σεβασμό

Αννα Βασ. Αναγνώστου
http://agioritikovima.blogspot.com/2010/05/blog-post_2069.html 
ΠΗΓΗ
Αναδημοσίευση: http://www.paterikiorthodoxia.com/2013/08/blog-post_3246.html

Τα φιδάκια της Παναγίας (Αληθινά Σενάρια)

Τα φιδάκια της Παναγίας ~ Αληθινά σενάρια από KRASODAD