Η οικολογική κρίση

Ανακάλυψα στο ίντερνετ ένα κατηχητικό βοήθημα της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών το οποίο έχει επιμεληθεί ο Πρωτ. Θεμιστοκλής Μουρτζανός με θέμα : 

Σύγχρονα τραγούδια: αφορμή συζήτησης με τους νέους μας
(συνέχεια)

 

Θέμα 17: Η οικολογική κρίση

Στοχοθεσία: Α. Η Εκκλησία πιστεύει ότι κύρια αιτία του οικολογικού προβλήματος είναι η αμαρτία, η αποξένωση του ανθρώπου από τον Θεό, τον συνάνθρωπο, τον κόσμο και η έλλειψη ευχαριστιακής διάθεσης, δηλαδή δοξολογίας του Θεού για ό,τι όμορφο μας έχει προσφέρει, τον κόσμο και τη ζωή

Β. Η Εκκλησία δεν αρνείται την ευαισθητοποίηση για το περιβάλλον. Θεωρεί όμως ότι αν δεν αλλάξουμε στάση ζωής, τότε ό,τι κι αν κάνουμε θα είναι ημιτελές

I ‘m calling earth

(Μουσική, στίχοι, τραγούδι  Χ. & Πάνος Κατσιμίχας, από τον δίσκο Της αγάπης μαχαιριά)

Είδα ένα όνειρο, όνειρο κι αυτό… Άκουγα κάτι παράξενα τραγούδια

Σε γκρίζες παραλίες ανάβανε ηλεκτρικά λουλούδια

κι ένας άνεμος ζεστός με τύλιγε , θυμάμαι…

Λουλούδια που ‘ παιρναν τις λάμψεις τους από τα πλοία των απάνω ωκεανών

Θάλασσας, θάλασσες βουβές. Μέσα στην ερημιά,

Μέσα στην ερημιά, μέσα στη μοναξιά του τίποτα

Περαστικοί μετεωρίτες διασταυρώνουνε τροχιές

Με θαλαμίσκους του ’60, με πεθαμένους αστροναύτες

Με θαλαμίσκους του ’60 ξεχασμένους

Το S.O.S. ακόμα αναμμένο.

Do you read me? Do you read me? Do you read me down there?

I ‘m calling earth!

Ερμηνευτικά σχόλια

Είδα ένα όνειρο: Το τραγούδι είναι από τα πιο δυνατά των αδερφών Κατσιμίχα, μολονότι δεν έχει ακουστεί πολύ. Μας μιλά για την αποξένωση και την εγκατάλειψη της φύσης, όπως επίσης και την καταστροφή της, αλλά και, ταυτόχρονα, για το πόσο εκτός κόσμου ζει ο άνθρωπος όταν δεν αγαπά τη φύση και το περιβάλλον, είναι ένα τραγούδι οικολογικής αφύπνισης, που μας βοηθά να συζητήσουμε για το οικολογικό πρόβλημα. Αφορμή ένα όνειρο παράξενο, συνηθισμένη μέθοδος για να μιλήσει κάποιος γι’  αυτό που πρόκειται να συμβεί.

Σε γκρίζες παραλίες ανάβανε ηλεκτρικά λουλούδια: Ο άνθρωπος έχει φτάσει στο σημείο να καταστρέφει τον κόσμο σήμερα. Γκρίζες είναι οι παραλίες από το γεγονός ότι δεν κυριαρχεί το φως που δίνει ο ήλιος, η ομορφιά της φύσης, αλλά το νέφος, η μόλυνση, η ρύπανση. Ηλεκτρικά λουλούδια είναι η κυριαρχία των κάθε λογής κτισμάτων, που βρίσκουμε σήμερα παντού, αυθαίρετα, πολυκατοικίες, καταστροφή των δασών και χτίσιμο παράνομων εξοχικών σπιτιών, μεγάλων ή μικρών νυχτερινών κέντρων διασκέδασης, ό,τι είναι αφύσικο και έξω από τη λογική της φύσης…

Κι ένας άνεμος ζεστός: ο άνεμος και η ατμόσφαιρα δε δροσίζουν πια, αλλά κυριαρχεί ο καύσωνας και η υπερβολική ζέστη του θερμοκηπίου που περιτριγυρίζει τη γη (καταστροφή του όζοντος, άνοδος της θερμοκρασίας, λιώσιμο των παγετώνων κ. ο. κ.)

