Πέμπτη, 28 Φεβρουαρίου 2013

Ο Ιουδαϊσμός (Μαθητική εργασία, Β2)

 Η Διονυσία και ο Δημήτρης μας παρουσίασαν τον Ιουδαϊσμό.Απολαύστε την δουλειά τους!!!!!



Αρχαία Ελληνική Θρησκεία , Μαθητική εργασία, Β3

 Αρχαίας Ελληνικής Θρησκείας... τέλος με την Μαρία, την Φραντζέσκα και την Κατερίνα



Liebster Award για το blog μου!

liebsterblogawardΜόλις επέστρεψα σήμερα από το σχολείο βρήκα ένα μήνυμα να με περιμένει....ένα βραβείο για το ιστολόγιό μου!Η χαρά μου .....δεν περιγράφεται!!!Όχι, δεν είμαι ψώνιο που μου αρέσει να επιδεικνύομαι αλλά είναι όμορφο να παίρνεις βραβείο!!!Θυμάμαι, τελευταία φορά είχα πάρει ....αριστείο στο Λύκειο!!!!
Το βραβείο παρέλαβα από την παιδική μου φίλη elenatz
 και το συνόδευε κι ένα πολύ γλυκό μήνυμα....
Την ευχαριστώ πολύ και ....συνεχίζω με τα της διαδικασίας!!!

Οι όροι για το συγκεκριμένο βραβείο είναι οι εξής:
  • Να δημιουργήσετε link για το Blog από το οποίο παραλάβατε το βραβείο!
  • Ν' αναρτήσετε το βραβείο στο ιστολόγιό σας.
  • Να δώσετε με τη σειρά σας το βραβείο σε 5ιστολόγια με λιγότερους από 200 followers.
  • Να ειδοποιήσετε τα 5 blogs που επιλέξατε για το βραβείο.
Αφού παρέλαβα το βραβείο ήρθε η σειρά μου να το δώσω σε άλλα 5 με λιγότερους από 200 ακόλουθους.
Ας ξεκινήσω:
Το βραβείο Liebster Award το δίνω στα ακόλουθα blogs:
  • Σ' έναν σχολικό σύμβουλο και φίλο πια που είναι κοντά στους συναδέλφους με αγάπη και ειλικρίνεια.Και για έναν επιπλέον λόγο:τα "Θρησκευτικά αλλιώς" θα είχαν μόνο μια ανάρτηση αν δεν ήταν αυτός: http://e-theologia.blogspot.gr/
  • Σ' ένα θεολόγο που λατρεύει το Λύκειο και ήρθε η ώρα να παραδεχτώ πώς έχει δίκιο:http://gkapetanakis.blogspot.gr/
  • Σε μια συνάδελφο που αποτέλεσε για μένα πηγή έμπνευσης και συνεχίζει:http://albanaki.blogspot.gr/
  • Σε μια θεολόγο με μεράκι για τη διδασκαλία:http://sympathitikimelani.blogspot.gr/
  • Στον συνάδελφο που έχει ταυτίσει τα Θρησκευτικά με τις Νέες Τεχνολογίες:http://ppanopoulos.blogspot.gr/
Και για όλους εσάς που αναρωτιέστε τι στο καλό είναι το Liebster Award: είναι κάτι ανάμεσα σε chain letter και όμορφη κίνηση. Σκοπό έχει να φέρει πιο κοντά και να κάνει γνωστά blogs που έχουν λιγότερους από 200 followers. Ποιος το ξεκίνησε παραμένει ένα μυστήριο, αν και το πιθανότερο είναι να προέρχεται από κάποια γερμανόφωνη χώρα, καθότι liebster στα γερμανικά σημαίνει αγαπημένο!
 

Πρόσεχε τα λόγια σου.....πονάνε!!!!!

 



 
A teacher was teaching her class about bullying and gave them the following exercise to perform . She had the children take a piece of paper and told them to crumple it up stomp on it and really mess it up but be careful not to rip it . Then she had them unfold the paper smooth it out and look at how scarred and dirty is was. She then told them to tell it they're sorry. Now even thought they said they were sorry and tried to fix the paper she pointed out all the scars they left behind. And that those scars will never go away no matter how hard they may say they're sorry but the scars are there forever. The looks on the faces of the children in the classroom told her the message hit home.

Πηγή

Δευτέρα, 25 Φεβρουαρίου 2013

Όταν σε εμπιστεύομαι...

Όταν σε εμπιστεύομαι σου λέω την αλήθεια...


Στην ζωγραφίζω, για να δω πόσο με καταλαβαίνεις.
Βρίσκω τον τρόπο να εκφράσω αυτό που θέλω...

Θέλεις να με ακούσεις;
Θέλεις να με κοιτάξεις στα μάτια;
Θέλεις να μου πιάσεις το χέρι;
Θέλεις να ελπίζεις μαζί μου;
Θέλεις να μου δείξεις πόσο δυνατός είσαι,
τώρα που με βλέπεις στο κρεβάτι;
Θέλεις να γίνω γρήγορα καλά;


Πίστεψέ το
Και άκουσε με!

"Ένα γράμμα όνειρο"
Όναρ και φίλοι του Όναρ
www.onar-paidi.gr

Δεν φοβάμαι....

Δεν φοβάμαι τους γιατρούς. Ούτε τις νοσοκόμες.
Ούτε τα φάρμακα, ούτε τις ενέσεις...

Φοβάμαι αυτούς που δεν αντέχουν να με βλέπουν
όπως είμαι τώρα.

Το βλέπω στα μάτια τους.

(.Όναρ-μέσω τέχνης για το άρρωστο παιδί www.onar-paidi.gr)

Κυριακή, 24 Φεβρουαρίου 2013

Οδηγίες προς ναυτιλομένους: Πως να δημιουργήσετε ένα διαδραστικό έγγραφο!

Από την Μαρία Διακογιώργη!!!!

Πατώντας στην εικόνα παρακάτω μπορείτε να (με :) ) ακούσετε και να δείτε πως μπορείτε να δημιουργήσετε ένα έγγραφο διαδραστικό, δηλαδή ένα έγγραφο στο οποίο μπορείτε να δουλεύετε παράλληλα περισσότεροι από ένας και από το σπίτι σας! 
Συγχωρείστε την βραχνή φωνή αλλά το κρύωμα δεν μου έχει περάσει ακόμα! 
Επίσης να είστε επιεικείς γιατί είναι η πρώτη φορά που δοκιμάζω κάτι τέτοιο! 


Σάββατο, 23 Φεβρουαρίου 2013

Το ιερό Κοράνιο, έκδοση ιδρύματος Ι. Λάτση

Ο Ιωάννης Λάτσης ανέλαβε πρωτοβουλία το 1978 να χρηματοδοτήσει την έκδοση του «Ιερού Κορανίου» στην Ελληνική και Αραβική Γλώσσα, σε απόδοση του Νίκου Παρασκευά. Το 1987 αποφασίστηκε η επανέκδοση του,  την οποία επιμελήθηκε επιτροπή Αράβων και Ελλήνων επιστημόνων. Χάρη στη σύγχρονη τεχνολογία, το 2009, έγινε δυνατή η ψηφιοποίηση του.
Με ένα κλικ πάνω στην εικόνα, το Κοράνι στην οθόνη του υπολογιστή σας!!!

 
Πηγή:http://www.latsis-foundation.org/gr/19/ales_ekdoseis.html

Το Ισλάμ - Γνωρίζοντας τη θρησκεία - Αθανασίου Ελένη


Παρασκευή, 22 Φεβρουαρίου 2013

Η θέση της Μαρίας, της μητέρας του Ιησού, στο Ισλάμ

Ισλαμική απεικόνιση του Ιησού (Ισά) και της Μαρίας (Μαριάμ) στο «θαύμα του φοινικόδεντρου»



Η Μαρία, η μητέρα του Ιησού, είναι κεντρική μορφή στο χριστιανισμό, ιδίως την ορθοδοξία και το ρωμαιοκαθολικισμό. Λιγότερο γνωστό είναι ωστόσο πως αποτελεί μια από τις πιο προβεβλημένες μορφές του Κορανίου, του ιερού βιβλίου του Ισλάμ.

Οι ενάρετες (ή τέλειες) γυναίκες του Ισλάμ

Υπάρχουν στο Ισλάμ τέσσερις γυναίκες που αναγνωρίζονται ως εξαιρετικά ενάρετες ή «τέλειες», λόγω της ευλάβειάς τους:

η Ασίγια, η κόρη του φαραώ που υιοθέτησε και ανέθρεψε τον Μωυσή·

η Χαντίτζα, η πρώτη σύζυγος του προφήτη Μωάμεθ·

η Φάτιμα, η κόρη του προφήτη· και

η Μαριάμ (Μαρία), η μητέρα του Ιησού (Ισά στο Κοράνιο).

Από όλες αυτές τις γυναίκες όμως, μόνο μιας το όνομα αναφέρεται στο Κοράνιο: της Μαρίας (Μαριάμ στα αραβικά)

Επιπλέον η Μαρία είναι η μόνη γυναίκα που δίνει το όνομά της σε ένα ολόκληρο «σούρα» (κεφάλαιο του Κορανίου), ενώ αναφέρεται ονομαστικά και σε ένα ακόμα «σούρα», το «αλ Ιμράν» (ο οίκος του Ιμράν, όπου Ιμράν είναι ο πατέρας της Μαρίας, που στη χριστιανική παράδοση ονομάζεται Ιωακείμ).

«Μαριάμ, ουμ Ισά»

Το Ισλάμ επίσης σέβεται ιδιαίτερα τον Ιησού, που τον θεωρεί έναν από τους τέσσερις προφήτες του Ισλάμ («ισλάμ» σημαίνει υπακοή ή υποταγή, επί τω προκειμένω στο Θεό), τον τελευταίο προφήτη πριν τον Μωάμεθ, που εμφανίστηκε τον 7ο αι. και είναι και ο τελευταίος στη σειρά. Οι άλλοι δύο προφήτες του Ισλάμ είναι ο Αδάμ (Αδέμ στα αραβικά) και ο Μωυσής (Μούσα στα αραβικά).

Αν και το Ισλάμ θεωρεί πως ο Ιησούς/Ισά γεννήθηκε πράγματι από παρθένο μητέρα και δε διέθετε ανθρώπινο πατέρα, δεν του αποδίδεται θεϊκή υπόσταση, ούτε πολύ περισσότερο του αναγνωρίζεται πως είναι υιός Θεού. Παρομοίως, ούτε και η μητέρα του θεωρείται θεότητα.
Έτσι, αναγνωρίζεται μεν η παρθενία της Μαρίας την ώρα της γέννησης του Ιησού, χωρίς όμως να θεωρείται αγία, ούτε θεομήτωρ.
 Στο χριστιανισμό αντιθέτως, η Μαρία αναγνωρίζεται ως «Θεοτόκος» στη σύνοδο της Εφέσου, ήδη από το 431. Στο Ισλάμ διατηρεί απλά τον τίτλο της «ουμ Ισά» («μητέρας του Ιησού») και τιμάται και λατρεύεται για τη σωματική και ψυχική της αγνότητα ως «γυναίκα της αλήθειας».

Το «ιερό βιβλίο» και η Μαρία

Η 19η σούρα, που ονομάζεται «Μαριάμ» (ή «Μέριεμ»), ξεκινά με τη γέννηση του Ιωάννη του Βαπτιστή και συνεχίζεται με την εκτενή περιγραφή της «θαυματουργικής» σύλληψης και γέννησης του Ιησού· περιλαμβάνει στη συνέχεια μια αφήγηση που δε βρίσκεται στη χριστιανική παράδοση, το «θαύμα του φοινικόδεντρου». Στην αφήγηση αυτή υπογραμμίζονται τα βασικά χαρακτηριστικά που ξεχώρισαν τη Μαρία από τις άλλες γυναίκες: η ευλάβεια, η επιείκεια, η ευσπλαχνία.

