Απόσπασμα από το 14ο κεφάλαιο του Κορανίου, που αναφέρεται στο πρόσωπο του Ιμπραήμ (Αβραάμ). Στόχος του μαθησιακού αντικειμένου είναι να παρατηρήσουν οι μαθητές πως ο Αβραάμ, εκτός από βιβλική μορφή της Παλαιάς Διαθήκης, θεωρείται προφήτης και στην ισλαμική θρησκεία.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κοράνιο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κοράνιο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Σάββατο 18 Οκτωβρίου 2025
Μωάμεθ (συλλογή εικόνων), Το Κοράνιο (συλλογή εικόνων), Ισλαμικά τεμένη (συλλογή φωτογραφιών) ,Ισλαμική τέχνη (συλλογή εικόνων)
Συλλογή είκοσι εικόνων με θέμα τον Μωάμεθ και την απόδοση της μορφής του στην τέχνη. Στόχοι του μαθησιακού αντικειμένου είναι να έρθουν οι μαθητές σε επαφή με την εικονογραφία του προφήτη του Ισλάμ, καθώς και να εξασκηθούν στην παρατήρηση εποπτικού υλικού. Απώτεροι στόχοι είναι να προβούν οι μαθητές σε δημιουργικές συγκρίσεις μεταξύ των εικόνων, αλλά και να εμπλουτίσουν τις γνώσεις τους σχετικά με τον βίο του Μωάμεθ.
Πιο συγκεκριμένα, η συλλογή περιλαμβάνει ασιατικά έργα τέχνης, που χρονολογούνται από τον 14ο έως και τον 19ο αιώνα, μέσα από τα οποία προβάλλονται επιμέρους γεγονότα από τη ζωή του Μωάμεθ. Να σημειωθεί, επίσης, ότι για κάθε εικόνα δίνονται σύντομες πληροφορίες με μορφή επεξήγησης, καθώς και σχετικός υπερσύνδεσμος.
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ
Προτείνεται
να προβούν οι μαθητές σε δημιουργικές συγκρίσεις ανάμεσα στην
εικονογραφία του Μωάμεθ και την απόδοση των ιερών προσώπων του
Χριστιανισμού στη βυζαντινή τέχνη. Αναζητώντας, μάλιστα, τους
συμβολισμούς κάθε παράστασης, καλλιεργείται η παρατηρητικότητα και η
κριτική σκέψη.
Το μαθησιακό αντικείμενο μπορεί να αξιοποιηθεί στο πλαίσιο τόσο του
μαθήματος των Θρησκευτικών όσο και των Εικαστικών ή της Ιστορίας.
Συλλογή είκοσι εικόνων με θέμα το Κοράνιο. Στόχοι του μαθησιακού αντικειμένου είναι να έρθουν οι μαθητές σε επαφή με το ιερό βιβλίο του Ισλάμ, καθώς και να εξασκηθούν στην παρατήρηση εποπτικού υλικού. Οι εικόνες της συλλογής, μάλιστα, συμβάλλουν στην οπτικοποίηση εννοιών και συνδέονται με την καθημερινή πραγματικότητα του σύγχρονου κόσμου.
Πιο συγκεκριμένα, μέσα από τις εικόνες προβάλλονται μεμονωμένες σελίδες χειρογράφων με το Κοράνιο, σύγχρονες φωτογραφίες του ιερού βιβλίου, λεπτομέρειες από τη στάχωση και τη διακόσμησή του, καθώς και στίχοι γραμμένοι σε αραβική καλλιγραφία. Για κάθε εικόνα, επίσης, δίνονται σύντομες πληροφορίες, με σκοπό τον εμπλουτισμό των γνώσεων των μαθητών, καθώς και σχετικός υπερσύνδεσμος.
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ
Το
μαθησιακό αντικείμενο μπορεί να αξιοποιηθεί, προκειμένου να προβούν οι
μαθητές σε δημιουργικές συγκρίσεις του Κορανίου με τα ιερά βιβλία άλλων
θρησκειών.
Συλλογή είκοσι φωτογραφιών με θέμα τα ισλαμικά τεμένη. Στόχοι του μαθησιακού αντικειμένου είναι να έρθουν οι μαθητές σε επαφή με τους χώρους λατρείας του Ισλάμ, καθώς και να εξασκηθούν στην παρατήρηση φωτογραφιών. Οι εικόνες της συλλογής, μάλιστα, συμβάλλουν στην οπτικοποίηση εννοιών και συνδέονται με την καθημερινή πραγματικότητα του σύγχρονου κόσμου.