Από τα πλοία των απάνω ωκεανών: Το πέταγμα του αεροπλάνου φωτίζει την περιοχή, γεμίζοντάς την θόρυβο και αλλοτριώνοντας το φυσικό περιβάλλον για μια ακόμη φορά!

Θάλασσες βουβές…μέσα στη μοναξιά του τίποτα: Απουσιάζει για την ώρα ο ανθρώπινος παράγοντας, σ’  ένα φυσικό περιβάλλον όπου τα πάντα έχουν αλλοτριωθεί από την επέμβαση του ανθρώπου με τρόπο ξένο σε σχέση με  την αισθητική της φύσης, αλλά και την ομορφιά της, υπάρχει μια απέραντη μοναξιά…

Περαστικοί μετεωρίτες…αναμμένο: Τα ναυάγια της ανθρώπινης προόδου μολύνουν ακόμα περισσότερο το περιβάλλον. Ο άνθρωπος διαλύει τη γη και ξεχνά τον ουρανό, ακριβώς διότι έχει πάψει ν’  αγαπά τη φύση, έχει πάψει να αγαπά γνήσια και αληθινά τη ζωή, το νόνο που απομένει είναι ένα SOS ζωής, ο άνθρωπος να ξαναβρεί την επαφή του με τη γη, την επαφή με τη ζωή, κι αυτό δεν μπορεί να γίνει παρεκτός αν στρέψει γνήσια και αληθινά το πρόσωπό του προς τον ουρανό!

Συμπεράσματα- Ερωτήσεις

1. Η Εκκλησία πιστεύει ότι το οικολογικό πρόβλημα είναι καρπός της αλλοτρίωσης του ανθρώπου από το Θεό, τον συνάνθρωπο και το περιβάλλον. Επειδή δεν αγαπούμε το Θεό, δεν αγαπούμε και τα δημιουργήματά Του, που είναι ο άνθρωπος και η φύση. Αιτία της οικολογικής κρίσης είναι ο ανθρώπινος εγωισμός που χρησιμοποιεί τη φύση για να εκπληρώσει τα συμφέροντά του. Επομένως, δεν μπορούμε να μιλούμε για αντιμετώπιση του οικολογικού προβλήματος, αν δεν ξαναδούμε γενναία τη σχέση μας με τον εαυτό μας, το Θεό, τον συνάνθρωπο, αν δεν υπερβούμε τον εγωισμό μας.

2. Η Εκκλησία δεν αρνείται τις οικολογικές πρωτοβουλίες. Τις θεωρεί όμως αποσπασματικές. Είναι χρήσιμες γιατί καλλιεργούν μια στάση ζωής με σεβασμό απέναντι στη φύση, αλλά δεν μπορούν να επιλύσουν το πρόβλημα, το οποίο έγκειται στη δομή του κόσμου μας. Χρειάζεται να αλλάξει όλος ο τρόπος σκέψης μας και αντιμετώπισης της ζωής, της οικονομίας, της φύσης, για να αλλάξει η στάση μας έναντι της φύσης. Αυτό σημαίνει «μετάνοια», όπερ δύσκολο.

3. Η Εκκλησία θεωρεί ότι ο άνθρωπος που ζει την πίστη αγκαλιάζει την κτίση. Την αγαπά και τη φροντίζει ως δημιουργία του Θεού. Η Εκκλησία μιλά για την ευχαριστιακή χρήση του κόσμου στο «Τα Σα εκ των σων» της λειτουργίας, όπου ο ιερέας προσφέρει το ψωμί και το κρασί για να μεταβληθούν σε Σώμα και Αίμα Χριστού, προσφέρει τα δώρα του Θεού (τα δικά σου, το ψωμί και το κρασί τα οποία ανήκουν στα δημιουργήματα του Θεού, «εκ των σων») ολοκληρωτικά και ευχαριστώντας Τον για ό,τι μας χαρίζει («κατά πάντα και δια πάντα»). Η Εκκλησία βλέπει το περιβάλλον ως αφορμή δοξολογίας του Θεού και δεν μπορεί παρά να σταθεί με αγάπη προς αυτό.