Μεταξύ της 3ης και της 19ης σουρία μπορούμε να διακρίνουμε ορισμένες αδιόρατες, αλλά αξιοσημείωτες διαφορές: η τελευταία γράφτηκε κατά τη διάρκεια των «αποκαλύψεων της Μέκκας» και δίνει έμφαση στην παρθενία της Μαρίας και την άσπιλη και θαυματουργή σύλληψη και γέννηση του Ιησού, ενώ η πρώτη γράφτηκε κατά την περίοδο διαμονής του Μωάμεθ στη Μεδίνα και επικεντρώνεται στη άρνηση της θεϊκής υπόστασης του Ιησού.

Αμφότερες όμως διακρίνονται από ένα κοινό στοιχείο, που το έχουν υπογραμμίσει όλοι οι μουσουλμάνοι θεολόγοι: τη απαράμιλλη θέρμη και την αίνεση που χαρακτηρίζει τις αναφορές του Κορανίου στον Ιησού και ιδίως στη μητέρα του, πράγμα που, όπως σημείωσε και ο Γιάροσλαβ Πέλικαν (Jaroslav Pelikan), αναγορεύει τη μορφή της Μαρίας σε πραγματική «γεφυροποιό» μεταξύ των δύο πολιτισμών.

Πηγή/Αναδημοσίευση: http://www.roumlouki.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=838&Itemid=45

Η Παρθένος Μαρία στο Κοράνι


Η παρθένος Μαρία στη χουρμαδιά



«Πώς θα έχω γιο, εφ᾽ όσον κανένα ανθρώπινο πλάσμα δεν μ᾽ έχει αγγίξει;», αναρωτιέται η παρθένος Μαρία στην αφήγηση του Κορανίου. Ενώ στο ιερό βιβλίο του Ισλάμ οι άγγελοι λένε στη Μαρία: «Ω Μαριάμ: ο ΑΛΛΑΧ σου αναγγέλλει ευχάριστα νέα μ᾽ έαν Λόγο Του, το όνομά του θα είναι Μεσσίας Ιησούς το παιδί της Μαριάμ, θα τύχει δε μεγάλης τιμής σε αυτό τον κόσμο και στο μελλοντικό» (Κοράνι, 3.45). Στην εικόνα ο Ευαγγελισμός της Μαρίας από μουσουλμανικό χειρόγραφο.
Είχε τοποθετήσει ένα προπέτασμα
(για να προφυλάξει τον εαυτόν της)
απ᾽ αυτούς. Τότε στείλαμε
σ᾽ αυτήν το πνεύμα μας
(έναν άγγελο) που
παρουσιάστηκε μπροστά της
-σαν ένα τέλειο ανθρώπινο πλάσμα.
Εκείνη είπε: «Αναζητώ
καταφύγιο, από σένα,
στον οικτίρμονα (ΑΛΛΑΧ) αν
(Τον) φοβάσαι (μη με πλησιάζεις)».
Εκείνος είπε: «Είμαι μόνο ένας
απεσταλμένος από τον Κύριό σου,
(να χαρίσω) σε σένα
ένα άγιο υιό».
Εκείνη είπε: «Πώς θα έχω γιο,
εφ᾽ όσον κανένα ανθρώπινο πλάσμα
δεν μ᾽ έχει αγγίξει,
κι ούτε είμαι ακόλαστη;»
Εκείνος είπε: «Έτσι (θα γίνει),
είπε ο Κύριός σου, αυτό
για Μένα είναι εύκολο.
Και (επιθυμία Μας είναι)
να τον προσδιορίσουμε σαν ένα
Θεϊκό Σημείο για τους ανθρώπους
και Έλεος από Μάς.
Είναι μια υπόθεση που
(έτσι) έχει θεσπιστεί.»
Έτσι τον σήκωσε (στη κοιλιά της)
-συνέλαβε- και αποσύρθηκε
μαζί του σ᾽ ένα απόμακρο μέρος.
Και την οδήγησαν οι πόνοι
του τοκετού στον κορμό
μιας χουρμαδιάς, και είπε
(μέσα στην αγωνία της):
«Αλλοίμονό μου! Μακάρι
να πέθαινα πριν απ᾽ αυτό
και να ήμουν ένα πράγμα
ξεχασμένο κι αόρατο»!
Αλλά (μια φωνή) την κάλεσε
από κάτω της (απ᾽ την χουρμαδιά):
«Μην λυπάσαι! γιατί
ο Κύριός σου έχει προβλέψει
ένα ποταμάκι κάτω από σένα».
«Και κούνησε -προς τη μεριά σου-
τον κορμό της χουρμαδιάς,
και θα πέσουν πάνω σου
φρέσκοι – ώριμοι χουρμάδες».
«Κι έτσι τρώγε και πίνε
και δρόσισε το μάτι (σου να ησυχάσεις)
Κι αν δεις κανένα ανθρώπινο
πλάσμα (και σε ρωτάει)
να του πεις. -Έχω, πραγματικά,
υποσχεθεί νηστεία
στο Φιλεύσπλαχνο (ΑΛΛΑΧ), κι έτσι
αυτή τη μέρα δεν θα μιλήσω
με κανέναν άνθρωπο».
Κοράνιο, Το Στάδιο «Μάριαμ», 19.17-26 (Από την έκδοση  της Μαριάννας Λάτση με ερμηνεία επιτροπής Αράβων Ελληνιστών, 1987)

Πηγή/Αναδημοσίευση: http://ardalion.wordpress.com/2010/08/16/maria-2/

Ισλάμ - Εργασία μαθητών Β4

Ήρθε η ώρα να γνωρίσουμε το Ισλάμ.
 Ξεναγοί μας σε αυτό το ταξίδι ο Ζώης με τον Ναπολέων!!!!
 

Αφρικανικά θρησκεύματα - Εργασία μαθητών ,Β2

 Και η γνωριμία μας με τα αφρικανικά θρησκεύματα συνεχίζεται με την παρουσίαση που ετοίμασαν για εμάς η Ευτυχία και η Κατερίνα!!!
 

Πέμπτη, 21 Φεβρουαρίου 2013

Θέλω να σου πω - Νόνη Σταματέλου

Θέλω να σου πω
Για το χαμένο νόημα των λέξεων
Μα δε μ’ αφήνεις
Και δεν έχεις καταλάβει τίποτα
για τη συντέλεια που ζούμε.
Θέλω να σου πω
Για τις γεμάτες αίθουσες Τέχνης
τις  άδειες από αισθήματα
για τους δασκάλους των Πανεπιστημίων
που αγοράζουν και πουλάνε τα ιερά.
Για τους ιερείς του χρήματος
Τις ποιητικές βραδιές
Στα σαλόνια των νεόπλουτων.
Θέλω να σου δείξω
μια σκοτεινή λίμνη
που ανακάλυψα ζώντας εδώ
κι’ ένα ποτάμι παραπέρα
με αίμα αθώων τολμηρών…
Κι’ εσύ μου ανοίγεις την καρδιά σου
Σαν βιβλίο
Και βλέπω
πως  δεν θέλω
τίποτα πια άλλο στον κόσμο
παρά τον κόσμο που διεσώθη εντός σου
πριν την Πτώση.

Πάρε τα χέρια σου
απ’ τα μάτια μου.
Θέλω να τα δω όλα.
Ησύχασε.
Τι να φοβηθώ τώρα που έχω Εσένα…

Πηγή/Αναδημοσίευση: http://nonistamatelou.blogspot.gr/2011/02/blog-post_5765.html?spref=fb

Προσευχή - Κατερίνα Τσιλιλή

Θεέ μου αν υπάρχεις εκεί ψηλά μη λησμονείς να στρέφεις το βλέμμα Σου
 προς εμάς…
μη ξεχνάς οτι είμαστε άνθρωποι και έχουμε ανάγκη να νιώθουμε τη ματιά 
Σου…
θυμήσου οτι είμαστε απο χώμα πλασμένοι και τόσο εύθραυστοι, σκληροί…
η ψυχή μας ταξιδεύει πολλές φορές μακριά Σου αλλά όλοι οι δρόμοι
 οδηγούν παντα σε Σένα…
Θεέ μου αν υπάρχεις ……ένα Σου βλέμμα ζητώ αν και ξέρω πως θα μου
 δώσεις μια ολόκληρη αγκαλιά!!

Ιουδαϊσμός - Μαθητική εργασία- Β1

Η Χρύσα έκανε μια καταπληκτική εργασία για τον Ιουδαϊσμό! Και τα βίντεο που μας έφερε ήταν καταπληκτικά!!!! Είχε μάλιστα μελετήσει τόσο που δεν άφησε καμιά απορία αναπάντητη!!!!Και η αλήθεια είναι πώς ο Ιουδαϊσμός....γέννησε πολλές απορίες στους συμμαθητές της!!!!!

Τα βίντεο που βρήκε και μας πρότεινε η Χρύσα είναι :

Ιουδαϊσμός - Εργασία μαθητών, Β 4

 Και φτάσαμε στον Ιουδαϊσμό. Την εργασία επιμελήθηκαν η Γωγώ και η Μαίρη.Μας έδειξαν κι ένα βίντεο σχετικό με τον Ιουδαϊσμό.
Μπράβο και στις δυο σας κορίτσια για την όμορφη παρουσίαση!!!!
Και άψογες στο ρόλο τους....απάντησαν και σε ερωτήσεις των συμμαθητών τους!!!!
Λέτε να κινδυνεύει η θέση μου....?????



Ανδρέας Αργυρόπουλος:Απαλλαγές!Θα πάει μακριά η βαλίτσα;


Το καλοκαίρι του 2008 επί υπουργίας Στυλιανίδη το μάθημα των Θρησκευτικών δέχθηκε τη χειρότερη πισώπλατη μαχαιριά όλων των εποχών. Όπως θυμόμαστε όλοι, κατακαλόκαιρο, άρχισε ένα «πάρτυ» εγκυκλίων σχετικών με τη δυνατότητα απαλλαγής από το μάθημά μας. Το περιεχόμενο κάθε μίας προκαλούσε περισσότερη σύγχυση στον εκπαιδευτικό κόσμο από ό,τι η προηγούμενη. Και μόνο το γεγονός της έκδοσης τριών εγκυκλίων σε μικρό χρονικό διάστημα για το ίδιο θέμα φανέρωνε και έλλειψη σοβαρότητας και απουσία πολιτικής. Να σημειωθεί ότι πριν προλάβει να εκδώσει το Υπουργείο την πρώτη εγκύκλιο, η ΟΛΜΕ έσπευσε να δηλώσει ότι η εγκύκλιος είναι "προς τη σωστή κατεύθυνση". Δεν ήταν η πρώτη φορά που το συνδικάτο άφηνε έκθετο τον κλάδο μας αλλά ούτε η πρώτη φορά που η "εθνικόφρων" παράταξη επέφερε πλήγμα στο μάθημά μας.(μη ξεχνάμε ότι τις μεγάλες ζημιές ως κλάδος τις πάθαμε από τους "προστάτες" μας.) Από εκείνη τη στιγμή αρχίζει ο Γολγοθάς των θεολόγων καθηγητριών και καθηγητών. Πριν προχωρήσουμε, να κάνουμε σαφές ότι ο θεολογικός κόσμος δεν είχε καμία αντίρρηση ποτέ στο να έχουν τη δυνατότητα απαλλαγής άθεοι, αλλόδοξοι και αλλόθρησκοι μαθητές. Η αντίρρηση έχει να κάνει με τον τρόπο που αυτές θα δίνονταν από δω και πέρα.