Πιο συγκεκριμένα, μέσα από τις φωτογραφίες προβάλλονται μουσουλμανικά τζαμιά από διάφορα μέρη του κόσμου, δίνεται έμφαση στα αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά τους και τονίζεται η εξάπλωση της ισλαμικής θρησκείας. Να σημειωθεί, επίσης, ότι για κάθε φωτογραφία δίνονται σύντομες πληροφορίες με μορφή επεξήγησης, καθώς και σχετικός υπερσύνδεσμος.
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ
Ο
εκπαιδευτικός μπορεί να χρησιμοποιήσει τη συλλογή των φωτογραφιών είτε
κατά την παρουσίαση των πληροφοριών για το νέο γνωστικό αντικείμενο είτε
κατά τη διάρκεια της επεξεργασίας του. Οι μαθητές μπορούν να δουλέψουν
σε ομάδες και να αντλήσουν πληροφορίες για τους ισλαμικούς ναούς, όπως
ποιο είναι το κάθε τέμενος και πού βρίσκεται. Το μαθησιακό αντικείμενο
μπορεί να αξιοποιηθεί, προκειμένου να προβούν οι μαθητές σε δημιουργικές
συγκρίσεις μεταξύ των τεμενών που βρίσκονται σε διαφορετικούς τόπους,
αλλά και με τους χώρους λατρείας άλλων θρησκειών.
Συλλογή δεκαεννέα εικόνων με θέμα την ισλαμική τέχνη. Στόχοι του μαθησιακού αντικειμένου είναι να έρθουν οι μαθητές σε επαφή με τα γνωρίσματα της τέχνης του Ισλάμ, καθώς και να εξασκηθούν στην παρατήρηση εποπτικού υλικού. Οι εικόνες της συλλογής, μάλιστα, συμβάλλουν στην οπτικοποίηση εννοιών και συνδέονται με την καθημερινή πραγματικότητα του σύγχρονου κόσμου.
Πιο συγκεκριμένα, μέσα από τις εικόνες προβάλλονται ισλαμικά τεμένη διακοσμημένα με αραβουργήματα και εφυαλωμένα πλακίδια, σκεύη από διάφορα υλικά, καλλιγραφικές συνθέσεις και πίνακες ζωγραφικής. Για κάθε εικόνα, επίσης, δίνονται σύντομες πληροφορίες, με σκοπό τον εμπλουτισμό των γνώσεων των μαθητών, καθώς και σχετικός υπερσύνδεσμος.
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ
Το
μαθησιακό αντικείμενο μπορεί να αξιοποιηθεί, προκειμένου να προβούν οι
μαθητές σε δημιουργικές συγκρίσεις για τη σχέση ανάμεσα στην τέχνη και
τα χαρακτηριστικά της ισλαμικής θρησκείας.
Τετάρτη 15 Οκτωβρίου 2025
Ο Ιωσήφ μέσα από το Κοράνιο
Απόσπασμα από το 12ο κεφάλαιο του Κορανίου, που αναφέρεται στο πρόσωπο του Γιουσούφ (Ιωσήφ). Στόχος του μαθησιακού αντικειμένου είναι να παρατηρήσουν οι μαθητές πως ο Ιωσήφ, εκτός από βιβλική μορφή της Παλαιάς Διαθήκης, θεωρείται προφήτης και στην ισλαμική θρησκεία.
Παρασκευή 20 Σεπτεμβρίου 2013
Απόσπασμα από το Κοράνι (αναφορά στο πρόσωπο του Αβραάμ και του Ιμπραήμ)
Δείτε εδώ την εισαγωγή του 14ου κεφαλαίου του Κορανίου με αναφορά στο πρόσωπο του Αβραάμ και του του Ιμπραήμ.
Από το Φωτόδεντρο
Από το Φωτόδεντρο
Απόσπασμα από το Κοράνιο (Κεφ. 12), με αναφορά στην ιστορία του Ιωσήφ .
Κάντε κλικ εδώ γα να δείτε το απόσπασμα από το Κοράνιο (Κεφ. 12), με αναφορά στην ιστορία του Ιωσήφ .
Σάββατο 23 Φεβρουαρίου 2013
Το ιερό Κοράνιο, έκδοση ιδρύματος Ι. Λάτση
Ο Ιωάννης Λάτσης ανέλαβε πρωτοβουλία το 1978 να χρηματοδοτήσει την έκδοση του «Ιερού Κορανίου»
στην Ελληνική και Αραβική Γλώσσα, σε απόδοση του Νίκου Παρασκευά. Το
1987 αποφασίστηκε η επανέκδοση του, την οποία επιμελήθηκε επιτροπή
Αράβων και Ελλήνων επιστημόνων. Χάρη στη σύγχρονη τεχνολογία, το 2009,
έγινε δυνατή η ψηφιοποίηση του.