4. Ποιες είναι οι αιτίες του οικολογικού προβλήματος στην εποχή μας; Ποια σχέση έχει με την κυριαρχία των συμφερόντων στη ζωή του ανθρώπου;

5. Πώς κρίνετε τα κινήματα προστασίας του περιβάλλοντος, την Green peace, τις  άλλες περιβαλλοντικές ομάδες, την περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση; Λύνουν τελικά το πρόβλημα;

6. Είναι δύσκολο να αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο ο άνθρωπος βλέπει τη ζωή και να υπερβούμε τα συμφέροντά μας. Μπορούμε να προσπαθήσουμε ενεργά ή μάλλον τα αποτελέσματα είναι προδιαγεγραμμένα;

Βοηθητικά κείμενα

«Οι εφτά άγγελοι που κρατούσαν τις εφτά σάλπιγγες ετοιμάστηκαν να σαλπίσουν. Σάλπισε ο πρώτος κι ήρθε χαλάζι και φωτιά ανακατωμένα με αίμα και ρίχτηκαν πάνω στη γη. Και κατακάηκε το ένα τρίτο της γης και το ένα τρίτο των δέντρων και κάθε χλωρό χορτάρι.

Σάλπισε κι ο δεύτερος άγγελος. Και κάτι σαν μεγάλο βουνό που καιγόταν ρίχτηκε στη θάλασσα. Το ένα τρίτο της θάλασσας έγινε αίμα, το ένα τρίτο από τα ζωντανά πλάσματα που είναι στη θάλασσα πέθανε και καταστράφηκε το ένα τρίτο από τα πλοία.

Σάλπισε κι ο τρίτος άγγελος. Κι έπεσε από τον ουρανό ένα μεγάλο αστέρι που καιγόταν σαν λαμπάδα. Έπεσε στο ένα τρίτο από τα ποτάμια και τις πηγές. Το όνομα του αστεριού  ήταν Αψιθιά, και πίκρισε το ένα τρίτο των νερών και πολλοί άνθρωποι πέθαναν γιατί το νερό έγινε φαρμάκι…

Σάλπισε κι ο πέμπτος άγγελος κι είδα ένα αστέρι να πέφτει από τον ουρανό στη γη. Του δόθηκε το κλειδί του πηγαδιού που οδηγεί στην άβυσσο. Το αστέρι άνοιξε το πηγάδι της αβύσσου απ’ όπου βγήκε καπνός, σαν τον καπνό που βγάζει ένα αναμμένο καμίνι. Ο ήλιος και η ατμόσφαιρα σκοτείνιασαν από τον καπνό του πηγαδιού, απ’ τον οποίο βγήκαν ακρίδες πάνω στη γη. Σ’ αυτές δόθηκε η εντολή να μην πειράξουν το χορτάρι της γης, αλλά τους ανθρώπους που ζούσαν μακριά από το Θεό. Οι ακρίδες έμοιαζαν στην εμφάνιση με άλογα έτοιμα για πόλεμο. Πάνω στα κεφάλια τους είχε κάτι σαν στεφάνια που έμοιαζαν χρυσά και τα πρόσωπά τους ήταν σαν πρόσωπα ανθρώπων. Είχαν θώρακες που έμοιαζαν με σιδερένιους και το πλατάγισμα των φτερών τους έμοιαζε με θόρυβο πολλών αρμάτων που πηγαίνουν στη μάχη. Είχαν ουρές σαν των σκορπιών και κεντριά. Στις ουρές τους βρισκόταν η δύναμή τους».

(Αποκάλυψη του Ιωάννη, κεφ. 8, στίχοι 6-13)