Συγκεκριμένα:
α)Δεν ήταν καθόλου σαφές ποιοι έχουν δικαίωμα απαλλαγής.
β)Δεν αναφερόταν πουθενά το χρονικό διάστημα εντός του οποίου είχε τη δυνατότητα ο μαθητής να απαλλαγεί από το μάθημα.
γ)Ο μαθητής που έπαιρνε απαλλαγή δεν διδασκόταν άλλο μάθημα στο οποίο θα εξεταζόταν στο τέλος του έτους όπως και οι συμμαθητές του, αλλά παρακολουθούσε απλά.
Ενώ το πρώτο διάστημα εκμεταλλευόμενοι τη δυνατότητα απαλλαγής δήλωναν μαζικά "πρόβλημα συνείδησης" μαθητές και μαθήτριες που "λυτρώθηκαν" από την παρουσία εκπαιδευτικών με ακραίες συμπεριφορές, στη συνέχεια τα πράγματα ξέφυγαν τελείως. Για να γίνω σαφής:


α)Το δικαίωμα ως λούφα και η λούφα ως δικαίωμα

Στις περισσότερες περιπτώσεις δε ζητούσαν και δε ζητάνε απαλλαγή αλλόδοξοι ή ετερόδοξοι αλλά ορθόδοξοι λουφαδόροι,(ακριβώς όπως το γράφω) νεοέλληνες λάτρεις της "ήσσονος προσπαθείας".(Ο μεγάλος αριθμός αλλοθρήσκων που παρακολουθούν το μάθημα πανελλαδικά φανερώνει την αλήθεια των γραφομένων) .Πρωτοπόροι στον "αγώνα" πολλοί γονείς-εκπαιδευτικοί που έσπευδαν να απαλλάξουν τα καμάρια τους "από ένα ακόμη μάθημα" .Οι ίδιοι βέβαια κατά την αξιολόγηση των μαθητών τους ήταν απαιτητικοί για το αντικείμενο τους και συχνά -πυκνά τους κατηγορούσαν για αδιαφορία.(ακόμη μία αντίφαση της νεοελληνικής πραγματικότητας).

β)Το δικαίωμα ως εκβιασμός και ο εκβιασμός ως δικαίωμα

Σε αρκετά σχολεία οι θεολόγοι έγιναν αντικείμενο εκβιασμού από τους μαθητές. Εκφράσεις του στυλ: "ή θα μας βάλεις από 18-20 σε όλους ή θα φύγουμε από το μάθημα ",δυστυχώς ακούστηκαν σε αρκετά σχολεία, αλλά και χειρότερες "θα κάνουμε ό,τι θέλουμε εμείς στο μάθημα, διαφορετικά θα πάρουμε απαλλαγή". Όλα αυτά είναι γνωστά. Ερωτώ λοιπόν: Τι έκανε η Πολιτεία όλα αυτά τα χρόνια για να υπερασπιστεί την προσωπικότητα και την αξιοπρέπεια των συναδέλφων; Τι έκανε το συνδικάτο; Που ήταν οι λαλίστατοι αιρετοί; Από συνθηματολογία έχουμε χορτάσει.


γ)Η μετά-γελοιότητα (όπως λέμε μετά-μοντέρνο) ως δυνατότητα και η γελοιοποίηση του δικαιώματος

Σαν να μην έφταναν τα προηγούμενα, ο νεοελληνάρας γονιός και μαθητής πέτυχε το ακατόρθωτο: να αλλάζει θρήσκευμα ανά εξάμηνο. Για να γίνω ξεκάθαρος. Αρχές Σεπτεμβρίου, ο μικρός Δημήτρης ήταν Ορθόδοξος. Με την άφιξη του νέου θεολόγου, "άρχισε να έχει αμφιβολίες για την πίστη του", βλέποντας ότι ο Θεολόγος έχει κάποιες απαιτήσεις από το μάθημα. Παίρνοντας ένα 14 το πρώτο τρίμηνο ο μικρός Δημήτρης καταστάλαξε: έχει "πρόβλημα συνείδησης" .Μετά τις γιορτές παίρνει την απαλλαγή του...μέχρι τον επόμενο Σεπτέμβριο ...που θα προσχωρήσει πάλι στην Ορθόδοξη Εκκλησία, αν βέβαια ο θεολόγος είναι "βολικός" .Αυτά μόνο στην Ελλάδα συμβαίνουν, ούτε καν στις ταινίες. Το εκπαιδευτικό σύστημα επιβραβεύει τον παρτάκια-λουφαδόρο μαθητή.


Στη χώρα του μη-αυτονόητου υπάρχουν λύσεις.

Το πρόβλημα θα μπορούσε να λυθεί από την πρώτη στιγμή αν οι υπεύθυνοι είχαν ακούσει τις προτάσεις μας οι οποίες και θεωρούμε ότι θα πρέπει να αποτελέσουν τη βάση για την έκδοση μιας νέας εγκυκλίου που θα δώσει οριστική λύση στο πρόβλημα. Η νέα λοιπόν εγκύκλιος πρέπει:
α)να κάνει ξεκάθαρο το πλαίσιο των απαλλαγών
β)να αναφέρει ακριβές χρονικό διάστημα μέσα στο οποίο δικαιούται ο μαθητής να πάρει απαλλαγή (π.χ. πρώτο δεκαήμερο Σεπτεμβρίου) γ)ο μαθητής που απαλλάσσεται να διδάσκεται και να αξιολογείται κανονικά σε κάποιο άλλο μάθημα,(π.χ. Ψυχολογία, Φιλοσοφία, κ.λπ. ) όπως σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Οι παραπάνω προτάσεις αποτέλεσαν και θέσεις του Συνδέσμου-ΚΑΙΡΟΣ, και τις εισηγηθήκαμε στους παράγοντες του Υπουργείου Παιδείας ,όταν τους επισκεφθήκαμε ως Διοικητικό Συμβούλιο προηγούμενο διάστημα. Με την ελπίδα να εισακουστούμε,αναμένουμε…

Τετάρτη, 20 Φεβρουαρίου 2013

Η ΕΡΤ πάει... σχολείο!!!!!

Tο Αρχείο της ΕΡΤ, όπως κάθε αρχείο, οφείλει να απευθύνεται σε όλες τις ηλικιακές και μορφωτικές ομάδες χρηστών, χωρίς καμία απολύτως διάκριση, λαμβάνοντας πάντα υπόψη ότι οι εξελίξεις στην επιστήμη και την έρευνα μπορεί να προσφέρουν νέες χρήσεις και δεδομένα.
H ΕΡΤ πάει σχολείοΤο Αρχείο της ΕΡΤ, ακολουθώντας τους διεθνείς κανόνες οπτικοακουστικής αρχειονομίας, παρέχει ασφαλή δεδομένα, η καλή χρήση των οποίων λειτουργεί ως επιπρόσθετο βοήθημα για τον μαθητή και τον δάσκαλο.
Το επιστημονικό προσωπικό του Αρχείου της ΕΡΤ, σε συνεργασία με δασκάλους και καθηγητές της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, αντιστοίχησαν οπτικοακουστικά αρχειακά τεκμήρια με σχολικά βιβλία, δίνοντας την ευκαιρία στους μαθητές να έχουν στη διάθεσή τους επιπλέον χρηστικά μαθησιακά εργαλεία, σχετικά με συγκεκριμένα γνωστικά πεδία.
Στόχος της συγκεκριμένης πρωτοβουλίας, είναι να διευκολυνθεί η αναζήτηση, αξιολόγηση και χρήση των οπτικοακουστικών μαθησιακών αντικειµένων από μαθητές, εκπαιδευτικούς ή αυτοµατοποιηµένες λογισμικές διεργασίες.


Τα εργαλεία επιλογής περιεχομένου είναι ιεραρχικά δομημένα.
Μπορείτε να αναζητήσετε θέματα με βάση την εκπαιδευτική βαθμίδα, την τάξη, το μάθημα ή και συνδυασμό των παραπάνω.
Αρχικά, εμφανίζονται όλες οι τάξεις και όλα τα μαθήματα που σχετίζονται με θέματα του αρχείου.
Αν επιλεχθεί κάποια εκπαιδευτική βαθμίδα, οι υπόλοιπες επιλογές φιλτράρονται και απεικονίζουν μόνο τις τάξεις και τα μαθήματα της συγκεκριμένης βαθμίδας που σχετίζονται με θέματα του αρχείου.
Αντίστοιχα αν επιλεχθεί κάποια τάξη, τότε η επιλογή του μαθήματος φιλτράρεται και απεικονίζει μόνο αυτά που αφορούν τη συγκεκριμένη τάξη και σχετίζονται με θέματα του αρχείου.

Κάντε κλικ πάνω στην εικόνα !!!!!!

Ο Σπλαχνικός Σαμαρείτης....αλλιώς!!!!


Δευτέρα, 18 Φεβρουαρίου 2013

Ευχή προς - Κατερίνα Τσιλιλή

Ήταν καιρός που αγνοούσα την ύπαρξή Σου
άκουγα να μιλάνε για Σένα και να Σε επικαλούνται
και απλά αδιαφορούσα.
μα πώς είναι δυνατόν έλεγα να είσαι παντού.
Πώς επιτρέπεις στα δημιουργήματά σου να ζούνε με τόσο πόνο;
που είναι η μεγαλοσύνη Σου και το έλεός Σου;Που είναι η αγάπη Σου;
Το μόνο που επέτρεπα στον εαυτό μου να νιώσει για Σένα ήταν θυμός...
Και ύστερα εντελώς ξαφνικά κάτω από τον ίσκιο ενός πλατάνου
Σε βρήκα.
Σε γνώρισα.
Πόσο τυφλή κι εγωίστρια ήμουν όλον αυτόν τον καιρό
που Σε απέφευγα.
Εσύ ήσουν πάντα μπροστά μου , δίπλα μου
ανοίξανε τα μάτια μου και είδα την απεραντοσύνη της αγάπης Σου.
Έκλαιγα γιατί άφησα τα χρόνια μου να κυλάνε μακριά Σου...
γελούσα γιατί η καρδιά μου, η ψυχή μου ήταν ανάλαφρες
το μυαλό βλέπεις τις κρατούσε καθηλωμένες, δεμένες
ενώ τώρα όλα είναι σε αρμονία.
Με συγχωρείς που αμφέβαλλα δεν ήξερα - δεν ήθελα να ξέρω
Σ' ευχαριστώ που Σε γνώρισα, τώρα ξέρω...

Μέρες Διττές, Κατερίνα Τσιλιλή - Εκδόσεις Μανιφέστο

Μια παλιά ιστορία....μια παντοτινή αλήθεια!!!!

Υπάρχει μια παλιά ιστορία για ένα παιδί που πήγε να ζητήσει τη βοήθεια ενός σοφού: Ήρθα, δάσκαλε, γιατί νοιώθω τόσο ασήμαντος που δεν έχω όρεξη να κάνω τίποτα. Μου λένε ότι δεν αξίζω τίποτα, ότι δεν κάνω τίποτα σωστά, ότι είμαι αδέξιος και χαζός. Πως μπορώ να βελτιωθώ; Τι μπορώ να κάνω για να με εκτιμήσουν περισσότερο;"

Ο δάσκαλος, χωρίς να τον κοιτάξει, του είπε: "Πόσο λυπάμαι, αγόρι μου. Δεν μπορώ να σε βοηθήσω γιατί πρώτα πρέπει να λύσω ένα δικό μου πρόβλημα. Μετά, ίσως.." και ύστερα από μια παύση συνέχισε : "Αν θέλεις να με βοηθήσεις εσύ, μπορεί να λύσω γρήγορα το πρόβλημά μου και μετά να μπορέσω να σε βοηθήσω."