Με ένα κλικ πάνω στην εικόνα, το Κοράνι στην οθόνη του υπολογιστή σας!!!
Παρασκευή 22 Φεβρουαρίου 2013
Η θέση της Μαρίας, της μητέρας του Ιησού, στο Ισλάμ
Ισλαμική απεικόνιση του Ιησού (Ισά) και της Μαρίας (Μαριάμ) στο «θαύμα του φοινικόδεντρου»
Η Μαρία, η μητέρα του Ιησού, είναι κεντρική μορφή στο χριστιανισμό, ιδίως την ορθοδοξία και το ρωμαιοκαθολικισμό. Λιγότερο γνωστό είναι ωστόσο πως αποτελεί μια από τις πιο προβεβλημένες μορφές του Κορανίου, του ιερού βιβλίου του Ισλάμ.
Οι ενάρετες (ή τέλειες) γυναίκες του Ισλάμ
Υπάρχουν στο Ισλάμ τέσσερις γυναίκες που αναγνωρίζονται ως εξαιρετικά ενάρετες ή «τέλειες», λόγω της ευλάβειάς τους:
η Ασίγια, η κόρη του φαραώ που υιοθέτησε και ανέθρεψε τον Μωυσή·
η Χαντίτζα, η πρώτη σύζυγος του προφήτη Μωάμεθ·
η Φάτιμα, η κόρη του προφήτη· και
η Μαριάμ (Μαρία), η μητέρα του Ιησού (Ισά στο Κοράνιο).
Από όλες αυτές τις γυναίκες όμως, μόνο μιας το όνομα αναφέρεται στο Κοράνιο: της Μαρίας (Μαριάμ στα αραβικά)
Επιπλέον η Μαρία είναι η μόνη γυναίκα που δίνει το όνομά της σε ένα ολόκληρο «σούρα» (κεφάλαιο του Κορανίου), ενώ αναφέρεται ονομαστικά και σε ένα ακόμα «σούρα», το «αλ Ιμράν» (ο οίκος του Ιμράν, όπου Ιμράν είναι ο πατέρας της Μαρίας, που στη χριστιανική παράδοση ονομάζεται Ιωακείμ).
«Μαριάμ, ουμ Ισά»
Το Ισλάμ επίσης σέβεται ιδιαίτερα τον Ιησού, που τον θεωρεί έναν από τους τέσσερις προφήτες του Ισλάμ («ισλάμ» σημαίνει υπακοή ή υποταγή, επί τω προκειμένω στο Θεό), τον τελευταίο προφήτη πριν τον Μωάμεθ, που εμφανίστηκε τον 7ο αι. και είναι και ο τελευταίος στη σειρά. Οι άλλοι δύο προφήτες του Ισλάμ είναι ο Αδάμ (Αδέμ στα αραβικά) και ο Μωυσής (Μούσα στα αραβικά).
Αν και το Ισλάμ θεωρεί πως ο Ιησούς/Ισά γεννήθηκε πράγματι από παρθένο μητέρα και δε διέθετε ανθρώπινο πατέρα, δεν του αποδίδεται θεϊκή υπόσταση, ούτε πολύ περισσότερο του αναγνωρίζεται πως είναι υιός Θεού. Παρομοίως, ούτε και η μητέρα του θεωρείται θεότητα.
Έτσι, αναγνωρίζεται μεν η παρθενία της Μαρίας την ώρα της γέννησης του Ιησού, χωρίς όμως να θεωρείται αγία, ούτε θεομήτωρ.
Στο χριστιανισμό αντιθέτως, η Μαρία αναγνωρίζεται ως «Θεοτόκος» στη σύνοδο της Εφέσου, ήδη από το 431. Στο Ισλάμ διατηρεί απλά τον τίτλο της «ουμ Ισά» («μητέρας του Ιησού») και τιμάται και λατρεύεται για τη σωματική και ψυχική της αγνότητα ως «γυναίκα της αλήθειας».