«Ο μοναχός ζει συμφιλιωμένος με την κτίσι, αντιμετωπίζοντάς την ευχαριστιακά καί λειτουργικά, διότι γνωρίζει ότι είναι έργο Θεού καί γι' αυτόν υπάρχει όχι δια να την υποτάσσει αλλά δια να την αναφέρει στο Θεό! Χαρακτηριστικόν είναι το παράδειγμα του Αγίου Σιλουανού του Αθωνίτου, ο οποίος εβίωνε και δίδασκε ότι "το Πνεύμα του Θεού διδάσκει τη συμπόνοια για όλη την κτίση, ώστε να μην κόβουμε ούτε τα φύλλα του δένδρου χωρίς ανάγκη". Και έλεγε χαρακτηριστικά: Νά, ένα πράσινο φύλλο πάνω στο δέντρο, και συ το έκοψες χωρίς ανάγκη. Αν και δεν είναι αμαρτία, πώς να το πω, προκαλεί οίκτο. Η καρδιά που έμαθε ν' αγαπά, λυπάται όλη τήν κτίση". (Αρχιμ. Σωφρονίου Σαχάρωφ, Ο Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης)

Πηγή

                     

Η φύση κι εγώ (Video)

Για πολλούς, η προστασία του περιβάλλοντος είναι πρωτίστως ζήτημα ηθικής. Για άλλους, η προστασία του είναι μία καθαρά διαχειριστική ανάγκη που στοχεύει στη διατήρηση των προς εκμετάλλευση φυσικών πόρων. Όποια άποψη και αν ασπαστεί κανείς, η πραγματικότητα είναι πως το περιβάλλον, σαν άθροισμα των φυσικών πόρων, ως λειτουργικό σύνολο και πηγή μη-οικονομικών υπηρεσιών προς τους ανθρώπους, στηρίζει την οικονομική ανάπτυξη και δραστηριότητα. Η προστασία και ορθολογική διαχείρισή του, αποτελεί αναγκαία και ικανή συνθήκη για τη διατήρηση της ευημερίας και της οικονομικής ανάπτυξης.
Το παρακάτω βίτεο πρόκειται για μια μη εμπορική, μη διαφημιστική προσπάθεια από τους http://www.sanctuaryasia.com/ και https://www.facebook.com/sanctuaryasi …, για να δοθεί έμφαση στο γεγονός ότι οι ηγέτες του κόσμου, οι ανεύθυνες εταιρείες και οι ανόητοι «καταναλωτές» αποτελούν το συνδυασμό που μπορεί να καταστρέψει τη ζωή πάνω στη γη. Είναι αφιερωμένο σε όλους εκείνους που έπεσαν μαχόμενοι για τον πλανήτη και σε εκείνουν οι οποίοι δίνουν μάχη σήμερα για το σκοπό αυτό.
Η μόνη πολιτικά ορθή ερώτηση που οφείλουμε να θέσουμε σοβαρά και να απαντήσουμε με ειλικρίνεια είναι αν μπορεί η κοινωνία και η οικονομία να αντέξει το μακροπρόθεσμο κόστος της μη προστασίας της βιοποικιλότητας και των οικοσυστημάτων. Όπως πλέον προβλέπει το σύνολο σχεδόν της αμερόληπτης επιστημονικής κοινότητας, στο εγγύς μέλλον οι οικονομικές επιπτώσεις της περιβαλλοντικής υποβάθμισης θα είναι καταστροφικές.
Παρακολούθησε το βίντεο, σκέψου και νιώσε.

                            
Πηγή
Αναδημοσίευση:http://albanaki.blogspot.gr/2013/09/blog-post_6838.html

Περιβάλλον και θεολογία (2ο Γυμνάσιο Χαλκίδας)

περιβάλλον και θεολογία from Informatics 2

Ορθοδοξία και Οικολογία

Το φυσικό περιβάλλον αντιμετωπίζεται με θαυμασμό για το κάλλος και τη νομοτέλειά του, αλλά και με αίσθημα σεβασμού του ως πλάσης του Θεού.

Συμβουλές όπως “αλλάξτε τις λάμπες σας με οικονομικούς λαμπτήρες φθορισμού” ή “χρησιμοποιείτε το κλιματιστικό σας στους 27 βαθμούς” ακούγονται παντού.  Το ερώτημα είναι αν φτάνουν αυτές οι μικροαλλαγές για να σταματήσουμε την επιβάρυνση του περιβάλλοντος και να του επιτρέψουμε να ξαναβρεί τις ισορροπίες του. Μάλλον όχι. 
 .

Η Ορθόδοξη θεολογία εξετάζει εκτενώς τον άνθρωπο
και τη φύση ως δημιουργήματα του Θεού.