"Ε,μετά χαράς, δάσκαλε" είπε διστακτικά ο νεαρός, νοιώθοντας ότι τον υποτιμούσαν για άλλη μια φορά και μετέθεταν τις ανάγκες του.

"Ωραία" συνέχισε ο δάσκαλος. Έβγαλε το δαχτυλίδι που φορούσε στο αριστερό του χέρι και το έδωσε στο αγόρι, λέγοντας :"Πάρε το άλογο που είναι εκεί έξω και τρέξε στην αγορά. Πρέπει να πουλήσω αυτό το δαχτυλίδι για να πληρώσω ένα χρέος. Είναι ανάγκη να πάρεις όσο περισσότερα χρήματα μπορείς για αυτό. Και με κανέναν τρόπο μη δεχτείς λιγότερα από ένα χρυσό φλουρί. Πήγαινε και έλα με το χρυσό φλουρί όσο πιο γρήγορα μπορείς."

Ο νεαρός πήρε το δαχτυλίδι κι έφυγε. Μόλις έφτασε στην αγορά άρχισε να προσφέρει το δαχτυλίδι στους εμπόρους που το κοίταζαν με κάποιο ενδιαφέρον, ώσπου ο νεαρός έλεγε τι ζητούσε γι' αυτό. Όταν το παιδί έλεγε "ένα χρυσό φλουρί" άλλοι γελούσαν, άλλοι του γύριζαν τις πλάτες και μόνο ένας γέροντας φάνηκε αρκετά ευγενικός για να μπει στον κόπο να του εξηγήσει ότι ένα χρυσό φλουρί ήταν πάρα πολύ για ένα δαχτυλίδι. Θέλοντας να βοηθήσει, ένας του πρόσφερε ένα ασημένιο νόμισμα κι ένα μπακιρένιο τάσι, όμως, ο νεαρός είχε οδηγίες να μη δεχτεί λιγότερα από ένα χρυσό φλουρί κι έτσι απέρριψε την προσφορά.

Αφού προσπάθησε να πουλήσει το κόσμημα σε όποιον συνάντησε στο δρόμο του στην αγορά - και σίγουρα θα ήταν πάνω από εκατό άτομα - , παραδέχτηκε την αποτυχία του, καβάλησε το άλογο και γύρισε πίσω. Πόσο θα ήθελε ο νεαρός να είχε ένα χρυσό φλουρί για να το δώσει στο δάσκαλο και να τον γλυτώσει από το πρόβλημά του. Έτσι, θα έπαιρνε κι αυτός τη συμβουλή και τη βοήθεια του δασκάλου.

Μπήκε μέσα στην κάμαρη. Δάσκαλε" είπε, "λυπάμαι. Είναι αδύνατο να τα καταφέρω. Ίσως να μπορούσα να πάρω δύο ή τρία ασημένια, όμως, νομίζω ότι δεν μπορώ να γελάσω κανέναν για την πραγματική αξία του δαχτυλιδιού."

"Αυτό που είπες είναι πολύ σημαντικό, νεαρέ μου φίλε" απάντησε χαμογελώντας ο δάσκαλος. "Πρέπει πρώτα να μάθουμε την αληθινή αξία του δαχτυλιδιού.
Καβάλησε πάλι το άλογο και πήγαινε στον κοσμηματοπώλη. Ποιος άλλος θα ξέρει καλύτερα; Πες του ότι θέλεις να το πουλήσεις και ρώτησέ τον πόσα μπορεί να πιάσει. Όμως, μην του το πουλήσεις όσα κι αν σου προσφέρει. Γύρισε πίσω με το δαχτυλίδι."

Ο νεαρός καβάλησε το άλογο κι έφυγε πάλι. Ο κοσμηματοπώλης εξέτασε το δαχτυλίδι στο φως του κεριού, το κοίταξε με το φακό, το ζύγισε και μετά είπε στο παιδί: "Πες στο δάσκαλο, αγόρι μου, ότι αν θέλει να το πουλήσει αμέσως, δεν μπορώ να του δώσω παραπάνω από πενήντα οχτώ χρυσά φλουριά για το δαχτυλίδι του." "Πενήντα οχτώ χρυσά;" φώναξε το παιδί. "Ναι" απάντησε ο κοσμηματοπώλης. "Βέβαια, με λίγη υπομονή θα μπορούσαμε να βγάλουμε γύρω στα εβδομήντα χρυσά φλουριά, όμως, αν είναι επείγον." Ο νεαρός έτρεξε συγκινημένος στο σπίτι του δασκάλου να του πει τα καθέκαστα.

"Κάθισε" του είπε ο δάσκαλος αφού τον άκουσε. "Είσαι κι εσύ σαν αυτό το δαχτυλίδι. 'Ένα πολύτιμο και μοναδικό κόσμημα. Και σαν τέτοιο, πρέπει να σ΄ εκτιμήσει ένας αληθινός ειδικός. Γιατί στη ζωή σου γυρίζεις εδώ κι εκεί ζητώντας να εκτιμήσει ο καθένας την πραγματική σου αξία;" Και μ' αυτά τα λόγια, έβαλε πάλι το δαχτυλίδι στο μικρό του δάχτυλο του αριστερού του χεριού.

Είσαι φτιαγμένος από ταλέντα, σοφία και αγάπη. Είσαι όλα όσα αναζητάς, τα έχεις όλα μέσα σου. Ποτέ δεν μας χαρακτηρίζει αυτό που μας κάνουν οι άλλοι, μας χαρακτηρίζει αυτό που επιστρέφουμε εμείς στους άλλους. Αν έχω την πεποίθηση ότι δεν αξίζω, τότε το υποσυνείδητό μου θα κάνει τα πάντα για να επιβεβαιώσει αυτή μου την πεποίθηση.

Είναι αναγκαίο να αλλάξουμε τις περιοριστικές μας πεποιθήσεις, γιατί μας κοστίζουν πολύ πόνο. Οι πεποιθήσεις μας γίνονται συναισθήματα, τα συναισθήματα γίνονται συμπεριφορές, οι συμπεριφορές φέρνουν αποτελέσματα.

Για να αλλάξουμε τα αποτελέσματα που παίρνουμε από τις πράξεις μας, χρειάζεται να αλλάξουμε τις πεποιθήσεις που έχουμε. Αντί να ζητάμε την αποδοχή από τους γύρω μας, χρειάζεται να δώσουμε εμείς οι ίδιοι την αποδοχή στον εαυτό μας, όχι όταν θα αποκτήσουμε χρήματα, όχι όταν θα πετύχουμε εκείνο ή το άλλο, αλλά ΤΩΡΑ έτσι όπως ακριβώς είμαστε αυτή τη στιγμή, να αποδεχτούμε τον εαυτό μας και αν το κάνουμε αυτό, τότε και οι άλλοι γύρω μας θα αρχίσουν να μας δείχνουν την αποδοχή τους. Δεν μπορούν να κάνουν διαφορετικά.

(Χόρχε Μπουκάι "Να σου πω μια ιστορία")

Κυριακή, 17 Φεβρουαρίου 2013

Παραίτηση - Κατερίνα Τσιλιλή


644057_514041575305929_522346744_nαργά, βαριά, μακρόσυρτα βήματα
κεφάλι σκυφτό τα χέρια στις τσέπες.
έχει ώρα που σέρνει το κορμί του στα στενά της πόλης
κουράστηκε …να καθίσει κάπου..
ανάβει τσιγάρο και παρατηρεί τους περαστικούς που τον κοιτάνε περίεργα
όταν συναντιούνται τα βλέμματα τους εκείνοι δειλιάζουν πρώτοι και κοιτούν μακριά…
είναι μόνος ούτε θυμάται από πότε…. από πότε έχει να πει σε κάποιον μια καλημέρα,
να πιει έναν καφέ και να σαχλαμαρίσει ,να διαβάσει εφημερίδα και να σχολιάσει τα γεγονότα..
να κρατήσει στα χέρια του άλλα χέρια…
πέρασε πριν από μια εκκλησία.. δείλιασε δεν μπήκε μέσα …οι σκέψεις του τον απέτρεψαν
να διαβεί το κατώφλι της…
σηκώθηκε.. τέλειωσε το τσιγάρο γρήγορα σβήνει και αυτό..
ίδιος ρυθμός βημάτων δεν αλλάζει  κάτι… παραιτήθηκε εδώ και καιρό από το να προσπαθεί
να αλλάξει κάτι…
είναι δειλός τώρα το ξέρει για αυτό δε διάβηκε ποτέ το κατώφλι της εκκλησίας
για  αυτό δεν κράτησε σφιχτά τα χέρια που τον κρατούσαν να μη φύγουν…
δε βαριέσαι, -σκέφτηκε- τελευταία νύχτα εγώ και ο εαυτός μου
αύριο θα με κοιτούν όλοι με απορία μα εγώ δεν θα τους βλέπω θα έχω στρέψει το βλέμμα μου μακριά..
( από τη συλλογή ΜΕΡΕΣ ΔΙΤΤΕΣ, εκδόσεις μανιφέστο) κατερίνα τσιλιλή

Αναδημοσίευση: http://katerinalou.wordpress.com

Σάββατο, 16 Φεβρουαρίου 2013

Ζωγραφίζοντας την Φιλοξενία του Αβραάμ




Ζωγραφίζοντας τους Νόμους των Ισραηλιτών











Η Γέννηση του Χριστού με εικόνες από όλον τον κόσμο!!!!

Βάλτε τους ρατσιστές .... στη θέση τους!!!!



Τα αφρικανικά θρησκεύματα , Εργασία μαθητών, Β1

Τη σκυτάλη στα Αφρικανικά Θρησκεύματα πήρε το Β1 και την παρουσίαση μας έκαναν ο Μιχάλης με τον Στέλιο!!!!Και με μουσική υπόκρουση παρακαλώ!!!!!!


Ο Σπλαχνικός Σαμαρείτης (Ηλιάνα Λ. - Μαριάννα Μ.)


Ο Σπλαχνικός Σαμαρείτης (Βάσια Μ. - Φαίη Μ.)


Ο Σπλαχνικός Σαμαρείτης (Τίμος Λ. - Αντώνης Μ.)


Ο Σπλαχνικός Σαμαρείτης (Αντώνης Μ. - Γιάννης Λ.)


Ο Σπλαχνικός Σαμαρείτης (Ελευθερία - Μαρία)


Ο Σπλαχνικός Σαμαρείτης (Διονυσία- Δημήτρης)


Ο Σπλαχνικός Σαμαρείτης ( Αργυρώ Μ. - Μάρθα Μ.)


O Σπλαχνικός Σαμαρείτης (Αργυρώ Μπ.- Ασπασία Μ.)



Ο Σπλαχνικός Σαμαρείτης Άννα- Κατερίνα - Ευτυχία




Ο Σπλαχνικός Σαμαρείτης (Αγγελική Μ. - Φωτεινή Μ.)


Ο μικρός πρίγκηπας της Γεωργίας


Από μαθήτριά μου, που γνωρίζει την αγάπη μου για τον μικρό πρίγκηπα....
Τα παιδιά μου  έχουν πολλά ταλέντα!!!!!!!