Το «ιερό βιβλίο» και η Μαρία
Η 19η σούρα, που ονομάζεται «Μαριάμ» (ή «Μέριεμ»), ξεκινά με τη γέννηση του Ιωάννη του Βαπτιστή και συνεχίζεται με την εκτενή περιγραφή της «θαυματουργικής» σύλληψης και γέννησης του Ιησού· περιλαμβάνει στη συνέχεια μια αφήγηση που δε βρίσκεται στη χριστιανική παράδοση, το «θαύμα του φοινικόδεντρου». Στην αφήγηση αυτή υπογραμμίζονται τα βασικά χαρακτηριστικά που ξεχώρισαν τη Μαρία από τις άλλες γυναίκες: η ευλάβεια, η επιείκεια, η ευσπλαχνία.
Μεταξύ της 3ης και της 19ης σουρία μπορούμε να διακρίνουμε ορισμένες αδιόρατες, αλλά αξιοσημείωτες διαφορές: η τελευταία γράφτηκε κατά τη διάρκεια των «αποκαλύψεων της Μέκκας» και δίνει έμφαση στην παρθενία της Μαρίας και την άσπιλη και θαυματουργή σύλληψη και γέννηση του Ιησού, ενώ η πρώτη γράφτηκε κατά την περίοδο διαμονής του Μωάμεθ στη Μεδίνα και επικεντρώνεται στη άρνηση της θεϊκής υπόστασης του Ιησού.
Αμφότερες όμως διακρίνονται από ένα κοινό στοιχείο, που το έχουν υπογραμμίσει όλοι οι μουσουλμάνοι θεολόγοι: τη απαράμιλλη θέρμη και την αίνεση που χαρακτηρίζει τις αναφορές του Κορανίου στον Ιησού και ιδίως στη μητέρα του, πράγμα που, όπως σημείωσε και ο Γιάροσλαβ Πέλικαν (Jaroslav Pelikan), αναγορεύει τη μορφή της Μαρίας σε πραγματική «γεφυροποιό» μεταξύ των δύο πολιτισμών.
Πηγή/Αναδημοσίευση: http://www.roumlouki.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=838&Itemid=45
Η Μαρία, η μητέρα του Ιησού, είναι κεντρική μορφή στο χριστιανισμό, ιδίως την ορθοδοξία και το ρωμαιοκαθολικισμό. Λιγότερο γνωστό είναι ωστόσο πως αποτελεί μια από τις πιο προβεβλημένες μορφές του Κορανίου, του ιερού βιβλίου του Ισλάμ.
Οι ενάρετες (ή τέλειες) γυναίκες του Ισλάμ
Υπάρχουν στο Ισλάμ τέσσερις γυναίκες που αναγνωρίζονται ως εξαιρετικά ενάρετες ή «τέλειες», λόγω της ευλάβειάς τους:
η Ασίγια, η κόρη του φαραώ που υιοθέτησε και ανέθρεψε τον Μωυσή·
η Χαντίτζα, η πρώτη σύζυγος του προφήτη Μωάμεθ·
η Φάτιμα, η κόρη του προφήτη· και
η Μαριάμ (Μαρία), η μητέρα του Ιησού (Ισά στο Κοράνιο).
Από όλες αυτές τις γυναίκες όμως, μόνο μιας το όνομα αναφέρεται στο Κοράνιο: της Μαρίας (Μαριάμ στα αραβικά)
Επιπλέον η Μαρία είναι η μόνη γυναίκα που δίνει το όνομά της σε ένα ολόκληρο «σούρα» (κεφάλαιο του Κορανίου), ενώ αναφέρεται ονομαστικά και σε ένα ακόμα «σούρα», το «αλ Ιμράν» (ο οίκος του Ιμράν, όπου Ιμράν είναι ο πατέρας της Μαρίας, που στη χριστιανική παράδοση ονομάζεται Ιωακείμ).
«Μαριάμ, ουμ Ισά»
Το Ισλάμ επίσης σέβεται ιδιαίτερα τον Ιησού, που τον θεωρεί έναν από τους τέσσερις προφήτες του Ισλάμ («ισλάμ» σημαίνει υπακοή ή υποταγή, επί τω προκειμένω στο Θεό), τον τελευταίο προφήτη πριν τον Μωάμεθ, που εμφανίστηκε τον 7ο αι. και είναι και ο τελευταίος στη σειρά. Οι άλλοι δύο προφήτες του Ισλάμ είναι ο Αδάμ (Αδέμ στα αραβικά) και ο Μωυσής (Μούσα στα αραβικά).