Ευτυχώς, έχουν υπάρξει και πιο σοβαρές φωνές, που πρότειναν τη ριζική περικοπή της κατανάλωσης για την ανάλογη μείωση της οικολογικής επιβάρυνσης του πλανήτη μας.  Στην κατεύθυνση της ευαισθητοποίησης έχει εργαστεί και η Ορθόδοξη Εκκλησία ήδη από το 1988. Αλλά τι διαφορετικό έχει να προσφέρει η πρόταση της Εκκλησίας; Η στάση των Χριστιανών Ως κοινωνικά και οικονομικά υποκείμενα, οι Χριστιανοί δε μένουν απαθείς απέναντι στην οικολογική καταστροφή. Άλλοτε συντελούν ενεργά σε αυτήν και άλλοτε εργάζονται για την αποτροπή της.   Οι προτεστάντες θεολόγοι ήταν αυτοί που θεμελίωσαν θεωρητικά το δικαίωμα του ανθρώπου να βιάζει τη φύση στα πλαίσια των οικονομικών του δραστηριοτήτων, παρερμηνεύοντας την εντολή του Θεού προς τους πρωτοπλάστους: “αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε καὶ πληρώσατε τὴν γῆν καὶ κατακυριεύσατε αὐτῆς” (Γέν. α’ 28).  Η διαπίστωση αυτή, είναι γενικώς αποδεκτή στο δυτικό κόσμο, γι’ αυτό και οι απανταχού της γης νεοπαγανιστές στηρίζουν τον προσηλυτισμό τους στις “οικολογικές μας ευαισθησίες” και καταφέρονται κατά του Χριστιανισμού μνημονεύοντας την προτεσταντική θεωρία. Η τοποθέτηση όμως της Ορθόδοξης θεολογίας είναι τελείως διαφορετική. Σχέση θεολογίας-οικολογίας Ίσως ρωτήσει κάποιος τι σχέση έχει η θεολογία με την περιβαλλοντική επιστήμη, ώστε να δικαιούται να τοποθετηθεί σχετικά με το οικολογικό πρόβλημα. Κι όμως έχει. Η Ορθόδοξη θεολογία εξετάζει εκτενώς τον άνθρωπο και τη φύση ως δημιουργήματα του Θεού. Ο Θεός, ο άνθρωπος, η φύση και η σχέση μεταξύ τους αναλύεται στην Αγία Γραφή και ερμηνεύεται εκτενώς από τη φωτισμένη διδαχή των Πατέρων.  Το φυσικό περιβάλλον αντιμετωπίζεται με θαυμασμό για το κάλλος και τη νομοτέλειά του, αλλά και με αίσθημα σεβασμού του ως πλάσης του Θεού.  Πιο συγκεκριμένα, κατά το Θεόφιλο Αντιοχείας, «η Αγία Γραφή μας διδάσκει με σαφήνεια ότι ο Παράδεισος δημιουργήθηκε κάτω από αυτόν τον ουρανό, όπου βρίσκονται και οι ανατολές και η γη» και ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος συμπληρώνει ότι «ο τεχνίτης Λόγος συνέδεσε το παν και αυτό αποτελεί κόσμο (κόσμημα), όπως λέγεται, και κάλλος απρόσιτο, και δεν επινόησε ποτέ τίποτα λαμπρότερο ή μεγαλοπρεπέστερο από αυτόν». Η θέση του ανθρώπου μέσα στο σύνολο της Δημιουργίας δεν είναι τυχαία. «Ο άνθρωπος είναι κέντρο της σκοπιμότητας του υλικού κόσμου και η ιστορία του προσδιορίζει την ιστορία και τη μοίρα του κόσμου», όπως μας λέει ο ιερός Χρυσόστομος. Ο άνθρωπος είναι δεμένος με τη φύση, καθώς από αυτή λαμβάνει την τροφή του.  