Περί έρωτος και αγίων

1H σκηνή από Γυμνάσιο της χώρας. Η θεολόγος καθηγήτρια μοιράζει στα παιδιά το τεύχος του Φεβρουαρίου ενός χριστιανικού περιοδικού. Αστειευόμενη (;) μια μαθήτρια τη ρωτά αν περιλαμβάνει αναφορά στον άγιο Βαλεντίνο και εισπράττει το οργισμένο βλέμμα και την επιτίμηση της διδάσκουσας.

Ανάλογη αμηχανία και σε χριστιανικές ιστοσελίδες. Όσες κάνουν αναφορά, υπενθυμίζουν την απουσία τέτοιου αγίου από το ορθόδοξο εορτολόγιο, την προτεινόμενη προβολή εγχώριων αποδεκτών αγίων (Ακύλα και Πρίσκιλλας, Υακίνθου), το ιστορικό της θεσμοθέτησης του δυτικόφερτου αγίου και την εισαγωγή του στο εγχώριο κοσμικό εορτολόγιο από την εμπορική τάξη.

Στον αντίποδα, η σοβαρή επιστημονική προσπάθεια του Καθηγητή Αναπτυξιακής Ψυχολογίας και Αγωγής στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, Αλέξανδρου Κακαβούλη, με το πολύτιμο έργο του: «Πώς ο έρωτας γίνεται αγάπη. Οι δρόμοι της αγωγής» (εκδ. Αρμός, Αθήνα 2012). Διαβάζουμε ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα: «Η διδασκαλία και η ζωή της Εκκλησίας ανοίγει τον ορίζοντα στον υψηλό προορισμό που έχει ο έρωτας στη ζωή του ανθρώπου. Οδηγεί στην αυθεντική βίωση του έρωτα ως δόσιμο, ως πολύτιμη δύναμη και δώρο του Θεού, ικανό να συγκροτήσει τον ανθρώπινο βίο ως ψυχοσωματική ένωση του ανδρογύνου και ως ευχαριστιακή σχέση με την Εκκλησία» (σ. 269).

Αντίστοιχα, ο καθ. Δογματικής Θεολογίας Χρ. Σταμούλης στο έργο του «Έρως και θάνατος» (εκδ. Ακρίτας, Αθήνα 2009), υπενθυμίζει καταρχάς το αρεοπαγιτικό «το του έρωτος όνομα μη φοβηθώμεν» (σ. 134-5). Ακόμη, ότι σε κοσμολογικό επίπεδο «ο έρωτας αποτελεί το συστατικό της δημιουργίας του κόσμου, ο Θεός από έρωτα δημιουργεί τον άνθρωπο και τον καλεί στη δημιουργική έκφραση της ερωτικότητάς του. Και η σάρκωση δεν είναι τίποτα περισσότερο, αλλά και τίποτα λιγότερο, παρά η μεγέθυνση τούτου του αρχικού έρωτα, η έκρηξη της αγάπης του Θεού, που δίνεται ολοκληρωτικά για να προσλάβει ολοκληρωτικά τον αγαθό καρπό της δημιουργίας του» (σ. 152). Και σε ανθρωπολογικό επίπεδο, αφού επικαλεστεί τον άγ. Ιωάννη Χρυσόστομο («Ένεστι γαρ τις έρως εμφωλεύων τη φύσει και λανθάνων ημάς συμπλέκει ταύτα τα σώματα… Ουδέν γαρ ούτως ημών συγκροτεί τον βίον, ως έρως ανδρός και γυναικός», Εις την προς Εφεσίους, 20, PG 62, 135-6), σημειώνει: «η απόλυτη ταύτιση του έρωτα με το σεξ…είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση, τον περιορισμό των ορίων του έρωτα από τη μια και τη σεξουαλικοποίηση του σώματος από την άλλη» (σ. 154).

Όσο αφορά δε τη χτεσινή «επέτειο», πιο εύστοχο είναι μάλλον το σχόλιο του Σχολ. Συμβούλου Θεολόγων Δυτικής Μακεδονίας, κ. Ανδρέου Αργυρόπουλου στην προσωπική του ιστοσελίδα: «Αλήθεια, γιατί πρέπει να έχουμε Άγιο προστάτη του έρωτα; Υπάρχει περίπτωση κάποιος να είναι Άγιος και να είναι ανέραστος; Αν ήταν ανέραστος δε θα ήταν Άγιος».

Αναδημοσίευση:http://www.agioritikovima.gr/perizois/16662-peri-er%CE%BFtos-kai

Αρχαία Ελληνική Θρησκεία - Εργασία μαθητών- Β 2

   Αρχαίας Ελληνικής Θρησκείας.....συνέχεια!!!!
Η Ηλιάνα και η Μαριάννα έχουν....εντρυφήσει στα μυστικά της αρχαίας ελληνικής θρησκείας!!!!!
Απολαύστε το δημιούργημά τους!!!!!


Τα αφρικανικά θρησκεύματα - Εργασία μαθητών, Β4

Οι εργασίες των μαθητών συνεχίζονται .... σε εντατικούς ρυθμούς!!!!!
Σειρά έχουν οι : Τζ. Μαρία, Φλ. Κωνσταντίνα και Χ. Ελένη
Μια εξαιρετική δουλειά για τα αφρικανικά θρησκεύματα!!!!


Και δυο σχετικά βίντεο από το youtube

Πέμπτη, 14 Φεβρουαρίου 2013

Αν ο Θεός ξεχνούσε για μια στιγμή...

Ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες έχει αποσυρθεί από τη δημόσια ζωή για λόγους υγείας: καρκίνος στους λεμφαδένες. Η κατάστασή του μοιάζει να επιδεινώνεται μέρα με τη μέρα. Η αποχαιρετιστήρια επιστολή που ακολουθεί εστάλη από τον συγγραφέα στους φίλους του και χάρη στο Ίντερνετ έφτασε και σε μας.
Σας συστήνω να τη διαβάσετε, καθώς πρόκειται για ένα πραγματικά συγκινητικό κείμενο γραμμένο από έναν από τους λαμπρότερους λατινοαμερικανούς συγγραφείς του αιώνα που μας πέρασε.

"Αν ο Θεός ξεχνούσε για μια στιγμή ότι είμαι μια μαριονέτα φτιαγμένη από κουρέλια και μου χάριζε ένα κομμάτι ζωή, ίσως δεν θα έλεγα όλα αυτά που σκέφτομαι, αλλά σίγουρα θα σκεφτόμουν όλα αυτά που λέω εδώ.

Θα έδινα αξία στα πράγματα, όχι γι' αυτό που αξίζουν, αλλά γι' αυτό που σημαίνουν.

Θα κοιμόμουν λίγο, θα ονειρευόμουν πιο πολύ, γιατί για κάθε λεπτό που κλείνουμε τα μάτια, χάνουμε εξήντα δευτερόλεπτα φως. Θα συνέχιζα όταν οι άλλοι σταματούσαν, θα ξυπνούσα όταν οι άλλοι κοιμόταν. Θα άκουγα όταν οι άλλοι μιλούσαν και πόσο θα απολάμβανα ένα ωραίο παγωτό σοκολάτα!

Αν ο Θεός μου δώριζε ένα κομμάτι ζωή, θα ντυνόμουν λιτά, θα ξάπλωνα μπρούμυτα στον ήλιο, αφήνοντας ακάλυπτο όχι μόνο το σώμα αλλά και την ψυχή μου.

Θεέ μου, αν μπορούσα, θα έγραφα το μίσος μου πάνω στον πάγο και θα περίμενα να βγει ο ήλιος. Θα ζωγράφιζα μ' ένα όνειρο του Βαν Γκογκ πάνω στα άστρα ένα ποίημα του Μπενεντέτι κι ένα τραγούδι του Σερράτ θα ήταν η σερενάτα που θα χάριζα στη σελήνη. Θα πότιζα με τα δάκρια μου τα τριαντάφυλλα, για να νοιώσω τον πόνο από τ' αγκάθια τους και το κοκκινωπό φιλί των πετάλων τους...

Θεέ μου, αν είχα ένα κομμάτι ζωή... Δεν θα άφηνα να περάσει ούτε μία μέρα χωρίς να πω στους ανθρώπους ότι αγαπώ, ότι τους αγαπώ. Θα έκανα κάθε άνδρα και γυναίκα να πιστέψουν ότι είναι οι αγαπητοί μου και θα ζούσα ερωτευμένος με τον έρωτα.

Στους ανθρώπους θα έδειχνα πόσο λάθος κάνουν να νομίζουν ότι παύουν να ερωτεύονται όταν γερνούν, χωρίς να καταλαβαίνουν ότι γερνούν όταν παύουν να ερωτεύονται! Στο μικρό παιδί θα έδινα φτερά, αλλά θα το άφηνα να μάθει μόνο του να πετάει. Στους γέρους θα έδειχνα ότι το θάνατο δεν τον φέρνουν τα γηρατειά αλλά η λήθη. Έμαθα τόσα πράγματα από σας, τους ανθρώπους... Έμαθα πως όλοι θέλουν να ζήσουν στην κορυφή του βουνού, χωρίς να γνωρίζουν ότι η αληθινή ευτυχία βρίσκεται στον τρόπο που κατεβαίνεις την απόκρημνη πλαγιά. Έμαθα πως όταν το νεογέννητο σφίγγει στη μικρή παλάμη του, για πρώτη φορά, το δάχτυλο του πατέρα του, το αιχμαλωτίζει για πάντα.

Έμαθα πως ο άνθρωπος δικαιούται να κοιτά τον άλλον από ψηλά μόνο όταν πρέπει να τον βοηθήσει να σηκωθεί. Είναι τόσα πολλά τα πράγματα που μπόρεσα να μάθω από σας, αλλά δεν θα χρησιμεύσουν αλήθεια πολύ, γιατί όταν θα με κρατούν κλεισμένο μέσα σ' αυτή τη βαλίτσα, δυστυχώς θα πεθαίνω.

Να λες πάντα αυτό που νιώθεις και να κάνεις πάντα αυτό που σκέφτεσαι. Αν ήξερα ότι σήμερα θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ' έβλεπα να κοιμάσαι, θα σ' αγκάλιαζα σφιχτά και θα προσευχόμουν στον Κύριο για να μπορέσω να γίνω ο φύλακας της ψυχής σου. Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ' έβλεπα να βγαίνεις απ' την πόρτα, θα σ' αγκάλιαζα και θα σου 'δινα ένα φιλί και θα σε φώναζα ξανά για να σου δώσω κι άλλα. Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα άκουγα τη φωνή σου, θα ηχογραφούσα κάθε σου λέξη για να μπορώ να τις ακούω ξανά και ξανά. Αν ήξερα ότι αυτές θα ήταν οι τελευταίες στιγμές που σ' έβλεπα, θα έλεγα "σ' αγαπώ" και δεν θα υπέθετα, ανόητα, ότι το ξέρεις ήδη.

Υπάρχει πάντα ένα αύριο και η ζωή μάς δίνει κι άλλες ευκαιρίες για να κάνουμε τα πράγματα όπως πρέπει, αλλά σε περίπτωση που κάνω λάθος και μας μένει μόνο το σήμερα, θα 'θελα να σου πω πόσο σ' αγαπώ κι ότι ποτέ δεν θα σε ξεχάσω.