Αν και το Ισλάμ θεωρεί πως ο Ιησούς/Ισά γεννήθηκε πράγματι από παρθένο μητέρα και δε διέθετε ανθρώπινο πατέρα, δεν του αποδίδεται θεϊκή υπόσταση, ούτε πολύ περισσότερο του αναγνωρίζεται πως είναι υιός Θεού. Παρομοίως, ούτε και η μητέρα του θεωρείται θεότητα.
Έτσι, αναγνωρίζεται μεν η παρθενία της Μαρίας την ώρα της γέννησης του Ιησού, χωρίς όμως να θεωρείται αγία, ούτε θεομήτωρ.
Στο χριστιανισμό αντιθέτως, η Μαρία αναγνωρίζεται ως «Θεοτόκος» στη σύνοδο της Εφέσου, ήδη από το 431. Στο Ισλάμ διατηρεί απλά τον τίτλο της «ουμ Ισά» («μητέρας του Ιησού») και τιμάται και λατρεύεται για τη σωματική και ψυχική της αγνότητα ως «γυναίκα της αλήθειας».
Το «ιερό βιβλίο» και η Μαρία
Η 19η σούρα, που ονομάζεται «Μαριάμ» (ή «Μέριεμ»), ξεκινά με τη γέννηση του Ιωάννη του Βαπτιστή και συνεχίζεται με την εκτενή περιγραφή της «θαυματουργικής» σύλληψης και γέννησης του Ιησού· περιλαμβάνει στη συνέχεια μια αφήγηση που δε βρίσκεται στη χριστιανική παράδοση, το «θαύμα του φοινικόδεντρου». Στην αφήγηση αυτή υπογραμμίζονται τα βασικά χαρακτηριστικά που ξεχώρισαν τη Μαρία από τις άλλες γυναίκες: η ευλάβεια, η επιείκεια, η ευσπλαχνία.
Μεταξύ της 3ης και της 19ης σουρία μπορούμε να διακρίνουμε ορισμένες αδιόρατες, αλλά αξιοσημείωτες διαφορές: η τελευταία γράφτηκε κατά τη διάρκεια των «αποκαλύψεων της Μέκκας» και δίνει έμφαση στην παρθενία της Μαρίας και την άσπιλη και θαυματουργή σύλληψη και γέννηση του Ιησού, ενώ η πρώτη γράφτηκε κατά την περίοδο διαμονής του Μωάμεθ στη Μεδίνα και επικεντρώνεται στη άρνηση της θεϊκής υπόστασης του Ιησού.
Αμφότερες όμως διακρίνονται από ένα κοινό στοιχείο, που το έχουν υπογραμμίσει όλοι οι μουσουλμάνοι θεολόγοι: τη απαράμιλλη θέρμη και την αίνεση που χαρακτηρίζει τις αναφορές του Κορανίου στον Ιησού και ιδίως στη μητέρα του, πράγμα που, όπως σημείωσε και ο Γιάροσλαβ Πέλικαν (Jaroslav Pelikan), αναγορεύει τη μορφή της Μαρίας σε πραγματική «γεφυροποιό» μεταξύ των δύο πολιτισμών.
Πηγή/Αναδημοσίευση: http://www.roumlouki.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=838&Itemid=45
Η Παρθένος Μαρία στο Κοράνι
Η παρθένος Μαρία στη χουρμαδιά
«Πώς θα έχω γιο, εφ᾽ όσον κανένα ανθρώπινο πλάσμα δεν μ᾽ έχει αγγίξει;», αναρωτιέται η παρθένος Μαρία στην αφήγηση του Κορανίου. Ενώ στο ιερό βιβλίο του Ισλάμ οι άγγελοι λένε στη Μαρία: «Ω Μαριάμ: ο ΑΛΛΑΧ σου αναγγέλλει ευχάριστα νέα μ᾽ έαν Λόγο Του, το όνομά του θα είναι Μεσσίας Ιησούς το παιδί της Μαριάμ, θα τύχει δε μεγάλης τιμής σε αυτό τον κόσμο και στο μελλοντικό» (Κοράνι, 3.45). Στην εικόνα ο Ευαγγελισμός της Μαρίας από μουσουλμανικό χειρόγραφο.
Είχε τοποθετήσει ένα προπέτασμα (για να προφυλάξει τον εαυτόν της) απ᾽ αυτούς. Τότε στείλαμε σ᾽ αυτήν το πνεύμα μας (έναν άγγελο) που παρουσιάστηκε μπροστά της -σαν ένα τέλειο ανθρώπινο πλάσμα.Κοράνιο, Το Στάδιο «Μάριαμ», 19.17-26 (Από την έκδοση της Μαριάννας Λάτση με ερμηνεία επιτροπής Αράβων Ελληνιστών, 1987)
Εκείνη είπε: «Αναζητώ καταφύγιο, από σένα, στον οικτίρμονα (ΑΛΛΑΧ) αν (Τον) φοβάσαι (μη με πλησιάζεις)».