Επιπλέον, ο Θεός τοποθετώντας τον μέσα στον υλικό κόσμο τού έδωσε την εντολή «ἐργάζεσθαι αὐτὸν [τον παράδεισο] καὶ φυλάσσειν» (Γεν. β΄ 15), αναθέτοντας το αξίωμα του οικονόμου και διαχειριστή της φύσης. Ο άνθρωπος, ωστόσο, ... δεν είναι κύριος της φύσης, αλλά Κύριος και αφέντης της είναι ο ίδιος ο Θεός. Με την εντολή του «φυλάσσειν» ο άνθρωπος καλείται να διαφυλάξει το περιβάλλον κι όχι να το καταστρέψει. Ταυτόχρονα καλείται να λειτουργεί στη φύση σαν ιερέας ο οποίος αναφέρει και προσφέρει την υλική κτίση στο Δημιουργό της, αποδίδοντας «τα Σα εκ των Σων». Με την εντολή του «εργάζεσθαι» η στάση του ανθρώπου έναντι του φυσικού κόσμου και των στοιχείων, που τον συγκροτούν γίνεται ενεργητική. Ο άνθρωπος, δημιουργεί εντός του κόσμου πολιτισμό, τέχνες και θεσμούς, μιμούμενος έτσι το Δημιουργό των όλων Θεό. Η χρήση όμως της φύσης σε αυτές τις δραστηριότητες του ανθρώπου πρέπει να είναι «ένθεσμη», κατά τον άγιο Φώτιο, δηλαδή σύμφωνη με τη θεία βούληση. Αυτή η απαίτηση συνεπάγεται και την υποχρέωση του ανθρώπου για το σεβασμό της φυσικής βιολογικής τάξης και την αποχή του από βιοτεχνολογικές ή καταχρηστικές απόπειρες διατάραξής της. Η διατάραξη της φυσικής τάξης Παραπάνω περιγράψαμε τον αρχικό προορισμό, που έλαβε ο άνθρωπος προπτωτικά ως οικονόμος και διαχειριστής της κτίσεως. Με την πτώση των πρωτοπλάστων, ο άνθρωπος έχασε την αρμονική σχέση προς το Θεό, αλλά και προς τη φύση, η οποία έκτοτε «συστενάζει». Ο Απόστολος Παύλος λέει, ότι «η κτίση υποτάχθηκε στη ματαιότητα», με αποτέλεσμα να έχει και αυτή ανάγκη λύτρωσης από τη φθορά. Οι κοσμικές συνέπειες της πτώσης άρθηκαν αντικειμενικά με την ενσάρκωση και τη θυσία του Χριστού, η αυτονόμηση όμως του ανθρώπου από Αυτόν και η άρνηση οικειοποίησης της σωτηρίας συνεχίζει να επιφέρει καταστρεπτικά αποτελέσματα στο περιβάλλον. Η λύτρωση του φυσικού περιβάλλοντος θα γίνει εσχατολογικά. Η Αποκάλυψη του Ιωάννου μάς αναφέρει για μία νέα κτίση, που θα προκύψει από τη μεταμόρφωση του υπάρχοντος κόσμου με την οριστική επικράτηση του Χριστού κατά τη Δευτέρα Παρουσία. Μέχρι τότε, η απομάκρυνση του ανθρώπου από το Δημιουργό του οδηγεί σε καταστάσεις που περιγράφονται ως εξής: μόλυνση του αέρα από την εκπομπή πυρός, καπνού και θείου, πρόκληση έλκους κακού και πονηρού στους ανθρώπους, μόλυνση της θάλασσας και εξαφάνιση των θαλάσσιων ζώων, μόλυνση πηγών και ποταμών. Η αιτία για όλα αυτά είναι η οικονομική υποδούλωση των ανθρώπων και η άρνηση τους να αναγνωρίσουν το Θεό. Η απόλυτη πολιτική οικονομία, δηλαδή η άρνηση της θείας δημιουργίας και Οικονομίας, συνοδεύεται από τη λατρεία της κρατικής εξουσίας στο πρόσωπο του άρχοντα και από τον απόλυτο έλεγχο του οικονομικού και εμπορικού βίου των πολιτών (Αποκ. ιγ΄ 16). Ο Μέγας Βασίλειος σχολιάζοντας αναφέρει ότι «και τα κακά από μας τους ίδιους θα εμφανισθούν». Ο ρόλος της τεχνολογίας Με την επικράτηση του Διαφωτισμού και την συνακόλουθη άρνηση της θείας κυριότητας, τάξης και αρμονίας της κτίσης, επικράτησε η ιδέα ότι ο κόσμος