Το αύριο δεν το έχει εξασφαλίσει κανείς, είτε νέος είτε γέρος. Σήμερα μπορεί να είναι η τελευταία φορά που βλέπεις τους ανθρώπους που αγαπάς. Γι' αυτό μην περιμένεις άλλο, κάν' το σήμερα, γιατί αν το αύριο δεν έρθει ποτέ, θα μετανιώσεις σίγουρα για τη μέρα που δεν βρήκες χρόνο για ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, ένα φιλί και ήσουν πολύ απασχολημένος για να κάνεις πράξη μια τελευταία τους επιθυμία. Κράτα αυτούς που αγαπάς κοντά σου, πες τους ψιθυριστά πόσο πολύ τους χρειάζεσαι, αγάπα τους και φέρσου τους καλά, βρες χρόνο για να τους πεις "συγνώμη", "συγχώρεσέ με", "σε παρακαλώ", "ευχαριστώ" κι όλα τα λόγια αγάπης που ξέρεις.

Κανείς δεν θα σε θυμάται για τις κρυφές σου σκέψεις. Ζήτα απ' τον Κύριο τη δύναμη και τη σοφία για να τις εκφράσεις. Δείξε στους φίλους σου τι σημαίνουν για σένα."


"Δανεισμένο" από  τo facebook!!!!

Το απόλυτο άρθρο ενάντια στις εκτρώσεις


Μια γυναίκα με το μικρό της παιδί αγκαλιά
Πηγαίνει στον γυναικολόγο της και τον παρακαλάει:
-Γιατρέ, σας παρακαλώ βοηθήστε με στο πρόβλημά μου:
Το παιδί μου δεν είναι ούτε ενός έτους                                           
Και εγώ είμαι ξανά έγκυος
Δεν θέλω να αποκτήσω τόσο σύντομα ένα δεύτερο παιδί.
Θα ήθελα να υπάρχει κάποιο χρονικό διάστημα
Ανάμεσα στα δύο παιδιά.
Ο γιατρός ρωτάει:
-Ωραία, τι θέλετε λοιπόν να κάνω για σας;
Η γυναίκα απαντάει:
-Θέλω να διακόψω την εγκυμοσύνη μου και χρειάζομαι τη βοήθειά σας.
Ο γιατρός σκέφτεται για λίγο και… της λέει:
-Νομίζω ότι έχω μια καλύτερη λύση στο πρόβλημά σας και είναι μάλιστα πιο ακίνδυνη για εσάς.
Η γυναίκα αρχίζει να χαμογελάει πιστεύοντας ότι ο γιατρός μπορεί να την βοηθήσει.
Ο γιατρός συνεχίζει:
-Λοιπόν, για να μην έχετε σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα ένα δεύτερο παιδί
Θα σκοτώσουμε το παιδί πού κρατάτε στην αγκαλιά σας.
Με αυτό τον τρόπο θα έχετε κάποιο χρονικό διάστημα χαλάρωσης
Ώσπου να γεννηθεί το επόμενο παιδί.
Εκτός αυτού είναι ευκολότερο να θυσιάσετε το παιδί που κρατάτε στην αγκαλιά σας
Επειδή αυτό σημαίνει και λιγότερο ρίσκο για τη δική σας υγεία.
Η γυναίκα εμφανώς σοκαρισμένη:
-Όχι, κύριε γιατρέ!
-Τι απάνθρωπο!
-Το να σκοτώσεις ένα παιδί θα ήταν έγκλημα!
-Αυτό πιστεύω και εγώ αγαπητή μου, απαντάει ο γιατρός.
-Όμως φαινόσασταν τόσο αποφασισμένη που πίστεψα προς στιγμήν ότι έπρεπε να σας βοηθήσω.
Μετά από μια στιγμή σιγής φαίνεται ότι το δίδαγμά του είχε αποτέλεσμα.
Έδωσε στη μητέρα να καταλάβει ότι δεν υπάρχει καμία απολύτως διαφορά
Στο αν θα σκοτώσεις μια γεννημένη ή μια αγέννητη ζωή!
Το έγκλημα είναι το ίδιο!

Πηγή: http://www.romn      

Αρχαία Ελληνική Θρησκεία - Εργασία μαθητών, Β4

  Και οι καταπληκτικές εργασίες των μαθητών συνεχίζονται!!!!
Σειρά έχουν οι : Ζόραν, Νάνσυ, Στέλιος, Παναγιώτης, Χριστίνα
Χίλια μπράβο σε όλους σας παιδιά!!!!!!!

 

Τετάρτη, 13 Φεβρουαρίου 2013

Σαν ο έρωτας σε μαγέψει....

Σαν ο έρωτας σε μαγέψει ακολούθησε τον, όσο κι αν οι δρόμοι του είναι τραχιοί κι απότομοι.
Κι όταν οι φτερούγες του σε τυλίξουν, γείρε πάνω του, όσο κι αν το σπαθί που κρύβει το φτέρωμά του μπορεί να σε πληγώσει…
Κι όταν σου μιλάει πίστεψέ τον, όσο κι αν η φωνή του γκρεμίζει τα όνειρά σου, όπως ο βόρειος άνεμος τον κήπο σου κουρσεύει..

Γιατί όσο κι αν ο έρωτας σε στολίζει, άλλο τόσο σε σταυρώνει…
Όσο κι αν σε βοηθάει ν’ ανθίσεις, τόσο από την άλλη κλαδεύει τα κλώνια σου..
Όσο κι αν σκαρφαλώνει ψηλά για να σε φτάσει, τα τρυφερά κλαδιά σου να χαιδέψει, που λικνίζονται στον ήλιο, έτσι ως τις ρίζες σου θα κατέβει, να τις ταρακουνήσει καθώς αγκιστρωμένες είναι μες το χώμα…

Κι αν μες το φόβο σου γύρευες απ’ τον έρωτα μόνο γαλήνη και η ηδονή,τότε είναι καλύτερα τη γύμνια σου να κρύψεις και να περάσεις μακριά απ’ του έρωτα τα αλώνια, να βγεις στον κόσμο που δεν έχει εποχές, εκεί που θα γελάς, μα θα είναι το γέλιο μισερό, κει που θα κλαις, μα θα ναι λειψά τα δάκρυά σου…

~Χαλιλ Γκιμπραν
 
 

Αρχαία Ελληνική Θρησκεία- Εργασία μαθητών , Β1

 Την παρουσίαση και το βίντεο που ακολουθούν επιμελήθηκαν οι μαθήτριες Νάσια Κ. και Γαλήνη Κ. στα πλαίσια εργασίας στο μάθημα των θρησκευτικών.
Πολλά μπράβο και στις δυο τους!!! Εξαιρετική δουλειά!!!!!!

   




video 


Οι μαθήτριες επεξεργάστηκαν το βίντεο που βρήκαν  εδώ

Τρίτη, 12 Φεβρουαρίου 2013

Τα Μυστήρια του Βαπτίσματος και του Χρίσματος

Το μυστήριο της Ιεροσύνης

Ας δώσουμε λίγη αγάπη....είναι δωρεάν!!!



Γνωρίζετε πως υπάρχουν στα νοσοκομεία "παίδων" μοναχικά και εγκαταλελημένα παιδιά που λόγω ελλείψεως προσωπικού αναγκάζονται συχνά ακόμα και να τα κλειδώνουν στα δωμάτια τους για να τα προστατεύσουν; Είναι μόνα τους όλο το 24ωρο και περιμένουν κάποιον να τα ταϊσει ,να τους διαβάσει ένα παραμύθι, να τους μάθει ένα τραγούδι...Γνωρίζετε πως έχουμε όλοι την δυνατότητα να προσφέρουμε λίγο από το χρόνο μας προκειμένου τα παιδάκια αυτά να μην είναι μόνα τους ή μάλλον καλύτερα εμείς να μην είμαστε μόνοι χωρίς αυτά τα παιδιά;;; Δεν έχουμε 3 ωρες κάθε 15 μέρες ή έστω μια φορά το μήνα να βγαίνουμε από το "εγώ" μας; Πότε θα καταλάβουμε πως η "ζωή "μας αρρωσταίνει επειδή δεν την μοιραζόμαστε. Ενημερωθείτε μ αυτή την εκπομπή:

http://dosmoitoutontonksenon.blogspot.gr/

Αναδημοσίευση: http://e-theologia.blogspot.gr/2013/02/blog-post_5614.html?spref=fb


Η Θεολογία Μεσοπέλαγα: Γιώργος Παπαδόπουλος: ΚΑΙΡΟΣ-Μια άλλη και διακριτή...

Η Θεολογία Μεσοπέλαγα: Γιώργος Παπαδόπουλος: ΚΑΙΡΟΣ-Μια άλλη και διακριτή...: Η ομιλία του Γ.Γ. του ΚΑΙΡΟΥ στην εκδήλωση που οργάνωσε ο Σύλλογος στις 9 Φεβρουαρίου 2013 στην Κοζάνη Σεβαστοί πατέρ...

Πρόσεξέ με.....κι άκουσέ με....

Όταν σου ζητώ να με ακούσεις,
κι εσύ αρχίζεις να δίνεις συμβουλές
δεν έκανες αυτό που σου ζήτησα.
Όταν σου ζητώ να με ακούσεις
κι εσύ αρχίζεις να μου λες γιατί,
δε νιώθω και τόσο ωραία.

Ποδοπατάς τα αισθήματα μου.


Όταν σου ζητώ να με ακούσεις
και νιώθεις υποχρεωμένος να κάνεις κάτι
για να λύσεις τα προβλήματα μου,
δε με κατάλαβες όσο και αν φαίνεται παράξενο…

Ίσως γι’ αυτό η προσευχή
αποδίδει σε μερικούς ανθρώπους,
επειδή ο Θεός είναι βουβός και δεν προσφέρει συμβουλές,
και δεν προσπαθεί να τακτοποιήσει πράγματα.

Ο Θεός ακούει μόνο και εμπιστεύεται εσένα
να τα βγάλεις πέρα με τον εαυτό σου.

Γι’ αυτό σε παρακαλώ,

Πρόσεξε με και άκουσε με.

Κι αν θέλεις να μιλήσεις
Περίμενε μια στιγμή
Θα έρθει η σειρά σου.

Σου υπόσχομαι να σε ακούσω και εγώ προσεκτικά.

Πηγή εδώ

Δευτέρα, 11 Φεβρουαρίου 2013

Θανατική ποινή - Ρεπορτάζ χωρίς σύνορα


Γράμμα στον Άγιο Βασίλη

Ευχαριστώ τη μαθήτριά μου, Γεωργία που μου το πρότεινε σήμερα να το δω. Το αγνοούσα .... αλλά είναι συγκλονιστικό!!!!!!


Εκπαιδευτικές και θεολογικές αταξίες: Αγάπη – Έρωτας – Γάμος

Εκπαιδευτικές και θεολογικές αταξίες: Αγάπη – Έρωτας – Γάμος: Στα πλαίσια του μαθήματος των Θρησκευτικών της Γ΄ Λυκείου δόθηκε ένα ερωτηματολόγιο στους μαθητές. Ζητήθηκε να απαντήσουν ανώνυμα σ...