Εκείνος είπε: «Είμαι μόνο ένας απεσταλμένος από τον Κύριό σου, (να χαρίσω) σε σένα
ένα άγιο υιό».
Εκείνη είπε: «Πώς θα έχω γιο, εφ᾽ όσον κανένα ανθρώπινο πλάσμα δεν μ᾽ έχει αγγίξει, κι ούτε είμαι ακόλαστη;»
Εκείνος είπε: «Έτσι (θα γίνει), είπε ο Κύριός σου, αυτό για Μένα είναι εύκολο. Και (επιθυμία Μας είναι) να τον προσδιορίσουμε σαν ένα Θεϊκό Σημείο για τους ανθρώπους
και Έλεος από Μάς.Είναι μια υπόθεση που (έτσι) έχει θεσπιστεί.»
Έτσι τον σήκωσε (στη κοιλιά της) -συνέλαβε- και αποσύρθηκε μαζί του σ᾽ ένα απόμακρο μέρος.
Και την οδήγησαν οι πόνοι του τοκετού στον κορμό μιας χουρμαδιάς, και είπε (μέσα στην αγωνία της): «Αλλοίμονό μου! Μακάρι να πέθαινα πριν απ᾽ αυτό και να ήμουν ένα πράγμα
ξεχασμένο κι αόρατο»!
Αλλά (μια φωνή) την κάλεσε από κάτω της (απ᾽ την χουρμαδιά):
«Μην λυπάσαι! γιατί ο Κύριός σου έχει προβλέψει ένα ποταμάκι κάτω από σένα».
«Και κούνησε -προς τη μεριά σου- τον κορμό της χουρμαδιάς, και θα πέσουν πάνω σου
φρέσκοι – ώριμοι χουρμάδες».
«Κι έτσι τρώγε και πίνε και δρόσισε το μάτι (σου να ησυχάσεις)
Κι αν δεις κανένα ανθρώπινο πλάσμα (και σε ρωτάει) να του πεις. -Έχω, πραγματικά,
υποσχεθεί νηστεία στο Φιλεύσπλαχνο (ΑΛΛΑΧ), κι έτσι αυτή τη μέρα δεν θα μιλήσω
με κανέναν άνθρωπο».
Πηγή/Αναδημοσίευση: http://ardalion.wordpress.com/2010/08/16/maria-2/
Πέμπτη 20 Σεπτεμβρίου 2012
Κι όμως, το Κοράνι δεν απαγορεύει την απεικόνιση του Μωάμεθ
Πώς προέκυψε η πεποίθηση για την «αμαρτία»
Μπορεί να ακουστεί παράδοξο από όσους δεν γνωρίζουν σε βάθος τα δογματικά ζητήματα της μουσουλμανικής πίστης, όμως πουθενά στο Κοράνι δεν απαγορεύεται ρητά η απεικόνιση του Μωάμεθ. Μάλιστα παλαιότερα, τουλάχιστον από τον 13ο μ.Χ. αιώνα, υπήρχαν αρκετά θρησκευτικά χειρόγραφα με ζωγραφιές του προφήτη, ώστε να είναι πιο εύληπτη η μετάδοση της θρησκείας του Αλλάχ.
«Στην πραγματικότητα το Κοράνι αναφέρει απλώς ότι οι τρεις μεγάλες μονοθεϊστικές θρησκείες, που είναι το ισλάμ, ο ιουδαϊσμός και ο χριστιανισμός, έχουν ως κοινό γνώρισμα την αποδοχή του ενός και μοναδικού Θεού και την απαγόρευση της απεικόνισής του» τονίζει μιλώντας στον γαλλικό Τύπο ο Αλγερινός ισλαμολόγος και φιλόσοφος Μαλέκ Τσεμπέλ, συγγραφέας του βιβλίου «Μανιφέστο για ένα Ισλάμ των Φώτων» («Manifeste pour un islam des Lumières»).