βρίσκεται στην απόλυτη εξουσία του ανθρώπου, ο οποίος μπορεί να τον ερευνά και να τον εκμεταλλεύεται χωρίς περιορισμό, σαν κτήμα του. Πρόσφορο όργανο εκπλήρωσης αυτής της κυριαρχικής βουλιμίας του ανθρώπου επί του φυσικού κόσμου και αναζήτησης της ισοθεΐας του αποτέλεσε η τεχνολογία. Για την Ορθόδοξη Εκκλησία η τεχνολογία δεν είναι κακή, καθώς κατά το Μέγα Φώτιο, πηγάζει από το «κατ’ εικόνα» του ανθρώπου, ως μίμηση των έργων του Δημιουργού. Ο μεταπτωτικός άνθρωπος, ωστόσο, αγνόησε τη σοφία που πηγάζει από το «νου της ψυχής», και στηρίχθηκε στις «αισθήσεις», οι οποίες «αναζητούν τη σωματική ηδονή και αποστρέφονται την επακόλουθη οδύνη».  Έτσι, έστρεψε την πορεία του πολιτισμού προς το χρήσιμο και το ευχάριστο και κήρυξε πόλεμο κατά του φυσικού κόσμου. Αυτή η παραδοχή επιβεβαιώνει τη θέση μας ότι η θεολογία μπορεί να προσφέρει μια βαθύτερη θεώρηση του οικολογικού προβλήματος. Ως  αιτία των περιβαλλοντικών καταστροφών ανευρίσκεται η φιληδονία των ανθρώπων και εν γένει η φιλαυτία. Χωρίς την αντιμετώπισή της, η υποβάθμιση του περιβάλλοντος δεν μπορεί να σταματήσει. Στο σημείο αυτό, η πρόταση της Ορθοδοξίας μπορεί να προσφέρει τα μέγιστα. Ένα πράγμα που μπορούμε να κάνουμε για να σώσουμε το περιβάλλον: Μετάνοια Όπως είδαμε, το οικολογικό πρόβλημα δεν είναι για την Ορθόδοξη Εκκλησία απλώς πρόβλημα καταστροφής της Φύσης, αλλά καταστροφής του χώρου στον οποίο αποκαλύπτεται συνεχώς η βουλή του Θεού για τον άνθρωπο. Με την ασκητική της αντίληψη, η Ορθοδοξία διδάσκει την αποφυγή του πλεονασμού, διότι «η ζωή μας δε στηρίζεται στην περίσσεια». «Είτε τρώμε, είτε πίνουμε, όλα τα κάνουμε εις δόξαν Θεού» και «ο άνθρωπος δε θα ζήσει μόνο με την υλική τροφή». Παράλληλα, η Αγία Γραφή με την εντολή του «φυλάσσειν» προβάλλει την αρχή της προστασίας των φυσικών πόρων, την οποία και εμμέσως προτείνει με το θεσμό της νηστείας. Για τον Ορθόδοξο Χριστιανό, η λύση του οικολογικού προβλήματος εξαρτάται από τη ριζική αλλαγή των σχέσεών μας με τον κόσμο, με τους συνανθρώπους μας και με το Θεό και όχι με ημίμετρα και παραλλαγές. Η Μετάνοια και η επιστροφή μας στην απλή και ταπεινή ζωή είναι η μόνη ουσιαστική διέξοδος. Είναι η μόνη δυνατή σωτηρία του πλανήτη και είναι πιο επιτακτική από ποτέ. Από μας εξαρτάται.

Ζείδωρος

[Το κείμενο βασίζεται στο βιβλίο του Καθηγητή κ. Ηλία Οικονόμου «Ορθοδοξία και Οικολογία»] πηγή: xfd

Αναδημοσίευση:http://orthodoxo-hamomilaki.blogspot.gr/2013/03/orthodoxia-kai-oikologia.html#more

Λογισμικό για την προστασία του περιβάλλοντος (Δημοτικό)

Ολοκληρωμένο εκπαιδευτικό πακέτο, για όλες τις τάξεις του Δημοτικού, που σαν στόχο έχει  να ευαισθητοποιήσει τους μαθητές/τριες για την ανάγκη προστασίας του δάσους. Κάντε κλικ στην εικόνα για να μεταβείτε στην εφαρμογή.

 

Πηγή