Το κοινωνικό πρόβλημα



Τα παιδιά του Lidice επέστρεψαν σπίτι τους

Lidice-paidia-dinfo-1
Στις 2 Ιουλίου του 1942, τα περισσότερα από τα παιδιά του Lidice, ενός μικρού χωριού της τότε Τσεχοσλοβακίας, παραδόθηκαν στο τοπικό γραφείο της Γκεστάπο. Τα 82 παιδιά στη συνέχεια μεταφέρθηκαν σε στρατόπεδο εξόντωσης στο Chełmno, 70 χιλιόμετρα μακριά, όπου δολοφονήθηκαν με δηλητηριώδη αέρια. Το γλυπτό της Marie Uchytilová αποτελεί φόρο τιμής σε αυτά τα παιδιά.
lidice
Lidice children scultpure massacre 7
Τα γεγονότα που οδήγησαν τα παιδιά του Lidice στον θάνατο ήταν αρκετά περίπλοκα. Καθοριστικό ρόλο πάντως για να παρθεί η απόφαση της δολοφονίας τους ήταν ο θάνατος του Reinhard Heydrich, διοικητή του ναζιστικού προτεκτοράτου της Βοημίας και της Μοραβίας.
Η Τσεχοσλοβακία καταλήφθηκε από τη ναζιστική Γερμανία τον Απρίλιο του 1939 και η διοίκηση του Heydrich που ακολούθησε χαρακτηρίστηκε από καταπίεση, βασανισμούς και δολοφονίες. Στα τέλη Μαΐου του 1942 ομάδα στρατιωτών αποτελούμενη από Τσέχους και Σλοβάκους κατάφερε ένα μεγάλο χτύπημα στους Γερμανούς. Τον ισχυρό τραυματισμό του Heydrich.
Μια εβδομάδα αργότερα στις 4 Ιουνίου του 1942, ο Heydrich πέθανε από σηψαιμία.  Ολόκληρη η χώρα πίστευε ότι γνώριζε τι θα επακολουθήσει. Κανένας όμως δεν μπορούσε να προβλέψει την φρίκη που τους ετοίμαζαν οι κατακτητές.
Η αρχή έγινε με ολική απαγόρευση κυκλοφορίας στην Πράγα. Μια τεράστια επιχείρηση αναζήτησης των δραστών ακολούθησε χωρίς όμως αποτέλεσμα. Την εβδομάδα μεταξύ τον τραυματισμό και τον θάνατο του Heydrich 157 άνθρωποι είχαν ήδη εκτελεστεί με συνοπτικές διαδικασίες. Τα χειρότερα όμως δεν είχαν έρθει ακόμη…
Lidice-paidia-dinfo-2
Μετά την κηδεία του Heydrich στο Βερολίνο, ο Αδόλφος Χίτλερ, διέταξε τι θα έπρεπε να γίνει στα χωριά που έκρυβαν τους υπεύθυνους.  Όλοι οι ενήλικες άνδρες να εκτελούνται και τα γυναικόπαιδα να μεταφέρονται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Τα παιδιά που είχαν χαρακτήρα και χαρακτηριστικά «Αρείου» να υιοθετούνται από Γερμανικές οικογένειες SS για να γίνουν καλοί Ναζί. Τα υπόλοιπα να ανατραφούν με «άλλους τρόπους». Τέλος, τα χωριά να εξαφανιστούν από τους χάρτες, τίποτα να μην μείνει που να δηλώνει ότι κάποτε υπήρξαν.
Οι εντολές του άρχισαν να εφαρμόζονται αμέσως. Στο χωριό Lidice, που παρά την απουσία αποδείξεων ότι είχαν βρει εκεί καταφύγιο οι στρατιώτες που ήταν υπεύθυνοι για τη δολοφονία του Heydrich, έγινε η αρχή. Όλοι οι άνδρες μεταφέρθηκαν σε ένα αγρόκτημα στην άκρη του χωριού και εκτελέστηκαν, πρώτα σε ομάδες των πέντε. Όταν ο ηθικός αυτουργός αυτού του τρόμου, Horst Böhme, παραπονέθηκε ότι θα του έπαιρνε πάρα πολύ καιρό για να τους εκτελέσει όλους οι ομάδες έγιναν των δέκα. Μέχρι το απόγευμα της ίδιας μέρας, 173 άνδρες είχαν εκτελεστεί.
Lidice-paidia-dinfo-3
203 γυναίκες και 105 παιδιά συγκεντρώθηκαν στο σχολείο του χωριού. Από εκεί οδηγήθηκαν σε άλλο σχολείο στην κοντινή πόλη Kladno. Τέσσερις από τις γυναίκες ήταν έγκυες. Οι έγκυες μεταφέρθηκαν στο ίδιο νοσοκομείο όπου εξέπνευσε ο Heydrich, για να τους αφαιρεθούν με βίαιο τρόπο τα βρέφη. Οι περισσότερες από τις υπόλοιπες γυναίκες οδηγήθηκαν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Ravensbrück όπου έχασαν τη ζωή τους από μια σειρά από ασθένειες.
Τα παιδιά στην αρχή μεταφέρθηκαν σε ένα εγκαταλελειμμένο εργοστάσιο στο Łódź όπου Γερμανοί Αξιωματούχοι έκαναν τον διαχωρισμό ανάλογα με τα χαρακτηριστικά τους. Όσα δεν είχαν τα χαρακτηριστικά που απαιτούνταν, παρά τις αρχικές διαφωνίες, αποφασίστηκε από τον Adolf Eichmann να θανατωθούν.
Lidice-paidia-dinfo-4
Εβδομήντα σχεδόν χρόνια πριν, στις 2 Ιουλίου, τα 82 παιδιά παραδόθηκαν στην Γκεστάπο. Από εκεί μεταφέρθηκαν στο στρατόπεδο εξόντωσης Chelmno όπου δηλητηριάστηκαν με αέρια. Από τα 105 παιδιά του Lidice, μόνο τα 17 παιδιά επέστρεψαν κάποια στιγμή στο χωριό τους.
Lidice-paidia-dinfo-6
Κανείς δεν θα μάθει ποτέ αν κάποιο από τα 82 παιδιά έκλαιγε λίγο πριν χάσει την ζωή του, μακριά από το σπίτι, την μητέρα του και τον πατέρα του. Ωστόσο, έστω και με αυτόν τον τρόπο, τα αθώα παιδιά που έχασαν την ζωή τους εκείνη την ημέρα επέστρεψαν και θα κατοικούν για πάντα στο Lidice. Τα 82 χάλκινα αγάλματα, 40 αγόρια και 42 κορίτσια, θα στέκονται εκεί ως αιώνια υπενθύμιση της σφαγής. Τα παιδιά του Lidice βρίσκονται επιτέλους στο σπίτι τους.
Lidice-paidia-dinfo-7
Lidice-paidia-dinfo-8
Lidice-paidia-dinfo-15
  Πηγή: dinfo.gr , kuriositas
Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Κυριακή, 10 Φεβρουαρίου 2013

Μια μέρα στην Ινδία


A Day in India from The Perennial Plate on Vimeo.

This short film compiles three weeks of filming, traveling and eating in India into "one day".

Created by: www.theperennialplate.com
In Partnership with Intrepid Travel: www.intrepidtravel.com/food/
Filmed & edited by:
Daniel Klein ( twitter.com/perennialplate/ )
Mirra Fine ( twitter.com/kaleandcola/)

Music by:
Cornershop: http://store.cornershop.com/
The Guadaloop: http://rawtapes.bandcamp.com/album/the-guadaloop-in-desired-in-the-3-worlds
aaronmaxwell: http://www.tinymixtapes.com/chocolate-grinder/listen-aaronmaxwell-sunsets
After Effects by: http://www.squawkproductions.com/
Filmed on 5d Mark iii w Canon 24-70, 70-200 2.8 L

Η χαραμάδα και ο Παράδεισος

"Γιατι; Γιατι δεν μας βοηθα ο Θεος εμας, αλλα μονο τους αλλους; Αφου προσευχομαστε, δεν προσευχομαστε, γιατι δεν μας προσεχει εμας; Τι κακο καναμε;"

Μια ιστορία που σπάει κόκαλα. Αναπάντητα ΓΙΑΤΙ και ο τρόπος να τα ξεπεράσουμε:



"Μεσημερι. Ρουτινα.
Μια απλη καθημερινη. Τα σπουδαια συμβαινουν αλλου, οχι εδω.
Σ'ενα συνηθισμενο σπιτι, μιας συνηθισμενης οικογενειας, σε μια συνηθισμενη ζωη.
Τιποτα το ιδιαιτερο. Τιποτα το αξιοπροσεκτο.
Ησυχο το σπιτι, η μητερα κατακοπη με τις δουλειες, με το βλεμμα ανησυχο, με την προσμονη μιας αναπαυσης, να ειναι μακρια απο την δικαιωση της.
Νεα στο σωμα, γρια σχεδον στην ψυχη.
Το παιδι, με το προσωπο του αγγελου, μπροστα στα εικονισματα, με το κανδηλι να αντιφεγγιζει στα ματια του, εκανε προσευχη, για το φαγητο.
Φαγητο ομως δεν υπηρχε.
Αλλη μια φορα θα ερχοταν απ'εξω, κρυφα, σκεπασμενο σαν κλοπιμαιο, και προερχομενο απο το υστερημα καποιων αλλων.
Αντι αυτου, υπηρχε ομως υπομονη, αλλα και αυτη ποσο να αντεξει;
Ωρες σιωπης και αναμονης. Κανεις δεν μιλα.
Ουτε το παιδι, ουτε η μητερα. Μονο κοιταζονται, παρηγορητικα, μιλουν με ενα αθορυβο διαλογο παρακλησεως, ενδιαθετο, ψυχικο, αδειαζοντας σιγα σιγα τα τελευταια αποθεματα τους.
Ακουγεται ο θορυβος των κλειδιων. Η πορτα ανοιγει, ο πατερας μπαινει, μαζι με εναν ηλικιωμενο Ιερεα, πιθανον τον κοντινο εφημεριο.
40ρης με οψη 70ρη, ο πατερας, μονιμος στην ανεργια, ρακος καθημαγμενο απο την αχρηστια, την αγωνια και τον πονο.
Η Μητερα τον κοιταξε και τον πηρε παραπερα. "Τι συμβαινει του λεει, τι θελει ο Ιερεας εδω; Τι εγινε;"
"Eναν αγιασμο να μας κανει, να μας βοηθησει ο Θεος." της απαντα, o αντρας με φωνη σβησμενη. Δεν μας εχει μεινει τιποτα αλλο, σε παρακαλω, μην στεναχωριεσαι δεν συμβαινει τιποτα. Ενταξει ειμαι.
Καθισε ο Ιερεας, και του προσφερθηκε λιγο μπαγιατικος καφες, με παξιμαδι.
Το ευχολογιο, ο Σταυρος, το Πετραχηλι, ο Βασιλικος, ηταν ετοιμα να ξορκισουν το κακο, και να σκορπισουν χαρη και ευλογια, ανασα ελπιδας και θαρρος για τον ανηφορο, που ολο και πιο αποτομος γινοταν, ολο και πιο τραχυς.
Περασαν λιγα λεπτα σιιωπης, τα τυπικα, οι νουθεσιες, τα νεα της γειτονιας, καλεσμα για συχνο Εκκλησιασμο, συμμετοχη στην ζωη της Ενοριας, προσπαθειες για καποια δουλεια, υποσχεση βοηθειας, ολα αυτα που η φιλοστοργη Μανα Εκκλησια, αιωνες τωρα, αδιακοπα και ακοπα, μαζευει για να ανα-στησει τα παιδια της, που σκονταφτουν συνεχως στον χωματοδρομο, του βιου, τον κακοτραχαλο αυτο δρομο, οπου και καποιος "αλλος", ευκαιρος, περα και εκτος απο την προσωπικη ευθυνη τους, φροντιζει να γεμιζει συνεχεια με νεες και κοφτερες πετρες..
Το παιδι κοιταξε στα ματια τον Ιερεα, που λιγο πιο πριν το ειχε συγχαρει για το περιποιημενο δωματιο του, το μικρο εικονοστασι του, και την επιμελη του προσευχη και μελετη.
"Παππουλη να σας ρωτησω κατι";
"Ναι παδι μου", απαντησε ο γερο-Ιερεας, "οτι θελεις, εαν ξερω, ευχαριστως να σε αναπαυσω".
"Γιατι Παππουλη ολοι εχουν φαϊ εκτος απο εμας, γιατι ο Μπαμπας δεν εχει ποτε δουλεια, γιατι η Μαμα κλαιει κρυφα, πισω απο την πορτα του δωματιου της, και γιατι κανει οτι μαγειρευει αλλα το φερνει απ'εξω το φαϊ, και γιατι κανεις δεν ερχεται σπιτι μας, και γιατι ολα τα παιδια με αποφευγουν στην παρεα;"
Χιλιαδες γιατι, ετριζαν συνθεμελα το σπιτι.
"Γιατι; Γιατι δεν μας βοηθα ο Θεος εμας, αλλα μονο τους αλλους; Αφου προσευχομαστε, δεν προσευχομαστε, γιατι δεν μας προσεχει εμας; Τι κακο καναμε;"
Οι ταλαιπωροι γονεις παγωσαν και δαγκωθηκαν. Ξεσπασε κατι που κοχλαζε καιρο. Το ηφαιστιο της μικρης ψυχης. To παραπονο ξεχυθηκε σαν λαβα, και κατεκαιε την ωρα και την ατμοσφαιρα, και τον τοπο ολο.
Δεν ηθελε πολλα, ζητουσε τα αυτονοητα, αυτος ο αγγελος, που του γυρισαν το κλειδι απο μεσα, και εμεινε απ'εξω να κοιταζει απορημενος τον παραδεισο, που του στερουσαν καποιοι αλλοι, φτιαγμενοι για την κολαση.
Ο Ιερεας ταραχθηκε, γιατι εκτος απο τον λογο, παραλληλα κυλησε και ενα καυτο δακρυ, στο μαγουλο του ενσαρκου αυτου μικρου αγγελου.
Φρικτο και ασηκωτο το θεαμα ενος παιδου που υπεφερε. 50 χρονια, ιερατικης ευθυνης, ποιμαντικης πορειας, και διακονιας του λαου του Θεου, εμοιαζαν να τον εγκαταλειπουν, και να μοιαζει με νεο φρεσκοχειροτονημενο Διακο, που αλλου παταγε και αλλου βρισκοτανε.
Δεν αντεξε την βαρια και εντονη συγκινηση και ο ιδιος. Περασε ενα λεπτο, ομοιο με χιλιετια.
Μια οικογενεια, που υπεφερε βουβα, χωρις "επαναστασεις", χωρις βια, χωρις μισος, "μοιρολατρικα", χωρις να ενοχλει κανεναν, χωρις αντιδραση, συμφωνα με την αρρωστη λογικη του κοσμου, που ζητα κρεμαλες και εκτελεσεις, και αλλα τινα, ψυχικα ναρκωτικα για να νιωσει καλυτερα, απο τις ενοχες του, και απο την μποχα που τον πνιγει, απο το αδιεξοδο που δημιουργησε ο ιδιος ο κοσμος,
Σηκωνε τον σταυρο της, και ανεβαινε τον προσωπικο της Γολγοθα, περιμενοντας τον Σιμωνα τον Κυρηναιο, να την ελαφρωσει λιγο, για να συνεχισει μεχρι τελους.
Μαζεψε τα ψυχικα του κομματια, και απαντησε στο παιδι, που δεν ελεγε να ξεκολλησει το βλεμμα του απο πανω του.
"Ακουσε παιδι μου", του ειπε, μιλωντας με σεβασμο και ευθυνη οπως μιλανε σε εναν συνομιληκο οι ανθρωποι του Θεου. Γιατι και τα παιδια, ειναι ενηλικες, και ωριμα, πιο πολυ απο αυτους, οταν προκειται να ακουσουν λογο Θεου.
"Δεν θα σου απαντησω το γιατι. Aπλα και ειλικρινα δεν υπαρχει απαντηση..
Θελω να με καταλαβεις, δεν υπαρχει γιατι.
Αλλα θα σου πω το πως. Θα σου πω οτι μπορει να μετατρεψεις τα αναπαντητα γιατι, σε πως.
Απο αδιεξοδο τοπο να κανεις την απελπισια τροπο και διεξοδο.
Θα σου πω, πως μπορεις να δεις τον Παραδεισο μεσα απο την χαραμαδα διπλα στο παραθυρο σου", του ειπε δειχνοντας με το δαχτυλο, το ανεπισκευαστο παραθυρο με τον φθαρμενο τοιχο, οπου στο πλαϊ εχασκε ενα ανοιγμα μια χαραμαδα, μεσω της οποιας εμπαινε μια μικρη αχτιδα φωτος.
Το παιδι κοιταξε με απορια. "Μα αυτο ειναι το φως του ηλιου Παππουλη, δεν ειναι ο παραδεισος".
Συνεχισε αποφασιστικα ο Ιερεας, για να δωσει οτι ειχε, στο παιδι, σαν ωθηση να συνεχισει.
"Οχι παιδι μου. Το φως του παραδεισου ειναι. Το φως του Θεου ειναι. Eτσι να το βλεπεις, και ετσι να το περιμενεις.
"Πως; Πως θα γινει αυτο που λες;" ανταπαντησε το παιδι, και η στιγμη ηταν κρισιμη, σαν μαχη που ειχε αναψει.
"Ειδες που ηρθαμε απο το γιατι στο πως; Να πως..
Στηριζοντας την Μητερα σου, που κλαιει, με την αγαπη σου, στηριζοντας τον Πατερα σου, που πονα, με την υπομονη σου, τρωγοντας το φαγητο σαν να ειναι δικο σας, εχοντας για παρεα τον Χριστο, την Μητερα μας και Μητερα Του, και τους Αγιους μας, στηριζοντας τον εαυτο σου και τον κοσμο ολο με την προσευχη σου, στηριζοντας ολη σου την ελπιδα, ολη σου την προσπαθεια να ζησεις, στο Ονομα του Χριστου παιδι μου, και στην Εκκλησια Του.
Μην αποκαμεις παιδι μου, γιατι για σενα κρατα ο Θεος τον κοσμο, απο τα ματια σου περιμενει να περασει το φως και να σπασει το σκοταδι.
Απο την ταπεινοτητα σου, και την αθωοτητα σου θα νικηθει το κακο.
Ολα θα περασουν, και αυτη η χαραμαδα που βλεπεις και ντρεπεσαι, γιατι δεν μπορειτε να την φτιαξετε, θα ανοιξει τοσο διαπλατα, ωστε να μπειτε μεσα στην Χαρα του Θεου, ολοι μαζι η ευλογημενη οικογενεια σου.
Οταν απο μεγαλες και ακριβες, ισχυρες, διαπλατα ανοιγμενες πυλες, στον κοσμο, θα μπαινει το αιωνιο σκοταδι, απο δω μεσα θα μπει το Φως.
Κανε υπομονη παιδι μου, κανε προσευχη, και κανε το δακρυ σου, κολυμπηθρα του Σιλωαμ, να μπουμε ολοι οι αθλιοι και οι αμαρτωλοι, να ξεπλυθουμε, να μας λυπηθει ο Θεος, να μας δειξει το Προσωπο Του.
Σε παρακαλω." Σιωπησε και αναστεναξε ο γεροντας ποιμενας.
Το παιδι αναθαρρησε. Ειμαι τοσο σπουδαιος, για τον κοσμο Παππουλη; Mπορω εγω να κανω τοσα πολλα; Κι'ας μην εχω τιποτα, ουτε καλα καλα φαγητο να φαω.. Ναι, ναι, θα προσπαθησω, να κανω οτι μπορω.
"Εισαι και παραεισαι παιδι μου. Και απο τωρα σου βαζω διακονημα, και να κανεις υπακοη, εαν με αγαπας".
Απο τωρα και στο εξης, ως αγγελος Θεου, θα προσευχεσαι για ολους, και γιαυτους που δεν εχουν,
αλλα περισσοτερο γιαυτους που εχουν, και θα προσπαθεις καθε μερα, να ανοιγεις νοητα, την χαραμαδα αυτην, της ανθρωπινης φτωχειας, να την κανεις ολανοιχτη θυρα για τον εισοδο στον πλουτο που δεν τελειωνει, για το ξημερωμα που δεν εχει τελος, για το γευμα που δεν εχει κορο, και για την χαρα που δεν γνωριζει οριο.
Κανε μου την χαρη παιδι μου. Και ευχου και για εμενα.."
Σηκωθηκε ο Ιερεας, και αφου με κοπο, συγκρατουσε τα δακρυα, ειπε:
"Eλατε να αγιασουμε τον οικο σας, και να πανε ολα καλα, ολα δεξια, με την χαρη του Χριστου μας."
Το παιδι δεν κρατιοταν, ειχε ηδη φυγει, αφου φιλησε το χερι, εφυγε για το διακονημα του.
Πηγε στο δωματιο, και αρχισε να κανει υπακοη ομοια, και εξισου ανεκτιμητη και ακριβη με αυτην, που κανουν τα μυρια επουρανια ταγματα των αχρονων αγγελων, στον Δεσποτη και Παντοκρατορα Χριστο, δηλαδη να μεριμνουν και αυτα ακαταπαυστα για την σωτηρια του κοσμου, και εξαπαντος του γενους των ανθρωπων. Φωτεινο, αγγελικο, γοργοφτερο σκαρι, βγηκε ευθυς στα ανοιχτα να ψαρεψει Χριστο, στο καταγαλανο πελαγος της αθωοτητας του, και της παιδικης ξενοιασιας, που ξερει την στεναχωρια να την κανει χαρα, απο στιγμη σε στιγμη.
Αγγελος και αυτο, με την τσεπη αδεια, και την κοιλια να γουργουριζει, αλλα μηπως και οι αγγελοι τρωνε;
“ουκ επ’ άρτω μόνω ζήσεται άνθρωπος, αλλ’ επί παντί ρήματι εκπορευομένω δια στόματος Θεού”
Ματθ. δ΄,4
Mε το φως να το λουζει, μυστικα απο την χαραμαδα της παιδικης του ψυχης, εχοντας για φτερα πλεον τον παρηγορο και αγιαστικο λογο του Ιερεα, και την ευχη του για το δρομο της ζωης.
Ναι.
Τωρα πια δεν τον ενδιεφερε το γιατι..
Οχι.
Γιατι ηξερε το "πως". Το "πως" ειναι ο δρομος, αλλα και ο χαρτης. Ενω το "γιατι" ειναι το αδιεξοδο.

Ειχε καταλαβει. Ειχε νιωσει και ειχε προσλαβει το νοημα με το παιδικο του ισχυρο και καθαρο πνευμα.
Και αυτο του ηταν αρκετο, να ζησει πλεον και να δει μεσα απο την χαραμαδα, τον Παραδεισο, ολοφωτο και ολανοιχτο, να τον περιμενει, και να του ψιθυριζει μυστικα:
"Eλα, ελα μικρε αγγελε, πισω στον τοπο σου και φερε και οσους μπορεσεις.."
Αμην, να μπορουσαμε να μπουμε και εμεις μαζι του, για την αγαπη και το ελεος του Θεου, που σταυρωθηκε για ολους μας, και δεν περισσευει κανενας, και ας μην ειναι ολοι φτωχα και αθωα παιδια, στο σωμα και την ψυχη.."

Πηγή: http://www.agiooros.net/news/skepseis/294-h-xaramada-kai-o-paradeisos.html

Αναδημοσίευση:http://mazi-xeri-xeri.blogspot.gr/2012/03/blog-post_27.html
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...