Τότε όμως, πώς προέκυψε η πεποίθηση ότι η απεικόνιση του προφήτη απαγορεύεται δια ροπάλου ; Η απάντηση είναι ότι προέκυψε από τα «χαντίθ», δηλαδή τις γραπτές συλλογές «με τον λόγο και τις πράξεις του προφήτη ή την έγκρισή του για ό,τι ειπώθηκε ή τελέστηκε ενώπιόν του». Γενεές ιεροσπουδαστών συγκρότησαν τουλάχιστον έξι μεγάλες τέτοιες γραπτές συλλογές οι οποίες έρχονται αμέσως δεύτερες σε σημασία για την μουσουλμανική πίστη μετά από το ίδιο το Κοράνι.
«Οι άγγελοι δεν θα μπουν σε σπίτι που έχει σκύλο, ούτε σε σπίτι που έχει εικόνες» παραδίδεται σε ένα χαντίθ του 9ου μ.Χ. αιώνα. Αν και οι «εικόνες» είναι όρος γενικός, πολλοί ερμηνευτές των χαντίθ ισχυρίστηκαν ότι υπονοείται η απεικόνιση του προφήτη «για να αποφευχθεί ο κίνδυνος της ειδωλολατρείας, ενός από τα χειρότερα αμαρτήματα στο ισλάμ όσο και στον ιουδαϊσμό και τον χριστιανισμό», λέει ο Τσεμπέλ. Και τονίζει: «Παρόλο που το ισλάμ είναι μια αφηρημένη θρησκεία, έπρεπε να επινοήσει ένα σύστημα για να παρουσιάζει τον προφήτη. Γιαυτό επέλεξε την καλλιγραφία, φαινόμενο που αναπτύχθηκε στα τεμένη. Ετσι τόσο ο Αλάχ, ο Θεός του Αβραάμ, όσο και ο προφήτης Μωάμεθ βρήκαν την απεικόνισή τους σε ένα σύστημα γραφής. Είναι το αντίστοιχο των εικόνων του Ιησού στις χριστιανικές εκκλησίες».
Πολλά χαντίθ αναφέρουν ότι «την Ημέρα της Τελικής Κρίσεως όσοι έχουν στη ζωή τους ζωγραφίσει ανθρώπους ή ζώα θα εξαναγκαστούν να τους εμφυσήσουν ζωή». Ο προφήτης ήταν, φυσικά, άνθρωπος και στη βάση τέτοιων κειμένων αναπτύχθηκε ανά τους αιώνες η αντίληψη ότι συνιστά αμαρτία η απεικόνιση της μορφής του.
Είναι όμως και ζήτημα ενίσχυσης της «διαφορετικής» θρησκευτικής ταυτότητας του ισλάμ. Πολλοί ειδικοί εκτιμούν ότι η απαγόρευση επιβλήθηκε στον μουσουλμανικό κόσμο ως αντίβαρο στις εικαστικές τέχνες, θρησκευτικές και κοσμικές, που αναπτύχθηκαν πολύ στις χριστιανικές κοινωνίες της Δύσης.
Αναδημοσίευση:http://e-theologia.blogspot.gr
Τετάρτη 22 Φεβρουαρίου 2012
Το Ισλάμ
Είναι η θρησκεία της υποταγής στο θέλημα του θεού, όπως αυτό αποκαλύφθηκε στον προφήτη του Μωάμεθ.Το θέλημα αυτό στο Ισλάμ διαμορφώνει όλες τις όψεις της ζωής.
Οι πιστοί του Ισλάμ είναι "εκείνοι που παραδίδονται ολοκληρωτικά στη βούληση του Αλλάχ"
( "Αλλάχ" στα αραβικά σημαίνει Θεός).
Οι μουσουλμάνοι θεωρούν ότι σ΄αυτούς δόθηκε η τελική αποκάλυψη του Θεού. Ιδρυστής του ισλαμισμού είναι ο Προφήτης Μωάμεθ, ο οποίος γεννήθηκε στη Μέκκα της Αραβίας το 570μ.Χ. περίπου.
Όταν ήταν σαράντα ετών του αποκαλύφθηκε η κλίση στο προφητικό έργο: να διδάξει το μήνυμα για τον έναν αληθινό Θεό. Στην αρχή συνάντησε μεγάλη αντίδραση.Έτσι το 622 εγκατέλειψε τη Μέκκα, μαζί με τους πιστούς του αναχωρόντας για τη γειτονική πόλη Μεδίνα. Το 630 είχε ήδη συγκροτήσει μια δυνατή και θρησκευτική κοινότητα κι έτσι μπόρεσε να ξαναγυρίσει θριαμβευτικά στη Μέκκα.
Βασικές διδασκαλίες του Κορανίου
- Ένας είναι ο Θεός (Αλλάχ). Ο Μωάμεθ είναι ο τελευταίος και μεγαλύτερος προφήτης. Προηγήθηκαν κι άλλοι μικρότεροι.
- Υπάρχουν άγγελοι και διάβολος (Ιμπλίς)
- Το κισμέτ καθορίζει τη ζωή και τις πράξεις του ανθρώπου.
- Υπάρχει τελική κρίση και ανταπόδοση(παράδεισος-κόλαση).
Η Καάμπα στη Μέκκα
Το μεγάλο Τέμενος στη Μέκκα είναι χτισμένο γύρω από την Καάμπα. Μέσα στην Καάμπα βρίσκεται η Μαύρη Πέτρα για την οποία πιστεύουν ότι έπεσε από τον ουρανό ως σημείο της πρώτης διαθήκης μεταξύ Θεού και ανθρώπων.
Κάθε μουσουλμάνος που είναι υγιής, δεν έχει χρέη και μπορεί να καλύψει τα έξοδα του ταξιδιού υποχρεούται να πάει στη Μέκκα τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του
Εκεί θα επισκεφτεί την Καάμπα και άλλους ιερούς τόπους.
Εκεί θα επισκεφτεί την Καάμπα και άλλους ιερούς τόπους.
Το προσκύνημα είναι ένας από τους "πέντε στύλους" (καθήκοντα ) του Ισλάμ.
Οι άλλοι είναι
α) Η ομολογία πίστης ( Δεν υπάρχει άλλος Θεός παρά μόνο ο Αλλάχ και ο Μωάμεθ είναι ο προφήτης του.)
β) Η προσευχή
Οι μουσουλμάνοι προσεύχονται πέντε φορές την ημέρα με το πρόσωπο στραμμένο στη Μέκκα: το πρωί, το μεσημέρι, το απόγευμα, μετά τη δύση του ήλιου και πριν από το βραδινό ύπνο. Στο τζαμί υπάρχει μια εσοχή στον τοίχο, το μιράμπ, που βλέπει προς τη Μέκκα, για να δείχνει στους πιστούς την κατεύθυνση προς την οποία πρέπει να είναι στραμμένοι όταν προσεύχονται.γ) η νηστεία το μήνα του Ραμαντανιού
δ) η ελεημοσύνη
Το Τέμενος του Ομάρ
Το επιβλητικό Τέμενος του Ομάρ ή Τρούλος του Βράχου βρίσκεται στην Ιερουσαλήμ.
Μετά το Μεγάλο Τεμενος στη Μέκκα και τον τάφο του Προφήτη στη μεδίνα είναι ο τρίτος κατά σειρά ιερότερος τόπος του Ισλάμ.
Οι μουσουλμάνοι πιστεύουν ότι το Κοράνι είναι ο αλάθητος Λόγος του Θεού , όπου εξηγείται το θέλημά του για την ανθρωπότητα.Αποκαλύφθηκε με θαυμαστό τρόπο στον Μωάμεθ, τον αγγελιαφόρο του Θεού, όταν του δόθηκε η εντολή να "διαβάσει" ή να "απομνημονεύσει και να απαγγείλει" τις λέξεις που του υπαγόρευσε ο αρχάγγελος Γαβριήλ.
Αποτελείται από 114 κεφάλαια «Σούρες»
Οι Μουσουλμάνοι χωρίζονται σε Σηίτες και Σουνίτες.
Οι Σουνίτες δεν θεωρούν ότι ο θρησκευτικός τους ηγέτης πρέπει να κατάγεται από το Μωάμεθ. Δίνουν έμφαση στο Κοράνι και στην ομοφωνία της κοινότητας.
Οι Σηίτες πιστεύουν στην κληρονομική διαδοχή του θρησκευτικού ηγέτη (ιμάμη). Θεωρείται αλάθητος, πηγή αποφάσεων, αυθεντικός ερμηνευτής του Κορανίου που μεταβιβάζει στους διαδόχους του τα μυστικά.
Ο μυστικισμός στο Ισλάμ
Αναπτύχθηκε από τον 8ο μ.Χ. αιώνα από επίδραση του Χριστιανικού ασκητισμού και του νεοπλατωνισμού. Σκοπός του η ένωση με το θεό, με την εκμηδένιση του εγώ.
Ο φόβος μεταβάλλεται σε θείο έρωτα κι επιδιώκεται η θέα του Θεού.
Ονομάζεται Σουφισμός.
Αναπτύχθηκαν διάφορα τάγματα όπως οι δερβίσηδες
Επιμέλεια: Αθανασίου Ελένη
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)












